Foto bij 48 • Antidotes



Nu het nieuwe semester was begonnen, stond er een leuke verrassing te wachten voor de zesde jaars; verschijnsel lessen. Op maandag ochtend hing er een grote rol perkament in elke gemeenschappelijke ruimte op Hogwarts, met een bericht dat zei:

Leerlingen die zeventien jaar oud zijn, dan wel op of voor 31 augustus zeventien worden, komen in aanmerking voor een cursus verschijnselen van twaalf weken, die gegeven zal worden door een instructeur van de Ministry of Magic. Zet hieronder je naam als u zich wilt opgeven. Kosten: 12 Galleons.

'Oh, wat spannend!' Jenna had een ganzenveer van de tafel gepakt en schreef haar naam op het perkament. Eleanor deed hetzelfde. Ze was erg benieuwd naar de lessen. Transporteren zou een heel stuk gemakkelijker worden, wanneer ze zou kunnen verschijnselen. Al zou dat in Hogwarts zelf onmogelijk zijn, het zou toch handig zijn voor daarbuiten. Dan zou ze nooit meer de Knight Bus hoeven te gebruiken, ze zou zo even langs Diagon Alley kunnen gaan of een boterbeertje drinken in Hogsmeade. Ze vroeg zich sterk af of je er ook voor kon zakken en die vraag werd snel voor haar beantwoord toen ze Ron erover aansprak in de ontbijtzaal.
'Fred en George waren gelijk geslaagd, maar Charlie was gezakt. Hij verschijnselde vijf mijlen van waar hij had moeten zijn, bovenop een oude muggle vrouw.'
De hele dag door werden er verhalen verteld over allerlei ongelukken die tijdens verschijnselen waren gebeurd, leerlingen werden hoe langer hoe banger. Dat niet alleen, Harry werd de hele dag bestookt met vragen, het gerucht ging dat hij al een keer had Bijverschijnseld en alle zesde jaars studenten wilde weten hoe het voelde. Eleanor giechelde toen ze Harry langs zag lopen, hij keek nogal sikkeneurig en was zeker weten geërgerd door alle leerlingen die hem achtervolgden. Hij leek maar wat blij toen hij eindelijk de Potions les in kon vluchten, zodat hij even van het gezeur afwas.
Eleanor had gemerkt dat de Potions lessen voor Harry echter een stuk minder prettig waren geworden dan voorheen, omdat Ron, hij en Hermione noodgedwongen aan een tafel moesten zitten en met die ruzie die tussen de twee gaande was, zorgde dat niet echt voor een prettige sfeer. Hermione had haar ketel helemaal aan de andere kant van de tafel gezet naast Ernie, dus ging Eleanor maar aan haar andere zijde zitten, naast Harry.
'Spijtig dit,' zei ze tegen hem en Harry knikte. 'Helaas valt er niks aan te doen.'
Slughorn kwam de klas binnen gelopen en het geklets in de klas stierf langzaam weg. 'Goed, wie kan mij wat vertellen over Golpalott's derde wet?'
Hermiones hand schoot sneller in de lucht dan een spreuk een staf verliet. 'Golpalott's derde wet stelt dat het tegengif voor een gemengd gif gelijk is aan meer dan de som van de tegengiffen voor ieder afzonderlijk bestanddeel.'
Eleanor bolde haar wangen, dat was een hele mond vol. Ze moest Hermiones woord er maar op geloven, want dit ging toch even haar petje te boven.
'Tien punten voor Gryffindor!' Slughorn leek uiterst tevreden met Hermiones antwoord en dat terwijl Eleanor haar na 'tegengif'al kwijt was. Dit was toch wel het meest ingewikkelde waar ze het bij Potions ooit over hadden gehad. Eleanor raakte zo afgeleid door Slughorns hele verhaal, dat haar gedachten wegdreven. Ze zag Harry in het boek van de Halfblood prince bladeren en dacht aan het dagboek van haar moeder. Ze had het in haar tas verstopt en was eigenlijk geneigd om het eruit te halen en wat te lezen. Ze twijfelde, aangezien ze hier niet zeker wist of er iemand zou meekijken, maar de gehele klas leek zo slaperig, dat ze er vanuit ging dat niemand nog op iets lette dan zichzelf. Ze pakte voorzichtig het boekje uit haar tas en begon weer wat te lezen.

14 November

Onze eerste wedstrijd zit erop! Gewonnen! We hebben Ravenclaw helemaal ingemaakt! Oh, ik ben zo trots op mijn team! Ze hadden het niet beter kunnen doen. De wedstrijd was eerlijk verlopen, heel anders dan bij een wedstrijd tegen Slytherin. De volgende wedstrijd is helaas wel tegen Slytherin, maar ik zal er klaar voor zijn. Ik ga mijn team extra laten trainen en toespreken. Ik laat het niet toe dat Slytherin ons zal verslaan met een oneerlijk spel.
Ander nieuws, James en Lily zijn eindelijk een setje! Ik kon het niet geloven! Die twee hadden zoveel tegen elkaar, dat het voor iedereen wel een verrassing was dat Lily eindelijk 'ja' had gezegd tegen James. Dat hij haar zag zitten, dat was allang duidelijk, maar andersom had ik echt niet verwacht! Gewoon om ze wat te pesten had ik met de huiselven in de keuken een taart gebakken en die laten afleveren in de Gryffindor toren. Helaas wisten ze gelijk dat ik er achter zat, balen. Maar dat maakt niet uit! Ik ben blij voor ze!
Ik vraag me af wanneer ik zulk geluk zal proeven...


Eleanor keek opzij naar Harry, die stilletjes in zijn boek zat te tekenen. Dat ging over zijn ouders. Zou ze hem het moeten vertellen? Ze vroeg zich af of hij dingen zou willen lezen over zijn ouders. Misschien wel. Daar aan tegen wist hij al zoveel over zijn ouders, en zij niets, dat kon ze niet riskeren door hem over het boek te vertellen. Maar Harry zou haar geheim wel bewaren, toch? Misschien wist hij het antwoord op het raadsel wel. Eleanor had er de volle dagen over zitten piekeren, maar ze kon er maar niet achter komen wat er mee bedoeld werd en wat het geheim was dat was achtergebleven. Had haar moeder het over het dagboek? Nee, dat kan niet want het papiertje zat daar in. Eleanor raakte met elke minuut meer gefrustreerd en twijfelde steeds meer of ze hulp in moest schakelen. Ze kon het doen, en ze kon dan gewoon de Obliviate charm gebruiken om hun geheugen te wissen. Nee, dat kon ze niet maken. Dit waren haar vrienden. En niets, zelfs niet dit raadsel van haar moeder was belangrijker voor haar dan haar vrienden.
'...Pak allemaal een flesje van mijn bureau en brouw een tegengif voor het vergif dat het flesje bevat, succes!' zei Slughorn en Eleanor liet snel het dagboek in haar tas glijden. Ze liep naar voren en pakte een van de flesjes van het bureau, deze bevatte een parelkleurige vloeistof. Ze goot het goedje in haar ketel en zette het vuur aan. Het drankje begon langzaam te borrelen. Eleanor had geluk, ze rook een bekende geur uit de ketel komen. Ze rook de geur van gebak en vers fruit en toen de geur van vele verschillende kruiden. Ze rook het bos, nadat het had geregend, maar de laatste geur deed haar slikken, het rook zo bekend en vertrouwd. Het was een geur die ze zo gemist had; bittere berkenblaadjes, aromatische lavendel en muskus. Cedric.
Eleanor slaakte een zucht, ze wist gelijk met welk vergif ze hier te maken had. Een Love potion. Niet zo zeer een vergif voor het lichaam, maar een vergif voor de geest. Eleanor keek de tafel rond en zag dat Hermione druk bezig was met allerlei ingrediënten in haar ketel te gooien en de effecten te noteren.
Eleanor probeerde zich te herinneren wat George haar had verteld over het tegengif in Weasley Wizard Weezes en plotseling kwam het terug in haar herinneringen. Eleanor stond op en liep naar de kast met kruiden toe. Daar pakte ze uit een bakje wat Wiggentree takjes, een Gurdyroot en een flesje Castor olie. Ze rende terug naar de tafel en gooide vier Wiggentree takjes in de ketel. Ze roerde totdat de vloeistof oranje werd en goot er toen zoveel Castor olie in zodat de vloeistof blauw werd. Nogmaals roerde ze en nu werd de vloeistof paars. Dit was goed, ze ging de goeie kant op. Vervolgens nam ze de Gurdyroot en sneed deze in kleine stukjes, waarna ze dit in een mortier legde en de gesneden Gurdyroot zo bewerkte met de stamper dat er enkel nog een drassig, groen papje over was. Ze pakte een klein lepeltje en goot schepjes in de ketel totdat de vloeistof vuurrood werd. De vloeistof begon te borrelen en ze gooide er nog wat Wiggentree takjes in. Even wachtte ze een minuut, terwijl ze zachtjes meetelde met de seconden. Meer Gurdyroot werd er in gegooid tot de vloeistof weer paars werd. Wat nu, dacht ze. Wat moest ze nu ook al weer doen?
Ze staarde naar de vloeistof en zag deze langzaam rood worden. Helemaal niks, dacht ze, ik moet gewoon nog wat proberen. En na nog wat Gurdyroot en Wiggentree takjes in de vloeistof te hebben gegooid, had de vloeistof een heldere roze kleur. Dat was goed, meer hoefde ze niet te doen.
'Oké, stop maar! Laat maar zien wat jullie hebben!' Slughorn ging de tafels langs en toen hij bij Eleanor kwam, keek hij nieuwsgierig in haar ketel. 'Een Love Potion Antidote! Tien punten voor Hufflepuff! Prachtig gedaan, Ailionora,' prijsde hij haar toe en Eleanor glimlachte opgelucht. Toen hij bij Harry aankwam, hield hij enkel zijn hand op, waar een Bezoar in lag. Onder de indruk van Harry's keuze, knikte ze. En zij was niet de enige die onder de indruk was, want; 'Tien punten voor Gryffindor! Goed gedaan, '
'Iemand heeft opgelet bij Snape's lessen,' grinnikte Eleanor en porde Harry in zijn zij. Hermione snoof geërgerd en hief haar hoofd, terwijl ze zich met een ruk omdraaide en van hen wegliep. 'Valsspeler,' siste ze achterom en verdween de klas uit. Eleanor keek Harry onbegrijpend aan. 'Valsspeler?' herhaalde ze.
'Hij volgt nog steeds de regels van 'De Prins'.' legde Ron uit en Eleanor knikte. Het idee dat iemand anders Hermione versloeg in het gene waar zij goed in was, zat Hermione duidelijk dwars.
'Maar het is toch geen vals spelen, hier leert hij toch van?' zei ze en Ron haalde zijn schouders op. 'Leg jij het haar uit?'

Toen de les eindelijk was afgelopen, liep Eleanor met Ernie meer naar de bibliotheek, zodat ze wat kon studeren voor Care of Magical Creatures.
'Wat had jij nou voor een vergif?' vroeg Ernie aan Eleanor toen ze plaats hadden genomen aan een tafel bij het raam. Ze gebaarde hem meteen om zijn volume wat te verlagen en keek om zich heen, hopend dat Mevrouw Pince hem niet had gehoord. 'Ik had een Love Potions, jij?'
Hij haalde zijn schouders op. 'Nog steeds geen idee.'
'Oh, ik dacht dat het wel goed ging bij jou,' antwoordde ze verrast. Ze had hem heel wat spreuken horen uitspreken boven zijn ketel en ging er vanuit dat hij een vrij gemakkelijk vergif had uitgekozen.
Ernie grinnikte. 'Ik deed gewoon maar wat. Maar een antigif weten tegen een Love Potion kan erg van pas komen.'
Eleanor fronste haar voorhoofd. Zo vaak werd een Love Potion toch niet gebruikt op school. En daarbij, Weasleys' Wizard Wheezes producten waren verboden op Hogwarts, dus er was weinig kans dat ze op school zouden worden gezien. 'Hoe bedoel je?' vroeg ze toen maar.
Ernie leunde wat verder over de tafel naar haar toe en keek om zich heen. 'Weet je dat dan niet? De tweeling vermomt dat soort flesjes als parfum. Er lopen vele leerlingen rond met allerlei Wheezes producten, zonder dat Filch er iets van weet.'
'Enig idee wie er allemaal iets bezitten?' Eleanor keek Ernie geïnteresseerd aan. Een Love Potion kon erg gevaarlijk zijn in verkeerde handen. Niet dat hier vaak kwaad mee werd bedoeld, maar om nou haar volledige concentratie kwijt te moeten raken omdat iemand een oogje op haar had, dat ontweek ze liever.
'Rowana Vane in ieder geval, tenminste, dat had ik van Susan gehoord.'
'Zij had Harry een doos met Chocolate Cauldrons gegeven bij kerst.'
'Ja, klopt, maar Harry wist al van de Potions. Ginny had hem gewaarschuwd heb ik begrepen,' ging hij verder.
Eleanor knikte. Ernie was altijd erg op de hoogte van alle roddels op school. Elke Hufflepuff eigenlijk wel, echter bemoeiden ze zich nergens mee. Ernie in ieder geval niet meer na de tweede klas, toen hij Harry had beschuldigd dat hij de erfgename was van Slytherin en er naast zat.
'Verder heb ik eigenlijk geen idee, maar er zullen nog wel meer meisjes zijn die dat hebben.'
'Ik ben er een van.'
Ernie keek haar geschokt aan. 'Wat?'
Eleanor knikte voorzichtig. 'Fred gaf het me cadeau. Ik had het toevallig nog in mijn tas, dus Filch heeft het niet kunnen afnemen bij de karren.'
De blik in Ernies ogen werd plotseling strenger, Eleanor kon al raden wat het volgende was dat hij ging zeggen en antwoordde snel; 'Denk je nou serieus dat ik het ergens voor ga gebruiken? En daarbij, ik weet het tegengif, dus ik kan het zo weer oplossen.' Ze grijnsde en mepte de jongen tegen zijn arm. 'Ik maak een grapje!'
Ernie knikte begrijpend en trok toen zijn tas open. Hij haalde een boek uit zijn tas en sloeg deze open. 'Trouwens, binnenkort hebben we onze eerste wedstrijd tegen Gryffindor. Hoe staat het team ervoor?'
Eleanor haalde haar schouders op. 'We doen onze best, natuurlijk, maar Smith kan zo onredelijk doen soms. Hij weet precies wat hij wil en wat hij van ons kan verwachten, maar hij is zo onsportief. Het spel gaat toch om het bij elkaar brengen van de afdelingen door middel van plezier en het winnen van de House Cup. Hij doet echter alsof het een strijd op leven en dood is.' Eleanor slaakte een diepe zucht. Haar schema bevatte niet zoals voorheen die enkele Quidditch training op zondag. Smith verwachtte hen minstens drie keer per week op het veld en ze trainde vaak tot laat. Zo laat dat het team enkel een kwartier had om eten naar binnen te werken voordat dit alles van de tafel verdween en ze terug moesten naar de kelder.
'Het maakt niet uit, na die wedstrijd zal hij wel weer kalmeren.' Eleanor pakte het Fantastic beasts and where to find them leerboek uit haar tas en sloeg deze open. 'En nu leren. Ik loop wat achter en ik zou binnenkort met Luna naar de Thestrals gaan.'
'Ik zeg niks meer.'
'Stt.'

Reacties (4)

  • Altaria

    Ik weet gewoon niet hoe ik een reactie moet geven waar ik ook echt trots op ben.
    Je verdient een geweldige reactie maar ik zou niet weten hoe ik dat zou moeten omschrijven... Ik zit bij elk woord gekluisterd en haat letterlijk de melding: Dit was het laatste hoofdstuk. Maar ook nu ik het opschrijf klinkt het zo cheesy. Toch is dat niet de bedoeling. Ik weet niet hoe ik de beste reactie kan geven die je verdiend, maar je verdiend er wel een.

    4 jaar geleden
  • chanyeoI

    "Hij doet echter alsof het een zaak van leven of dood is."
    Ik weet nog wel zo'n captain... alleen was die wel sportief.
    +kudo

    4 jaar geleden
  • EvilDaughter

    Lovepotions:D
    Ik volg de onderneming hoor!!

    4 jaar geleden
  • magiclove

    snel verder

    4 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen