Foto bij O37

'Goed, kunnen we onze ochtend hier doorbrengen en zogenaamd interessante dingen doen, maar we kunnen ook naar Middlesbrough.'
'Wat wilde je vanmiddag dan gaan doen?'
'De middag wilde ik hier spenderen, we moeten nog een reis boeken, dito voor het hotel, en we moeten ook nog een auto huren.'
'Waarom wil je dan weg hier? Kunnen we dan niet beter hier blijven?'vraag ik.
'Omdat ik het leuk vind om van die mini-roadtrips te hebben met jou. Het is leuk als je ongegeneerd met de muziek meezingt en nostalgisch doet over dingen die twee weken geleden gebeurd zijn.'
"Waarom zeg je dat nou? Idioot."
Desondanks zijn gedachten moet ik lachen.
'Ik doe helemaal niet nostalgisch over dingen van twee weken terug!'roep ik dan.
'Echt wel,'houdt Max vol.
'Wat jij wilt. Hoe laat wil je hier terug zijn?'
'Het is veertig minuutjes rijden, ik wilde om half twaalf ongeveer terug gaan, dus dan zijn we net iets na twaalven hier. Is dat zinvol?'
'Als we nu gaan wel, dan is het twintig voor tien als we aankomen. En dan hebben we iets minder dan twee uur om daar nog wat orde op zaken te stellen, dat moet zelfs jou lukken,'grap ik. Max trekt een beledigde blik en ik lach.
'Goed, dan gaan we.'

Nadat we bijna twee uur op de site rondgehangen hebben, zeggen we Morrison weer gedag en stappen we weer in Max' auto. Momenteel heeft hij de Red Hot Chili Peppers aanstaan en ik zing zachtjes mee met "By The Way".
Max onderbreekt mijn solo echter door de radio zachter te zetten. Hoewel hij op de weg gefocust is, zie ik dat hij serieus is.
'Hé, Jade... Ik eh...' Ik kijk Max ook aan. 'Ik ben blij dat je met me meegaat. In was ik vast niet zover gekomen.'
'Ik ben ook heel blij dat ik mee mag. Dit is een gebeurtenis die maar één keer in je leven voorkomt.'
'Maar die vrouw dan, ben je niet bang voor haar?'
'Zo lang als ze de krachten van Isis niet in handen heeft, nee. Als ze wel over die krachten beschikt, piep ik misschien wel anders.' Max lacht zachtjes en legt zijn hand op mijn bovenbeen. Mijn wangen verkleuren een beetje.
'Zo ver gaat het niet komen.'
'Dat hoop ik maar.' Max glimlacht en dan nemen we de afslag van de snelweg af. Hij heeft weer allebei zijn handen nodig, maar de plek op mijn been waar zijn hand net lag, blijft nog lang nabranden.

'Het is leuk dat we dadelijk een vlucht gaan boeken, maar we weten helemaal niet op wie we moeten letten. Philae is ook een toeristische attractie en we zullen heus niet de enigen daar zijn.' Max kijkt op van zijn computer.
'Daar heb je een punt. Maar hoe wilde je uit gaan zoeken met wie we te maken hebben?'
'Ze hebben jouw computer toch gehackt? Ze hebben toch via jouw computer uitgezocht waar je woont?'
'Ja,'antwoordt Max.
'Laat mij eens.' Ik schuif Max met bureaustoel en al opzij en ga zelf achter de computer zitten. Ik begin verwoed te klikken en te typen, maar uiteindelijk heb ik de inputgeschiedenis gevonden. Mijn ogen vliegen over het scherm en dan klik ik een onbekende USB aan. Via verschillende wegen probeer ik te achterhalen waar de USB nog meer ingeplugd is geweest, maar na vier pogingen heb ik ook daadwerkelijk beet.
'Ik heb 'm,'zeg ik, waarna er een euforische glimlach op mijn gezicht verschijnt. 'Plaats, zelfs met adres. We kunnen zo natrekken wie daar woont.'
'Maar wat als het niet het goede adres is?' Ik kijk Max aan.
'Ik ga het dit weekend natrekken. Ik schrijf dit nu even op, dan ga ik thuis research doen wie daar woont en wat voor iemand dat het is, als het me de juiste persoon lijkt, laat ik het je wel weten.'
'Het zou me niet verbazen als je ook nog echt uit wist te vinden wie daar woont, gezien hoe je dit geflikt hebt.' Maxon grinnikt. 'Ik vraag me oprecht af wat je hier doet, je hebt je roeping bij de FBI gemist.' Ik lach ook.
'Dat is niets voor mij. En daarbij, dit was basis, ik heb dit mijn broer zo vaak zien doen.' Max schudt zijn hoofd.
'Vast wel. Maar dan nog blijft de vraag, wat is wijsheid? Is het verstandig om nu al die vliegtickets te boeken?'
'Ik zou nog even wachten, het is ook zoiets om naar Philae te gaan, daar wekenlang voor een tempel te liggen en dan degene die we zoeken, mis te lopen.'
'Dat is ook weer waar.' Max rolt zijn bureaustoel weer naar achteren en bladert wat door zijn papieren. 'Over twee weken zitten we waarschijnlijk daar, onze levens kunnen dan heel anders zijn.'
'Daar wil ik niet eens over nadenken,'giechel ik.
'Misschien kunnen we dat ook maar beter niet doen, nee,'stemt Max in. 'Laten we het maar gewoon zien als één grote roadtrip.'
'Daar heb jij vast geen problemen mee.' Max grinnikt opnieuw. 'Ik zal alvast wat "nostalgische" verhalen voor je opsparen, dan hoef je -je niet te vervelen.' Ik krijg een duw tegen mijn schouders.
'Met jou aan mijn zijde hoef ik me nooit te vervelen.'
"Leer nu eens dat je dat soort dingen niet moet zeggen."
'Ik bedoel, je hebt zoveel te vertellen, volgens mij komt dat wel goed.' Ik grinnik zachtjes.
'Ja, ja, dat praat je niet meer goed, Newman.' Ik geef zijn bureaustoel een duw en lachend zitten we onze laatste uren van de werkdag uit.

---
Heb ik trouwens al gezegd dat ik nu voor filosofie zelf een boek moest kiezen en dat ik heb besloten om het boek van Luc Ferry wat ik Jade in SATB heb laten lezen, nu zelf aan het lezen ben?
Just that you know.

Iemand anders nog iets randoms te vertellen?

Reacties (3)

  • KellyHoranXx

    Haha, toevallig.
    Oeps, ik reageer pas 3 dagen nadat dit geactiveerd is. Ik had nu pas tijd om het te lezen, en nog steeds heb ik er eigenlijk geen tijd voor, dus ik ga maar snel aan de slag om scheikunde niet te verpesten morgen:)

    4 jaar geleden
  • Gunderson

    Oooh Max vindt iemand leuk :')
    Snel verder!

    4 jaar geleden
  • chanyeoI

    Er zit een Spanjaard in mijn huis. Mijn broertje heeft een uitwissel en hij is deze week hier. En hij lijkt echt precies op iemand waarbij ik vier jaar in de klas heb gezeten op de basisschool, maar dan de Spaanse versie (donker haar en een getinte huid).
    Anyway,
    +kudo

    4 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen