Foto bij One hundred and twenty-one

Ik zag net dat we 69 abo's hebben! Dat is bijna 70! Ik ben zo blij en trots, dank jullie wel, jullie zijn geweldig <3

De eerste paar dagen weer naar school zijn hels.
Ik moet verrassend veel stof bijsloffen, maak lange dagen en zelfs Hanna, die me met enige jaloezie in haar stem uithoort over mijn Europese avontuur, kan me niet opvrolijken. 's Avonds kom ik nauwelijks uit mijn kamer, omdat ik zoveel te doen heb . Als ik klaar ben, kruip ik eigenlijk altijd meteen in mijn bed. En ik moet het toegeven, hoewel ik het geweldig vond om mee op tour te gaan, is dit een beetje te veel van het goede.

'Wil het een beetje lukken, meisje?'vraagt papa als ik op vrijdagavond mijn laatste opdrachten voor Humanistische Benadering aan het maken ben.
'Kom je nu mee, ik ben nu al zo goed als klaar,'grap ik. Papa glimlacht, maar kijkt me dan weer serieus aan.
'Is het een beetje te doen, om zoveel in te halen, zo tegen het einde van het jaar?'
'Het is niet gemakkelijk en het is belachelijk veel, maar ik overleef het wel. Als ik er dit weeke- Oh, wacht.' Ik realiseer me dat dit het weekend voor mijn verjaardag is en dat papa misschien wel bedacht had om dit weekend mijn verjaardag te vieren. Noem het truttig of oubollig, maar ergens heeft het wel iets, om de beperkte familie die we hier hebben en onze vrienden uit te nodigen en verjaardagen te vieren.
'Dat komt nu zeker heel vervelend uit, of niet soms?'
'Ik verzin wel iets, dit is het laatste wat ik moet doen, dan leer ik verderop in het weekend wel, of sluit ik mezelf op mijn kamer op om de rest door te nemen voordat de volgende tentamenweek begint.'
'Het hoeft heus niet,'zegt papa, hoewel hij opgelucht lijkt dat ik goed reageer op zijn stille verzoek om mijn verjaardag toch aankomend weekend te vieren.
'Heb je dan al boodschappen gedaan?'
'Morgenochtend hebben we daar nog de tijd voor,'zegt hij.
'Oké,'stem ik twijfelachtig in. Misschien is het handiger als we nu nog boodschappen gaan doen, dan kunnen we morgenochtend het huis klaarmaken voor de visite, maar als papa erop aandringt...

Ik zit nog even te puzzelen met mijn opdrachten, maar tegen half elf ben ik eindelijk klaar. Om nog een beetje tijd met papa te spenderen, kruip ik bij hem op de bank en kijken we samen naar een spelshow waar mama vroeger ook graag naar keek. Ik lig een beetje tegen papa aan, om het gevoel van warmte en veiligheid opnieuw te vinden.
'Ben je weer gewend aan thuis zijn en naar school gaan?'
'Tja, het is wat anders dan 's nachts tot laat op zitten, 's ochtends uitslapen en 's middags en 's avonds van alles te doen, maar ik denk het wel.'
'Ik ben blij dat je het zo goed naar je zin hebt gehad.' Natuurlijk heb ik pap het weekend van mijn thuiskomst alles verteld over het reizen door Europa. Mijn eerste optreden in Ierland, mijn bijzondere optreden in Nederland met het bijbehorende interview en alles wat er in Italië is gebeurd, alles.
En papa heeft de hele tijd glimlachend zitten luisteren.
Nog even zwijgen we, maar dan besluit ik dat ik beter naar bed kan gaan, al helemaal als we morgen dus mijn verjaardag gaan vieren.
'Hé, ik denk dat ik maar eens naar bed ga.'
'Oké, lieverd. Slaap lekker.' Ik geef papa nog snel een kus op zijn wang en trek me dan terug op mijn kamer. Snel doe ik het raam en de gordijnen dicht, verwissel ik mijn kleding voor mijn pyjama en verwijder ik mijn make-up. Dan ga ik naar de badkamer om tanden te poetsen en naar de wc te gaan, waarna ik in mijn bed duik. Hoewel ik het niet zou moeten doen, besluit ik om mijn fanfics eindelijk weer eens bij te lezen.
Sommige verhalen heb ik al drie weken niet meer gelezen, omdat ik het te gênant vond om ze in het bijzijn van de jongens te lezen. Bromances heb ik omzeild en vooral mijn Niall-fanfictions heb ik verslonsd. Kortom, ik heb meer dan genoeg te lezen en voordat ik helemaal bij ben, val ik in slaap.

De klok geeft aan dat het kwart voor zes is als ik waker word. Mijn mobiel ligt nog net op het randje van mijn bed, ik zit verstrikt in mijn dekens en ik heb wat haren in mijn mond. Zelfs in comateuze toestand realiseer ik me dat het niet erg smakelijk is. Onhandig haal ik mijn haren uit mijn mond, leg mijn mobiel op mijn nachtkastje en en trek mijn dekens weer recht. Even schiet de gedachte dat er vandaag nog heel veel moet gebeuren vandaag, door mijn hoofd, maar dan besluit ik dat ik me daar nu niet druk om moet maken. Ik nestel me lekker in mijn dekens en sluit mijn ogen weer, in een poging om het beginnen van de dag nog eventjes uit te stellen.

Reacties (2)

  • KellyHoranXx

    Ben het eens met Eelien, de abo's hier heb je zeker verdiend!
    Xxx

    4 jaar geleden
  • Eelien

    o.o het is haar verjaardag! (: Spannend!
    En al die abo's verdien je zeker! Een geweldig verhaal!

    xx

    4 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen