Foto bij Hoofdstuk 47

+ Niall James Horan +


Woedend ren ik door het kasteel. Ik hield het niet meer, elke cel, elke spier en elke zenuw in mijn lichaam staat gespannen en staat op het punt om Greg iets aan te doen. Ik kan niet meer helder nadenken en ook mijn zicht is niet meer geweldig. Ik hoor Sophia ergens in de verte nog roepen, maar ik negeer haar compleet. Ik weet niet wat nu precies de druppel was geweest, maar opeens knapte er iets binnen in mij en hield ik het niet meer.

Ik duw de houten deur naar de bibliotheek open en verlaag mijn tempo. Ik zucht even hard en sluit de deur achter me. Ik kijk de ruimte rond om er zeker van te zijn dat er niemand is. Vervolgens loop ik naar de achterste muur en kijk nog één keer schichtig om me heen waarna ik de pilaar onderaan vastpak en er hard aan trek waardoor er een doorgang vrij komt. Met een gebogen rug loop ik door de deur en sluit ik hem snel weer zodra ik binnen ben. Ik knip het licht aan en zie meteen de twee onbekende deuren. Ik had er veel over gelezen, maar nog nooit was ik in de geheime kamers van het kasteel geweest. Door de boeken weet ik dat de stenen deur een gang is naar buiten, hij is vroeger gegraven in de tijd van oorlog. Zo zou de koninklijke familie altijd veilig buiten kunnen komen voor het geval dat het kasteel aangevallen werd. Al tientallen jaren is de vluchtroute niet meer gebruikt, mijn interesse lag dan ook bij de andere deur. De ietwat oudere houten deur die met verschillende sloten op slot zat. Ik zucht bij het zien van alle sloten, die ga ik nooit open krijgen. Ik probeer nog wat aan de de sloten te prutsen, maar natuurlijk gaat de deur niet open en moet ik mijn plan los laten. Joost mag weten waar de bijbehorende sleutels liggen. Die liggen waarschijnlijk ergens in het kasteel in een goed bewaakte kluis waar niemand vanaf weet. Een beetje teleurgesteld en tegelijkertijd verslagen loop ik terug en klim ik de bibliotheek weer in.

Enkele tijd zat ik alleen in de bibliotheek, op de trap, voor me uit starend. Ik was vastberaden om het huwelijk van Greg en Sophia tegen te houden en om zelf ongehuwd te blijven. Ik zal niet met Annick trouwen, ook al zouden ze me martelen. Het wordt tijd dat Sophia en ik open over onze relatie gaan praten, wellicht kunnen we iets regelen met de Raad. Stel dat het mogelijk is, dan moet het wel snel aangezien het bal over enkele uren begint. Bij die gedachte spring ik op en loop ik snel de bibliotheek uit, op zoek naar Jellanie.

Na het hele kasteel door gezocht te hebben vind ik haar uiteindelijk in de tuin. Ze zat in haar rode jurk naast Liz een sigaret te roken. Ik schraap mijn keel om de aandacht van het tweetal te wekken. Ze kijken op en meteen verschijnt er een glimlach op Jellanie haar gezicht. "Daar ben je! Greg is binnen, toen Sophia hoorde waarom het bal was en ze jou niet meer kon vinden, is ze Greg gaan zoeken. Ze heeft hem eens flink laten weten wat ze over hem denkt. Ze bracht ook zijn familie op en ze schreeuwde zo hard dat volgens mij de hele bovenverdieping haar kon horen, jullie ouders dus ook! Koningin Maura hoorde het en beval Greg om mee te komen, volgens mij probeerde hij er nog onder uit te komen maar lukte het niet. Je had er bij moeten zijn, Niall! Het was hilarisch, en daarnaast zijn we natuurlijk trots op Sophia omdat ze eindelijk voor haarzelf is opgekomen!" Na elke zin die Jellanie uitsprak voelde ik de grijns op mijn gezicht een stukje groeien. Ik was tevreden, voor nu dan. Het was geweldig om te horen dat Sophia tegen Greg in was gegaan, ik had dat nooit van haar verwacht. Ik merk dat de woede ietwat is weggezakt, hoewel het gevoel hoogstwaarschijnlijk tijdelijk is en Greg me morgen weer een reden geeft om boos te worden, is het even fijn om niet constant die haat te voelen. De enige manier om er voor altijd af te zijn, is door mijn plan door te zetten. "Dat is geweldig om te horen, ik ga haar wel even opzoeken. Ik neem aan dat het bal vanavond dus niet door gaat?" Liz schud haar hoofd. "Nee, er zijn al mensen bezig met het afbellen van de gasten. We hebben geluk dat het een spontane actie was, anders zou de pers ook ingelicht zijn en dan zou dit alles veel gecompliceerder zijn." Jellanie en ik knikken instemmend. "Oké, ik ga naar Sophia toe, maar kan ik jullie beiden over een uurtje in de bibliotheek zien? Ik heb jullie hulp nodig. Oh en praat er met niemand over, ook niet met Sophia, ik wil het graag geheim houden." Zelfvoldaan en blij met het besluit dat ik heb gemaakt draai ik me om en loop ik weer richting het kasteel.

helloo! we naderen het eind tamtamtamtaaaaaaaam
alrighty, vinden jullie het trouwens vervelend dat ik in Niall POV schrijf? Ik heb dit al aarder aangegeven en toen waren jullie er best positief over, maar ik vraag het even voor de zekerheid! Vanaf maandag ben ik een week in Parijs (!!!!) en heb ik dus geen tijd om te schrijven/activeren.. =(
Anywayyyy, proberen we vandaag de top weer? Jullie zijn awesome!
Liefs,

Reacties (5)

  • biancadokkum

    Super geweldig mooi en goed geschreven <3!!!
    Blijf zo doorgaan met schrijven:D!!!!

    Kudo erbij:)!!!

    Go Sophia wat een super actie en wat goed dat je eindelijk voor jezelf opkomt!!!

    En go Niall zet hem op en ik hoop voor je dat wat je ook van plan bent dat dat helemaal goed gaat komen maar ik weet zeker dat het goed gaat komen want je doet het voor je ware liefde Sophia <3!! Jullie zijn zoo lief en schattig samen

    6 jaar geleden
  • Altaria

    Ik vind Niall pov awesome.
    Omg. Er is een plan! And great job Sophia!

    6 jaar geleden
  • DreamyHoran

    Niall pov is leukk (:
    En veel plezier in Parijs! Ik wil er ook zo graag heen ):
    X

    6 jaar geleden
  • MrsNeymessi

    Niall pov is awesome :3

    6 jaar geleden
  • lUcOzAdE

    Ik vind het echt vreselijk dat je een Niall pov schrijft, like wtf.

    NEE GRAPJE je bent geweldig net als deze Niall pov en je story bye

    6 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen