Foto bij ¤033¤

Wauw, het is gewoon alweer twee maanden geleden! O.o Er is dan ook veel gebeurd, maar ik probeer het schrijven nu weer een beetje op te pakken voor ik het nog weer drukker krijg als ik toch nog ga beginnen aan een studie dit jaar...xD

Oeh de lift... (wbw)

Als ik me al had willen verzetten, had ik dat alsnog niet gedaan.
Misschien was het de schok, misschien was het de feit dat ik het wilde, diep van binnen had ik het al wel geweten dat ik dit niet heel erg lang meer uit kon stellen.
Ik sloot mijn ogen en gaf me over aan de zoete smaak van zijn lippen. De na smaak van de champagne was nog te proeven terwijl ik mijn niet pijnlijke arm om zijn nek sloeg en de hand in zijn haar begroef terwijl ik met mijn verband arm me aan zijn jasje vastklampte. Zijn handen vonden echter diens weg rond mijn middel en drukten me stevig tegen zich aan.
Dus dit was het, dit was mijn eerste echte zoen. Al gebeurde het plotseling en ook nog eens in een lift van een chic hotel. Wel, ik kon slechtere plekken verzinnen waar het had kunnen gebeuren.
Vaag hoorde ik weer een ring, wat de derde verdieping aangaf. Maar weer bleven de deuren dicht.
Zijn handen gleden als warme kolen over mijn rug heen en ik hapte naar adem toen hij me opeens optilde en zo tegen de wand aan drukte dat ik met mijn gehele rug tegen de wand aan leunde.
Mijn benen waren om zijn middel geklemd voor houvast en zijn handen hadden zich in mijn heupen begraven voor extra ondersteuning.
Zijn lippen weken van de mijne af en gleden langs mijn eigen opwarmende huid van mijn lippen naar mijn kaaklijn. Van mijn kaaklijn naar mijn hals.
Steeds verder trok hij een brandend spoor naar beneden tot hij bij mijn sleutelbeen aangekomen was bij de schouder die niet in het verband zat.
Hij had me inmiddels ook weer neergezet, maar zijn armen lagen om mijn onderrug waardoor ik dicht tegen hem aan stond, waardoor ik het alleen maar warmer kreeg.
Zijn lippen vonden weer diens weg naar boven en volgden precies het spoor dat hij eerder achter had gelaten op mijn warme huid, waar ze dus al niet veel later de mijne weer vonden.
Hij beet speels op mijn onderlip voordat hij vol overgave zijn lippen weer op de mijne drukte.
Ik weet niet hoelang we daar zo stonden, maar de lift leek stil te blijven staan in tijd en ruimte.
Maar iets schudde me opeens van mijn roze wolk.
We stonden zo dicht tegen elkaar aan dat het bijna onmogelijk was om het niet te voelen.
Oh mijn god.
Ik maakte mijn lippen los van de zijne en keek met grote open naar hem, de verleiding was duidelijk van zijn gezicht af te lezen, evenals zijn opgewondenheid.
"Ik..." Hoe moest ik dit verwoorden? Ik moest moeite doen om niet naar beneden te kijken naar hetgeen wat hem als eerste verraden had. "Ik..." De woorden wilden maar niet uit mijn keel komen wat me enorm frustreerde.
En alsof de lift gewacht had op mijn teken gleden de deuren open en waren we aanbeland op de zevende verdieping, de verdieping waar ik in eerste instantie heen had willen gaan.
"Ik kan het niet, niet zo." En zonder hem aan te kijken glipte ik langs hem heen en snelde de gang op.
Totale verbijstering schoot door me heen terwijl ik met mijn vinger over mijn lippen heen streek.
Het was zo magisch en hot geweest en ik wilde het, ik wilde zoenen met Jonathan en onze lichaam zo verstrengeld voelen, maar waarom moest de rest zo snel gaan? Zijn opkomende erectie had duidelijk verraden dat hij opgewonden genoeg was om verder te gaan.
Maar ik was er nog niet klaar voor.
Maar misschien had ik iets te overhaast gereageerd. Ondanks het beginnen van de zoen had hij me nergens toe gedwongen, hij had mijn bewegingen toegelaten en hij liet me los zodra hij merkte dat ik dat wilde. Als ik het gezegd had dat ik niet verder wilde dan had hij naar me geluisterd, toch?
Zuchtend liep ik de gang door, precies zoals ik naar mijn eigen kamer zou doen en klopte uiteindelijk op mijn evenbeeld van een deur aan.
Ik wachtte een aantal seconden, maar ik kreeg geen gehoor.
"Thomas?" Zijn naam weerklonk hard tussen de kloppen door, maar ook nu was er nog geen antwoord vanaf de andere kant te vernemen.
Was hij wel op zijn kamer? Hij had tegen mij gezegd dat hij daar zou zitten de gehele avond.
Mijn hand door mijn haar heen halend liep ik terug de gang door naar de liften, waar ik pas merkte dat ik tegen iemand aanbotste toen het daadwerkelijk gebeurde.
Even schoot de naam Thomas door mijn hoofd heen en daarna al snel de naam Jonathan, maar het had hen beiden niet kunnen zijn, daar was de persoon te klein en te smal voor.
Mijn ogen gleden toen al snel over mijn botspartner heen en moest even lachen toen ik het grijnzende gezicht van Morgan zag. "Hey girlfriend, wat leuk dat ik jou hier tref."
We stonden gelijktijdig op waarbij ze me een beetje hielp, het ging nog niet echt gemakkelijk met een schouder in het verband.
"Ik kom net terug van Thomas zijn kamer, maar hij is er niet."
"Hij zit bij de producers, hij wilde wat overleggen over zijn verhaallijn."
Waarom had hij mij dat niet gemeld? Natuurlijk weet ik dat hij niet vastzit aan mij om mij ook daadwerkelijk alles te melden. Maar waarom zei hij dan dat hij de gehele avond op zijn kamer zou zijn als dat niet zo is?
"Is er iets? Het lijkt alsof je graag iets kwijt wilt."
De woorden van Morgan lieten me overdenken. Kon ik het bij haar kwijt?
Tot nu toe is ze niets anders dan vriendelijk, begrijpelijk en behulpzaam richting mij geweest en het is een vrouw, die zou me toch al wel eerder begrijpen dan iemand die al een hekel had aan de persoon waarover het grotendeels zou gaan.
"Ja, ik denk dat er wel iets is waarmee je me kan helpen." Begon ik voorzichtig terwijl we ons richting haar hotelkamer begaven.

Reacties (2)

  • katl1

    Snel verder please!!!

    4 jaar geleden
  • Jarnsida

    Haha ik zie jonathans stomverbaasde gezicht helemaal voor me voordat hij weer a la Jonathan de lift uitstapt, een melodietje fluit en zijn eigen kamer opzoekt. Maar nee Celia Zeg het nou niet tegen Morgan...

    4 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen