Foto bij 41 • Terug naar The Burrow


Eerst de 100 abo's en nu dit! A Darkened Heart ben genomineerd voor story van het jaar! Vind jij dat deze story die titel verdient? Dan zou ik het geweldig vinden als jullie zouden willen stemmen ^^
klik




Het zachte gedender van de bewegende trein klonk in Eleanors oren, maar dat was dan ook het enige geluid dat bij haar binnen kwam. Ze leunde met haar elleboog in het raamkozijn en steunde haar hoofd in haar hand. Haar ogen waren gefixeerd op de eindeloze besneeuwde velden van Schotland en haar gedachten gingen op de loop. Ze dacht enkel en alleen nog aan het dagboekje dat in haar hutkoffer lag. Ze was benieuwd naar de avonturen die erin zouden staan, de liefdes en de drama. Zou haar moeder net zo veel hebben meegemaakt als zij? Ze zou kunnen lezen over haar moeders Quidditch wedstrijden, haar lessen, de leraren van toen en haar vrienden. Ze kon haast niet wachten om in het boekje te beginnen.
'...en toen gaf ze me deze ketting. 'Een vroegtijdig kerstcadeau' had ze gezegd. Ze kan toch niet van mij verwachten dat ik deze ga dragen?' Ron hield zijn hand op, waar een gouden ketting in lag en keek Harry hopeloos aan. Harry zat onderuitgezakt op de bank en haalde zijn schouders op. 'Dan moet je haar dat zeggen.'
'Ja maar-' Ron stopte met praten en keek op naar de cabinedeur. Eleanor volgde zijn blik en zag Lavender Brown voor de deur staan haar adem uit te blazen op de ruit en er vervolgens allemaal hartjes in de tekenen. Toen ze Eleanor zag zitten, veranderde de uitdrukking op haar gezicht, maar vervolgens zwaaide ze met een verliefde blik naar Ron en liep weer door.
Eleanor haalde een wenkbrauw op en keek Ron grijnzend aan. 'Je zit onder de plak, man.'
'Nietes,' sputterde Ron tegen en keek boos weg. Eleanor wisselde een blik af met Harry, maar hij dacht duidelijk precies hetzelfde als zij. Harry kreeg onderhand wel genoeg van Lavender die constant als een puppy achter Ron aan liep en stiekem hoopte hij en Eleanor dat Ron zijn moed bijeen zou rapen om de relatie met haar af te breken. Eleanor wist ook wel dat Ron de relatie niet aanhield omdat hij zoveel van haar hield, maar eerder omdat hij zich wat eenzaam voelde. En hoewel dat moeilijk was te verwachtten van Ron, leek het toch zo te zijn.
Toen de trein aankwam in Londen, stonden Bill, Fleur en Mevrouw Weasley al op hen te wachten. Ginny nam verderop afscheid van Dean Thomas en holde naar hen toe.
''Arry! Oh, 'et ies zo fijn je weer te zien!' zei Fleur dol blij en omhelsde Harry. Eleanor liep snel langs haar heen met Ginny zodat ze Bill de hand kon schudden. Ze kregen alle vier een warm onthaal en vele knuffels van mevrouw Weasley, waarna ze allemaal naar de auto's van de Ministry of Magic vertrokken en instapten. Toen ze na een lange rit uitkwamen bij de Burrow, wachtte meneer Weasley hen al op. Hij zei hen vrolijk gedag en verwelkomde iedereen The Burrow binnen. Daar stuitte Eleanor op een verrassing.
'Daar hebben we onze geliefde Hufflepuff.'
Eleanor begon te glunderen toen ze Fred en George van de bank af zag springen en rende op hen af om ze in een omhelzing te sluiten. 'Oh, het is zo goed jullie weer te zien, jongens,' zei ze toen ze de tweeling losliet.
'Insgelijks,' lachte Fred en toen de rest ook binnenkwam, maakte het de sfeer in The Burrow alleen maar gezelliger. De hele middag werd er gezellig bijgekletst en gelachen onder een kopje thee.
Toen de avond begon te vallen, werden Eleanor, Ron en Harry aan de spruitjesdienst gezet en moesten Ginny en Fleur het huis wat opruimen. Ron en Harry waren druk in gesprek geraakt over wat Harry Snape en Malfoy had horen zeggen na het kerstfeestje van Slughorn.
'Ik wist niet dat je weg was gegaan, Harry,' zei Eleanor toen en het leek haast alsof de twee waren vergeten dat zij de hele tijd naast hen had gestaan. Eleanor was na het kerstfeest wat eerder weggegaan, nadat Draco daar naar binnen was gesleept, maar ze had niet verwacht dat Harry ook weg zou gaan.
'Ze spraken over een Unbreakable Vow,' legde Harry uit.
'Een Unbreakable Vow? Meen je dat? Die kun je niet verbreken.'
'Ja, zo ver was ik gek genoeg ook wel gekomen,' zei Harry bars, 'en wat als je die verbreekt?'
'Dan sterf je,' zei Eleanor toen. Ze had er over gelezen in een boek. Eleanor kon zich niet echt voorstellen dat Draco een onderwerp als dat met Snape zou bespreken, maar tegenwoordig verbaasde ze zich nog om weinig.
Ron knikte uitbundig. 'Fred en George hadden me ooit bijna overgehaald zo'n eed af te leggen, maar Pa kwam net op tijd binnen. Hij was laaiend.' Er speelde een stiekeme glinstering in zijn ogen. 'Fred's linkerbil was nooit meer hetzelfde.'
'Ik ben niet erg geïnteresseerd in Fred's linkerbil-'
'Pardon?' Fred en George kwamen binnenlopen en de drie draaide zich geschrokken om. Eleanor grinnikte net wat te luidruchtig en liet perongeluk een spruitje op de grond vallen. Freds ogen waren met onbegrip op Eleanor blijven hangen. 'Waarom gebruik jij in godsnaam nog een mes?'
Het was vanaf dat moment dat ook Harry en Ron zich realiseerde dat Eleanor inderdaad nog gewoon met een mes de spruitjes stond te pellen en keken Eleanor verbaasd aan. Eleanor grinnikte en legde haar mes op het aanrecht. 'Ik ben nog niet zo super met de huishoudelijke trucjes.'
Op dat moment kwam Mevrouw Weasley binnenlopen. 'Remus komt vanavond,' zei ze wat opgejaagd. 'We zullen dus wat moeten puzzelen met de slaapplaatsen.'
'Ella kan wel bij ons slapen!' riepen Fred en George in koor.
Mevrouw Weasley keek ze doordringend aan en zette haar handen in haar zij. Ze was duidelijk van plan de jongens tegen te spreken, maar leek de woorden er even niet voor te vinden.
'Kom op mam, we weten hoe je dit gaat doen. Bill slaapt bij Remus. Fleur slaapt bij arme Ginny op de kamer, Harry en Ron op zolder en Eleanor? Ze moet wel bij ons, of je wil dat ze op de bank slaapt?'
Mevrouw Weasley keek de tweeling een voor een aan, liet toen een geërgerde zucht horen en draaide zich om, waarna ze de keuken uitbeende en begon schoon te maken. De tweeling wisselde een blik en begonnen te lachen.
'En wie zegt dat ik een nacht bij de heren wil doorbrengen dan?' grapte Eleanor en legde haar armen over elkaar terwijl ze uitdagend haar wenkbrauw optrok.
George haalde nonchalant zijn schouders op. 'Van ons mag je ook buiten slapen hoor, geen probleem. Dat vinden de varkens en kippen vast gezellig.'
Eleanor gaf George een duw en begon vervolgens weer met het schoonmaken van de spruitjes. Die avond, na het eten, zat iedereen in de huiskamer op de banken te wachten tot Remus zou arriveren. In het midden, op de houten koffietafel, stond een doosje met smartie-achtige snoepjes erin, maar deze waren niet de bekende Betty Botts every flavoured beans. Dit waren andere snoepjes en Eleanor herkende ze niet.
'Probeer jij eerst maar, Georgie.' Fred gaf hem een groen snoepje aan en George stopte deze in zijn mond. De volgende geluiden die uit zijn mond kwamen, waren geen woorden meer en het klonk alsof een Chimpansee zijn banaan kwijt was geraakt. De groep begon hard te lachen en het doosje werd doorgegeven. Ginny nam er één en begon poeslief te miauwen en toen ze Harry een kopje gaf, begon ze hartelijk te spinnen, dat langzaam overging in gegiechel tot ze haar stem weer terug had. Harry keek wat ongemakkelijk de groep rond toen Ginny dat deed, maar liet haar haar gang gaan. Het doosje werd doorgegeven en Eleanor nam een snoepje, het was een felroze. Ze kauwde erop en opende haar mond, maar in plaats van de woorden die ze wilde uitspreken, kwam er een luid gehuil uit haar keel, als dat van een wolf. Ze sloeg haar handen voor haar mond en schaterde het uit van het lachen. Dit ging zo even door tot Remus voor de deur verscheen. Er werd nog even een kopje thee gedronken en toen besloot Eleanor dat ze vast naar boven ging met de smoes dat ze wat dingen moest uitpakken. Ze poetsten snel haar tanden en liep naar de kamer van Fred en George, waar voor haar al een bed was klaar gezet. Ze opende haar hutkoffer en haalde tussen de trui het dagboekje vandaan. Ze deed de lamp uit en dook het bed in. 'Lumos,' sprak ze en haar staf begon fel te schijnen, waardoor ze het boekje in haar handen duidelijk kon zien. Ze opende het en begon de eerste bladzijde te lezen. Hier was een tekening gemaakt van een Badger. Haar moeder was duidelijk een trotse Hufflepuff en ook een goede tekenaar. Haar ogen gleden de pagina langs naar de volgende en ze begon te lezen:

10 Oktober

Moeder had me dit dagboekke gegeven. Ik vond het zonde om het niet te gebruiken. Dit is mijn laatste jaar, dus waarom zou ik het niet eens proberen?
Vandaag is het maandag. We hebben dit weekend ons eerste Hogsmeade uitstapje gehad en zijn nu weer bezig met school. Davey Gudgeon had me op een drankje getrakteerd in The Three Broomsticks. Ik weet niet waarom ik ja had gezegd. Ik heb het maar laten gebeuren, en het viel wel mee. Ik heb ergere dates meegemaakt. Volgende week is niets bijzonders.
Nou goed, dat was het wel weer voor deze week. Ik moet nu opschieten, want ik heb nog huiswerk voor Study of Ancient Runes.


Eleanor hief haar hoofd. Haar moeder had bij The Three Broomsticks gezeten, net als zij. Natuurlijk had ze dat! Eleanor kon haar eigen gedachten niet geloven, alsof ze over een beroemdheid nadacht. Ze was verwonderd door de woorden van haar moeder, ze leek er absoluut geen plezier in te hebben om in het dagboek te schrijven. Als ze toch eens zou weten hoe dankbaar haar dochter was dat ze dat toch gedaan had. En al hoewel het een kort stukje was dat ze had geschreven, het was meer dan ze ooit gedroomd had. Het was zoiets speciaals om langs de lijnen te lezen die haar moeder had geschreven, de woorden te lezen die door haar hoofd spookten en de geheimen te onthullen die haar mond misschien nooit hadden verlaten.
Toen Eleanor voetstappen hoorden op de trap, borg ze het boekje snel op in haar kussensloop en sloot haar ogen. De deur ging open en twee figuren kwamen binnenlopen.
'Slaapt ze?' vroeg de ene stem.
'Volgens mij wel,' antwoordde de andere. Het waren Fred en George, dat kon niet missen.
'Zie je wel, je hoort spoken, man, ze slaapt gewoon.'
'Waarom staat haar Hutkoffer open? En ze heeft geen trui uitgepakt!'
'Stt! Kop dicht! Straks maak je haar nog wakker.'
'Dan was dat allang gebeurd met je gestamp op de trap.'
Eleanor grijnsde stiekem en drukte haar gezicht in haar kussen om dit verborgen te houden.
'Houd nou maar gewoon je mond en kleed je om. Ik wil het niet op mijn geweten hebben dat zij straks wakker word en we dan aan de stok krijgen met ma.'
Hierna was het stil op enkel de duidelijk horende bewegingen van de tweeling na, maar toen ook zij eindelijk in hun bedden waren gekropen, was het muisstil in de kamer.
'Maken we haar morgen net zo wakker als de vorige keer?' hoorde ze Fred vragen en hij grinnikte.
'Ben je gek! Zij mag nu ook haar staf gebruiken.'
Eleanor kon haar gegrinnik bijna niet meer inhouden en maakte er een zacht gesnurk van, in de hoop dat het de twee niet zou opvallen. De tweeling leek er niet op te reageren en het was weer stil in de kamer. Eleanor sloot haar ogen en dacht aan het boek dat onder haar kussen lag. Ze kon het haast horen roepen door de donsveren heen. Ze herhaalde elk woord wat ze zojuist had gelezen in haar hoofd en viel in slaap met een glimlach op haar gezicht en de bedachte stem van haar moeder in haar hoofd.

Voor als iemand het vergeten is ^^
Eerst de 100 abo's en nu dit! A Darkened Heart ben genomineerd voor story van het jaar! Vind jij dat deze story die titel verdient? Dan zou ik het geweldig vinden als jullie zouden willen stemmen ^^
klik

Reacties (9)

  • Histoire

    Eleanor is leuk!

    4 jaar geleden
  • chanyeoI

    Oeh, ik zal zo even op je stemmen.
    Ik hoop stiekem wel dat ze Eleanor wakker gaan maken. Of dat zij ze voor is...

    Die opmerking van ProngsPotter tho, die vind ik echt goed (:
    +kudo

    4 jaar geleden
  • BOOKWURM

    Geweldig stukje!!!!!!
    En whahaha de enigen van wie Fred en George bang zijn zijn hun moeder en eleanor whahaha

    4 jaar geleden
  • Shaybuttah

    Sorry maar moet jij niet verder gaan?

    4 jaar geleden
  • Flace

    Superleuk! Heb met beide op je gestemd

    4 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen