Foto bij 38 • Slughorns kerstfeesje


Oh-My-God! We hebben de 100 bereikt!!! Oh dit is zo geweldig jongens! Ik kan jullie niet in woorden uitleggen hoe trots ik ben! Dus daarom maar even een lekker lang hoofdstukje! En vanavond nog 1!
Dank jullie voor alle kudo's, reacties en support guys! Jullie zijn geweldig!!




Sneeuw dwarrelden uit de lucht naar beneden en bedekte de grasvelden rond het kasteel met een witte deken. Kerstmis was onderweg en de Prefects waren al druk bezig met het versieren van het kasteel. Hagrid had de twaalf enorme kerstbomen de school in gesleurd en klaargezet voor de versiering. Eeuwig brandende kaarsen zweefden door de lucht in de grote hal en in de open helmen van de harnassen die door de school heen stonden. Maretakken hingen overal in de gangen, wat leidde tot een hoop geklef en gegiechel. Eleanor ontweek ze liever, tot grote ergernis van heel wat jongens in de school. Het kwam wel vaker voor dat deze dagen een jongen in de gang bleef wachten tot zij langs zou lopen, waarna ze altijd snel de hand pakte van een van haar vrienden. Harry had hier geen problemen mee, hij had zelf ook de maretakken ontweken door de routes zorgvuldig uit te stippelen en was opgelucht dat hij gebruik kon maken van de normale gangen als zij bij hem was. De laatste tijd kreeg hij zoveel aandacht en cadeautjes, dat hij er haast in om kwam. Elke dag kreeg hij wel een doos Chocolate Cauldrons opgestuurd, laatst zelfs een van Rowena Vane, een Ravenclaw studente en een zelfgebakken taartje van een jongere Hufflepuff studente.
Ron had ze de laatste dagen weinig gezien, en als ze hem wel zag, dan zat Lavender Brown aan zijn gezicht vastgeplakt. Ze was maar wat blij dat Lavender geen Prefect was en dat zij niet aanwezig was bij het versieren van de school. Ze was een lief meisje, maar zelfs Eleanor raakte geïrriteerd door haar aanhankelijke gedrag.
Eleanor en Ernie wikkelden een slinger van zilver en goud om de laatste trapleuning en vergezelden daarna Hermione bij de dranktafel om wat water te drinken. Hermione stond met haar rug naar Ron en had een diepe frons op haar voorhoofd, eentje die ze de laatste tijd wel vaker droeg in zijn bijzijn. Eleanor had wat spanning opgemerkt tussen de twee Gryffindor Prefects. De gehele week tijdens het versieren hadden ze nog geen woord met elkaar gewisseld en ze besloot Harry er over aan te spreken. 'Ze hebben een ruzie gehad, ja,' antwoordde hij onderweg naar de Potions les.
'Dat laten ze ook wel merken dan. Hoe is het gekomen?' Ze liet hem voor haar de trap af lopen de Dungeon in.
'Het gaat echt nergens over eigenlijk, zelfs ik ben nog niet helemaal op de hoogte van de hele situatie,' zuchtte hij.
Eleanor geloofde hem wel. Het kwam bij die twee vaker voor dat ze ruzie hadden om niks en ze besloot zich er wederom ook niet mee te bemoeien. Maar toen ze met Luna samen door de gang liep en Hermione de wc in zag rennen, bedacht ze zich dat het misschien toch wat ernstiger was dan het in eerste instantie leek. 'Laat mij maar even, ik zie je later wel,' zei ze tegen Luna en rende weg, terwijl Luna haar droog na zwaaide.
Eleanor opende de deur naar de meisjes wc op de derde verdieping. 'Hermione?'
Er klonk gesnik vanaf de wc, dat abrupt stopte toen Eleanors stem door de kamer echode. Eleanor sloot de deur achter zich en liep verder de kamer binnen. 'Hermione, kom uit de wc.'
Een deur ging langzaam open en Hermione stapte naar buiten, terwijl ze haastig haar ogen droogde met haar mouw en nog een laatste snik haar keel liet ontsnappen.
'Wat is er gebeurd?' vroeg Eleanor bezorgd en omhelsde haar.
'Ron is een eikel,' zei ze met een bedroefde stem, ze probeerde boos te klinken, maar haar teleurstelling en verdriet overmeesterden haar stem. Eleanor wist niet wat er was gebeurd, maar het had haar duidelijk van streek gemaakt.
'Wat is er gebeurd?' vroeg ze voorzichtig, maar Hermione schudde haar hoofd. 'Ik wil het er niet over hebben.'
Eleanor knikte begrijpend, er moest iets zijn dat ze kon doen voor haar vriendin. 'Zal ik de huis elven in de keuken vragen of ze een kopje thee voor je willen zetten? Ik kan Lisky wel vragen een pot thee naar de Gryffindors Toren te brengen.' Ze wreef Hermione over haar rug en veegde een pluk haar uit haar gezicht.
'Nee, dank je. Het is wel goed. Ik ben ook zo stom, ik heb al mijn spullen in het lokaal laten liggen, nu moet ik nog terug ook.' Ze liepen de toiletten uit en liepen daar Harry tegen het lijf. 'Hermione, hier, ik heb je spullen,' zei hij glimlachend.
Hermione pakte de spullen haastig aan en draaide zich bruusk om. 'Dank je, ik ga nu maar...' Ze liep met snelle passen de hal door en Eleanor keek haar meelevend na. Ze beet zachtjes op haar lip en slaakte een zucht. 'Is het zo erg, ja?' vroeg ze aan Harry en hij knikte. 'Hermione zou Ron vanavond nog meenemen, dat zie ik nu ook niet meer gebeuren.'
'Vanavond? Oh ja, natuurlijk, het kestfeestje.'
'Heb jij anders zin om met mij mee te gaan vanavond?' vroeg Harry plotseling en Eleanor knikte uitbundig. 'Lijkt me heel gezellig.'

Die avond zat Hermione alleen aan de Gryffindors tafel en Eleanor bleef maar naar haar omkijken. Ze zat er treurig bij en niemand aan de tafel leek ook maar iets te ondernemen. Eleanor was geneigd zelf op te staan en naast haar plaats te nemen, maar lapte de regels niet graag aan haar laars. Echter had ze de regels alleen overtreden wanneer een vriend in nood was en ze was niet van plan het deze keer niet te doen. Ze stond op met haar bord in haar handen en liep naar de Gryffindors tafel, waar ze naast Hermione plaats nam. Ze keek om naar de leraren tafel waar professor Sprout zat, die een blik wierp op Hermione en vervolgens goedkeurend knikte. Eleanor glimlachte dankbaar en probeerde Hermione wat af te leiden van de ruzie met Ron.
Na het avondmaal maakte ze zich klaar voor het kerstfeestje. Ze trok een royaal blauwe cocktail jurk aan met schoentjes eronder. Jenna en Susan hadden haar haren opgestoken en er een zilver lint doorheen gebonden. Met wat lichte make-up sierde ze haar gezicht en liep vervolgens de leerlingenkamer uit, achtervolgd door het gefluit van Justin, Ernie en het halve Quidditch team die vervolgens in lachen uitbarsten toen ze de kelder uit verdween. Eleanor schudde lachend haar hoofd en liep naar de derde verdieping waar Harry al op haar stond te wachten. Toen ze aan kwam lopen bekeek hij haar van top tot teen en begon te blozen. 'Je ziet er- Ik bedoel je jurk- en je haren..-' sputterde hij en Eleanor glimlachte en trok zijn stropdas recht. 'En jij dan, Meneer Knappe kop in je zwarte pak. Ziet er goed uit hoor,' grinnikte ze en liep toen met hem mee de gang door richting het kantoor van Professor Slughorn. Boven hen werd de gang verlicht door rode lampionnen en dwarrelde gouden glittertjes naar beneden. Toen Eleanor haar hand op hield om de glitters op te vangen, leken deze haar hand niet te bereiken, alsof ze oplosten in de lucht. Met iedere stap die ze dichterbij het kantoor zetten, steeg het geluid van geklets en gelach. De deur stond wagenwijd open en ze volgde Harry naar binnen. In de kamer waren de muren behangen met gouden doeken, waardoor het leek alsof ze zich in een grote tent bevonden, waar in het midden een grote rode lampion hing. Rechts stond een boom waar meer kleinere lampionnen aan hingen. In de haarden branden een zacht vuurtje en uit een hoek klonk gezang en zacht getokkel van mandolines. Hier en daar liepen huis elven tussen de mensenmassa door met grote zilveren schalen met hapjes en drankjes, Eleanor herkend elk van hen en zij herkenden haar.
'Harry, m'n jongen!' Professor Slughorn kwam aanlopen en schudde zijn hand. 'Ik moet je echt aan iemand voorstellen.'
Voor ze het wisten werd Harry ondervraagd door een hoge heer en bekende van Slughorn en hij was niet van plan hem met rust te laten totdat Harry een exclusief interview en biografie aan deze man zou beloven, maar Harry had andere plannen. 'Ik ben echt niet geïnteresseerd. Excuseer me.' Harry trok Eleanor vlug weg bij de twee.
Ze grinnikte en keek Harry aan. 'Wauw, ik heb wel medelijden met je nu. Denk je even te kunnen genieten van een feestje...'
Toen werd plotseling Harry's aandacht weggetrokken van haar en sprintte hij langs haar heen. Eleanor keek hem verontwaardigd na, maar liep niet achter hem aan. Ze keek even om zich heen om te zien of ze met iemand een gesprek kon aangaan.
Plotseling werd er aan haar jurk getrokken en keek omlaag. Jokkey, een van de huis elven, keek met grote ogen naar haar omhoog. Om zijn hals droeg hij een zilveren strikje. 'Wilt u een glaasje drinken, Mevrouw Whelan,' vroeg hij met een zoete stem en reikte haar een glas met een bubbelend drankje aan. Hufflepuff leerlingen stonden erom bekend de huis elven allemaal bij naam te kennen, wat er vaak tot leidde dat zij een mandje met verse broodjes voor de deur konden verwachten. Of kleine zuurtjes op hun kussens, wanneer zij 's avonds terugkeerden naar de kamers. Ze nam het drankje dankbaar aan en glimlachte. 'Dank je Jokkey, maar je mag gewoon Eleanor zeggen hoor, dat weet je.'
De elf glimlachte zwakjes. 'Liever niet, Mevrouw,' antwoordde hij en waggelde weer weg. Eleanor gniffelde en draaide zich om. Ze zag de bos haren van Hermione achter een tafel wegduiken en trok een wenkbrauw op. Ze vroeg zich af wat Hermione in hemelsnaam aan het doen was onder de tafel. Niet veel later kreeg ze haar antwoord toen Cormac McLaggen haar op de schouder tikte. 'Hermione gezien?' vroeg hij en Eleanor schudde haar hoofd. 'Nee, sorry.'
'Met wie ben jij hier eigenlijk?' vroeg hij toen en keek haar aan.
'Harry, maar die is even verdwenen.' Ze keek achterom maar kon hem niet vinden. Ze hoorde Cormac grinniken en keek hem weer aan.
'Het lijkt erop dat dat we allebei zonder date zitten. Kom dan halen we een drankje. Jij, huiself,' riep hij naar Goopy en de huiself keek angstig om. 'Ja, meneer?' zijn stemmetje trilde zachtjes.
'Een drankje voor de dame en snel.'
Eleanor trok een wenkbrauw op. 'Durf je wel? Heb wat respect voor de hardwerkende!' beet ze hem vinnig toe, maar het deerde Cormac niks. 'Ach, zo worden ze allemaal behandeld. Niks bijzonders.'
Eleanor draaide zich om en maakte aanstalten om weg te lopen, maar werd ruw weer omgedraaid. Cormac keek vluchtig omhoog en Eleanor volgde zijn blik, er hing een maretak boven haar hoofd. Voor ze het wist drukte hij zijn lippen op de hare. Eleanor duwde hem ruw van zich af, waarna ze hem een harde klap in zijn gezicht gaf en hem dreigend aankeek. 'Blijf van me af!' spuugde ze met vuurrode wangen en een aantal tovenaars draaiden zich naar hen om. Harry, die blijkbaar even verderop had gestaan, kwam haastig naar haar toegelopen en ging voor haar staan. 'Houd jij je poten even van mijn date af, McLaggen.'
Eleanor trok hem aan zijn mouw mee. 'Laat maar, Harry. Kom op.' Maar nog voor ze weg konden lopen, kwam Hermione langs gestormd en sloeg Cormac hard in zijn gezicht. Met een geheven hoofd liep ze toen naar Harry en Eleanor toe. 'Wat een walgelijke hond!' siste ze woedend.
'Vertel mij wat, en hij zoent niet eens goed.' Eleanor veegde haar mond af aan haar arm en Hermione lachte. 'Maar nu even serieus, Harry laat je date nooit meer alleen achter op een feest, oké. Een knappe meid als Eleanor raakt zo nog in de problemen.'
Eleanor begon te blozen en keek Hermione dankbaar aan.
Harry begon echter luidruchtig te grinniken. 'Moet jij nodig zeggen. Jij liet hem onder de maretak staan. Geen wonder dat hij opzoek ging naar een andere mond om te zoenen.' Harry legde een arm om Eleanors schouders en de drie barstten in lachen uit. Het leek erop dat de avond niet beter kon worden dan dit, maar Eleanor had ongelijk, want plotseling werd Draco Malfoy aan zijn oor het feest in gesleurd door Argus Filch.
'Professor Slughorn, ik vond deze jongeman verscholen in de gang. Hij zegt dat hij ook is uitgenodigd, klopt dit?' Filch had een akelige maniakale blik van vreugde in zijn ogen en hij trok nog een keer flink aan Draco's oor, die zich jammerend probeerde los te krijgen. 'Oké, oké ik probeerde zonder uitnodiging binnen te dringen, nou goed!' zei Draco boos en trok zich los uit Filch's greep.
'Het is kerstmis!' riep Slughorn vrolijk, 'er is geen kwaad in het willen van een feestje. Draco, je bent van harte welkom.'
Filch's gezicht vertrok. Alle vreugde leek uit zijn ogen te zijn verdwenen en hij liep mopperend weer weg, de hoop dat hij ook nog een leuke avond zou hebben, liet hij achter op het feestje.
Eleanors ogen gleden over Draco's figuur heen. Hij droeg een net, zwart pak, alsof hij echt gekleed was voor een feestje. Maar zijn gezicht oogde minder feestelijk. Hij zag er ziek en vermoeid uit en had dikke wallen onder zijn ogen. Hij had bijna een ongezonde uitstraling.
Plotseling ving hij haar blik op. Zijn ogen schoten van haar schoenen naar haar gezicht en bleven daar toen hangen. De blik in zijn ogen was er een die zij niet herkende. Hij was niet zo koud en hatend zoals meestal en het bezorgde haar geen rillingen. In tegendeel, ze kreeg het stikheet van de manier dat hij haar aankeek. Dit was de eerste keer dat Draco haar op een andere manier had aangekeken dan met minacht of arrogantie. Professor Snape verbrak het oogcontact door tussen beide in te gaan staan en greep Draco bij zijn kraag. Ze keek toe hoe Snape en Draco de kamer verlieten en zag hem nog een laatste keer omkijken, maar niet naar haar, hij keek om naar Harry. En hij leek woedend.
Eleanor keek Harry en Hermione aan. 'Ben je boos?' vroeg Hermione en wees naar haar wangen.
Eleanor slikte en schudde haar hoofd. 'Nee, ik voel me niet zo lekker. Ik denk dat ik terug ga. Sorry Harry.' Ze keek hem met oprechte spijt aan, maar Harry glimlachte. 'Het is al goed. Ik blijf wel bij Hermione. Rust jij maar uit, tot morgen.'
Eleanor knikte dankbaar en verliet het kantoor.
Haar gedachten dwaalde af terwijl ze de gangen door liep. De hitte was uit haar lichaam verdwenen en ze leek langzaam weer tot zichzelf te komen. Ze vroeg zich zeer af waarom ze het zo plotseling warm had gekregen. De haardvuren misschien? De drukte en de kleine ruimte? Maar ze had het de hele avond best frisjes gehad.
Ze bleef even stil staan en staarde naar de grond. Kwam het door Draco? Had ze werkelijk zo'n hekel aan hem dat haar wangen al begonnen te gloeien bij enkel zijn aanzien? Het kwam vast door de Defence against the Dark Arts lessen en de pesterijen, daar was ze van overtuigd. Maar waarom was hij dan zo boos op Harry deze avond? Het leek alsof hij hem van alles had beroofd dat hem lief was. En hoewel ze de eeuwige haat tussen hem en Harry maar al te vaak had meegemaakt, dit leek haast de druppel wel. Eeanor slaakte een zucht en keek door een raam naar buiten. Die vragen de laatste weken, ze werd ee gek van. Ze was toe aan vakantie, dat was het enige waar ze zeker over was.

Reacties (11)

  • Histoire

    Oeh. Dit was zo'n heerlijk hoofdstuk. Die blik van Draco. Spanning!!!! :'D

    4 jaar geleden
  • BOOKWURM

    Dit verhaal verdiend 100 abos.
    En nou ik had al zo'n vermoeden dat er bij Draco gevoelens waren voor Eleonor

    4 jaar geleden
  • X_Tina

    Gefeliciteerd met je 100 abo's!!!!! Verdien je echt met deze story! Vind hem zo leuk!(flower)
    En heel leuk stukje en ook zo lekker lang!!(H)(flower)

    4 jaar geleden
  • Gaze

    Er staan inderdaad wat spellingsfouten in, maar ik denk dat je die echter zonder de hulp van anderen ook wel kan corrigeren. Men kan daar tevens ook overheen lezen, een wonderbaarlijke nieuwe wereld die voor u open gaat. Leuk stukje, ik ben benieuwd hoe Eleanor zal reageren op alles wat Draco nog gaat aanrichten.

    4 jaar geleden
  • EvilDaughter

    IK BEN ZO BLIJ VOOR JE!!!
    Ik ben ook heel blij dat ik bij ben, dan kan ik namelijk genieten van geweldige stukjes:)
    Wow, Draco, calm down, bro
    Lol, ik weet niet waarom ik het zei
    Dus, Draco, je moet eventjes weer je gewone zelf zijn en minachtend en arrogant naar die lieve Eleanor kijken, want je maakt haar helemaal van streek.
    Hoewel ik het niet erg zou vinden als je aardig was en een relatie met haar begon, of in ieder geval een soort van vrienden word:P

    4 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen