Foto bij 2.

Lang genoeg gewacht hier is het echt begin dan een dagje te laat maar zoals ik zei ik verblijf 4 dagen bij vrieden dus sorryyyy! Just enjoy!

Alles begon met 3 elfen die op een koude winterdag van Mirkwoord terug keerden naar hun thuis in Rivendell. Cadhrion de leider van het elfenleger van Rivendell liep samen met twee van zijn trouwste soldaten richting de Nevelbergen. De nevelbergen zagen er bedreigend uit onder de donkere wolken en mist die erom heen hingen. Een gure wind en sneeuwval zorgden ervoor dat de elfen maar moeilijk vooruitkwamen, hun paarden liepen onrustig over het pad, maar men zette door. Uitrusten in de schaduw van de Nevelbergen was al helemaal geen goed idee. Net op het moment dat de elfen het smalle pad dat hun door de Nevelbergen moest brengen betreden hoorde ze een niet onbekend geluid. Gekrijs van een klein kind weerklonk door de bergen Cadhrion liet zijn paard tot stilstand komen om beter te kunnen horen waar het gehuil vandaan kwam. Net op het moment dat hij weer voorwaarts wou treden naar het gehuil van het kind toe hoorde men wolven huilen van een andere kant ‘Snel Celebion, ren als de wind!’ riep de elf dan ook zijn paard toe die meteen in vlotte galoppas in de richting van het gehuil liep. Op het moment dat de elfen ter plekke kwamen zagen ze een hoopje doeken tegen de steile rotswand liggen. Cadhrion zag vanuit de verte een schim weglopen ‘he!’ riep hij maar de schim liep verder waardoor Cadhrion de achtervolging inzette. Net op het moment dat de weg zich splitste werd hij echter tegengehouden door een roedel wolven die van de bergwand naar beneden gestormd kwamen. ‘Uthred haal het kind en maak haast naar Rivendell, wij houden hier met twee de wolven wel op afstand!’ riep Cadhrion. Uthred deed dan ook meteen wat van hem verwacht werd en liep terug richting het kind. Wanneer hij van zijn paard sprong en het kind dat een een hoopje doeken lag echter opnam zag hij meteen dat het geen gewoon elfen of mensenkind was. Toch had hij geen tijd om hierover in gesprek te gaan. Zonder verder twijfelen steeg hij dan ook weer op en reed met het kind in zijn armen richting de vallei van Imladris. Cadhrion en zijn metgezel die erin slaagden de wolven op afstand te houden volgden hem dan ook iets later waarna de drie gelukkig zonder wonden of zelfs maar kleerscheuren weer in Rivendell aankwamen. Daar liepen ze meteen met het kind naar de vertrekken van hun heer. Enkel heer Elrond zou weten wat gedaan met het kind. Ook Elrond had meteen door dat dit kind niet toebehoorde aan een elfen moeder, zelf niet aan de mensen. Het kind was mismaakt, het had wel iets dwergachtig in zich, Elrond verzorgde het kind en genas de wonden. Aangezien Cadhrion de schim niet langer had kunnen volgen zou Elrond nooit weten tot wie het kind toebehoorde, wel had hij een vermoeden waar het kind vandaan kwam en hoe het in de bergen terecht kwam. Het kind was duidelijk verwekt bij een dwergenvrouw maar had ook iets ork-achtig aan zich, aangezien geen enkele dwerg zo gestoord zou zijn om te paren met een ork kon Elrond enkel bedenken dat een leger van orks weer dwergenvrouwen aangerand hadden bij hun vernederende veldslagen waarna het zwakke ongewilde babytje voor dood achtergelaten werd. Middle Earth kende zware tijden en vooral het dwergenvolk leed onder de aanvallen van de orks, deze maakten er een gewoonte van om een volledig leger af te slachten om dan de berg binnen te dringen en de vrouwen te gebruiken als slaven of voor hun eigen plezier.
Het kind mocht dan ook van geluk spreken dat Elrond haar vond nog voor ze doodvroor of gelijk welk ander wezen haar vond voor gelijk welk doel. Hierom gaven de elfen het kind de naam Terwyn omdat ze dapper was om te overleven en geluk had om hier terecht te mogen komen. Elrond kon de wonden van het kind zo goed als volledig genezen, enkel een klein aantal littekens bleven zichtbaar, ook haar orkse trekjes kon hij perfect verdoezelen. Zo had dit meisje mooie roodbruine haren, licht blauwe ogen, een nogal bleke maar effen huidskleur en ook een normaal menselijk gebit en geen hoekige tanden die bedoeld waren om kelen open te bijten zoals echte orks hadden.
Er was enkel één klein probleempje met Elrond’s gave, hoe sterk ze ook was het kind zelf had nog steeds de leiding over haar eigen lichaam en haar doen en laten. Ieder wist dat orks een kort lontje hadden en dat ze dus nogal snel kwaad en opvliegend waren, zo gold ook dit voor Terwyn, eens men haar uitdaagde kon ze nogal snel als een wilde uit de hoek komen, op zo’n moment leek Elrond’s geneeskrachtige gave ook geen vat meer op haar te hebben waardoor haar ogen rood kleurden en ze oncontroleerbaar werd. Ook at dit kind overdreven graag vlees, zelfs rauw vlees, wat een redelijk groot probleem vormde voor elfen die geen vlees aten. Zo werd het steeds duidelijk dat Terwyn niet bij de elfen hoorde en dat ook nooit zou doen, na zo’n 3 jaar besloot Elrond dat het kind zich goed genoeg kon beheersen en dat het tijd was om een juiste thuis voor haar te vinden. Een dwergenthuis, zo kwam hij meteen uit bij Erebor, op dat moment het machtigste dwergenkoninkrijk van die tijden.
Nadat alle voorbereidingen gemaakt waren nam iedereen afscheid van het kind waarna Elrond haar mee nam richting Erebor. Onderweg namen ze kort hun intrek in Mirkwood aangezien ze met zo’n jong kind niet in één keer naar Erebor konden doorreizen. In Mirkwood was niet iedereen zo dol op het dwergenmeisje, vooral de elfen koning Thranduil die al meer dan genoeg gehoord had over het verminkte kind had haar liever niet te lang in zijn buurt. Zijn (voor elfen) nog jonge zoon Legolas die net zijn moeder te vroeg verloren was en altijd al een broer of zus of toch enige steun als familie wou leek dan weer het tegengestelde van Thranduil en hij deed niets liever dan het kind plagen en haar meenemen door het koninkrijk. Maar hoe lief de prins ook was voor het meisje ze hoorde hier niet en al snel zette Elrond zijn tocht verder tot hij opnieuw op een even koude winterdag als de dag waarop hij haar vond bij Erebor aankwam.

Reacties (3)

  • Rhovaneth

    Ik ben het helemaal eens met Vibes!
    Mooi hoofdstuk, ik hoop dat je snel verder gaat!

    5 jaar geleden
  • Vibes

    Zo ik zou nog liever een jaar lang ongesteld zijn dan verkracht worden door een Ork.

    5 jaar geleden
  • Croweater

    Een beter begin is er niet dan met Elrond. I like it, maar hé, het is toch echt jammer dat je het niet in het Engels schrijft. Al komt dat stiekem ook omdat ik door al mijn bètareaden overdreven op spelfouten en kommagebruik let en in het Engels is dat niet zo. :')
    Anyway, je krijgt een dikke kudo van mij. Hopelijk volgen er nog een paar mijn voorbeeld want er mag wel weer wat meer MA in die top. ^^

    5 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen