Winter "galmt het door de grote ruimte waar we wachten tot we naar onze prive sessie mogen. Ze werpt me een 'wens me geluk' blik toe en loopt dan de ruimte uit.
In de laatste paar trainingsdagen heb ik zowel Winter als Alyse goed leren kennen.
We zijn net normalen school vriendinnen geworden ,afgezien van het proberen testpopen te vermoorden."Josephine Richmont"klinkt het nu
Blijkbaar heb ik Dave's oproep gemist want de manlijke tribuut gaat altijd eerst.Hoe zal mijn sessie gaan?Ik heb met Senna besproken dat ik strikken zou doen maar ben ik niet beter in messen werpen? Of misschien speerwerpen?"Kay Wain"klinkt het en kay staat op en loopt nerveus weg.Wat zou hij doen? Met iets zwaars gooien? Zwaardvechten?Bijlenwerpen? Vuur maken?Voor ik eruit ben roept de onzichtbare vrouw"Ronja sel" en moet ik gaan.Als ik binnen kom kijk ik naar twee onderdelen, strikken en messen werpen.Ineens weet ik wat ik moet doen. Ik loop naar de strikken en pak sterk en heel zwak draad. Daarna haal ik messen bij het messen werpen en loop door naar vuur maken. Ik maak een messenstrik. De strik werkt zo dat als er iemand of iets de zwakke draad op de grind raak, de draad breekt en de messen die aan een strakgespannen draad zitten in de persoon worden geworpen door de losgekomen spanning. Als de strik klaar is zit ik met een probleem, hoe laat ik zien dat hij werkt?Er overheen lopen gaat niet want dan word ik doorboord,dus moet het een pop zijn!.Ik hang de pop aan een balk in het plafon en laat hem boven de draad zakken.Als de pop de draad raakt schiet die los en word de pop onmiddellijk doorboord door zes messen. De spelmakers klappen onder de indruk en zeggen dat ik kan gaan.

In de avond zitten we allemaal vol spanning te wachten. Zo meteen worden de scores uitgezonden. Ik denk dat ik meer benieuwd ben naar de score van Alyse en Winter dan naar die van mij.Dan weet ik tenminste hoe goed de spelmakers ze vinden.
De show begint. Ze beginnen het Levi de manlijke tribuut van 1 hij heeft een zeven.
Dan komt Winter, een negen mooi.En dan ik, ik heb ook een negen!. Een hele mooie score en nu weet ik in ieder geval dat Winter geen geheime superkracht heeft. Kay heeft een onopvallend zesje.Verder heeft Alyse ook een zes(ze heeft expres een lage score gehaald zodat ze geen bedreiging lijkt). De meisjes van acht en elf hebben beide een tien maar verder is er niet echt iets bijzonders.Zowel Kay als ik worden hartelijk gefeliciteerd met onze score maar aan het gedrag van Kay merk ik dat die zes niet een afleiding was. Hij is gewoon zwak.Het beroepsteam zal het moeilijk krijgen dit jaar,drie ervan zijn laf of zwak en twee verlaten het team. De enige met een beetje beroepswaardigheid die over is is Levi.
Arme Levi.

De volgende ochtend beginnen we meteen met de voorbereidingen voor de interviews.
De even helft van de dag bij Freek de andere bij Senna. Ik begin bij Senna.
"Goede morgen"zegt Senna gapend."Goede morgen"Zeg ik energiek.
Ik kan heel goed tegen weinig slaap.In district 4 moesten we vaak al om vijf uur opstaan om te vissen of trainen."Ik ga met je werken aan je indruk"zegt Senna gapend "het licht eraan of je uitdagend,Sexy,grappig,meedogenloos of sympathiek of zo ,bent welke soort sponsors je krijgt."legt Senna uit. " tijdens mijn spelen hing ik voor zwak en onopvallend." Vertelt Senna"Waar wil je mee beginnen? " Vraagt Senna."Ik denk uitdagend"antwoord ik.Senna stelt me een stuk of honderd vragen die ik op verschillende manieren moet beantwoorden. Na ongeveer een uur zijn we eruit dat ik zowel sluw als uitdagend als mysterieus ben. Ik antwoord uitgebreid en eerlijk op de vragen maar toch zit er iets mysterieus in mijn antwoorden alsof ik iets verberg." Nou volgens mij zijn we eruit,jij moet gewoon doen wat je ook deed toen je antwoord gaf oké"zegt Senna "Prima"zeg ik en de rest van de tijd spelen we spelletjes en praten over van alles tot Freek me komt halen."Kom je schat"zegt Freek opgewekt.
Ik loop met hem mee naar een kamer waar mijn voorbereidingsteam al staat te wachten.
Terwijl ik nog een keer word ontdaan van mijn haar en ingesmeerd ,vertellen Purdy en Rianne van alles over hun leven.Over Purdy's manen kinderen, over Rianne's
Zebra en tijgerhaaien en vooral over de nieuwste roddels. Ze zijn heel aardig alleen is er iets aan hun waardoor ze niet echt menselijk lijken. Misschien komt dat doordat ze daar ook hun best voor doen.Als Freek me komt halen weet ik meer over het Capitool en Purdy en Riannes leven dan ik weet over zo'n beetje alles.
"Deze keer geen waterjurk"zegt Freek als ik het kleine kamertjes in kom. "O,wat dan?" vraag ik. " waterhaar " zegt Freek"We gaan ja haar insmeren met een goedje dat als je het aanraakt in een soort van water veranderd"zegt Freek en hij haar een potje het sneeuwwit spul tevoorschijn.Freek smeert mijn haar er mee in en binnen een paar seconde is mijn haar ,op mijn paarse lok na, helemaal zacht en wit.Ik kijk in de spiegel. Mijn haar is net zo wit als het haar van Winter. Heet ze daarom zo?Freek haalt een jurk tevoorschijn.Hij is zeeblauw en golft als de zee. Freek heeft het mis dit is wel een waterjurk hij is alleen niet nat. Ik trek de jurk aan en Freek zet een tiara in de zelfde kleur als mijn haar op mijn hoofd. "Als je je haar wilt veranderen laat dan een druppel water op je tiara vallen oké"zegt Freek "ik snap het"zeg ik Omdat mijn jurk vrij kort is moet ik dit keer hakken aan. Ik heb nog nooit hakken aan gehad en het valt me nog mee.
De hakken die Freek me geeft zijn vrij laag en ook blauw. Ik hoef maar een half uur te oefenen voor ik er behoorlijk op kan lopen."Je ziet er echt prachtig uit, zelfs in het Capitool kunnen ze daar niks tegen inbrengen"zegt Freek bemoedigend.Ik voel een steek in mijn zij, dat was wat mijn vader zei vlak voor de boete.Ik mag hem misschien haten maar hij blijft een deel van thuis. En aan thuis moet ik niet denken,dan ga ik ze missen en als ik ze ga missen word ik zwak en zwak mag ik niet zijn. "Bedankt Freek maar dat komt vooral door jou jurken"zeg ik en voor het eerst zie ik Freek blozen. Senna komt me halen en brengt me naar de backstage ruimte waar de tributen wachten tot Caesar je op het podium roept. Ik zit naast Miro uit 3 en Kay omdat in dit geval de vrouwelijke tributen eerst mogen.Ik heb geen zin om naar andere te kijken.Hun strategie verklappen doen ze toch niet en ze leren kennen om ze daarna te vermoorden staat me ook niet aan dus ik staar maar een beetje naar een mier op de grond tot mijn naam word geroepen."Ronja Sel vrouwelijke tribuut uit district 4" schalt Caesar's stem door de zaal.
Eindelijk ik ben aan de beurt.Ik loop het podium op en meteen klinkt er een verraste ooww door het publiek,ze denken dat ik mijn haar hem geverfd.Ik ga zitten op de mooie rode stoel tegenover Caesar."Zo Ronja,wat vind je van het Capitool"zegt Caesar opgewekt"Nou het is heel..anders je kan het eigenlijk niet goed vergelijken met distict 4."zeg ik"Wat is er dan zo anders?"Vraagt Caesar"Nou wat er zo anders is is ten eerste dat je deze vraag stelt, ik weet niet hoe het in de andere districten zit maar bij ons zou niemand die vraag stellen."zeg ik
Caesar lijkt geschrokken van mijn antwoord.Hij denkt waarschijnlijk dat hij iets verkeerds heeft gevraagd. "Waarom is die vraag dan zo raar?"vraagt Caesar voorzichtig
"Het is gewoon wat is er niet anders,wij wonen in vissers hutten en dragen effen jurken. Hier wonen mensen in villa's en dragen jurken met glitters en vissenschubbeen en hoeden die lijken op leeuwen en al dat soort dingen."zeg ik oprecht."Ben jij wel een in district 4 geweest Caesar" vraag ik aan hem
"Ja één keer ,waarom?"vraagt Caesar."Wat vind jij het bijzonderst aan district 4 ?"vraag ik
"Het water, er was zo veel van"zegt Caesar."Caesar probeer je een voor te stellen dat er zo veel wat was in het Capitool"zeg ik."Dat kan ik niet "zegt Caesar."Snap je het nu?"zeg ik en ik zie de denkrimpels in zijn gezicht."Ja ik denk het wel"zegt Caesar. "Maar goed ik denk dat er een vraag is die het hele publiek lastigvalt, wat heb je met je haar gedaan?"zegt Caesar op zijn oude opgewekte manier."Leuk hé,maar is is maar tijdelijk het kan zo veranderen zal ik het laten zien?"zeg ik uitdagend het publiek juicht en joelt dat het moet laten zien.Ik strijk mijn vinger langs mijn lippen en laat de druppel die er aan zit op mijn tiara vallen.De tiara lijkt te smelten.Net als mijn haar,het veranderd in water.Het glijd en golft over mijn haar zonder het nat te maken en ziet er uit als een golf water die uit mijn hoofd groeit.
Het publiek is even stil maar dan barst het gejuich en geklap los. Als het publiek weer stil is glijd er nog één laatste golf over mijn haar voor het weer donkerbruin word."Dat was geweldig"zegt Caesar opgewekt."Maar nu je score een negen!"Zegt Caesar
"Ja mooi toch!"zeg ik "ja echt geweldig maar zou je ons heel misschien iets willen vertellen over hoe je er aan komt?"Vraagt Caesar poeslief. "Nou laat ik maar zeggen dat je met mij ook op moet passen als ik niet in de buurt ben"zeg ik mysterieus. "Kan je ons echt niet een klein beetje meer kunnen vertellen? " Vraagt Caesar door. "Nou,Caesar als je wilt dat het een verrassing blijf moet je echt stoppen met doorvragen oké?!"Zeg ik."Oke"zegt Caesar gespeeld schuldbewust.
De toeter klinkt mijn tijd is voorbij. "Daar gaat ze het meisje zo onvoorspelbaar als de zee Ronja Sel!!"roept Caesar terwijl ik het podium af loop.Ik ben heel blij met zijn opmerking,'zo onvoorspelbaar als de zee' klinkt zo gevaarlijk, zo mysterieus, zo als iemand die ik zou sponsoren. Hoe zou ik het gedaan hebben? Ik kijk naar het podium, Lucy Linger is aan de beurt. Opeens vliegen er allemaal vogels uit haar jurk, ik haat vogels. Dat was niet altijd zo.Vroeger had Wade een vogel afgericht, een Visarend. Candy heten ze, alle vissen die ze ving bracht ze naar Wade.Aan het eind van de dag kreeg ze dan altijd wat vissen als beloning.Ze bracht de krant, kwam als je floot en leek echt te begrijpen waar je behoefte aan had. Ze was mijn prachtige vriendin. Op een dag gingen mijn broer en ik vissen, hij lied Candy zo als gewoonlijk los en dook met mij het water in. Toen was hij nog vrolijk en opgewekt. We visten de hele dag en kwamen 's avonds thuis met een gigantische forel die Wade in zijn tas had weten mee te smokkelen, de vredebewakers bij ons zijn nooit zo streng. Toen mijn moeder de vis had klaargemaakt riep Wade Candy.
Ze had geholpen de vis te vangen en Wade vond dat we op haar moesten wachten.
En we wachten, en wachten maar ze is nooit meer terug gekomen. Elke dag hebben we naar de horizon gekeken, Wade wist elke dag zeker dat ze zou komen,maar ze kwam nooit. Als Wade denkt dat we niet kijken gleurd hij stiekem elke ochtend even naar de hemel, in de hoop dat als hij elke dag blijf kijken ze ooit moet komen. En dat heeft hem kapot gemaakt,hoop.De hoop dat zijn vriend terugkwam,de hoop dat Candy terugkwam en de hoop dat alles beter word. In het begin waren het alleen teleurstellingen en tranen. Maar later kwam hij er achter dat alles niet beter word en dingen die weg zijn weg blijven.Dat brak hem.De toeter gaat en breekt me los uit mijn gedachten. De spotgaaien van Lucy's jurk vliegen kwetterend rond in de zaal.Ik haat ze, ik wel ze stuk voor stuk doorboren met mijn messen,ik wil dat ze weg gaan.Ze moeten dood omdat ze me deden denken aan verdriet,verloren hoop en de dood, niet echt onderwerpen voor een moment waar je vrolijk en aardig moet zijn. Lucy loopt het podium af en lijkt verbaast over haar eigen jurk die nu een soort boomtakken vlecht lijkt. Ik staar kil naar de jurk alsof dat kan veranderen hoe ik me ik voel"Wat zit je nou te staren,ik heb je de hele tijd gezocht!" zegt Alyse die blijkbaar aan is komen lopen."Wat vond je van mijn interview?" vraagt Alyse. Ze kijkt me verwachtingsvol aan en ineens voel ik me heel schuldig. Waarom letten ik nou niet op? Ik had nog wat te weten kunnen komen over Winter en Alyse leven."Hoe vind je dat ik overkwam? Jij was echt heel sluw en gevaarlijk" Zegt Alyse enthousiast."Bedankt Alyse jij was echt heel..."begin ik vertwijfeld. Ik kijk naar haar kleding, haar haar en haar make-up.strak, mooi, uitdagend, ze gaat voor sexy zeker weten." ... Uitdagend en sexy"vervolg ik zekerder. "Bedankt dat was ook de bedoeling alleen ik dacht dat het nogal mislukt was"zegt Alyse vertwijfeld. "Nee joh, je was geweldig als ik geld had zou ik het op jou inzetten"zeg ik bemoedigend. Ze kijkt me gevlijd aan en samen kijken we het laatste interviews. Als Daan de Vos (de sukkel uit 12) is geweest stappen we samen in een lift. "Welterusten hé"zeg ik tegen Alyse. "Welterusten"zeg Alyse en ik stap de lift uit.De kamer is nog donker en leeg. Senna is nog even praten met de andere winnaars en Kay zit waarschijnlijk te slijmen bij zijn mentor. Ik kijk of ik ergens iets te eten zie en ja hoor er staat een avox klaar voor het eten. Thuis vertelde ze me dat ze bij een avox zijn tong afsneden en dat het moordenaars of verraders waren.Ik denk dat als ik al mijn gedachten hardop zou zeggen dat ik dan ook voor verrader zou worden uitgemaakt.Zelf kan ik me geen misdaad voorstellen die je het recht geeft om te zorgen dat iemand nooit meer kan praten. Ik kijk de avox jongen met bruin haar recht aan. Hij doet me denken aan mijn broer.De zelfde strakke uitdrukking en ogen die altijd meer zullen zeggen dan zij. Zou deze jongen ook ooit vrolijk gevist hebben of hebben gespeeld met zijn zusje? Ik zal het nooit weten, want ik zal nooit antwoord krijgen. Ik bestel noten soep met brood en kabeljauw met aardappels.
Meteen komt er een soort mini tafel uit de grond met mijn bestelling erop. Net als ik aan mijn soep wil beginnen stormt Senna binnen, ze is boos."Wat is er Senna?"vraag ik ongerust. Ik heb Senna nog nooit zo kwaad gezien,zelf niet in haar spelen. "Een andere mentor zat op te scheppen dat zijn tribuut het best kan messen werpen van allemaal"Zegt Senna en ze is even stil terwijl ze naar de keuken loopt. "En toen zij kay dus dat hij dat veel beter kon"Vervolgd Senna terwijl ze haar hand kreunend onder de kraan houd."En toen zij die mentor dus dat hij dat wel eens wou zien"Zegt Senna terwijl ze zichzelf onderbreekt door even te kreunen. "Dus zij Kay dat hij een appel van iemands hand kon werpen, en toen gaf hij mij een appel en zij dat ik heel stil moest staan"Gaat Senna door.
"En toen gooide die mongool een mes in mijn hand!"Zegt Senna nu echt woedend. Ik kijk naar haar hand en inderdaad een grote sneewond in de zijkant van haar hand. "Wat een actie hij hoort zelf toch wel te weten wat hij wel en niet kan?!"Zeg ik boos. "Ja dat zou je wel denken hé!"Zegt Senna nu bijna schreeuwend. "Ik had al gemerkt dat zijn verlegen houding heel erg veranderd is, nu gedraagt hij zich meer als een arrogante kwal"Zeg ik nu ook witheet. Als hij Kitty Puffer nou had geraakt of een van mijn andere mentors die ik zins het eerste diner niet heb gezien, maar nee hij moet juist die ene persoon raken die ik aardig vind."Moet ik niet iemand roepen?"vraag ik ongerust, er komt wel heel veel bloed uit die wond en het ziet er niet smakelijk uit. "Ja graag, kan je vragen om wat sneewond zalf?"Vraagt Senna. Ik sta al op om iemand te zoeken aan wie ik het kan vragen, maar de bruinharige Avox rent al weg op zoek naar de zalf. Senna ziet dat ik de jongen vol begrip en medeleven nakijk. "Ken je iemand die een Avox is?"Vraagt Senna voorzichtig. "Nee,nou een soort van, mijn broer Wade praat al jaren niet meer"Zeg ik zuchtend. Senna is stil, volgens mij had ze heel veel antwoorden verwacht maar deze zeker niet. "Wat is er dan gebeurt" Vraagt Senna zacht en voorzichtig. "Zijn vriend is omgekomen in de hongerspelen"zeg ik mat. Dit is de eerste keer dat ik dat tegen iemand zeg. Thuis weet iedereen dat Wade niet meer praat maar niemand weet waarom.Ik wil ze gewoon niet allemaal belasten met mijn problemen. Of ze het nou wel of niet weten Wade praat toch niet. De bruinharige Avox komt binnen rennen met een tube zalf. "bedankt" Zegt Senna en ze smeert een dikke laag van het oranje spul op haar hand.
Meteen zie ik dat de snee een stuk schoner en minder diep word. "Gaat het al wat beter"Vraagt ik. "Ja, spul van het Capitool doet wonderen"Zegt Senna. Mijn maar rommelt, ik heb nog steeds niks gegeten. Ik kijk naar de broodjes bij mijn soep, het zijn de broodjes van thuis. De groenige,visvormige zoute broodjes met zeewier die we altijd bij de bakker haalde. Ergens vind ik het aardig van het Capitool dat ze denken aan de broodjes van ons district, ondanks dat ze verschrikkelijk aan thuis en het feit dat ik daar nooit meer zal zijn doen denken. Na mijn maaltijd ga ik gelijk naar bed, morgen moet ik de arena in en dan kan ik wel wat slaap gebruiken. Ik slaap rustig,vredig, ik weet niet waar over ik droom maar rustig en vredig hebben bij mij altijd iets te maken met water.
Alles wat ik nog merk is dat Senna en Kay naar elkaar schreeuwen, een gestommel en een zacht briesje wind.

Reacties (2)

  • ProngsPotter

    Ga je verder??
    JE MOET(duivel)
    *verstopt een mes achter haar rug en lacht schijnheilig*(A)(A)

    6 jaar geleden
  • ProngsPotter

    Mooi!
    Ik vind jouw verhaal echt leuk!!
    Gauw verder!!!!!(H)
    Gheheh vogeltjesssss

    6 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen