Foto bij 16 • Een onverwachte verrassing

Kudo's zijn lief ^^




'Ella! Wakker worden!' Eleanor schrok wakker toen er met een plof iets op haar hoofd belandde. Ze graaide met haar hand boven haar hoofd en trok het kussen weg, waarna ze deze naast zich op de grond smeet en bleef liggen. Ze was door het kussen net uit een leuke droom getrokken, waarin zij en haar team de Quidditch Cup hadden gewonnen, om dan nu uit bed te komen, daar had ze nog geen zin in.
'Blijf je liggen? Je meent het,' mopperde de stem van George achter haar, maar Eleanor reageerde niet. Ze voelde zich nog te moe om uit bed te kruipen. Het verbaasde haar zelfs dat Fred en George zo vroeg al actief waren, maar dat had waarschijnlijk veranderd sinds ze de winkel hadden.
'Fred! Kom eens hier heen!' riep George luid en Eleanor liet een zacht gegrom horen. De twee waren veel te wakker, zo vroeg.
Het geluid van voetstappen weerklonk, dat steeds luider werd naarmate deze dichterbij kwamen. Toen ze de kamer bereikte, stopte ze en hoorde ze daarvoor in de plaats een zacht gegrinnik. 'Nou, wat schattig. Mag ik?' vroeg Fred aan zijn broer.
Eleanor fronste haar voorhoofd. Ze was toch wel een beetje benieuwd naar wat hij van plan was, maar het leek alsof ze de energie niet had om zelfs haar hoofd maar op te tillen en drukte daarom haar kussen dichter tegen zich aan.
'Levicorpus,' klonk het plotseling achter haar en ze vloog abrupt op uit het bed. Daar hing ze dan, ondersteboven in de lucht en compleet weerloos tegen de toverkracht van Freds staf.
'Zet me neer!' jammerde ze panisch en trok met haar handen haar shirt strak om haar lichaam, daar deze door de zwaartekracht afzakte. Ze was gelijk wakker en keek boos naar de tweeling die in de deuropening stonden te lachen.
'Oké, zet haar maar neer Fred, ze is wakker.'
Fred liet haar voorzichtig zakken en Eleanor trok haar shirt recht. 'Ik was echt wel zelf mijn bed uitgekomen, hoor. Had me vijf minuutjes gegeven en dan stond ik naast mijn bed,' zei ze snibbig en veegde haar haren uit haar gezicht.
George grinnikte en spreidde haar gevallen dekbed uit over het bed. 'Daar geloof ik weinig van. Nou, kom op. Het ontbijt staat al klaar!'
'Jullie zijn verschrikkelijk, echt waar,' mopperde ze toen ze plaats nam op een van de stoelen aan tafel. Deze stond bedenkt met drie borden en een mandje met broodjes en wat beleg. De zon scheen fel door de ramen en het zag er naar uit dat het een prima dagje zou worden. Daar hoopte ze althans op, misschien was er nu kans dat Diagon Alley er minder armoedig uitzag met wat zonlicht.
Eleanor schonk een glas melk in en zette het pak hard weer op tafel neer. Fred en George hadden ook plaats genomen en grinnikte beide toen ze de chagrijnige blik op Eleanors gezicht zagen.
'Ach joh, we hebben gewoon een lolletje met je. En daarbij, we hebben je lang niet gezien. We hebben heel wat ongein in te halen,' Fred bood haar het mandje met broodjes aan en ze griste er vlug een uit.
'En Fred hier heeft gewoon behoefde aan wat vrouwelijke aandacht.'
'En daar ging mijn goeie humeur,' bromde hij en fixeerde zijn aandacht op het broodje op zijn bord. George kon echter zijn lach niet inhouden en verstopte zijn brede grijns achter zijn hand.
Eleanor bloosde en grinnikte zachtjes mee. Ze was de dubbelzinnige opmerkingen van de tweeling al lang gewend. Ze was een knap meisje, altijd al geweest, al had ze daar geen weet van. Ze was absoluut niet ijdel en besteedde ook geen aandacht aan haar uiterlijk, want voor haar deed dat er niet toe. De tweeling vond het echter maar al te leuk haar daarmee in verlegenheid te brengen. Ze bedoelde het goed en dat wist ze ook.
'Nou Fred, misschien moet je je charmes dan gebruiken op de dames in plaats van de klanten. Dan kom je nog eens ergens,' zei ze grijnzend, terwijl ze haar broodje open sneed en deze belegde met een plakje ham. Fred negeerde haar opmerking, maar ze kon zweren dat hij zijn mondhoek omhoog had zien krullen en ze ging door met het verorberen van haar ontbijt.

Na het ontbijt werden de spullen ingepakt, het bed weer in de muur getoverd en werden Eleanors spullen naar beneden bedragen. Deze keer had Eleanor het niet toegestaan dat zij niets hoefde te dragen en ze had de uilenkooi meegenomen, terwijl Fred en George de hutkoffer naar beneden sjouwden. Echter had de tweeling hier absoluut geen zin in en hadden ze de 'locomotor' spreuk gebruikt op de hutkoffer, waardoor deze de lucht in zweefde en zo beneden kwam. Buiten op de straat aangekomen, stond een verrassing Eleanor op te wachten. 'Dag meiske, wat lang geleden weer.' Een groot figuur stond voor haar op de straat. Een glimlach en twee glinsterende, vriendelijke ogen verschenen tussen een weerwar van woest, bruin haar.
'Hagrid!' Eleanor liep glunderend op hem af. 'Wat doe jij hier?' vroeg ze verbaasd. Dit was echt een enorme verrassing, ze had verwacht dat ze hem pas over een paar dagen pas zou zien. En na het overnachten bij Fred en George was ze er zeker van dat haar weekend niet meer stuk kon.
''t is m'n taak om Harry veilig te houden. Hier, geef mij die kooi maar.' Hagrid nam de kooi van haar aan en pakte met zijn andere hand het handvat van de hutkoffer vast, die hij zelfs met een vinger nog van de grond getild kreeg.
'Hagrid, goed je te zien. Neem jij het over vanaf hier?' vroeg George aan de half-reus en schudde zijn hand.
Eleanor draaide zich verbaasd naar hem om. 'Gaan jullie al weer weg?' Ze had natuurlijk niks tegen alleen zijn met Hagrid, maar ze had het zo naar haar zin gehad gisteren, dat ze bang was dat de grauwe straat van Diagon Alley die vreugde zo uit haar lichaam zou zuigen. Want zelfs het beetje zon dat de wolken had doorgebroken, leek niks aan de melancholische straten te helpen.
'Helaas wel, maar jullie komen ons straks toch weer opzoeken?'
Eleanor knikte en gaf beide jongens een knuffel. 'Natuurlijk! Tot zo dan!' Ze zwaaide ze na, terwijl ze de straat afliepen, op weg naar hun werk en volgde daarna Hagrid naar The Leaky Cauldron. Tom, die weer achter de bar stond deed vandaag niet eens de moeite om te vragen of ze een drankje wilden en ging ongeduldig door met het poetsen van zijn glas en liet een enkele zucht horen toen Hagrid de voordeur van de bar opendeed.
'Wat doen we hier, Hagrid?' vroeg Eleanor toen hij stil bleef staan en de Londense straat door keek. Vele mensen keken verbaasd om naar Hagrid wanneer zij passeerden, maar Hagrid schonk er geen aandacht aan. 'Nou, wachten op Harry, natuurlijk!'
Eleanor knikte begrijpend, dat was logisch. Door de jaren heen was de beveiliging rond Harry steeds meer gegroeid. En met wat er de laatste tijd werd gezegd, namelijk dat hij 'The Chosen One' zou zijn, was het allemaal erger geworden. Eleanor speurde de straat af, wachtend op een teken van Harry en de Weasleys. Het duurde niet lang voordat er een grote, zwarte auto van het Ministery of Magic in de straat verscheen en Harry en Hermione stapten de auto uit, gevolgd door de overgebleven leden van de Weasley familie.
'Ella!' Hermione en Ginny trokken haar in een omhelzing zodra ze de auto waren uitgestapt en haar in het vizier kregen. Eleanor was zeer verheugd ze weer te zien. En dit liet ze ook blijken door de beide meisjes stevig tegen zich aan te drukken.
'Hoe is het met jullie?' vroeg Eleanor toen ze hen weer had los gelaten, maar voordat de twee konden antwoorden, werd ze gedag gezegd door Harry en Ron. Achter hen aan kwam Meneer Weasley en ze schudde hem de hand. 'Dag Eleanor, fijn je weer te zien,' zei hij opgewekt.
'Oh, lieverd, je bent er!' Mevrouw Weasley omhelsde haar direct toen ze de auto uit kwam en keek haar glimlachend aan. 'Hebben de jongens goed voor je gezorgd? Geen apenstreken hoop ik?' Haar blik werd plotseling ernstiger, maar Eleanor schudde lachend haar hoofd. 'Niets waarvoor ik ze niet gestraft heb.'
Mevrouw Weasley klopte haar zachtjes tegen haar wang. 'Goed zo.' Ze draaide zich even om en Eleanor kon haar mond zien bewegen, terwijl haar ogen de groep rondgingen; ze was duidelijk de koppen aan het tellen. 'Nou, kom jongens!' zei ze nadat ze het aantal nogmaals had gecontroleerd. 'We hebben nog een boel te doen!'
Eleanor liep achter de anderen aan The Leaky Cauldron in richting Diagon Alley. Toen ze de muur doorstapte, keek Eleanor even de groep rond. Ze herkende hun gezichtsuitdrukkingen maar al te goed, ze keken precies hetzelfde als zij had gedaan toen ze gisteren voor het eerst oog legde op Diagon Alley; mistroostig en ongelovig. Ze zag Hermiones ogen de straten door glijden. 'Dit is haast niet te geloven,' zei ze bedroefd, 'het is zo leeg.'
Niemand reageerde op haar woorden, want dat was niet nodig; iedereen dacht hetzelfde en iedereen voelde hetzelfde bij het aanzien van de straat. Diagon Alley lag er droevig bij en straalde een depressieve sfeer af, dat iedereen leek te beïnvloeden.
Mevrouw en Meneer Weasley schraapten hun kelen en zette als eerste voet in de straat. Ze liepen dicht tegen elkaar aan en even ving Eleanor een glimp op, van hun handen die ze samen hadden gevoegd in een strakke greep. Eleanor versnelde even haar pas en ging naast Harry lopen. Aangezien ze van Ron geen antwoord meer in haar brief had gekregen over Harry, besloot ze het zelf maar te vragen.
'Hé,' zei ze zachtjes en keek hem aan. Hij glimlachte en keek haar afwachtend aan. Het moment dat ze hem in zijn ogen keek, vergat ze wat ze aan het doen was. Ze kreeg het gevoel dat hij al wist waar ze naartoe wilde, en twijfelde of ze hem er mee moest lastig vallen of niet. Ze besloot het subtiel te houden en Sirius' naam niet in de mond te nemen, het laatste wat ze wilde is hem op stang jagen.
'Hoe was je vakantie?' vroeg ze voorzichtig, subtieler kon haast niet. Aan Harry's gezicht was het echter te zien dat hij haar al door had. Hij schudde glimlachend zijn hoofd. 'Ik weet wat je probeert, maar het gaat wel, dank je. En hoe is het met je pols? En je been?'
'Geen klachten, Madam Pomfrey heeft goed werk verricht.' Ze glimlachte en keek Harry bedenkelijk aan. Erg tevreden was ze niet over zijn antwoord. Ze had er het liefst met hem over gepraat, maar ze nam het antwoord aan en begon er niet meer over. Hij wilde er duidelijk niet over praten, en dat respecteerde ze.
'Ben je al bij Wheezes geweest, Ella?' vroeg Ron plotseling en ze knikte en keek om. 'Het is ontzettend mooi! Het appartement ook trouwens, dat terzijde.'
'En was het opgeruimd?' vroeg Hermione lachend.
Eleanor haalde haar schouders op. 'Het was netjes zat, gelukkig.'
'Dan heb je hun kamers thuis nog niet gezien. Ik ontwijk de tweede verdieping altijd het liefst.' Ginny kneep haar neus dicht en begon te lachen.
Eleanor grinnikte. 'Nou zo erg was het niet.'
Plotseling stonden ze stil in de straat. Ze hadden net Ollivanders gepasseerd en bij het aanzicht van die lege winkel, leek iedereen nog somberder dan voorheen. Meneer Weasley draaide zich om naar de kinderen. 'Oké, Hermione, Ron, Harry en Eleanor, jullie gaan eerst even naar Madam Malkins. Ik ga met Molly en Ginny de boeken halen. Hagrid,' Hij keek op naar Hagrid, maar hij leek de hint al te snappen en knikte. ''k blijf bij ze, geen probleem.' Hagrid glimlachte zelfverzekerd naar Meneer Weasely, die dankbaar knikte.
'Oké kids, weer voorzichtig! Ella, heb je de lijst bij je?' Mevrouw Weasley hield haar hand op naar Eleanor. Ze knikte en gaf Mevrouw Weasley haar boekenlijst. 'Hoe zijn je cijfers uitgekomen, liefje?' vroeg ze snel en Eleanor knikte trots. 'Best goed, vind ik. Ik heb vijf Outstandings gehaald.'
Mevrouw Weasley gaf haar een klein klopje op haar schouder. 'Goed zo. Nou tot zo dan, schiet maar op, Hagrid wacht al op je.'
Eleanor knikte en rende achter de rest Madam Malkins in.

Reacties (5)

  • Croweater

    Te snel? Nou nee. Ik moet wel eerlijk zeggen dat de hoofdstukken voor mij veel te lang worden.

    5 jaar geleden
  • ProngsPotter

    Hahahahh blijkbaar sta ik alleen :')
    Neei hier had ik er ook echt geen last van, misschien een vlaag ofzoxD
    Leuk stukje:)

    5 jaar geleden
  • chanyeoI

    Ik vind het helemaal goed zoals je schrijft!
    +kudo

    5 jaar geleden
  • X_Tina

    Ik vind het echt super leuk hoe je schrijf en je moet gewoon blijven schrijven hoe je het zelf fijn vind je en je story is heel leuk(flower)
    Super leuk stukje ook en gauw verder gaan!! xx

    5 jaar geleden
  • Slughorn

    Ik vind je niet te snel gaan (:
    Prima zo

    5 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen