Foto bij 20 • Een kleine vertraging

Ik ga alvast wat uitleggen, want vele van jullie zullen wel gemerkt hebben dat ik nu vooral met het boek meeloop, dit klopt, er zullen daarentegen natuurlijk ook stukjes in zitten die daar niet in mee gaan en na een tijdje zal Eleanor Harry helemaal niet meer in het verhaal volgen. Do I sound too insecure?xD




Langzaam begon de trein halt te houden. Eleanor en de andere Hufflepuffs stonden op en liepen de trein uit. Toen Eleanor de eerste stap buiten zette, werd ze verwelkomt door een koele avondwind en de geur van dennenbomen. Ze snoof een keer diep in, ze was weer thuis. Eleanor zocht om zich heen, ze had immers aan Harry beloofd dat ze terug zpu komen, maar dit werd door Draco belemmerd. Misschien dat hij ergens op het perron liep. Ze had haar afdelingsgenootjes al naar de wagens zien lopen, de eerstejaars liepen met Hagrid mee naar de bootjes en de hutkoffers en kooien werden ingeladen en naar school gebracht. Het was drukker dan normaal op het perron en het leek erop dat Hogwarts had uitgepakt met de beveiliging. Elke koffer of kooi werd bekeken en genoteerd en alle verboden goederen werden vernietigd.
Eleanor zag Hermione en Ron weglopen, ook zoekend om zich heen en verderop zag ze Neville en Luna, maar ook hier liep Harry niet bij. Rechts haalde Ginny en Dean haar in, hand in hand.
'Hé Ginny!' riep ze en Ginny draaide zich om, speurend naar wie haar riep. Eleanor zwaaide naar haar en liep naar haar toe. 'Heb je Harry gezien?'
Ze schudde haar hoofd. 'Ik dacht dat hij wel bij jou was.'
'Oké, dan zoek ik even verder.'
Ginny knikte en liep vervolgens verder. 'Maar schiet op, anders kom je te laat' riep ze nog terug, maar Eleanor hoorde het al niet meer. Ze ging wat leerlingen langs om te vragen of ze Harry hadden gezien, maar iedereen haalde zijn schouders op. 'Waarschijnlijk bij Ron en Hermione,' werd er telkens geantwoord, maar hier had ze helaas niet veel aan. Want ze had ook hen zien rondkijken toen ze wegliepen en ze had hem echt de trein niet uit zien stappen.
Na nog vijf minuten gezocht te hebben, was ze bijna als enige over op het perron. Wat als Harry wel al de trein uit was en zij nu de wagens zou missen? Misschien moest ze maar gewoon gaan, Harry was vast allang bij de wagens.
Het was op het moment dat ze Draco Malfoy uit de trein zag stappen met een te voldane grijns op zijn smoel, dat ze begon te twijfelen. Ze verstopte zich achter één van de wagons en wachtte tot hij uit zicht verdween. Vervolgens klom de wagon binnen en schoof de deur van de coupé open. Dit was de Slytherins cabine, waar Draco haar eerder zo had laten schrikken
Maar de coupé was leeg.
Eleanor wilde weglopen, toen ze plotseling een stok op de grond zag liggen, net in het midden van het gangpad. Ze raapte het van de grond en bekeek het, dit was Harry's staf, zeker weten. 'Harry? Ben je hier ergens?' Er werd niet geantwoord en ze liep de coupé door. Plotseling raakte haar voet iets hards en stopte ze met lopen, maar er lag niks op de grond. Ze bukte voorzichtig en taste in de lucht tot haar hand iets raakte. Ze voelde een zijdeachtige stof onder haar vingers en wist direct wat het was. Met een ruk trok ze de Invisibility Cloak weg en daar lag Harry, lichaamsgebonden met de Petrificus Totalus vloek en met bloed over een groot deel van zijn gezicht.
'Hemel,' fluisterde ze en trok haar staf uit haar laars. Ze richtte haar staf op Harry en sprak de counter-curse uit. Zijn ogen begonnen te knipperen. Ze borg haar staf op en hielp hem overeind. 'Harry, wat is er gebeurd? Heeft Draco dit gedaan?'
Harry knikte. 'Hoe weet je dat?' kreunde hij en veegde voorzichtig met zijn hand onder zijn neus. 'Niet aanzitten! Laat mij maar. Episkey!' Er klonk een luid gekraak, gevolgd door een luide kreun en gevloek van Harry. 'Dank je,' bromde hij en probeerde overeind te komen.
'Kun je lopen?'
Hij knikte en liep met haar mee de trein uit. 'We hebben de wagens gemist, of niet soms.'
Eleanor knikte beschaamd. 'Ik kon je nergens vinden en je was niet bij Ron, Hermione of bij Neville en Luna. Het was dat ik Draco zo laat de trein uit zag stappen, anders was ik ook weggelopen.' Ze liepen het perron af, over het bospad richting het kasteel.
'Lumos,' sprak Eleanor zachtjes en haar staf lichtte op. Harry deed hetzelfde.
'Ze zullen ons zo wel komen zoeken, denk ik,' zei ze hoopvol. Harry knikte. Toen plotseling draaide Eleanor zich met een ruk naar hem om. Haar strenge gelaatstrekken verduidelijkt onder het licht van haar staf. 'Harry, waar zat je met je hoofd? Waarom lag je in hemelsnaam in de Slytherins coupé?' Ook al probeerde ze duidelijk streng over te komen, de bezorgde toon in haar stem nam duidelijk de overmacht.
'Ik wilde Malfoy afluisteren.'
'Sukkel!' riep ze en gaf hem een klap tegen zijn hoofd. 'Dat is echt heel dom van je.'
Hij knikte. 'Ja, maar er zat gewoon iets niet lekker met hem.'
'Kom je daar nu pas achter?' vroeg Eleanor tussen een lach door.
Harry schudde zijn hoofd en liep door. Een paar minuten liepen ze in stilte over het bospad. Eleanor hoorde de wind door de bomen ruisen en het geroep van uilen klinken. Ze wilde graag wat zeggen, maar wist niet wat. Harry was zo geobsedeerd met Malfoy de laatste tijd, dat ze bang was dat hij op een gegeven moment echt iets heel doms zou doen, iets dat hem meer zou kosten dan alleen zijn neus.
Eleanor keek op naar Harry en haalde toen een doekje uit haar schoudertas. Ze was erg dankbaar dat Mevrouw Weasley haar een flesje water had meegegeven voor de reis. Deze haalde ze ook uit haar tas en maakte het doekje nat. 'Sta eens stil,' zei ze en Harry keek haar aan. 'Hier, pak deze even aan.' Ze drukte Harry haar staf in zijn hand en begon voorzichtig het opgedroogde bloed van onder zijn neus weg te deppen. 'Het doet geen pijn meer toch?'
Harry schudde zijn hoofd.
'Mooi, want anders vraagt iedereen zich straks af waarom je gezicht onder het bloed zit. Ik denk niet dat de hele school daar iets over hoeft te weten, deze keer niet.'
Harry grinnikte.
'Sta stil dan!'
'Sorry,' mompelde hij, terwijl hij probeerde zijn gezicht zo min mogelijk te bewegen. Eleanor pakte een nieuwe punt van haar zakdoek en veegde de restjes van zijn wang af. 'Nog heel even stil staan, ik ben bijna klaar.'
'Hoe aandoenlijk,' klonk ineens een lage stem achter hen en Eleanor trok geschrokken haar hand terug.
'Lumos.' Een staf lichtte op en Snape verscheen in het felle licht. Zijn vette, zwarte haren half voor zijn gezicht en zijn strenge ogen op Harry gericht. 'Van jou had ik het wel verwacht dat je een dramatische entree wilde maken, Potter, maar Mevrouw Whelan,-' Hij stopte midden in zijn zin en trok zijn lip op. Eleanor durfde Snape bijna niet aan te kijken. 'Opschieten jullie twee. Ik trek 50 punten van elk van jullie afdelingen af. En Potter, nog 20 meer, omdat je ervoor hebt gekozen je school uniform niet te dragen.'
'Dat is niet eerlijk, ik had de kans niet mijn-'
'Ik heb geen interesses in je excuses, Potter,' kapte Snape hem af en liep door. Bij de grote deur aangekomen stond hij stil en draaide zich om. 'Geen Invisibility Cloack.' Hij wierp een blik op de cape in zijn handen. 'Je wilde je entree, hier is je entree.' De deuren zwaaide open en Harry en Eleanor liepen op een snelle pas naar binnen. Eleanor keek niet op naar de anderen leerlingen of de leraren. Ze nam niet eens de tijd een blik te werpen op de versieringen van The Great Hall en nam plaats naast Jenna Owen, met haar rug naar Harry, Ron en Hermione toe. Ze hoorde hen vragen waar Harry was geweest, maar werd gestoord door Jenna, die blijkbaar hetzelfde idee had. 'Waar was je? Je was ineens verdwenen! Ik heb overal naar je gezocht.'
Eleanor legde een maïskolf op haar bord en keek haar aan. 'Ik had wat vertraging.'
'Wat voor een vertraging?' vroeg ze toen.
Eleanor schudde haar hoofd. 'Niks, ik heb beloofd niks tegen iemand te zeggen.'
Jenna fronste en trok een wenkbrauw op. Ze bleef Eleanor even aankijken en draaide toen haar hoofd om. Ze had Eleanors privacy altijd gerespecteerd, iets dat Eleanor erg aan haar kon waarderen. Jenna wist wel wanneer ze zich terug moest trekken, en dit was een van die momenten, al was het duidelijk dat het onduidelijke antwoord haar lastig viel.
Ze voelde een tikje op haar schouder en keek om. Het was Harry. 'Ik heb je nog niet bedankt voor-'
Ze glimlachte. 'Geen zorgen. Het was echt geen moeite.' Ze hief haar kelk en knipoogde naar hem. 'Proost!'

Reacties (8)

  • EvilDaughter

    Haha Snape weer hoor met zijn "hoe aandoenlijk"
    Ik vind hem echt geweldigxD

    4 jaar geleden
  • BOOKWURM

    Rot op sneep
    Rot op Draco, stomme baby

    5 jaar geleden
  • chanyeoI

    Geez, Snape, doe eens even redelijk! 50 punten?!
    +kudo

    5 jaar geleden
  • Shaybuttah

    I love it!

    5 jaar geleden
  • X_Tina

    Heel leuk stukje xx

    5 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen