Foto bij 19 • Hogwarts Express




'Opschieten! Straks komen jullie te laat! Hup! Het portaal door jullie!' Mevrouw Weasley gaf Eleanor een duwtje in de rug en Eleanor volgde Harry, Hermione en Ron het portaal door op Kingscross Station. Ginny kwam achter haar aanrennen, gevolgd door Meneer en Mevrouw Weasley. Ze waren wat aan de late kant omdat Ginny haar nieuwe bezem was vergeten mee te nemen en snel nog even moest terug rennen om deze te halen.
'Gelukkig, we zijn nog op tijd,' hijgde Mevrouw Weasley. Ron- Ginny, lieverds, heel veel succes. Hermione,' Ze wierp een blik naar Ron, 'houd een oogje in het zeil.' Hermione grinnikte.
'Eleanor, laat je alsjeblieft niet op je kop zitten door die- die- Wat was zijn naam?'
'Zacharias,' vulde Eleanor haar aan.
'Die ja! Jij staat boven hem, onthoud dat. En Harry lieverd, ga alsjeblieft niet opzoek naar problemen, wees voorzichtig!' Ze gaf beide een dikke knuffel en liet hen toen naar de trein toe lopen. Mevrouw Weasley was een lieve dame, overbezorgd vaak, maar daar had ze dan ook een goede reden voor.
'Gaan we een cabine zoeken?' vroeg Harry aan Ron toen ze hun spullen voorin de trein hadden ingeleverd.
'Sorry Harry, wij moeten naar de Prefects coupé.'
Hermione en Ron keken hem verontschuldigend aan.
Harry knikte begrijpend, al leek hij wel qat teleurgesteld. 'Oh, oké. Dan zie ik jullie later.'
Het afscheid tussen de drie ging wat ongemakkelijk, maar uiteindelijk stonden Eleanor en Harry bij een van de ramen te zwaaien naar Meneer en Mevrouw Weasley, die langzaam uit zicht verdwenen. Mevrouw Weasley probeerde de trein bij te houden, terwijl ze meer waarschuwingen naar hen riep. Haar stem stierf langzaam weg toen de trein het station verliet.
'Kom je bij ons zitten?' vroeg Harry toen aan Ginny, maar Ginny beet spijtig op haar lip. 'Sorry Harry, ik heb afgesproken met Dean.'
Een zachte 'oh' verliet zijn lippen en Ginny liep van hen weg. Eleanor staarde hem aan, de teleurstelling was van zijn gezicht te lezen, nog meer zelfs dan toen Ron en Hermione zijn vraag afsloegen. Eleanor wisselde haar blik tussen hem en de weglopende Ginny en fronste haar voorhoofd. 'Kom op, Koos Vriendloos, we gaan een cabine zoeken.' Eleanor trok hem aan zijn arm mee de trein door, maar er leek nergens meer plek te zijn. Ze waren net de Ravenclaw Coupé doorgelopen toen Harry haar wat vroeg.
'Waarom ben jij eigenlijk geen Prefect?'
'Hannah en Ernie zijn al Prefects. En ik heb misschien aangegeven dat ik niet wilde, toen Dumbledore ernaar vroeg.'
'Hij vroeg het aan je?' Harry stopte met lopen en keek haar nieuwsgierig aan. Ze knikte. 'Ja, mijn ouders waren beide Prefects blijkbaar, maar ik had er geen behoefde aan. Veel te druk. Wat dan?'
Harry haalde zijn schouders op. 'Bij mij had hij het niet eens gevraagd. Wat ik wel begrijp natuurlijk, maar toch...-'
'Hé Harry!'
Eleanor keek om en zag Neville zijn hoofd uit een van de lege cabines steken. Hij zat daar met Luna Lovegood, een meisje met lang blond tot bijna wit gekruld haar en apart grote blauwe ogen. Ze was zelf ook wat apart, maar erg vriendelijk. Eleanor had geen probleem met haar, al werd ze door sommige Loony Lovegood genoemd, niet dat het Luna iets kon schelen. Ze had zoals gewoonlijk de Quibbler tegen haar borst geklemd en glimlachte vaag, terwijl ze haar en Harry dromerig aankeek.
'Dag Neville, Luna,' begroette Harry hen en nam plaats. Eleanor ging naast Luna zitten. 'De Quibbler gaat nog steeds goed, zie ik?'
Luna knikte uitbundig. 'Oh, ja, de verkoop gaat erg goed. Zeker na ons avontuurtje van vorig jaar.'
'Daar kan ik me iets bij voorstellen. Zeg, jullie moeten me even excuseren. Ik ga heel even snel langs mijn afdeling en dan kom ik weer terug. Harry, ik zie jou zo wel weer.' Ze stond op van haar plaats en liep de cabine uit, waarna ze rechtsaf sloeg de volgende coupé in. Dit was echter niet de Hufflepuff coupé. Een blonde jongen met een smal gezicht keek op en toen hij haar zag, krulde zijn lip op en vernauwde hij zijn ogen. 'Wat moet jij nu weer hier?' brieste Draco bars en nu draaiden andere leerlingen zich om in hun stoelen om te zien tegen wie Draco het had. Eleanor vroeg zich sterk af waarom Draco zo grimmig reageerde. De twee hadden een afkeer tegen elkaar, vanaf de eerste dag in de trein al, maar het leek met de jaren alleen maar meer af te takelen. Eleanor had er geen moeite mee, al vond ze het continue onnodige gesnauw en de pesterijen erg hinderlijk. Eleanor negeerde hem en liep door de coupé heen, ze probeerde de vele ogen van de Slytherin studenten te mijden.
'Let op je hart, Draco, het is niet goed om je zo op te winden,' zei ze spottend tegen hem en liep langs hem heen. Met een ruk had hij zich omgedraaid en greep haar arm vast. De schrikreactie die hij bij haar veroorzaakte, liet haar een hap lucht naar binnen zuigen. Zijn nagels groeven in haar vel en het leek erop dat hij niet van plan was haar los te laten.
'Laat me los,' siste ze tussen haar tanden door en keek hem streng aan. Zijn grijze ogen keken haar woest aan, zo kil en koud als altijd, maar waar de woede vandaan kwam wist ze niet. Ze wierp een blik op zijn rechterarm, de arm die hij langs zijn lichaam had hangen, bang dat hij deze zou opheffen en haar een klap zou geven. Draco had haar nog nooit aangeraakt, maar op dit moment leek het alsof hij haar niets dan pijn gunde. Ze voelde de greep om haar arm verstrakken en stopte met tegenstribbelen. Ze pakte zijn linkerarm vast, de arm waarmee hij haar vasthield, en gaf er een ferme ruk aan, in de hoop dat ze zo los zou kunnen komen.
Draco sprak niet, bewoog niet en bleef haar enkel aanstaren, alsof hij zijn volgende actie aan het overwegen was. Er werd geen woord gesproken in de ruimte, iedereen keek met onverdeelde aandacht naar Draco, wachtend op zijn volgende actie. Plotseling liet hij los. Hij liet zijn arm zakken en ging weer zitten. 'Oprotten,' bromde hij, zonder naar haar op te kijken. Eleanor keek hem beduusd aan.
'Ik zei weg!' bulderde Draco plotseling en Eleanor haastte zich naar de deur toe. Ze smeet de schuifdeur achter zich dicht en leunde er met haar rug tegenaan, terwijl een lange zucht van opluchting haar longen verliet.
'Draco, gaat het wel? Zeg alsjeblieft iets,' hoorde ze Pansy hem bezorgd vragen.
'Laat me gewoon met rust,' was zijn antwoord en daarna werd het weer stil.
Eleanor schudde haar hoofd en schraapte haar keel. Ze liep door en ging op zoek naar haar vrienden. De Hufflepuff coupé was een stuk vrolijker dan de voorgaande coupé. Er werd gezongen, gekletst en gelachen en blijkbaar verheugden iedereen zich op het volgende jaar. Toen Eleanor eindelijk Justin tegenkwam, zakte ze naast hem neer op de bank en staarde naar de tafel voor zich. De schrik van net had haar lichaam nog niet verlaten. Haar hoofd leek alles nogmaals te analyseren en het maakte dat ze in een dromerige, trance raakte.
'Ella? Gaat het wel?' Jenna kwam naast haar zitten en keek haar bezorgd aan. Het was op dat moment dat Justin en Susan ook omkeken. 'Ella?' Justin pakte haar arm vast en ze trok deze met een ruk terug. Ze zat zo in haar gedachten verzonken dat ze het gevoel had dat Draco haar arm weer vastgreep, maar het bleek Justin maar te zijn. Zijn ogen verwijden en hij wierp een blik op haar arm, bang dat ze misschien gewond was.
'Ik-' begon ze. Ze rechte haar rug en glimlachte. 'Sorry, het was Draco, hij liet me even schrikken,' zei ze alsof er niks aan de hand was.
'Heeft hij je pijn gedaan?' Justin pakte haar hand vast en bekeek haar arm, maar ze schudde haar hoofd en trok haar arm weer terug. 'Nee, het gaat wel. Hij liep te eikelen.' Ze slaakte een diepe zucht en keek opzij, naar Susan, die haar nieuwsgierig aankeek. Ze herinnerde zich wat Justin had verteld in Weasleys' Wizard Wheezes. 'Hoe voel je je, Susan?' vroeg ze bezorgd.
'Het gaat wel. Ik heb niet zoveel zin om erover te praten.' Haar stem klonk droevig. Eleanor begreep het wel. 'Als er iets is dat ik kan doen, laat het me alsjeblieft weten.' Ze knikte dankbaar.
'Zijn Ernie en Hannah nog in de Prefects coupé?'
Justin knikte. 'Ja, maar die zullen zo wel terugkomen. Wat deed je trouwens bij de Slytherins?' Hij werkte een Chocolate Frog naar binnen en legde een arm over de leuning achter Eleanor.
'Jullie zoeken,' antwoordde ze, 'ik zat bij Harry, Luna en Neville. Ik ben bang dat ik nu niet meer terug kan. Ik heb geen zin in nog meer narigheid.'
'Harry red zich wel daar hoor,' zei Jenna toen. 'Trouwens, wat heb je gedaan waardoor Draco zo vervelend deed?'
Eleanor haalde haar schouders op. 'We hadden een kleine ontmoeting in Diagon Alley verleden week, misschien dat het daarmee te maken had. In ieder geval, hij lijkt meer prikkelbaar dan anders.'
Justin grinnikte. 'Waarschijnlijk vanwege wat er met zijn Pa is gebeurd. Geheimen zijn geen geheimen op Hogwarts, ook niet voor een Muggle-born,' zei hij gelijk toen Eleanor hem met grote ogen aankeek en zich afvroeg hoe hij daarvan wist. 'Maar je bent niet de enige die dat vind. Hij schold me uit voor Mudblood omdat ik op het station tegen hem op botste,' ging hij verder.
'Dat is ook afschuwelijk om te doen!' sprak Jenna boos en fronste woedend haar voorhoofd. 'Waar haalt hij het lef vandaan! Echt waar!'
'Tja, zo vader, zo zoon, toch? Beloof me alsjeblieft dat je hem de volgende keer Jinxt, oké?' Justin bekeek het kaartje achterop de kikkerverpakking. 'Alweer Dumbledore, daar heb ik echt te veel van nu,' bromde hij en smeet het plaatje in de prullenbak.
'Stop eens met zoveel te eten!' lachte Eleanor en gaf hem een zachte duw.
'Hoor wie het zeg!' kaatste hij terug en Eleanor lachte. Het was fijn haar huisgenootjes weer te zien na de lange vakantie. Het leek haast alsof ze nooit zomervakantie hadden gehad.
'Waar is Zacharias trouwens?' vroeg Eleanor toen ze een grote mate aan irritatie miste in de coupé. Een brede grijns verscheen op Justins gezicht toen ze dat vroeg. 'Ik hoorde dat Ginny hem heeft geHext. Bat-Bogey Hex zelfs. Er stond een leraar naast, geen idee wie, en die nodigde haar uit voor een lunch. Ik vond het verdomd briljant.'
Eleanor knikte begrijpend. Ginny was niet om mee te sollen en ze had sinds vorig jaar een enorme haat gekweekt tegen die jongen. Iets wat de Hufflepuff leerlingen al deden vanaf het eerste jaar.
'Hoe zijn jullie O.W.L. resultaten eigenlijk gegaan?' vroeg Jenna toen en na die vraag barsten de opmerkingen los. De hard werkende Hufflepuffs hadden zoals verwacht goede cijfers behaald. Het duurde ook niet lang tot dat Ernie en Hannah, die ook waren terug gekeerde van de Prefects coupé, hierin mee gingen. Ernie had van allemaal de hoogste scores behaald, wat voor niemand een verrassing was. Hij werkte bijna net zo hard als Hermione altijd deed. De schrik dat zich had opgehoopt in Eleanors lichaam verdween langzaam en toen het onderwerp Quidditch boven tafel kwam, leek ze zich het niet eens meer te herinneren.

Reacties (9)

  • Croweater

    Beetje overdreven van Draco....

    5 jaar geleden
  • chanyeoI

    Leuk!
    +kudo

    5 jaar geleden
  • Rhovaneth

    Leuk stukje, goed geschreven!
    Snel verder!

    5 jaar geleden
  • Slughorn

    Leuk geschreven!

    Er lopen alleen twee mevrouw Weasleys op het station! Lees eerste stukje maar door, ze volgt hen het perron op en daarna komt ze nog achter Ginny aanxD

    5 jaar geleden
  • ProngsPotter

    Leukkk
    Nou nou draakje van me, iets aardiger mag ook wel. :')

    Eleanor schudde haar hoofd en schraapte haar keek. *keel?
    Ginny was niet om mee te sollen en ze had sinds vorig jaar een enorme haar gekweekt tegen die jongen. Iets wat de Hufflepuff leerlingen al dede vanaf het eerste jaar. *haat en deden?

    5 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen