Foto bij Hoofdstuk 40

+ Sophia Elizabeth Eleanor Stark +


Bezorgd rende ik aan Niall’s zijde door het kasteel. Niall’s dienstmeisje Helen was mijn kamer binnengestormd, net toen Niall en ik verwikkelt zaten in een intiem moment. Het was ongelooflijk ongemakkelijk en ik schaamde me dood totdat ze overhaast en enigszins hysterisch met het nieuws kwam dat de koning bewusteloos was geraakt en dat hij niet meer wakker wou worden. Niall was meteen opgesprongen en natuurlijk was ik achter hem aan gegaan, nadat ik snel een broek en een shirt aan had getrokken. Het ging hier om de gezondheid van de koning en dat was niet zomaar iets.
We renden de slaapkamer van de koning en koningin in en zagen tientallen mensen om hem heen staan. “Maak ruimte, hij ademt niet meer!” Direct liepen we er op af en bevolen een ieder om minstens drie stappen achteruit te zetten. Niall knielde bij zijn vader neer, naast hem zat een dokter die de hartslag nacheckte. Ik ging vlug naast Liz staan die bemoedigend mijn hand vastpakte. Ik beet zenuwachtig op mijn lip en kon het niet laten om de ogen van Greg op te zoeken, wat al snel lukte. Hij was totaal niet met mij bezig, hij had zijn arm om zijn moeder heen geslagen die er doodsbang uit zag. Bij het geluid van geklap en mensen die opgelucht adem haalden schrok ik op uit mijn gedachten. De koning ademde weer. “Mensen, achteruit, achteruit! Geef de koning en de arts wat ruimte!” Werd er geroepen. Meteen verdween een ieder uit de kamer en waren alleen koningin Maura, Greg, Niall, Liz en ik nog over. Ik deed aanstalten om weg te lopen totdat Liz me aan mijn mouw terugtrok. Vragend keek ik haar aan maar ze schudde enkel haar hoofd. Ik trok een wenkbrauw op maar besloot er geen aandacht aan te besteden. Ik richtte mijn blik weer op de koning die inmiddels tegen de muur aan zat met een glas water in zijn hand. Zijn vrouw zat op haar knieën naast hem, duidelijk opgelucht. Greg en Niall zagen er allebei verslagen uit, nog niet beseffend wat er precies was gebeurd. Waarschijnlijk drong het idee dat ze hun vader bijna kwijt waren, nu pas tot hun door. Ik bestudeerde Niall’s gezicht. Hij keek verward naar zijn ouders en de arts. Het liefst zou ik nu naar hem toe lopen en mijn armen om hem heen slaan, maar dat kon niet. Ik schrok even toen zijn ogen de mijne ontmoette. Ik zag hoe een kleine glimlach zich op zijn lippen vormde. Het gaf me een gerust gevoel, alsof hij een teken gaf dat het oké was. Dat hij oké was. Ik pakte Liz bij haar arm vast en trok haar mee de kamer uit om het gezin wat privacy te geven.
Samen met Liz zat ik in de eetzaal. Annick zat tegenover ons, ze was gewekt door een van de dienstmeisjes. Er werd niet gesproken. We zaten hier al ongeveer tweeënhalfuur te wachten op informatie over de koning die er maar niet bleek te komen. Zuchtend zette ik mijn – inmiddels derde - lege glas wijn neer. Ik voelde de alcohol slechts een klein beetje. “Hoelang gaat het nog duren?” Hoorde ik Annick tegenover me mompelen. Geïrriteerd rol ik met mijn ogen. “Je kunt ook naar bed gaan, niemand heeft je gevraagd om te blijven wachten.” Met grote ogen en een grijns keek ik Liz aan, ik kon niet geloven dat dit daadwerkelijk uit haar mond kwam. Ik bijt grijnzend op mijn lip en keek verwachtingsvol naar de beledigde Annick, wachtend op haar antwoord. Haar mond hing open. Net toen ze op het punt stond om wat te gaan zeggen hoorden we voetstappen waardoor we alle drie opstonden en verwachtingsvol naar koningin Maura keken die in ons gezichtsveld verscheen. Haar ogen waren rooddoorlopen en de vermoeidheid was van haar gezicht af te lezen. “Koning Horan heeft een hartaanval gehad. Hij heeft het overleefd maar is ontzettend zwak. De vraag is of hij er bovenop komt.” Fluistert ze zacht. Ik voelde de moed in mijn schoenen zakken. Hoewel ik koning Horan niet goed kende, voelde ik me vreselijk voor hem en voor zijn gezin; alleen al om te zien hoe gebroken koningin Maura was. Annick handelde snel en liep meteen op de oudere vrouw af waarna ze haar een knuffel gaf. Liz en ik wisselde een blik van verbazing uit waarna ik simpelweg mijn schouders ophield en naar het tweetal toe liep om bemoedigend een aai over de rug van de koningin te geven en haar succes te wensen. Ik liep met Liz aan mijn zijde door de gangen van het inmiddels donkere kasteel, op zoek naar de twee broers Horan die ik al snel aantrof in de gang voor de gesloten deur van de kamer van de koning.


holla! het is weekend jaja, ein-de-lijk! Anyway, ik wou jullie even bedanken.. Sinds gisteren heb ik ontzettend veel nieuwe abo's gekregen op mijn nieuwe verhaal Red en ik stond zelfs een halve dag in de top terwijl ik nog niks online heb staan! Ik vond het echt echt echt heel erg tof en ja idk jullie zijn echt awesome hehehe

Reacties (7)

  • Kjelaney

    Laat Greg en Annick samen gaan bc bitches af HAHAHA

    7 jaar geleden
  • jeonghan

    OH NO
    en als de koning dood gaat moet er snel getrouwd worden
    HE CANT DIE

    7 jaar geleden
  • Altaria

    Noo! Hij mag niet dood!

    7 jaar geleden
  • Hemmingz

    Is Luke toevallig ook ergens koning? I wouldn't mind to go to him HAHHAHA
    Niall en ik worden toch niks meer hahahaha

    7 jaar geleden
  • MrsNeymessi

    Haha precies wat hieronder staatxDkudo

    7 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen