Hoofdstuk 38




~ Cats crying, meowing
Catching the light in their eyes
Painting my face black and white
And the dark in the dark ~
The Van Jets, Damage

Jane POV

Ik toon de uitnodiging die nodig is om binnen te komen in de kerk. Er staat echt een massa fans en paparazzi buiten voor de kerk. “Jane,” Anne en Gemma komen ook de kerk binnen. “Hallo,” zeg ik als ze bij me staan. “Ik wist niet dat je hier ook zou zijn.” zegt Anne. “Harry heeft me gevraagd of ik er ook wou bij zijn. Ik vind dat dat toch het minste is wat ik voor hem kan terug doen.” Anne legt met een kleine glimlach een hand op mijn schouder. “Ik ben er zeker van dat hij het apprecieert.” “Mam, ik denk dat we best eerst een plekje kunnen zoeken, zodat we straks niet recht hoeven te staan.” Anne knikt. “Kom je anders bij ons zitten Jane?” Nu is het mijn beurt om te knikken.

Zo gebeurt het dan. Ik zit bij Gemma en Anne ergens in het midden van de kerk. Zo’n typische begrafenis muziek begint te spelen. De kist wordt naar voren gebracht door Liam, Niall en Harry. Het hele plaatje klopt gewoon niet, zo zou dit niet moeten zijn. Zij zijn niet degene die een kist naar voren moeten brengen. Zij zijn niet degene die hun vriend moeten begraven. Niemand zou dat moeten doen. Ze zouden hier helemaal niet moeten zijn, ze horen op een podium te staan. Alle vijf, bij elkaar. Genietend van hun momenten samen, terwijl ze doen wat ze het liefst doen. Het leven is zo oneerlijk. Er zijn zoveel mensen die willen blijven leven, maar het voor hen niet mogelijk is om hier te blijven. Anderen willen dan weer wel dood zijn, terwijl ze eigenlijk gezond zijn.
Ik geloof dat ons leven al is uitgestippeld van bij de dag dat we geboren worden. Die oneerlijke dingen horen daar dan op één of andere manier bij. Het is onmogelijk om die dingen te vermijden, want je kunt niets veranderen aan de weg die nog komt.

Harry POV

De ceremonie in de kerk is voorbij. De meeste mensen staan op om de kerk te verlaten, maar wij blijven met drieën zitten. We hebben vandaag nog maar heel weinig woorden gewisseld en daar komt nu beslist niet veel verandering in. We zwijgen en het voelt net zo aan als die keer in het ziekenhuis, toen Niall en ik zwijgend bij elkaar zaten. We weten niet wat zeggen en er hoeft niets gezegd te worden. Het is nog steeds zo oneerlijk.
Liam is de eerste die opstaat. Zijn ogen zijn rood, we weten allemaal wel hoe dat komt. Hij is trouwens niet de enige bij wie het zo is. Zonder iets te zeggen, volgen Niall en ik zijn voorbeeld. We zouden nog meegaan met de familie van Zayn naar de koffietafel. Ik kijk even rond en zie dat de kerk bijna volledig leeg is op enkele mensen na. Eén persoon valt me op, Jane. Ze staart droevig voor zich uit. Haar lippen bewegen, maar er is niemand om haar heen waar ze tegen aan het praten zou kunnen zijn. Ze lijkt het niet door te hebben dat ik dichterbij kom. Het lijkt net als die keer in mijn huis in Londen. Ik ga naast haar zitten, Liam en Niall zouden wel op me wachten. “We hold you close within our hearts, and there you shall remain, to walk with us throughout our lives. Until we meet again. Rest in peace and thanks for all you’ve done.” zegt Jane. Ik herken de tekst als die op het bidprentje van Zayn. Het verbaast me dat ze die tekst zomaar opzegt zonder er maar even naar te kijken. “Tyler had net dezelfde tekst. We hadden iets anders gewild, iets zelfgeschreven. Maggie was er tegen. Ik weet nog steeds niet waarom. Ik wilde geen tekst die je gewoon van het internet kunt halen, zo onpersoonlijk. Waarom zouden mensen zo’n tekst kiezen? Ik snap het niet.” Ik denk na over haar woorden. Eigenlijk heeft ze wel gelijk. “Misschien is het te moeilijk om iets te bedenken? Misschien is het te moeilijk om de juiste woorden te vinden?” Jane haalt haar schouders op en staat op. “Ik ga terug naar huis. Heb je nog een lift nodig vandaag?” Verward door de plotse omslag sta ik ook op. “Nee, mam voert me normaal vanavond terug naar jouw huis. Als het nog steeds oké is dat ik bij jou blijf natuurlijk.” Jane knikt. “Tot vanavond dan.” Ze raakt nog kort mijn schouder aan voor ze zich omdraait en ook de kerk verlaat.

~~~~~~~~~~~~~~~~~
Als er nog mensen zijn die een
idee hebben voor de naam van
de baby van Jane, dan is die
nog altijd welkom!
Let me know what you think!

LUFU

Reacties (3)

  • magiclove

    snel verder

    3 jaar geleden
  • FrannieSuggy

    Dit is zo zieligggg

    3 jaar geleden
  • Bombinate

    LEVI(H)

    Arme Zayn hij mocht niet dood
    Super geschreven
    Snel verder

    3 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen