MIWIEIHEI JUST A LITTLE LARRY AU

Er gaat niets boven een dagje strand. Lekker zonnen, naar lekkere jongens kijken en als je het te warm krijgt, neem je gewoon een frisse duik in het water, denkt Harry, terwijl hij zijn handdoek over het zand uitspreidt. Het was er een van Manchester United en Harry is er heel blij mee. Zo blij, dat hij hem overal mee naartoe zeulde waar maar een beetje water was, zodat iedereen kon zien dat hij fan was. En mannelijk.

Het was net toen hij zijn strandtas tevoorschijn haalde, dat zijn leven voor zijn ogen flitste. In zijn gedachten zag hij de zonnebrand, statig en trots op het pas geboende aanrecht staan. Harry was erg trots op zijn appartement. Hij had het immers gekocht met zijn zuurverdiende centen. Hij hield het dan ook het liefst zo netjes en schoon mogelijk.

Fuck.

Nee. Nee. Zeg me dat het niet waar is, denkt Harry en hij gooit zijn hele tas overhoop, bloost niet eens als er een nog verpakte condoom op de M van Manchester valt en zoekt koortsachtig naar het flesje. Tevergeefs. Nu moest hij, die vreselijk awkward en verlegen jongen, aan andere mensen gaan vragen of hij ''heel misschien hun zonnebrand mag lenen?" Hij ziet het al voor zich, dat kleine, zenuwachtige stemmetje omdat dit toch wel vreselijk beschamend is. Oh en daar gaat zijn poging tot mannelijkheid. Misschien kan één keertje zonder -

''Nee,'' zegt hij hardop. Dat gaan we niet doen. Ma heeft altijd gezegd dat we niet zonder zonnebrand het strand op mochten. Voor huidkanker en zo. En hij kan niet tegen zijn moeder in, nooit in zijn levensdagen. Wat zou ze teleurgesteld zijn als ze zag dat hij niet meer zo wit als een geest was? Zijn witte huid was een van de mooiste dingen aan hem, zei ze altijd. Wit als romige melk.

Er zit niets anders op.

Harry staat op en kijkt om zich heen. Iedereen hier is zo gebruind. Het is eigenlijk best wel mooi.. Hij schrikt weer op uit die rare gedachten en denkt dan grimmig, die hebben zeker geen zonnebrand mee. Ha. Later, als ze dood gaan aan huidkanker is het hun eigen schuld geweest. Ever so evil.

Hij loopt en vraagt en loopt en vraagt en loopt, totdat hij langs een badhanddoek loopt die zijn brein interessant vindt. Het is er een van Doncaster Rovers. Gadverdamme. Dat je daar überhaupt mee rond kan lopen zonder je diep te schamen. Iedereen weet dat zij de grootste flops van het jaar zijn. Hij wil weer minachtend verder lopen, totdat hij ziet dat er op de handdoek zonnebrand ligt. En een jongen. Een jongen met vederachtig haar en een klein, gebruind lichaam. Hm. Misschien is hij toch niet zo 'gadverdamme' als 'ie op het eerste gezicht lijkt.

''Uhm, hi.. Mag ik je wat vragen?'' vraagt hij stilletjes. De jongen draait meteen om en wow, die ogen zijn veel te blauw. Is he even real?

''Ja hoor,'' zegt Blue Eyes, een grijns begint op zijn gezicht te verschijnen.

''Nou,''

''Je hebt je vraag al verspild, prettige dag nog.'' De grijns is nu nog breder, Smirk draait zich van Harry af en gaat op zijn zij liggen.

For fucks sake. Really? Harry slaakt een geërgerde zucht en zegt, ''Hey, mate. Ik snap dat je grappig wilt zijn, maar ik ben mijn zonnebrand vergeten en ikdachtmisschienmagikdievanjoulenen?'' Great. This is just fucking great.

''Huh? Wat zei je? Je praatte echt heel snel.''

Nog een zucht. ''Ik vroeg me af of ik je zonnebrand mocht lenen? Ik ben die van mij vergeten dus..''

''Ha! Wat een slechte smoes, je kan toch meteen zeggen dat je me wilt!'' zegt de jongen, terwijl hij heftig met zijn ogen knippert. Harry rolt zijn ogen.

''Whatever.''

''Geef je het toe?'' lokt de jongen uit.

Oké, denkt Harry, ik neem al mijn positieve gedachten over hem terug. Wat een vervelend mens, hij denkt ook echt dat hij iedereen kan krijgen of zo, en brutaal ook nog!

''Geef mij die zonnebrand nou maar!'' bitst Harry terug. Hij bloost meteen. Dit is niet hoe zijn moeder hem had opgevoed. Altijd beleefd zijn, zei ze. Niet gemeen doen, maar altijd beleefd en vriendelijk zijn. En nu heeft hij al twee van haar heilige huisjes overtreden. Want, hij is nog steeds zonnebrandloos. Het voelt vreselijk.

''Oeh, kitty has claws.''

''Fuck off.'' Er is geen weg terug meer.

''Oké, sorry,'' zegt de jongen, maar aan de twinkeling in zijn ogen en het lachkuiltje naast zijn mond, is zichtbaar dat hij er niets van meent. ''Maar wat boeit die zonnebrand je nou, ik bedoel, waarom ben je zo panisch? Ik was je al een tijdje aan het bekijken toen je langs iedereen liep te vragen om die verdomde zonnebrand. Het was best cute. Zo'n knappe en schijnbaar mannelijke jongen die helemaal in paniek is omdat hij zijn zonnebrand heeft vergeten.''

''Het is gewoon dat..'' Zucht. ''Ach ja, je hebt ook eigenlijk wel een beetje gelijk. Het is ook wel idioot. Ik kan best zonder.'' zegt Harry beschaamd.

''Zo, wat een badass is...''

''Harry. Mijn naam is Harry.''

''Harold it is. Je bent echt een badass, jij!'' hij knipoogt.

''Fuck off, '' zegt Harry, maar hij lacht nu wel. ''Dus, je hebt me nog niet verteld hoe jij heet, of zal ik je maar Blue Eyes Boy noemen?''

''Doe dat laatste maar,'' zegt Blue Eyes Boy plagerig. ''Alias Louis.''

''Louis it is, then,'' de twee staren elkaar aan. ''Je bent echt een Louis,'' zegt Harry dromerig. ''Zo klein en- au! Was dat nodig? We waren net romantisch aan het doen en zo. Fucking Louis.''

''Je noemde me klein.''

''Maar je bent ook klein, klein en schattig en blauwe ogen en vederachtig karamelkleurig haar. Je bent alles wat ik in een jongen had gewild. Minus je brutaliteit.''

''You love it.''

''Ik hou meer van dit,'' zegt Harry in een soort van adrenalinekick. Hij komt dichter bij Louis' gezicht totdat zijn zicht wazig is. Hij sluit zijn ogen en kust Louis. En Louis beantwoordt de kus door Harry bij zijn kaaklijn vast te pakken, zacht, en dan opent hij zijn mond. En Harry heeft een kleine paniekaanval totdat hij er gewoon maar in meegaat en het is geweldig en het voelt zó goed en de adrenalinekick is nog steeds niet over en ze zweven en Harry heeft het gevoel dat hij eindelijk zijn soulmate heeft gevonden, ook al kennen ze elkaar nog maar een paar minuten en de wereld bestaat alleen nog maar uit Louis en Harry. Louis en Harry. Louis en Harry.

Totdat Harry's geluksmoment ruw wordt gestoord door een koude vloeistof die over zijn rug wordt gesprayd. Hij maakt een stuiptrekking en schreeuwt harder dan ooit tevoren.

''Heb je toch nog je zonnebrand.''

''You little -''

Based on this prompt: you’re apparently the only person on the beach who has sunscreen and i left mine at home aND WHY WON’T YOU LET ME HAVE SOME ??

Reacties (2)

  • Long

    GVD EVA DAMNIT WAAROM SCHRIJF JIJ ZO FUCKING GOED IK DAT NIET AAN.
    JOU SCHRIJFSTIJL EN LARRY IS ABSOLUTELY MIJN DOOD BYE ALFKJSDLKFJSDLKJKF.

    5 jaar geleden
  • AckIes

    DAT EINDE HAHAHAHAHAHA

    5 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen