Foto bij This goes wrong.

Na een poosje ging het helemaal mis.
Kirk en McCoy moesten vluchten van die wezens en Spock die ging bijna dood.
Dankzij mij en de rest hadden we Spock gered.
Bij de Transporter begon Spock heel neutraal de regels te vertellen.
"Jullie hebben de Prime Directive regels geschonden." zei hij emotieloos.
Ik rolde met mijn ogen en Kirk begin te praten.
"No Big Deal. Ze weten het toch niet?" zei hij bijdehand.
"Laten we teruggaan naar de Brug, James. We moeten hier nu weg." zei ik bazig.
We waren later weer op de brug en het schip ging op warp.
"Dat ging nog net goed." zei Sulu en ik begon te lachen.
Chekov stond op en keek mij aan. "Je bent steengoed." zei hij charmant.
Voorzichtig omarmde ik hem. Hij deed me denken aan Ronald.
En Kirk deed me denken aan Harry, dus die omarmde ik ook.
Toch nog wat vrienden gemaakt.
Langzaam kreeg ik een klein glimlachje op mijn gezicht.
Ze hadden een oude ziel.
Ik liep naar mijn kamer en ging op bed liggen.
Er ging een waas van herinneringen door me heen.

Ronald lag buiten bewustzijn op de grond bij die hele grote toverschaakbord.
Harry knielde bij ons neer.
"Luister, 'Mione. Stuur een brief naar Perkamentus en keer terug. Ik ga wel verder." zei hij.
"Okay. Je bent een goede tovenaar, Harry. Echt waar." zei ik voor het eerst vriendelijk tegen hem.
"Niet zo goed als jij." zei Harry onzeker.
Ik lachte eventjes en glimlachte.
"Ik? Boeken en wijsheid! Er zijn meer belangrijke dingen: Vriendschap en moed." zei ik.


Ik had een klein oogje op hem, toen. Maar in het tweede jaar, was ik ook wel verliefd.

Ik lachte heel breed naar Harry nadat ik versteend was.
Snel rende ik op hem af en omarmde hem stevig.
Enthousiast gaf ik een kusje op zijn wang.


Wow, daar wou ik eventjes niet aan denken.
Langzaam vielen mijn ogen dicht en viel ik in slaap.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen