Foto bij 21 • Hufflepuff leerlingenkamer

Dit is een lang hoofdstuk, omdat we hier kennis gaan maken met de Hufflepuff Common Room, en dat betekend veel uitleg aangezien we deze nooit zien verschijnen in de films of de boeken.;)
Enjoy!!




Eleanor nam nog een stukje pompoentaart en werkte dit gretig naar binnen. Vanwege haar late aanwezigheid had ze weinig kunnen genieten van het feestmaal en gebruikte elke seconde die ze had om het gat in haar maag te vullen.
'Mevrouw Whelan, kalm aan, kalm aan, straks verslikt u zich nog.' Het hoofd van The Fat Friar stak door de tafel heen en keek haar lachend aan, zijn appelwangetjes zichtbaar van de pret. Eleanor slikte de hap door en veegde haar mond af aan haar servet.
'We hebben u gemist bij het avondmaal, waar was u?' vroeg hij toen en kwam toen helemaal tevoorschijn. The Fat Friar was de Hufflepuffs afdelingsgeest. Hij was erg vriendelijk en vergevingsgezind, maar vooral dol op lekker eten en drinken.
'Ik had wat vertraging bij de trein,' antwoordde ze.
'U en de jongeheer Potter.'
Een paar vierde jaars studenten begonnen te gniffelen en Eleanor rolde met haar ogen. 'Ja, ik en de jongeheer Potter.'
The Fat Friat klapte in zijn handen zweefde over de tafel heen waarna hij een gesprek aanging Nearly Headless Nick. Eleanor draaide zich om en tikte Harry op zijn rug. 'Was Nick jou ook aan het uithoren?'
Hij grinnikte en knikte. 'Soort van.'
'Harry, als jij het niet gaat vertellen, vraag ik het wel aan Ella,' piepte Hermione naast hem en wende zich tot Eleanor.
'Dat kun je proberen, maar ik ga niks vertellen als Harry dat niet wil.' Eleanor keerde zich weer om en begon met Justin te praten, die overenthousiast vertelde over zijn zomervakantie in Spanje. Wat had ze graag ook een keer naar het buitenland gegaan, maar die kans had ze helaas nooit gehad. Ze had zelfs nooit Engeland verlaten, maar door de gedetailleerde verhalen van Justin kreeg ze er wel een mooi beeld van en dat vrolijkte haar weer op.
Plotseling verdween het heerlijke eten van de tafels en stond het schoolhoofd, Albus Dumbledore, op van zijn stoel. Het geklets en gelach in The Hall stierf langzaam weg en alle leerlingen wenden zich tot het schoolhoofd.
'Een fijne avond allemaal,' zei hij, glimlachend en met zijn armen open alsof hij de hele kamer in een omarming nam. Eleanor staarde verbaasd naar zijn rechterhand, deze leek helemaal zwart en was hier en daar wat ingepakt met verband. Zijn hand leek verkoold, afgestorven bijna. Ze was niet de enige die het had opgemerkt en velen begonnen te fluisteren. 'Het is niets waar jullie je zorgen om hoeven te maken,' stelde hij ze gerust en het rumoer nam weer af.
'Nou, aan onze nieuwe studenten, welkom. Aan onze oude studenten, welkom terug!'
Eleanor tikte Jenna aan. 'Hebben we veel nieuwe leerlingen?'
Ze knikte en wees naar het einde van de tafel, waar vijf leerlingen verwonderd omhoog keken naar het plafon, die nu donkerblauw was, verlicht met vele kleine sterren.
'...onze conciërge Mr. Filch heeft mij gevraagd voor een verbanning van alle producten uit Weasleys' Wizard Wheezes dit jaar.' Er klonk wat protest vanaf elke tafel, maar Dumbledore negeerde het en ging verder met zijn verhaal. 'Zij die willen spelen voor hun House Quidditch Teams moeten hun namen opgeven, zoals gewoonlijk. Verder wil ik een nieuwe lid van onze personeel verwelkomen, Professor Slughorn.'
Een half-kale man stond op van de tafel en wuifde even de zaal rond.
'Hij zal zijn oude vak Potions weer oppakken,' legde Dumbledore uit.
'Wat?' zei Eleanor net iets te hard en keek de anderen aan. Ook zij staarden met open mond naar Dumbledore. De hele zaal eigenlijk wel. Iedereen praatten door elkaar en overal leek de vraag 'Potions?' 'Zei hij nou potions?' vandaan te komen.
'Professor Snape zal het vak Defence Against the Dark Arts overnemen,' ging Dumbledore verder.
'Nee!' Harry sprong op aan de Gryffindor tafel. Eleanor keek hem aan, zijn gezicht sprak boekdelen, dit was een van zijn ergste nachtmerries. Eleanor wist hoeveel Harry hield van dit vak, hij had hier het hoogst in gescoord op de O.W.L.'s. Het was Harry die in het vorige jaar Dumbledores Armie had opgericht om in het geheim lessen te geven aan andere leerlingen, toen ze bij Umbridge dit niet mochten. Eleanor had nu al geen zin in zijn lessen.
Dumbledore kreeg de zaal weer tot bedaren en sprak een paar woorden over de beveiliging op school en Voldemorts aanwezigheid in het land, dat natuurlijk oud nieuws was sinds vorig jaar. Vervolgens eindigde hij zijn speech en sprong Eleanor op van de tafel. Ze liep met Jenna en Justin mee de Hall uit, terwijl Hannah en Ernie de eerste jaars meenamen naar de Hufflepuff Kelder.
De geur van het avondeten zweefde nog in de hal die naar de keuken leidde. Toen Eleanor langs een grote stapel enorme, op hun zijde gelegde, tonnen liep stond ze stil. Ze wachtte geduldig totdat Ernie en Hannah verschenen, die voor de eerstejaars zouden demonstreren hoe ze de ingang konden openen. Eleanors ogen volgde Hannahs staf, terwijl deze van de tweede ton van de onderste rij, omhoog bewoog naar de middelste van de tweede ton en toen op tikte in het ritme van Helga Hufflepuff. De deksel klapte open, wat een doorgang liet zien naar een aardse gang. Wanneer men op een verkeerde ton zou tikken of in het verkeerde ritme zou tikken, zou een ander ton openspringen en zou de indringer worden bedolven in azijn. De Hufflepuff kelder liet geen indringers in, daarom was het ook het enige huis, die geen andere afdelingen binnen de deuren accepteerden. Eleanor volgde Justin een aardse passage door tot een gezellige, ronde kamer met een laag plafon werd geopenbaard. De kamer en zijn meubelen waren ingericht in de vrolijke, bij-achtige kleuren van geel en zwart, benadrukt door het gebruik van gepolijst, honingkleurige hout voor de tafels en de ronde deuren die naar de jongens en meisjes slaapzalen leidden. Beide Ingericht met comfortabele hemelbedden, bedekt met dekens met de kleuren van de afdeling. Daar hingen koperen bed warmers aan de muur, mochten de leerlingen last krijgen van koude voeten in de winter.
Een kleurrijke overvloed aan planten en bloemen leken te genieten van de sfeer van de gemeenschappelijke ruimte. Wat geen wonder was met Pomona Sprout, de Herbology leraar, als afdelingshoofd. Verschillende cactussen stonden op houten, ronde planken. Velen van hen dansend en zwaaiend naar voorbijgangers, terwijl de ranken van varens en klimop, die aan het plafon in koperen schalen hingen, je haar streelden wanneer je eronder door liep. Een portret dat boven de houten schoorsteenmantel hing, waar dansende dassen in gesneden waren, toonde Helga Hufflepuff, een van de vier stichters van Hogwarts School, toostend naar haar studenten met een kleine, twee-oorige gouden kelk. Kleine, ronde raampjes hangen op niveau met de grond aan de voet van het kasteel en toonden een aangenaam uitzicht van wuivend gras en paardenbloemen, en af en toe, het passeren van voeten. Ondanks deze kleine ramen voelde de kamer eeuwig zonnig en altijd licht.
Eleanor rekte zich uit en ging op een van de zwart wit bekleedden banken zitten. Ze keek toe hoe Hannah en en Ernie de eerste jaars wat regels uitlegde en zakte lekker onderuit. Het was zo fijn om weer terug te zijn. De leerlingenkamer rook heerlijk naar de verschillende kruiden, deze keer was het vanille, en morgen zou de kamer weer een andere geur hebben. Helga Hufflepuff hief haar glas naar de eerste jaars en glimlachte.
'Ik denk dat ik zo mijn nest maar in duik,' zei Justin gapend. Hij keek om naar Susan, die stilletjes op de bank zat. Ze had het gehele avondmaal geen woord gesproken en naar wat Eleanor had gezien ook amper gegeten. Justin stond op en liep richting de slaapkamers. Even later kwam hij terug met een doosje dat Eleanor herkende van Weasleys' Wizard Wheezes. Hij ging voor haar staan en reikte haar de doos aan. 'Hier, misschien dat dit je wat opvrolijkt.'
Susan keek verrast op en nam de doos aan. 'Maar dit is verboden,' zei ze zachtjes.
Justin haalde zijn schouders op. 'Je moet wat over hebben voor je vrienden.'
Susan opende voorzichtig de doos en er kwamen duizenden belletjes. Roze, groen, blauw, geel en vele andere kleuren zweefden door de kamer heen. Elke bel liet een beeld zien. Een beeld van Susans mooiste herinneringen. Een glimlach verscheen op haar gezicht toen ze de herinnering zag over een jong katje die ze vasthield en nog meer glimlachte ze toen ze haar ouders zag. Ze stond op van haar stoel met tranen in haar ogen en liep tussen de honderden bellen door. Ook andere leerlingen stonden op en staarden met open mond naar de prachtig, gekleurde bellen. Eleanor had haar ogen op een bel dat liet zien hoe Susan haar eerste staf vasthield. En toen 'plop' spatte deze uit elkaar in gouden en zilveren glinsteringen. Meer bellen spatte kapot en de kamer werd gevuld met duizenden glittertjes, terwijl er niks op de grond leek aan te komen. Toen alle bellen weg waren, liep Susan naar Justin toe en omarmde hem. 'Dankjewel,' snikte ze en ze glimlachte. Justin grinnikte. 'Hé, waar heb je anders vrienden voor.'

Reacties (7)

  • chanyeoI

    Wat lief van hem (:
    +kudo

    5 jaar geleden
  • Shaybuttah

    Hier om hou ik van jou verhaal, je schrijft zo f**ng goed!!!!! Xxx

    5 jaar geleden
  • Rhovaneth

    Ahw dat is lief!
    Leuk hoofdstuk, snel verder!

    5 jaar geleden
  • Slughorn

    Aw wat lief ^^

    5 jaar geleden
  • Gunderson

    N'aawh dat is wel heel lief van Justin

    5 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen