Foto bij 26 • Het verdrietige nieuws

Oh mijn god!! 90 Abo's!! Ik kan jullie niet genoeg bedanken! Ik ben zo blij! Nooit gedacht dat ik dit zou halen! Op naar de 100!!!*O*




Zoals Eleanor voorspeld had, waren de vrije uren beter besteed aan leren en huiswerk maken dan aan ontspannen. De lessen van dit jaar waren een heel stuk lastiger dan ze had verwacht. Niet alleen moesten ze in bijna elke les non-verbalen spreuken leren te gebruiken, maar waren de lessen zelf al moeilijk te begrijpen. Ze werd overladen met huiswerk en was de vrije uren daarom ook maar erg dankbaar. Nadat ze de eerste week had overleefd, was ze blij te horen dat Zacharias Smith eindelijk een nieuw trainingsprogramma had opgesteld. Smith was zoals altijd in een erg competitieve bui, iets waar de meeste teamgenoten een hekel aan hadden, omdat dit er altijd voor zorgden dat Smith een kort lontje had. Hij weigerde het dan ook vaak om de teamgenoten bij hun voornaam te noemen. Strategie, noemde hij dat. Zo zouden de spelers worden gemotiveerd om beter hun best te doen.
Toen iedereen had genoten van het ontbijt, maakte ze zich klaar voor Herbology. De frisse lucht buiten werd goed gecompenseerd door het warme zonnetje, dat tussen de bomen verscheen. De groene, met douw bedekte velden van het kasteel schitterde alsof er duizenden kleine diamantjes op het gras waren gelegd. De frisse geur van dennenbomen hing in de lucht; het was een mooie ochtend om hun Herbology les voort te zetten.
Eleanor liep met Jenna arm in arm richting broeikas drie, waar zij sinds het tweede jaar al les kregen.
'Ik heb echt zin om met de Venomous Tentacula te gaan werken. Ik had er met Neville wat extra over gelezen in de bibliotheek, ze zijn echt interessant,' zei Jenna enthousiast. Jenna was briljant met alles waar blaadjes en bloemen aan groeiden en deelde deze passie vaak met Neville Longbottom. Ze kon erg goed met hem opschieten en Eleanor had vaak het idee dat dit Neville ook wel goed deed. Zo kon hij zijn passie met iemand delen.
'Ik weet niet hoor. De les van vorige week had wel verklapt dat het erg gevaarlijke planten zijn.' Hannah klonk ineens wat nerveuzer en begon steeds kleinere passen te zetten naarmate ze dichterbij de broeikassen kwamen.
'Wat had je dan verwacht, Han, van zesde jaars studenten wordt verwacht dat ze dat aankunnen, ' zei Justin, terwijl hij haar een duwtje in de rug gaf.
Toen ze de kas hadden bereikt, stonden de Gryffindor leerlingen al op hen te wachten en begon Pomona Sprout eerst wat belangrijke zaken over de planten uit te leggen. Vervolgens werden ze aan de het werk gezet. Al was iedereen wat zenuwachtig, de les leek toch erg prettig te verlopen. Eleanor werkte zoals altijd samen met Jenna en Neville, wat altijd wel een goeie samenwerking opleverden. Jenna en Neville waren namelijk erg goed met de planten en Eleanor was gretig om van hun en de planten te leren.
'Professor! Seames zit vast!' werd er door de kas geroepen en Eleanor keek om. Seames was door een van de tentakels van de plant vastgegrepen en zijn armen zaten vast. Hij vloekte luid en probeerde zich los te wurmen, maar dit leek haast onmogelijk en alleen Professor Sprout leek hem te kunnen bevrijden.. Jenna, Eleanor en Neville grinnikte zachtjes. Maar toen er Eleanor een harde klap tegen haar achterste voelde, maakte ze gillend een sprongetje. Een paar leerlingen keken geschrokken om. Eleanor staarde met grote ogen naar de plant die naast haar stond. 'Die plant sloeg me tegen mijn kont!'
Heel wat leerlingen begonnen hard te lachen. Dat was de eerste keer dat Eleanor was aangerand door een plant en de gedachten daarvan maakte haar aan het lachen.
'Oké, genoeg gelachen nu. Allemaal weer aan het werk, hup hup!' Professor Sprout klapte in haar handen en de leerlingen gingen weer aan de slag. Tegen de tijd dat het Jenna en Eleanor was gelucht alle doorns van de plant te verwijderen, was Seames al drie keer vast komen te zitten door de planten.
'Wat doet Professor Dumbledore hier?' zei Neville opeens en Eleanor keek op. Dumbeldore liep op Professor Sprout af, zijn gezicht stond ernstig en hij leek geen aandacht te schenken aan de leerlingen, die nu allemaal waren gestopt met hun werk en Dumbledore nieuwsgierig aankeken. Professor Sprout keek de kas rond. 'Hannah Abbott, meisje kun je even met Professor Dumbledore meelopen?'
Iedereen keek nu om naar Hannah, die direct rood aanliep. Aan haar gezichtsuitdrukking te zien was het wel duidelijk dat ze geen idee had waarom ze mee moest lopen. Zij en Professor Dumbledore verlieten de kas en iedereen richtte zijn aandacht op Pomona Sprout, die de leerlingen bedroefd aankeek, maar niks zei. De gehele les lang werd er zachtjes gefluisterd over wat er aan de hand kon zijn, maar niemand had een idee. Pas toen Professor Dumbledore terugkeerde aan het einde van de les, kwamen ze erachter.
'Ik heb een trieste mededeling met betrekking tot Hannah Abbott,' Het werd direct stil in de kas en iedereen schonk zijn onverdeelde aandacht aan Professor Dumbledore. 'Vanochtend hebben wij het bericht ontvangen dat Mevrouw Abbott, Hannah's moeder, dood is aangetroffen in haar huis.'
Eleanor sloeg geschrokken haar hand voor haar mond. Anderen leerlingen staarden ongelovig naar de professor. Er werd niet gesproken en het leek erop dat het bericht nog niet had ingezonken. Zo vroeg in het jaar al en Hannah's moeder was zo'n vriendelijke vrouw. Wie zou haar nou kwaad willen doen?
'Hannah is direct van school verwijderd en zal niet meer terugkeren. Het spijt me dat ik jullie dit zo moet mededelen, maar de waarheid hebben jullie meer aan dan geheimhouding.' Met en trieste blik op zijn gezicht draaide hij zich om en liep de kas uit.
Er heerste stilte, op wat zachte gesnik na van sommige leerlingen. Niemand durfde ook maar iets te zeggen, niemand wist wat ze moesten zeggen. Eleanor staarde Jenna ongelovig aan, wie tranen in haar ogen had staan. Eleanor kon het niet geloven. Hannah van school?

Pomona Sprout had de leerlingen eerder laten gaan en hoewel Eleanor hierna Muggle Music had, had de gebeurtenis van net haar stemming enorm aangetast. Toen ze het lokaal binnen liep met Justin, zag Professor Powell de lange gezichten al en besloot een vrije les te doen. Hoewel de andere leerlingen niet wisten wat er aan de hand was, ze klaagden niet om het besluit van de leraar.
Eleanor zat met Justin en Colin en Dennis Creevey met de instrumenten te klooien. De klas bestond uit voornamelijk uit Muggle-Borns die al ervaring hadden met de instrumenten, maar hier en daar ook leerlingen uit tovenaars families die geïnteresseerd waren in de "normale" instrumenten. Eleanor legde haar fluitje aan haar lippen en begon een vrolijk Iers deuntje te spelen. Justin tokkelde wat mee met zijn gitaar en even later probeerde meer leerlingen mee te spelen. De leraar begon vrolijk mee te klappen en er werd gelachen en gedanst. Colin Creevey, die een erg getalenteerde pianospeler was voor zijn leeftijd, nam plaats achter de vleugel en begon een liedje te spelen dat vrijwel alleen bekend was onder de Muggle-Borns, die vrolijk mee begonnen te zingen.
Toen Eleanor en Justin het klaslokaal verlieten, hadden ze het eerdere nare gevoel in het lokaal achtergelaten.
Eleanor en Justin namen plaats aan de Hufflepuff tafel. Helaas taste de sfeer hen direct weer aan, toen ze Susan met haar vork wat broodkruimels over het bord zagen bewegen en Jenna verdoofd naar de tafel zagen staren. Er klonk geen gelach aan deze tafel, enkel stilte en gefluister.
De Gryffindors leken de stilte deels te delen. Niet iedereen had het bericht mee gekregen, maar zij die dat wel hadden, keken soms droevig om naar de tafel van de Hufflepuff leerlingen. Pomona Sprout leek ook niet te genieten vandaag, ze zag er bleekjes uit en werd door Hagrid en McGonagall gekalmeerd aan de leraren tafel.
Eleanor staarde vooruit. De woorden van Dumbledore spookten in haar hoofd en ze vroeg zich af waar Hannah was en of het goed met haar ging. Doodsbang was ze dat haar iets zou overkomen, maar ze zou geen uil mogen sturen om te vragen hoe het is. Ze kon het niet eens, want ze wist niet waar Hannah was. Zou ze thuis zijn? Veilig en wel met haar vader? Of zou ze ondergedoken zijn voor dreigend gevaar? Ze wist het niet en het bleef het hele avondmaal aan haar knagen.
Ze hoorde achter zich een paar bekende stemmen die ze herkende als die van Hermione, Harry en Ron. Ze overhoorde de naam 'Half-blood prince' en draaide zich nieuwsgierig om, hopend om wat afleiding te vinden.
'Dat klinkt mysterieus,' zei ze en keek de drie aan.
'Harry wil het boek niet teruggeven aan Slughorn,' mopperde Hermione en Eleanor keek hem aan. 'Oh? Waarom niet?'
'Omdat er zoveel interessants in staat.' Hij bladerde door het boek heen en begon weer te lezen. Dit was de eerste keer dat Eleanor Harry zo gefocust had zien lezen in een boek en keek Hermione aan met een gaat-het-wel-goed-met-hem blik op haar gezicht.
Hermione rolde haar ogen en sloeg Harry's boek dicht. 'Ga eten,' zei ze en smeet een drumstick op zijn bord.
Eleanor lachte en draaide zich weer om. De lach verdween direct weer toen ze de beteuterde gezichten van haar vrienden zag. 'Kom op jongens,' zei ze toen, 'ik mis haar ook, maar we kunnen toch niet zeker gaan zitten tobben de hele dag?'
Ze kreeg geen antwoord. Ze had zelfs het idee dat vele van haar klasgenoten haar boos aankeken. Een akelig gevoel over viel haar en ze kon dit pas weg schudden toen de banken met een luid gepiep naar achter schoven en de leerlingen de eetzaal verlieten.
Die avond, toen Eleanor de leerlingenkamer inliep, nadat ze de bibliotheek een bezoekje had gebracht om wat extra informatie op te zoeken over de Aquamenti Charm, zaten de anderen in stilte op de banken. De haard brandde zachtjes en het geknetter van het vuur leek het enige te zijn dat de kamer van geluid voorzag. Eleanor wist wat er aan de hand was, zoals Professor Dumbledore had gezegd, was Hannah niet terug gekeerd. Eleanor ging naast Jenna zitten, die sip naar het vuur staarde. Susan staarde naar haar thee en Ernie speelde wat met de suiker op de bodem van zijn kopje.
Eleanor wilde de anderen opvrolijken, maar wist niet zo goed hoe of wat ze moet zeggen. Gelukkig was het niet haar taak te beginnen, want op datzelfde moment kwam Professor Sprout binnen lopen met Minerva McGonagall. 'Luister, we hebben wat te bespreken,' sprak Pomona.
De leerlingen keken op van hun thee en schonken de professoren hun aandacht. 'Hannah Abbott zal niet meer terug komen. Het is misschien moeilijk te aanvaarden, maar het is niet anders,' zei Professos Sprout somber en keek op naar Minerva.
'Jullie hebben een nieuwe Prefect nodig, is er iemand die zichzelf wil aanbieden?' Professor McGonagall keek de kamer rond. Niemand leek te reageren. Het was een raar idee om zomaar een klasgenootje te vervangen. Ernie die naast Eleanor op de bank zat, porde haar zachtjes in haar zij. Ze keek hem aan en hij knikte.
Eleanor overwoog haar beslissing even en stak toen uiteindelijk toch haar hand op. 'Ik wil wel Professor.'
Minerva knikte dankbaar. 'Dankjewel, Mevrouw Whelan voor het aanbieden, ik zal het even doorgeven en morgen krijg je van Professor Sprout je badge.' Ze keek de kamer nog een keer rond en toen werd haar stem zachter en minder formeel. 'Ik weet dat het moeilijk is om te accepteren, kinderen, maar Hannah is hier weggehaald voor haar eigen veiligheid. Maak jullie geen zorgen, het gaat haar goed.' Ze glimlachte nog een keer en draaide zich toen om. Zij en Professor Sprout liepen de kelder uit en lieten de leerlingen weer alleen. Het was even stil, maar toen keek Eleanor Ernie aan. 'Nou, het ziet er naar uit dat ik ook Prefect ben nu.'

Reacties (5)

  • Histoire

    Ik vond dit best een triestig stukje, dat haar moeder dood was aangetroffen. Wat erg moet dat zijn!

    4 jaar geleden
  • BOOKWURM

    Poor Hanna I really liked her

    4 jaar geleden
  • Shaybuttah

    Mooi geschreven, sneke verder mop xx

    5 jaar geleden
  • chanyeoI

    Waarom is ze van school verwijderd? Dat klinkt nogal alsof de school heeft besloten dat ze niet meer mag deelnemen aan de leden etc.
    +kudo

    5 jaar geleden
  • Altaria

    No arme Hannah...

    5 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen