Foto bij Wash away the sadness

Hier zaten we dan, op een bankje in het park, met een verlichte straatlantaarn zes meter verderop, achter mij, zodat Harry’s gezicht volledig verlicht en het licht in zijn ogen weerkaatst werd.
Ik strekte mijn nek en drukte mijn mond op de zijne. Hij sloeg zijn arm om mijn nek, trok me dichter naar zich toe, ik legde mijn hand op zijn been, kneep zacht. Hij opende zijn mond, ik deed hetzelfde, legde mijn andere hand in zijn nek, drukte hem dichter tegen me aan, terwijl hij luid via zijn neus uitademde.
‘Ik wilde voorstellen om nog even ergens wat te gaan drinken, of zo,’ mompelde Harry toen we een stukje uit elkaar gingen, ‘maar ik weet niet of dat nu nog zo’n goed plan is.’
Ik streek afwezig met mijn vingertoppen langs zijn gezicht. ‘Waarom niet?’
‘Nou...’ zonder weg te kijken vond zijn hand de mijne op zijn been en schoof hij deze langzaam omhoog. Zijn adem blies in mijn gezicht.
Ik begon zacht te lachen en trok mijn hand terug. ‘Nu al? Echt niet.’
Harry deed niets behalve geamuseerd glimlachen. Al was hij teleurgesteld, wist hij het goed te verbergen.
‘Ik dacht juist,’ ik glimlachte naar hem, streek het lange haar uit zijn gezicht, ‘aan een film, of zo. Het al negen uur, dus wat rustiger in zo’n zaal.’
Harry tuitte nadenkend zijn lippen.
‘Ik betaal.’
Hij trok zijn wenkbrauwen op. ‘Alsof dat wat uitmaakt.’ Ik fronste, gaf hem een stomp tegen zijn arm. ‘Het maakt wel wat uit. Voor mij. En als dat niet zo is voor jou waarom ga je dan niet gewoon mee?’
Harry suste zacht, wreef over mijn bovenarm, daarna over zijn eigen. ‘Goed, goed. Maar welke film, dan?’

We eindigden uiteindelijk met een van de nieuwste actiefilms. Harry had Mission Impossible, deel weet-ik-veel van de reeks met Tom Cruise, enthousiast aangewezen. Dus zaten we nu in de zaal, gedeeld met een ander stelletje – die te druk waren met elkaar om Harry op te merken – en twee oudere vrouwen. Ook zij merkten ons niet op, maar dat kwam vooral omdat Harry expres de achterste rij had uitgekozen om te zitten, én omdat de twee vlak voordat het begon niet konden stoppen met kwebbelen.
‘Zie,’ zei ik zacht terwijl ik naar Harry toe leunde, ‘dit is zo slecht nog niet.’
Harry sloeg zijn arm om me heen en trok me dichter tegen zich aan, wat alleen wat moeilijker ging door de stoelleuning tussen ons in. ‘Nee, dat klopt. Maar dat weten we nu nog niet helemaal zeker, hoor. Straks is de film een flop.’
‘Jij bent degene die deze heeft uitgekozen!’
‘Dat is waar,’ antwoordde Harry grijnzend terwijl hij een kus op mijn mond drukte, ‘en gelukkig ben jij er om me daaraan te herinneren.’
Terwijl ik met mijn ogen rolde dempte het licht in de zaal.

Na de film liepen we op een rustig tempo naast elkaar, handen af en toe tegen elkaar botsend, de bioscoop uit. Al meteen werden we weer verwelkomd door flitsen en geroep, maar deze keer deerde het me niet. Harry duidelijk ook niet, aangezien hij een arm om mijn schouders sloeg en me ondertussen een flitsende grijns toewierp, me achteloos door de paparazzi leidde, en ik kon niets anders doen dan mijn arm om zijn middel slaan en met een glimlach omlaag kijken. Dat dit morgen in alle bladen zou staan, deerde me niet.
‘Harry! New girl?’
‘Hey Harry, you two dating?’
‘Dude, she too ugly for you man!’

Mijn glimlach gleed van mijn gezicht. Harry verstarde, en hij vertraagde zijn pas al, maar ik trok hem mee. Mijn brandende ogen hield ik op de grond gericht. Ik hoorde Harry luid naast me ademen en wist hoeveel moeite hij moest doen om rustig te blijven. Ik kneep zacht in zijn zij. Hij was laaiend.
Eenmaal bij de parkeerplaats aangekomen, nu wel met een versneld tempo gelopen, haalde Harry de autosleutels uit zijn zak. Hij wilde naar de bestuurderskant lopen, maar ik pakte de sleutels uit zijn hand en ging hem voor. Hij was te boos om rustig te kunnen rijden.
Het enige wat hij deed was met een harde klap de deur achter hem dichtgooien. Ik sprong licht in mijn stoel, maar liet niets merken. In plaats daarvan startte ik alleen de motor en trok op.
Onderweg in de auto was het doodstil. Terwijl ik mijn blik op de weg hield kon ik vanuit mijn ooghoek Harry met zijn ogen dicht zietochzitten. Hij ademde door zijn neus in en via zijn mond weer uit. Ik slikte.
‘Je bent na Tristan en Charlie het mooiste wat mij is overkomen. Dat weet je wel, hè?’
Mijn ogen begonnen weer te branden, maar ik glimlachte naar hem. ‘Natuurlijk weet ik dat.’
Tijdens de rest van de rit was het doodstil.

Eenmaal thuis aangekomen liepen we samen de oprit op. Voor de voordeur kwamen we tot een halt. Ik was degene met de sleutel, en wilde ‘m in het slot steken, maar een hand op mijn arm weerhield me. Vragend keek ik naar Harry op, die fronsend op me neerkeek, zijn lippen op elkaar geperst en met glanzende ogen. Mijn lippen vielen een stukje van elkaar.
Hij boog voorover en kuste me, eerst zacht, toen hard.
Met brandende ogen trok ik me later terug en deed de deur open, Harry achterlatend. Hij volgde wel meteen.
‘Harry! Aibileen! Ik had jullie niet nu al terugverwacht!’ klonk Anne’s stem vanaf de gang. Ze keek ons nieuwsgierig aan. ‘Ging alles goed?’
‘Ja hoor, mam,’ klonk Harry achter me, en hij stond verassend dichtbij, ‘we hebben het heel leuk gehad.’ Ik bevestigde zijn woorden door alleen maar te glimlachen. Anne trok haar wenkbrauwen op. ‘Oké, dan.
‘Nou, dan ga ik maar naar bed, denk ik. Het is bijna middernacht.’
Harry liep om me heen naar zijn moeder toe en kuste haar op de wang. ‘Dank je wel, mam. Slaap lekker.’
Ik glimlachte naar Anne. ‘Welterusten, Anne. Dank je wel.’
‘Graag gedaan, lieverds. Ik vertrek morgenochtend vroeg trouwens al. Ben graag vóór twaalf uur weer in Cheshire.’
‘Ik kan je wel rijden?’
‘Dat hoeft niet, lieverd,’ glimlachte Anne terwijl ze Harry’s haar uit zijn gezicht veegde, ‘ik red me wel.’

Ik zat op de bank en keek toe hoe Harry in de keuken twee glazen wijn voor ons inschonk, zijn rug naar me toe gericht, en ik wist dat ik abnormaal stil was. Maar ja, was dat zo gek?
Harry ging naast me zitten en reikte me een glas aan. ‘Dank je.’
Het was stil. Harry staarde voor zich uit terwijl hij nipte van de wijn. Ik deed hetzelfde. Toen hij zijn hoofd naar me toedraaide keek ik snel weg.
‘Abs.’ Hij legde een hand op mijn been.
‘Je weet wel dat het maar loze woorden waren, hè? Om een reactie zoals deze te ontlokken?’
Ik glimlachte naar hem. ‘Dat weet ik.’
‘En toch...’ Hij kwam dichterbij en zette zijn glas en de mijne op de salontafel. Vervolgens sloeg hij een arm om me heen, in een dichte knuffel. Met mijn gezicht tegen zijn borst gedrukt kneep ik mijn ogen stijfdicht. Ik kon zijn hart sterk horen kloppen.
Terwijl mijn ogen niet meer brandden maar nu gewoon nat waren voelde ik hoe Harry zijn wang op mijn hoofd legde terwijl hij met een hand over mijn rug streek. Ik haalde haperend adem.
‘Stel je voor wat ze allemaal gaan zeggen als ze erachter komen dat je stopt.’
‘Dat doe ik niet.’
‘Wat?’
‘Ik stel me dat niet voor. Dat heeft geen zin.’
Ik bleef even stil.
‘Of wat ze over mij gaan zeggen.’
‘Wat zouden ze over jou moeten zeggen?’
‘O, ze vinden altijd wel wat. Bijvoorbeeld dat het mijn schuld is dat je stopt.’
Harry’s hand bleef stil liggen. ‘Het was een gezamenlijke beslissing.’
‘Weten zij veel.’
‘Aibileen,’ Harry duwde mijn hoofd omhoog en keek me strak aan, ‘ik zórg ervoor dat ze dat weten krijgen. En ja, het heeft met jou te maken, maar zo ook met Sophia. We willen allemaal gewoon ons leven nu “opbouwen”. Met iemand. En ik wil dat toevallig met jou, ja. En? Vroeger of later zouden we allemaal iemand vinden, en dat zou hoogstwaarschijnlijk geen fan worden, nee.’
Met een dichtgeknepen keel luisterde ik. Ik liet vervolgens weer mijn hoofd tegen zijn schouder zakken en sloot mijn ogen.
Boven was het gestommel opgehouden, en wisten we dus dat Anne naar bed was gegaan.
‘Waarom kwam ze eigenlijk helemaal vanuit Cheshire? We hadden hier ook iemand kunnen vragen.’
‘Wie, mijn moeder? O, ze wilde het gewoon graag. Graag Charlie zien, mij zien, jou zien.’
‘O.’
‘Het is nu ook vrijdagavond, hè? Dus morgen en overmorgen heeft ze gewoon vrij.’
‘Oké.’
Het bleef even stil.
‘Zullen we maar gaan douchen?’
Ik keek op, ontmoette Harry’s glimlach. ‘Je bedoelt... samen?’
‘Ja? Dat is toch niet erg? We hebben alles toch al gezien?’ De glimlach veranderde in een grijns. Ik begon zacht en onbeholpen te lachen. ‘Dat klopt, ja.’
‘Laten we maar gaan, dan!’ De wijn lieten we voor wat het was.
Tien minuten later stond ik met Harry onder het stromende water. Hij was er net pas bijgekomen, nadat hij nog even bij Charlie had gekeken. ‘Als een roosje,’ verklaarde hij terwijl hij erbij stapte. Ik glimlachte.
‘Kom,’ Harry pakte de shampoofles, spoot een beetje in zijn hand en gebaarde me dat ik om moest draaien.
De volgende vijf minuten besteedde Harry aan mijn haar. Ik had mijn ogen gesloten, liet toe dat hij met zijn lange vingers erdoorheen ging, met zijn nagels over mijn huid, en ik zwoer dat ik zo in slaap kon vallen.
‘Slaapkop,’ murmelde Harry vanachter in mijn oor, terwijl hij zijn armen om mijn buik sloeg, ‘het moet er nog uit.’ Met een glimlach liet ik hem me naar achteren leiden, zodat hij het water niet meer over zich heen kreeg, maar ik. Hij hielp me met het uitspoelen.
‘Jouw beurt,’ zei ik daarna en ik reikte naar de shampoofles. Harry hield me echter tegen. ‘Hoeft niet. Ik heb het vanmorgen al gewassen.’
‘O.’
‘Maar deze mag wel.’ Met een grijns en twinkelende ogen hield hij de huidshampoo voor mijn neus. Hoofdschuddend nam ik hem aan.
‘Draai je om.’ Harry ging met zijn rug naar me toe staan. Stilletjes ging ik er met mijn handen overheen, over zijn schouders, zijn armen, ik voelde zijn spieren, mijn hart bonkte, ik pakte zijn natte haar beet om ook bij zijn nek te kunnen, dwaalde toen omlaag naar zijn heupen.
We begonnen allebei te lachen toen ik in zijn achterwerk kneep. Hij pakte mijn pols beet terwijl hij zich weer naar me toe draaide, de grote grijns niet te missen.
‘Je moet onder de douche,’ murmelde ik, maar Harry schudde zijn hoofd. ‘Nee, hoor. De voorkant is nog niet gedaan.’ Hij klopte op zijn borst, keek met twinkelende ogen op me neer. Met rode wangen pakte ik de fles.
Harry keek zonder iets te zeggen naar me terwijl mijn handen over zijn borst gingen. Ik keek hem niet aan, was alleen bezig met nu zijn schouders, en toen weer zijn armen.
Zijn handen vonden de mijne. Ik keek vragend op. Harry glimlachte zwak naar me, boog voorover en drukte een kus op mijn mond.
Met een haperende adem ging ik weer terug naar zijn armen, zijn schouders, toen zijn nek, en hij legde zijn hoofd erin, en daar stond hij, onder het sop, en zo mooi, en ik keek ademloos toe.
Met licht trillende handen ging ik over zijn nek, mijn vingertoppen in zijn haar. Toen ik mijn handen liet zakken deed Harry hetzelfde met zijn hoofd. Hij keek zo achteloos naar me, alsof hij niet door had hoe prachtig hij er net uit had gezien, en ik dacht terug aan de woorden die eerder die avond waren geroepen. Ik slikte.
‘Wat is er?’ Harry kwam dichterbij. Het sop op zijn borst kwam op de mijne. Ik glimlachte triest naar hem. ‘Niets. Je bent gewoon zo mooi.’
Harry slikte, dwaalde met zijn ogen over mijn gezicht, sloeg toen zonder iets te zeggen zijn armen om me heen en trok me dicht tegen zich aan. Mijn wang was tegen zijn borst gedrukt.
Hij leidde me weer een stukje terug, zodat we allebei onder de straal stonden. Ik zag het sop verdwijnen in het putje. Maar ik was vooral bezig met Harry’s warme lichaam tegen de mijne, en ik sloot mijn ogen.
‘Kom, laten we er maar uit gaan,’ klonk Harry’s stem zacht in mijn oor, en hij ging overeind staan, keek zwak glimlachend op me neer, streek het natte haar uit mijn gezicht, boog zich weer naar me toe en kuste me liefdevol op mijn mond.
Hij legde zijn hand op mijn achterhoofd en drukte me dichter tegen zich aan. ‘Jij,’ murmelde hij, ‘bent ook zo verdomde mooi. Echt, zo mooi.’ Tranen sprongen in mijn ogen. Ik pakte zijn andere hand stevig beet.


Ook voor nu geldt weer: voor wie zich niet op zijn gemak voelt bij intiemere stukken - hoef je het volgende hoofdstuk niet te lezen! En wees niet bang, bij het hoofdstuk daarna zal ik eerst dat ene hoofdstuk nog even kort samenvatten:)

Reacties (6)

  • kaleidoscoop

    HALLOOO IK VERZUIP IN MIJN TRAAAANEN IEMAND BEL DE HULPDIENSTEN

    3 jaar geleden
  • batbucks

    Prachtig

    3 jaar geleden
  • niazkilam

    Zo lief en mooi geschreven!(H)

    3 jaar geleden
  • Lovecandy

    ach ik dacht dat ik wist wat er ging gebeuren haha

    3 jaar geleden
  • oomsjes16

    Mooi geschreven!
    Snel verder!(H)

    3 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen