De reden dat er niet bij staat hoe ik tot de cijfers ben gekomen, is omdat ik zelf altijd dingen verander met hoe ik ernaar kijk naarmate de wedstrijden vorderen. Je krijgt uiteraard aftrek als er niet aan het woordenaantal wordt gehouden en als er niet aan de opdracht is gehouden. Verder kijk ik gewoon naar een maat op basis van aantal spelfouten, lekker te lezen etc.
Het hoogste cijfer op dit moment is een 8.5 omdat eigenlijk iedereen wel iets kon verbeteren.

Square
Het eerste wat mij opvalt als ik jouw verhaal lees, is dat je soms hele lange zinnen gebruikt. Nou is hier niks mis mee, maar het is niet altijd even fijn met lezen. Het verhaaltje zelf was erg fijn om te lezen. Je wordt er spontaan vrolijk van door het einde en de emotie komt er zeker goed in terug. Het begin lijkt wel een erg lange inleiding te zijn waarbij de emotie dan weer niet duidelijk is; die komt eigenlijk pas echt aan het einde. Het had er misschien al iets eerder in terug kunnen komen.
Cijfer: 8.5

AngelFall
"In de hoek van de kamer zat ik daar, hulpeloos in een hoekje gedreven op de koude vloer in het donker." Deze zin leest een beetje raar... Het zijn eigenlijk twee aparte zinnen waarvan de tweede zin nogal raar is samengesteld. Het lijkt geen samenhang te hebben.
Verder heb ik altijd geleerd dat je drie punten moet zetten als het gaat om zoiets als "En nu... Nu was ze gebroken." Jij zet steeds maar twee punten neer.
De emotie komt heel duidelijk naar voren en is heel mooi neergezet.

Cijfer: 7

wervelwind
"Al wat overbleef was een soort van gebleekte versie van de werkelijkheid." Bij deze zin zou ik de eerste 'van' weghalen om hem iets lekkerder te laten lopen. Hier en daar had ik een komma neergezet waar jij dat niet hebt gedaan, maar het is niet fout. Zo zou ik het hebben gedaan bij "Wanneer het licht knipperend aansprong was het alsof Karl het verleden was binnengestapt." en dan tussen aansprong en was. Zo is er meer duidelijkheid dat aansprong en was niet één werkwoordelijk gezegde vormen.
Het is een goed kort verhaaltje waarin de emotie zeker duidelijk wordt. Je krijgt als lezer zeker het idee dat die Sophie belangrijk is voor Karl, maar ik ben er nou niet achter wie die Sophie is. Zijn moeder? Want dan vraag ik me af waarom hij Sophie zegt en niet mam. En aangezien hij er dus al een tijd niet is geweest, ook niet zijn vriendin/girlfriend.

Cijfer:7

WeasIey
Het is zeker duidelijk dat het de emotie irritatie is. Echt een verhaal is het natuurlijk niet, maar de hoofdpersoon voelt in ieder geval de emotie irritatie. Ik weet niet of het heel gepast is om in zo'n stukje te vertellen hoe je vriendin's vriendje het met haar uitmaakte. Verder kan ik er weinig van zeggen. Ik ben vooral benieuwd hoe je schrijfstijl zal zijn als je echt een verhaal schrijft, want dat heb ik nu nog niet kunnen lezen.
Cijfer: 7

Chandler
Ten eerste was een onderdeel van de opdracht dat je de gekozen emotie bovenaan je opdracht zette. Jij hebt het wel naar mij gestuurd via pb, maar daar heb ik weinig aan als ik ga beoordelen. Ik hou dan niet de pb er ook bij om te kijken of de emotie met het stukje over één komt.
"‘Sorry Evi, natuurlijk is dit de telefoon. Ik was aan het opruimen, en belde je per ongeluk. Ik spreek jullie snel weer’ antwoordde ik, en ik hing haastig op." Er moet een komma achter het woord weer. Het is namelijk het einde van de gesproken zin, maar niet het einde van de hele zin. Nu is er geen einde. Ook zou ik haastig zelf vervangen door snel; snel ophangen klinkt logischer voor mij. "‘Sorry Evi, natuurlijk is dit de telefoon. Ik was aan het opruimen, en belde je per ongeluk. Ik spreek jullie snel weer,’ antwoordde ik, en ik hing snel op." Jij hebt trouwens gezegd "woede uitbarsting" en het is eigenlijk "woede-uitbarsting". Het is één woord en niet twee, maar kan niet aan elkaar door de klinkers.
De woede kwam echt pas aan het einde terug in het stukje en dan was het enkel even kort dat hij een woede-uitbarsting had gehad die niet beschreven wordt en dat hij boos is op de ziekte die hij heeft. Dat is dan toch wel jammer.

Cijfer: 6.5

Laleah
Allereerst vraag ik me af waarom het hoofdstuk waar het verhaal instaat 4 dagen geleden, 4 oktober, nog is aangepast. 25 september had je toestemming het nog even snel te veranderen door de vraag die je had. Alleen ik snap dan niet waarom hij na de uiterlijke inleverdatum nog is aangepast. Dit is uitgelegd en snap het nu volledig (:
Grint > Grind is gebruikelijker, grint kan trouwens wel.
Het verhaal zelf is wel goed geschreven en de wanhoop en verdriet komen ook zeker terug.
Wat sowieso misschien een goede is, is letten op het lettertype. Het is een best klein lettertype, dus misschien iets groter zetten. Dan wordt het iets makkelijker om te lezen.
"Hoe heeft dit kunnen gebeuren? Hoe heeft ze het zover laten komen?" Zijn dit gedachten? Want zo ja, dan is het misschien een idee om het schuingedrukt te zetten om de scheiding duidelijker te maken. Ook was het einde van de flashback niet helemaal duidelijk; misschien een witregel toevoegen of ook schuingedrukt zetten. Verder zijn dit hele kleine puntjes en is het niet iets waar ik me onwijs aan stoor.

Cijfer: 8.5

hermelien16
De liefde is duidelijk in het verhaal. Het briefje dat gegeven wordt aan Eva had beter aan gegeven kunnen worden door het bijvoorbeeld schuingedrukt te maken of een ander lettertype geven. Dit is nu niet heel duidelijk. Ook moet elke zin die gesproken wordt, beginnen met een hoofdletter. "'En, wil je?' 'natuurlijk!' En ze begon hem te kussen. Ik wil!'" Natuurlijk moet hier met een hoofdletter én je mist het openingshaakje van de gesproken zin bij 'Ik wil'. Verder klinkt haar antwoord meer als een huwelijksaanzoek, terwijl hij haar mee gevraagd heeft naar Frankrijk (via een briefje ook nog, terwijl hij er gewoon bij staat, ietwat awkward). Verder moet je echt letten op je interpunctie. Wat ik net vertelde over dat met Ik wil heb je op meer punten gedaan, net als dat met natuurlijk.
Cijfer: 6

Martian
"Giechelende vriendinnen, knuffelende stelletjes en een jongeman die bijna kan springen van vreugde als zijn kleine bruine labrador dan toch eindelijk leert te zitten op commando." Wat een lange zin en dat allemaal door het stukje over de jongeman en zijn hond. De hond en de jongeman zijn vrij irrelevant voor de echte draad van het verhaal, dus het lange detail over hun had weggelaten kunnen worden naar mijn idee.
Het verlangen zit zeker in je stukje, dus dat is meer dan goed.

Cijfer: 8.5

Reacties (2)

  • Grace

    Dankje voor de uitleg. Ik dacht persoonlijk dat het wel duidelijk was dat het zijn vrouw was, die in de holocaust is overleden (de referentie naar de gelen sterren op haar jas). Maar blijkbaar had jij het niet zo bekeken, wat betekent dat ik daar dus nog wat aan moet werken! (:

    5 jaar geleden
  • Square

    Jep, lange zinnen zijn mijn nummer één valkuil, haha. Daar ben ik me ook wel van bewust, maar ja, kuil, zwaartekracht, dat gaat niet goed.

    Bedankt voor de beoordeling! Ik ben erg blij met mijn cijfer, alleen jammer dat het niet zo helder is hoe je tot die cijfers bent gekomen. ^^

    5 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen