Foto bij 15 • Overnachting bij de tweeling

Ready for some fun? ^^



'Beetje leuke zomervakantie gehad?' vroeg Fred toen hij de deur van een gebouw voor haar opende. Ze liep voor hem langs en hielp hem om de hutkoffer naar binnen te sleuren. Eleanor haalde haar schouders op en keek opzij naar de trap aan het einde van de hal. 'Het viel wel mee, maar ik ben toch een stuk blijer om hier weer te zijn. Weet je zeker dat ik niet moet helpen tillen?'
'Nee hoor, we redden het wel.'
'Spreek voor jezelf, George.' Fred zette de hutkoffer op zijn kant en veegde zijn voorhoofd af. 'Echt waar, vrouwen en al hun make-up.'
George negeerde Fred en liep voor Eleanor langs met de uilenkooi de trap op en Eleanor volgde hem. 'Hoe hebben je O.L.W. cijfers uitgepakt trouwens?'
'Best goed eigenlijk, ik ben wel tevreden. Vijf Outstandings zelfs.'
Fred bolde zijn wangen en blies zijn adem uit met een luide 'poeh'. 'Dat is meer dan wij bij elkaar hadden.'
'Ja, maar wij werkte dan ook minder hard,' grinnikte George en opende een deur bovenaan de trap. Hij stapte opzij en liet Eleanor voorgaan. 'Welkom,' zei hij lachend, 'in Casa da Weasley!'
Eleanor liep naar binnen en liet haar ogen de kamer rond glijden. Het was groot, groter dan ze had verwacht. De kamer was erg helder door de vele ramen die in bijna elke muur van het appartement zaten, waar ze aan de ene kant een prachtig uitzicht hadden over Diagon Alley en aan de andere kant uitzicht over Londen. Er hingen grote -nu opzijgeschoven- gordijnen voor. De ruimte werd niet gescheiden door muren, maar door houten rekken, waar hier en daar een wandkleed voor hing. Voor haar stonden twee banken met daarvoor een simpel houten koffietafeltje. Achterin kon ze door een van de rekken heen een klein keukentje zien met daarnaast een eettafel met wat stoelen. In de vensterbanken stonden kleine plaatjes en foto's, vast geen gewone, dacht ze. Rechts van haar -als ze wederom door een rek heen keek- zag ze twee bedden tegen de muur aan staan, elk met daarnaast een nachtkastje waar een wekker en een lampje op stonden. Boeken lagen opgestapeld op de grond, vrijwel door de hele ruimte heen en elk tafeltje leek wel vol te staan met wat spullen die ze waren vergeten op te ruimen. Dit was precies zoals ze hun appartement had ingebeeld. Open, ruimtelijk en absoluut Weasley.
'Geen zorgen, de badkamer heeft wel muren,' grinnikte Fred toen ze haar hand langs een van de wandkleden liet glijden die over een houten rek hing.
'Dat mag ik hopen.' Ze liep achter de twee aan naar de slaapkamer, dat alleen bereikt kon worden door een rondje door het hele appartement te maken. Fred legde de koffer op de grond neer naast een dressoir en rechte zijn rug. 'Zo, dat is ook weer gebeurd. Je hebt er geen bezwaar tegen zo, hé? We zullen zo min mogelijk snurken.'
Eleanor schudde lachend haar hoofd. 'Nee hoor, geen probleem. Ik ben wel wat gewend. Een andere vraag, slaap ik op de grond?'
'Verdraaid, George! Waar is het bed?'
'In de muur, idioot! Dat weet je toch?' riep George terug, terwijl hij de kooi van Avonmora op een tafeltje neerzetten.
'Ja, welke muur?'
George kwam aanlopen en haalde zijn staf tevoorschijn. Hij richtte deze op de muur en deze viel plotseling naar beneden. Met een klap raakte de muur de grond. 'Een muurbed? Slim.' Net als de twee anderen bedden was deze van hout gemaakt en netjes opgemaakt, wat haar zeer verraste. Eleanor ging op het bed zitten en drukte het matras wat in.
'Alles naar wens, prinses?' grapte Fred toen hij haar het bed uit zag proberen en ze knikte. George gaf haar hutkoffer een duw en schoof het onder haar bed. 'Zo, dan hebben we wat meer ruimte. Nu moeten we eerst maar even Ma laten weten dat je veilig bent aangekomen.'
'Jou uil is niet toevallig al terug, of wel Ella?' vroeg Fred toen ze naar de huiskamer toeliepen. Eleanor schudde haar hoofd. 'Hé,' zei ze plotseling toen ze zich iets realiseerde, 'je noemde me Ella?'
Fred knikte. 'Ja? Dus? Mag dat niet dan?' Hij plofte op de bank neer en keek toe hoe zij ook plaats nam en lachend haar hoofd schudde. 'Natuurlijk mag dat. Je hebt het alleen nooit gezegd, dus dat viel me op. De enige die me zo noemen zijn de Hufflepuffs en Ron, Harry en Hermione. Opgeteld al mijn beste vrienden eigenlijk wel. En Georgie zei het al langer, maar jij nog niet.'
'En daarom mag ik jou ook zo noemen. Geregeld!' Eleanor knikte.
'Hé, kijk eens wie er is komen opdagen.' George opende het raam en er vloog een prachtige kerkuil naar binnen, die netjes op Eleanors schouder landde en luid begon te krijsen. Ze was erg blij haar bazinnetje weer te zien.
'Avonmora, je komt als geroepen.' Eleanor aaide de uil over haar borst. 'Hebben jullie toevallig wat lekkers voor haar?'
George wees met zijn duim over zijn rug naar de keuken. 'Er staat een pot met uilensnoepjes in een van de onderste kastjes.'
Eleanor stond op en liep naar de keuken toe. Ze opende alle drie de kastjes en haalde toen een pot uit de rechter. Avonmora, die al op het aanrecht stond, hupste ongeduldig heen en weer op haar pootjes en rukte gretig het snoepje uit Eleanors handen toen ze deze voor haar hield. 'Gulzig beest ben je ook,' grinnikte ze en gaf haar nog een snoepje.
'Hier.' George reikte haar een stuk perkament aan waar een korte boodschap op stond.

Dag Ma,
Ella is veilig aangekomen. Zorg even dat Avonmora in The Burrow blijft, dat scheelt ons weer tillen.
Liefst, F&G


Eleanor gaf Avonmora het papiertje. 'Breng deze maar naar Molly Weasley,' zei ze en keek toe hoe de uil het raam uit vloog. Ze sloot het raam en zette het slot erop. Vervolgens ging ze weer op de bank zitten, waar Fred al plaats had genomen.
'Misschien moeten we zo meteen even kijken wat we gaan eten,' zei George toen hij naast Eleanor op de bank plofte. Fred knikte instemmend.
'Ik kan pasta maken, als jullie dat willen? Ik had er eigenlijk al rekening mee gehouden dat er misschien niks in huis was en ben thuis mee wezen boodschappen doen.'
Fred en George keken elkaar nadenkend aan en draaide toen hun hoofd weer om naar Eleanor. 'Lekker,' spraken ze in koor.

Eleanor merkte al snel dat koken met magie een heel stuk gemakkelijker ging. Binnen een mum van tijd stond het eten op tafel en hadden de tweeling en zij plaats genomen aan de eettafel. Het verbaasde haar zeer hoeveel de twee bij elkaar aten en ze was bijna bang dat ze te weinig had meegenomen, maar nadat zij ieder drie borden vol hadden opgeschept en dit nog eerder op hadden dan dat zij was begonnen aan haar tweede, zat de tweeling ook eindelijk vol.
'Dat was heerlijk. Welke saus was dat?' vroeg George, terwijl hij onderuit zakte in zijn stoel en een hand op zijn volle buik legde.
'Carbonara, echt mijn favoriete. Ik ben blij dat jullie het lekker vonden.' Ze stond op en begon de borden van de tafel te ruimen. Ze draaide de kraan open en maakte een sopje met het zeep dat er naast stond. De overige restjes schraapte ze de vuilnisbak in en ze legde de borden in het sopje.
'Uhm, Ella, wat doe je?'
Ze keek om, Fred keek haar met opgetrokken wenkbrauwen aan.
'Opruimen, wat anders,' antwoordde ze. De twee broers keken elkaar aan, lachten even kort en trokken haar weg bij het aanrecht. 'Daar hoef je je geen zorgen om te maken.' Fred zwaaide een keer met zijn staf en de borstels begonnen de borden zelf schoon te maken.
'Waarom vergeet ik het toch steeds?' grinnikte Eleanor en liep hoofdschuddend naar de huiskamer. Fred bleef even in de keuken staan en hield een oogje op de borden en de borstels. 'Ga je dit jaar weer Quidditch spelen?' vroeg George haar toen ze beiden plaats hadden genomen op de banken. Eleanor knikte uitbundig. 'Jazeker! Ik kan niet wachten om weer op de bezem te springen!'
George lachte. 'Mocht Draco je weer lastig vallen tijdens de wedstrijden, stuur ons even een uil, we hebben een nieuwe anti-bully bestelling binnen gekregen en hebben nog een proefpersoon nodig.'
'Ik zal er niet eens aan twijfelen!'
Nadat alles netjes was achtergelaten in de keuken, bleven ze nog even in de huiskamer kletsen. Eleanor was blij om de twee weer te zien, ze vrolijkte haar altijd op. Ze vond het bovendien ook fijn om weer onder het magische volk aanwezig te zijn, ook al waren de omstandigheden wat minder.

Rond een uur of tien maakte ze zich klaar om naar bed te gaan, wat lastig bleek aangezien er maar één wasbak was en ook maar één spiegel. Eleanor had Fred meerdere malen weggeduwd bij de spiegel omdat ze haar haren wilde invlechten. Wat er toe leidde dat ze een beuk terug kreeg en haar grip verloor, waardoor ze wel drie keer opnieuw kon beginnen met vlechten. George had haar uiteindelijk van de grond getild en op een van de bedden gesmeten, waarna hij de kamer uit was gelopen en de deur op slot had gedaan met een spreuk. En aangezien zij geen magie mocht gebruiken buiten school, was ze gedwongen te wachten tot de twee de deur zouden openen. Toen de twee eindelijk de kamer binnen kwamen, zat Eleanor in kleermakerszit en met over elkaar geslagen armen op een van de bedden en keek ze hen veroordelend aan.
'Meestal ben ik verheugd als ik een vrouw in mijn bed aan tref, nu heb ik toch zo mijn twijfels,' grinnikte Fred, maar zijn gelach werd onderbroken door het kussen dat in zijn gezicht terecht kwam. Eleanor beende langs hen heen naar de badkamer om haar tanden te poetsen en toen ze terug kwam werd ze met toch wat meer dan één kussen bekogeld. 'Geen magie! Dat is gemeen!' gierde ze en sprong achter haar bed op de grond.
Toen de twee eindelijk waren opgehouden met het smijten van kussens, klom ze hijgend op haar bed en ging onder de dekens liggen. 'Jullie zijn echt eikels, weten jullie dat,' grinnikte ze, terwijl ze wat veertjes van haar bed af veegde.
'En jij bent een kreng, weet je dat ook?' George hield zijn handen op naar het kussen dat zijn kant op kwam vliegen en grinnikte. 'Oké, Oké, ik stel een wapenstilstand voor.'
Eleanor ging liggen, maar hield haar ogen op de tweeling. Ze kende hun grapjes nu wel na vijf jaar, die twee deden niet aan zoiets als een wapenstilstand. 'Ga je nu de hele nacht zo liggen?' vroeg Fred en ze knikte. 'Ik vertrouw jullie voor geen Sickle.'
'Erg verstandig van je, maar toch ga ik lekker slapen. Slaap lekker, Ella,' grinnikte George.
Eleanor glimlachte. God, wat had ze die twee gemist. Ze sloot haar ogen en liet de wereld aan haar voorbij glijden, terwijl ze in een diepe slaap belandde.

Reacties (9)

  • GoCrazy

    Dit is echt zo een super stukje!
    Al die grappen wcht geweldig! Je moet echt schrijfster worden!! Zeg als je boek uit is, ik ga het dan zeker lezen:D

    3 jaar geleden
  • BitchBadAss

    "Verdraaid! George waar is het bed?"
    "In de muur idioot! Dat weet je toch"


    Whahaha

    4 jaar geleden
  • Histoire

    Ik moest wel lachen met: vrouwen en al hun make - up. ^^

    4 jaar geleden
  • BOOKWURM

    Dit...is... echt... zooo.... geweldig!

    5 jaar geleden
  • chanyeoI

    Hartstikke leuk!
    +kudo

    5 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen