Foto bij 5  Gringotts Wizarding Bank

Oh wauw! Nog meer abo's! Ik ben echt zo super blij! Jullie zijn geweldig!!




Eleanor stapte door het open gat in de muur en liep achter Percy aan Diagon Alley in. Percy bleef ten alle tijden dicht bij haar om haar niet kwijt te raken. Hij had allang gezien dat zij haar ogen enkel op de omgeving had gericht en was ervan overtuigd dat zij hem binnen twee seconde kwijt zou raken als hij geen oogje op haar hield; en daar had hij gelijk.
      Eleanors ogen gleden de straat door en overal zag ze tovenaars en heksen rondstruinen in de raarste kleding. Jonge kinderen renden lachend over de straat, uilen vlogen over haar hoofd heen en hier en daar liep een kat mauwend over de stoepjes. Elk uithangbord probeerde ze te lezen en in elke winkel probeerde ze te kijken. Ze zag winkels met prachtige bezemstelen, waarvan Eleanor zeker was dat dit geen normale bezems waren. In weer andere etalages lagen boeken hoog opgestapeld met de meeste rare titels; The Standard Book of Spells, A history of magic, Fantastic beasts and where to find them en vele andere boeken. Er stonden winkels met wankelende stapels potten gevuld met de meest ranzigste ingrediënten die zij ooit had gezien. Rollen perkament en de meest prachtigste verenpennen lagen in weer een andere etalage en in weer een andere hingen kooien met uilen in vele verschillende groottes en kleuren. Als Percy haar niet aan haar arm opzij had getrokken was ze zeker tegen een bord aangelopen dat buiten een winkel met spreukboeken stond uitgestald. 'Kom op, we moeten nog veel doen. Eerst je geld maar even ophalen.'
      Eleanor trok verbaasd een wenkbrauw op. 'Welk geld? Ik kom uit een weeshuis en het is niet zo dat je daar nou zakgeld krijgt of zo,' zei ze lachend, maar Percy reageerde niet en liep door. Eleanor hield hem goed in de gate om er zeker van te zijn dat ze hem hier niet kwijt zou raken. Al had ze liever bij elk winkeltje even willen rondneuzen en nieuwe dingen leren, maar helaas moest dat nog even wachten. Percy liep door tot ze bij een groot, wit gebouw aankwamen waar in gouden letters Gringotts Bank op stond. 'Jullie hebben een bank?' vroeg ze verrast aan Percy, die stil was gaan staan zodat ze even kon kijken. Hij knikte en liep toen weer door. 'En elke tovenaar of heks heeft hier een kluis, jou ouders ook. Dat geld behoord nu aan jou en we gaan het nodig hebben om die lijst voor school af te werken.'

Binnen leek het gebouw nog groter dan aan de buitenkant en zeer autentiek. Eleanor keek om zich heen en staarde naar het hoge plafond, waar tientallen grote en vooral stoffige kroonluchters hingen. Haar schoentjes tikte over de marmeren vloer terwijl ze de lange ruimte doorliepen. Aan weerszijde van het pad stonden velen verhogingen waar aan elk een raar uitziend wezentje achter zat. Ze hadden lange neuzen en hun huid leek op dat van een pad. Twee puntige -en in sommige gevallen slaphangende- oren staken uit weerszijde van hun bijna kale hoofd. Hun donkere kraaloogjes schoten opzij naar het pad wanneer zij passeerde.
      'Dat zijn Goblins,' vertelde Percy toen hij de nieuwsgierige blik op haar gezicht zag. 'Niet erg vriendelijke wezens, om eerlijk te zijn.'
      Percy stopte aan het einde van het pad en keek over een verhoging waar een van de norse Goblins achter zat. Deze stopte met pennen en keek Percy vragend aan.
      'Mevrouw Whelan zou graag wat geld ophalen,' legde Percy uit en de Goblin leunde over de verhoging heen en keek Eleanor inspecterend aan. De Goblin zag er nog chagrijniger uit dan de rest die in het gebouw aanwezig was en hij deed haar in alles denken aan Mevrouw Wilkinson, iets waarvoor zij een lach moest onderdrukken. De Goblin ging weer rechtop zitten en keek Percy aan. 'En heeft ze ook haar sleutel?'
      'Die heb ik hier.' Percy haalde een gouden sleuteltje uit zijn zak en legde deze op de verhoging voor de Goblin neer. 'Goed dan,' antwoordde deze en verwees hen naar een Goblin met vuil zwart haar, die aan kwam wandelen. Ze liepen door een grote deur heen en vervolgens een lange trap af waar ze stuitten op een klein karretje. 'Neem plaats,' commandeerde de Goblin en Percy en Eleanor deden wat hen werd opgedragen. Eleanor had nog nooit in een achtbaan gezeten en ze hoopte eigenlijk ook niet dat dit haar eerste zou zijn, zo diep onder de grond en zoner vooruitzicht op de baan. Gelukkig ging het karretje minder snel dan ze had verwacht en dat gaf haar even tijd om rond te kijken. De rails gleed vooruit door wat leek op eeuwigdurende, stenen gangen. Het rook er muf en vochtig, als in een grot en ze rilde, het was toch best fris hier beneden en de enige manier waardoor zij niet in het pikkedonker zaten, was door de brandende fakkels aan de muren. Af en toe passeerde er een ander karretje, waardoor zij -tot grote ergenis van de Goblin- waren gedwongen halt te houden. Ze keek omhoog naar het plafond en zag vele stalagtieten uit de rotsen naar beneden groeien. 'Kluis 666,' sprak de Goblin plotseling en het karretje hield halt. Met enige moeite lukte het haar om uit het karretje te klimmen en zag ze Percy de Goblin het kleine sleuteltje geven. Deze schoof een klein klepje opzij van een grote, ronde plaat dat in het gesteente zat en plaatste de sleutel erin. Het geluid van scharnieren weerklonk en de deur ging open. Eleanor ging naast Percy staan en keek de kluis binnen, waar drie bergen met verschillende munten lagen. Gouden, koperen en zilveren.
      'Dit-dit is van mij?' stamelde ze met een blik op het geld.
      'Jep,' antwoordde Percy, 'Die gouden daar heten Galleons, de zilveren Sickles en de koper kleurige Knuts. 17 Sickles in een Galleon, en 29 Knuts in een Sickle. Gewoon wiskunde.'
      Hierna verlieten ze Gringots, Eleanor met haar zakken vol met gouden munten, die rinkelde bij elke stap die ze zette. Zoveel geld had Eleanor nog nooit in haar handen gehad. Ze was überhaupt nog nooit een winkel uitgelopen met meer in haar handen dan dat ze binnen kwam, op die ene keer na dat de aardige vrouw van de snoepwinkel haar een zakje spekjes had gegeven, omdat ze had geholpen met het opstappelen van potten snoep. Nu ze deze straat had ontdekt met nieuwe winkels, nieuwe spullen en nieuwe informatie, wilde ze niets liever dan haar geld eraan uitgeven.
      'Pak je lijst maar vast,' zei Percy toen en wees naar haar zak, 'we hebben nog een boel te doen.'

Reacties (10)

  • Slughorn

    ** Plafond - met een d erachter, zag in het vorige hoofdstuk dat ook al (;

    En 666 klinkt al meteen niet goed...

    4 jaar geleden
  • BOOKWURM

    Mooi hoofdstuk:)

    4 jaar geleden
  • Croweater

    Druipstenen die naar beneden groeien zijn stalactieten en geen stalagmieten :p

    Verder is dit hoofdstuk bijna hetzelfde als een hoofdstuk dat ik hier laatst ook heb gelezen dus ik ben nu een beetje twee verhalen door elkaar heen aan het halen. :')

    5 jaar geleden
  • chanyeoI

    'Die gouden daar heten Galleons, de zilveren Sickles en de koper kleurige Knuts. 17 Sickles in een Galleon, en 29 Knuts in een Sickle.' Ik heb exact dit stukje vanmorgen in mijn boek gelezen (:
    +kudo

    5 jaar geleden
  • ProngsPotter

    Super!!!
    666?;)
    'We hebben nog een boel te doen'
    Paaaaam paaaam paaaaaam

    5 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen