Foto bij 3 • Hogwarts School of Witchcraft and Wizardry

Dag lieve, geduldige lezers! Ik ben begonnen met mijn stage, en ik werk me elke dag kapot hihi Om deze reden heb ik weinig tijd behalve in het weekend. Dus aankomende 8 weken zullen jullie het moeten doen met 1 hoofdstuk per week. I'm really sorry!(H)




Voorzichtig vouwde Eleanor de brief open en begon te lezen.
      Geachte Miss. Whelan,
      Dit is waar ze al stopte. Ze had nog nooit haar achternaam ergens op papier gezien. In al die jaren was haar voornaam 'Ailionora' het enige geweest dat zij wist over zichzelf. Waar ze vandaan kwam, wist ze niet. Wie haar ouders waren ook niet. Ze had al die jaren alleen haar voornaam gekend en nu las zij het eindelijk op het stuk perkament in haar handen.
      Langzaam begon ze verder te lezen. Haar handen trilden lichtjes en ze kon haar hart tegen haar borstkas voelen dreunen.
      Het is ons een genoegen u te melden dat u bent aangenomen op Hogwarts School of Witchcraft and Wizardry. Bijgaand vind u een lijst van alle benodigde boeken en materialen. Termijn begint op 1 september. Wij verwachten uw uil uiterlijk op 31 juli.
      Hoogachtend,
      Minerva McGonagall, adjunct-directrice.

      Eleanor liet de brief zakken en keek de twee ongelovig aan. 'Dit is een grapje toch?'
      Haar handen waren gestopt met trillen en waren verwisseld met twee rode wangen en een boze blik op haar gezicht.       De twee reageerden niet op haar en ze liet haar ogen nogmaals over de brief glijden. 'Magie? Tovenarij? En wat wordt er in vredesnaam bedoeld met 'wij verwachten uw uil?'
      'Wij versturen onze post met uilen. Hogwarts had Mevrouw Wilkinson op de hoogte gesteld van ons bezoek en het feit dat jij een heks bent. Helaas dacht zij net als jij dat het een grap was en heeft de brief niet beantwoord. Dit is de reden dat we jou persoonlijk een bezoekje brengen. Maar het is geen grap, Ailionora, je bent een heks, altijd al geweest,' vertelde de roodharige jongen -Percy- toen. 'Je ouders waren tovenaars, en naar wat ik heb begrepen, getalenteerde ook.'
Verschrikt keek ze de jongen aan en legde de brief op de tafel neer. 'Je-Je kent mijn ouders?' stamelde ze en keek toen de vrouw aan. 'Mijn ouders waren tovenaars?' De vrouw knikte langzaam. 'Ik weet nog goed dat ik ze in mijn klas had. Zij zouden niets liever hebben gewilt dan jou ook op Hogwarts te zien, Ailionora.'
      Eleanor bleef de vrouw verbluft aanstaren. Dit is de eerste keer in haar leven dat haar ouders werden benoemd en van alles dat haar had verteld had kunnen worden, werd er beweerd dat ze tovenaars waren? Wat een onzin!
Haar handen begonnen weer te trillen en ze kon haar wangen voelen gloeien, iets dat wel vaker gebeurde wanneer ze boos was.
      'Je geloofd ons niet,' concludeerde de vrouw en glimlachte meelevend.
Eleanor schudde fronsend haar hoofd. 'Vind U het heel gek? Mijn ouders hebben mij gedumpt bij een weeshuis om een reden die ik niet eens weet. Zonder brief, zonder uitleg of iets. Het enige wat ik meekreeg was een dekentje met mijn naam erop geborduurd. En nu komt U beweren dat ze tovenaars waren? En dat moet ik geloven? Magie bestaat niet, klinkklare onzin. Het spijt me voor mijn harde woorden, maar U begrijpt mijn frustratie toch?'
De vrouw knikte langzaam. 'Ik snap je frustraties heel goed, Ailionora,' zei ze terwijl ze een lange stok vanonder haar mantel vandaan haalde en het op de waterkan richtte, waardoor deze vervolgens de lucht in zweefde en de glazen vulde. Eleanors mond viel open van verbazing en ze kon haar ogen niet van de kan afhouden.
      'Mag ik je dan wat vragen?'
      Eleanor knikte verbluft, nog steeds met haar ogen op de kan gericht, die nu daalde en weer netjes op de houten tafel belandde, waardoor het water zachtjes heen en weer wiegde.
      'Is het je ooit overkomen dat er rare dingen gebeurden om je heen wanneer je boos was, of verdrietig?'
      Eleanor knikte weer. Vaak genoeg hadden deuren open geklapt in haar omgeving of waren er glazen kapot gesprongen. Eleanor zag zichzelf als vervloekt. De enige die haar niet zo zag als hoe anderen en zij zichzelf zag, was Eva. Zij was de enige die haar niet aanzag voor een freak. De kleintjes konden wel met haar over weg, maar de ouderen bleven uit haar buurt. Nadat ze ruzie had gehad met Amy en zij huilend uit de keuken kwam rennen met een wond in haar hoofd, omdat er een glas kapot was gesprongen, bleven zij allemaal wel uit haar buurt. Deze andere kinderen waren geadopteerd en ontsnapt aan dit leven, terwijl zij hier nog vast zat. Zou het dan echt zo zijn? Zou het echt zo zijn dat zij magie bezat?
      'Je bent niet de eerste die dit meemaakt en niet weet wat er aan de hand is,' vervolgde de jongen het verhaal.
      'Had jij dat dan ook?' vroeg ze nieuwsgierig, maar de jongen schudde zijn hoofd. 'Ik kom uit een grote familie met allemaal tovenaars. Ik ben er mee opgegroeid, maar er zijn zat tovenaars die dat niet hebben gehad. En het is dus geen probleem dat je gefrustreerd raakt, het is veel om op te nemen. Maar je bent niet de eerste die we uit een weeshuis plukken, dus je hoeft je geen zorgen te maken,' vertelde hij en glimlachte naar haar.
      'Percy hier is een Prefect. Hij zorgt voor de jongere leerlingen bij ons op school, maar dat wordt later allemaal wel uitgelegd. Ailionora, luister, het is aan jou de keuze of je naar Hogwarts wil komen, maar je ouders hadden het graag zo gewilt, dat weet ik zeker. Elke tovenaar of heks verdient het om zijn krachten te leren beheersen, wij bieden jou die kans.'
Eleanor wende haar blik af van de vrouw en staarde nadenken naar de tafel. Verschillende emoties raasde door haar lichaam, net als dat honderden vragen die door haar hoofd spookten. Zoveel wilde ze nog vragen, maar het leek alsof ze zo overrompeld was, dat er niks uit haar mond kwam en ze de woorden geen vorm kon geven. Tovenaars en heksen op de wereld. Magie bestaat. Dat waren toch wel twee zinnen waarvan de dacht dat ze die voor het laatst had uitgesproken sinds ze 9 was. En nu blijkt alles echt te zijn?
      Ze staarde naar de brief voor haar neus, naar de smaragdgroene inkt en het wapen, dat nu doormidden was gescheurd, omdat ze de brief had geopend. Ze had gelijk spijt van haar gesnauw. Eleanor werd nooit snel boos, maar dit was gewoon te veel om in een keer op te nemen. Dit was haar enige kans om dichter bij haar ouders te komen. Om naar de school te gaan, waar zij ook naartoe zijn geweest en door diezelfde gangen te mogen lopen. Om nog maar te zwijgen over de kans om weg te kunnen uit het weeshuis, waarom zou ze deze kans niet grijpen?
      'Ik doe het!' sprak ze met volle overtuiging en de vrouw glimlachte. 'Goed zo. Ik heb helaas geen tijd om alles met je te regelen, maar ik zal dit gelijk doorgeven aan het schoolhoofd. Percy hier zal jou met je lijstje helpen, maar dat is nu wat kort dag. Ik zal alles even uitleggen aan Mevrouw Wilkinson en Percy zal jou morgen komen ophalen. Ik ben zo terug, Meneer Weasley.' De vrouw stond op van de tafel en liep de keuken in, waar even later stemmen vandaan klonken.
      'Ik zal je morgen ophalen met de Knight Bus en dan zullen we je lijstje afwerken in Diagon Alley. Tot die tijd, lijkt het me verstandig dat je hierover niks zegt tegen de andere kinderen.'
      Eleanor knikte begrijpend, al zorgde haar enthousiasme er bijna voor dat ze het zou willen uitgillen.
Even later kwam de vrouw terug lopen en namen zij en de jongen afscheid van Eleanor en Mevrouw Wilkinson, die er ondertussen spierwit uitzag. Het hele verhaal over Eleanor was haar nog zwaarder gevallen dan haarzelf.
Eleanor had haar slaap niet kunnen vatten die nacht en bleef maar nadenken over wat er vandaag was gebeurd, bang dat als ze haar ogen zou sluiten, het allemaal maar een droom bleek te zijn. Een droom te mooi om waar te zijn.

Reacties (14)

  • BOOKWURM

    Nice xxx

    5 jaar geleden
  • IceOnFire

    Leuk stukjee

    5 jaar geleden
  • Croweater

    (kudo)

    5 jaar geleden
  • Altaria

    Whaaahhh amazing!

    5 jaar geleden
  • chanyeoI

    Leuk!
    En daar komen de feels weer. Ik zou zo graag naar Hogwarts gaan, maar helaas heb ik nooit een brief gezien ):
    +kudo

    5 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen