Foto bij 11.

Ohja had ik jullie al verteld dat ik en mijn zus John Rhys-Davies, beter gekend als Gimli, ontmoet hebben? Hij is echt zo'n schatje en zijn stem is net hetzelfde als in de films!
Hehe ja sorry ik ben hier nog al hyper over!

Just enjoy this chapter!

De veldslagen leken eindelijk opgehouden, Frerin en Terwyn waren gelukkig. Thror leek zichzelf steeds meer op te sluiten in zijn schatkamer vol goud dus daar hadden ze geen last van en Thrain was te druk bezig met zichzelf en Thorin goed op te leiden om op Frerin en Terwyn te letten. Terwyn was veilig, voor even. Op een lente ochtend hoorde Terwyn opeens de hoorn van de IJzerheuvels. Nieuwsgierig als ze was liep ze samen met Dis naar de grote poort waar een aantal dwergen uit de IJzerheuvels nu onder leiding van Dain binnen kwamen gelopen. Dain werd meteen begroet door Thrain en Thorin waarna men hem naar de troonzaal begeleiden waar hij ook Frerin ontmoette en iets later koning Thror. ‘Heer Dain, lang niet gezien, hoe staan de zaken ervoor in de IJzerheuvels?’ vroeg Thror meteen waarna Dain lachte ‘Zeker Koning Thror, te lang geleden zou ik denken! Maar dankzij u en u leger staan de zaken er beter voor dan ooit! Waarvoor mij dank!’ zei Dain hierna. Thror knikte tevreden ‘Maar toch ben ik gestuurd om nog een laatste gift te vragen van u mijn koning’ ging Dain verder. Ondertussen waren Terwyn en Dis vanuit de hal aan het meeluisteren. ‘Wat kan u nog van ons verwachten heer Dain?’ vroeg Thrain toen. ‘Oh niet echt een verwachting prins Thrain, eerder een voorstel. Ziet u ik heb niet zo heel lang geleden een jonge dwergenvrouw opgemerkt, zij leek het goed te vinden met prins Thorin en prins Frerin, maar ik heb u nog nooit haar naam weten zeggen. U kent haar wellicht.’ Zei Dain toen waardoor Terwyn Frerin naar voor zag stappen ‘Haar naam is Vrouwe Terwyn’ antwoorde Frerin meteen waarna Thorin zijn broer bij de arm nam en terug op zijn plaatst zette. Dain knikte even toen hij deze naam hoorde ‘Wat is uw interesse hierin?’ vroeg Thror meteen. ‘Mijn grootvader Gror, uw broer wilt het meisje graag onder brengen in de IJzerheuvels waar ik een kans heb haar beter te leren kennen.’ Zei Dain toen waardoor Terwyn meteen een stap terug zetten terwijl Frerin’s ogen groot werden en hij vooruit stapte tot Thrain voor hem ging staan en Thorin zijn arm weer greep. ‘Heer Dain, het is maar een gewone dwergenvrouw, niet van koninklijke afkomst, bent u zeker dat u haar wil onder brengen in de IJzerheuvels?’ vroeg Thrain toen waarna Dain knikte. ‘We staan erop’ zei die toen waarna Thror knikte ‘Dan zij het zo, wachters haal vrouwe Terwyn.’ Beviel Thror. ‘Mijn koning alstublieft dat kan u niet doen!’ riep Frerin toen waarna hij zich los trok en naar Dain en Thror toe liep. ‘Waarom niet?’ vroeg Thror toen. ‘Heer ze kent daar niemand, ze is een bang en jong meisje, nog niet eens volwassen in dwergenjaren. Wat kan zij van nut hebben in de IJzerheuvels?’ vroeg Frerin toen zo voorzichtig mogelijk. ‘Ze heeft mij, u hoeft niet te twijfelen aan haar welzijn of veiligheid, ze is even veilig in de IJzerheuvels als in Erebor’ verzekerde Dain, al begreep hij duidelijk niet hoeveel Terwyn voor Frerin betekende. ‘Wachters breng haar hierheen!’ zei Thror opnieuw.
‘Terwyn ren! Vlucht weg!’ siste Dis toen meteen terwijl ze Terwyn al meetrok richting en hoofdgang naar de grote poorten ‘Waarheen Dis? Ik kan nergens heen?’ prevelde ze bang. ‘Ga naar Dale of zo!’ probeerde ze maar het meisje schudde mijn hoofd ‘Ze zullen mij vinden!’ antwoorde ze en nog voor Dis haar verder mee naar buiten kon sleuren werden ze al omringd door wachters die Terwyn van Dis weg trokken en haar naar de troonzaal brachten met Dis op de hielen. ‘Ah Terwyn, daar ben je beste kind!’ zei Thror plots erg vriendelijk toen hij haar zag. Dis keek schuldbewust naar Frerin en die hopeloos en bang van Thorin naar Dis keek. ‘Beste Terwyn, ik geloof dat je geluk hebt, uit het aantal dwergenvrouwen die hier in Erebor wonen ben jij de ene uitgekozene om met heer Dain naar de IJzerheuvels te reizen!’ zei Thror vrolijk. Hierna keek Terwyn onwennig naar Dain die haar vriendelijk toeknikte met een bepaalde glans in zijn ogen die Terwyn niet kon plaatsen. ‘Heer..’ prevelde ze nog maar Thror onderbrak haar meteen ‘Ga maar u in gereedheid brengen vrouwe, we zien u bij de grote poorten bij zonsondergang’ zei de koning waarna de wachters haar los lieten en ze nog snel boog alvorens ze weg liep met Dis en Frerin achter zich aan. Terwijl Terwyn haar zak klaar maakte stroomden tranen over haar wangen. ‘Terwyn, Terwyn wij vluchten! Geen zorgen we gaan ver weg van hier!’ hoorde ze Frerin plots zeggen terwijl hij de kamer instormde. Hij sloeg zijn armen om Terwyn heen en zorgde ervoor dat ze hem aankeek. Zacht schudde Terwyn haar hoofd ‘Frerin, we kunnen nergens heen!’ snikte ze terwijl ze zijn handen nam. ‘Terwyn ik ben een prins ik vind wel onderdak, mensen zullen ons helpen!’ zei hij maar Terwyn zuchtte. ‘Het is wij tegen de rest van Midden Aarde Frerin en ooit dacht ik dat enkel wij twee genoeg waren, ik dacht dat we alles aan konden. Maar wij kunnen niet tegen we wil van koningen in gaan’ zei Terwyn toen ten einde raad. ‘Dan ga ik met je mee, we kunnen niet gescheiden worden mijn liefste! Jij bent de mijne!’ riep Frerin toen hopeloos. Terwyn drukte hierna haar lippen op die van haar prins. ‘Dit is jou thuis Frerin, jou koninkrijk. Blijft bij je familie mijn beste prins. Wie weet brengt het lot ons weer samen!’ zei Terwyn toen ze de kus beëindigd had. ‘Terwyn…’ fluisterde Frerin nog maar ze legde hem het zwijgen op. ‘Jij bent voor altijd mijn prins!’ zei de jonge vrouw voor ze nog een kus op zijn lippen drukte waarna ook Dis en Thorin zich op haar storten. ‘Jij had het moeten voorkomen’ hoorde Terwyn haar prins beschuldigend naar Thorin sissen. Hierdoor liet zijzelf Dis los en ging naar Thorin en Frerin toe. ‘Laat je verdriet zichzelf niet omzetten tot haat mijn liefste prins. Haat maakt je blind! Thorin treft geen schuld! Jullie moeten elkaar steunen, zeker in deze tijden!’ zei Terwyn wijs. Thorin schudde zijn hoofd ‘Hij heeft gelijk, ik had Dain moeten tegenhouden. Als kind ben ik ook nog in de IJzerheuvels geweest en heb daar voor korte tijd met Dain samen geleefd alsof we broers waren. Ik had hem op andere gedachten moeten brengen’ zei Thorin zwak. Terwyn nam zijn handen in de hare ‘Het lot beslist Thorin, wacht af op wat de toekomst brengt’ zei ze nog voor Thorin haar omhelsde. ‘Het ga je goed Terwyn!’ prevelde Thorin nog voor Terwyn ook Dis een laatste knuffel gaf en toen de wachters opnieuw kwamen kon Terwyn niet anders dan ook Frerin nog een laatste keer in de armen te springen alvorens men haar weer naar Dain en zijn gezelschap bracht. Al snel liepen ze buiten het rijk Erebor. De heuvel op richting het Oosten. Terwyn durfde niet omkijken tot ze een wel bekende stem nog een laatste keer haar naam hoorde schreeuwen. ‘Frerin’ prevelde ze bij het omkijken waar ze zag hoe Frerin op de uitkijkpost stond. Thorin met zijn hand op zijn broers schouder en Dis had haar armen om haar jongste broertje heen geslagen. Thror keek van wat verder op toe, hij had wat hij wilde. Terwyn die weer tranen in haar ogen kreeg kon zich niet meer sterk houden ‘Wees veilig, let op elkaar Thorin’ fluisterde ze nog alvorens ze snel weer voor zich keek en de tranen wegveegde. ‘Zwaar afscheid zo te zien, jij lijkt me nog al gehecht aan prins Frerin’ zei Dain toen ‘Hij…Hij was een goede vriend’ zei ze hierna wetende dat als ze teveel zei, ze enkel zichzelf en Frerin in moeilijkheden bracht. ‘Oh wel je ziet hem vast nog terug, iedereen is welkom in de IJzerheuvels’ zei Dain toen, ‘Elke dwerg dan toch!’ lachte hij nog voor er weer een stilte viel.

Reacties (2)

  • Croweater

    Are you serious? Frerin laat haar gewoon gaan zonder ook maar een beetje voor haar te vechten? En dan geeft hij Thorin de schuld. Wat een hansworst. Muh, ik ship ze niet meer. Ze verdient wel wat beters.


    Nog een tip: ik vind je teksten erg moeilijk lezen doordat alles steeds achter elkaar wordt doorgeschreven. Eigenlijk hoort iedere persoon die spreekt of een handeling uitvoert op een eigen regel, zodat de tekst overzichtelijker wordt.

    Om een stukje voor te doen:
    Nieuwsgierig als ze was liep ze samen met Dis naar de grote poort waar een aantal dwergen uit de IJzerheuvels nu onder leiding van Dain binnen kwamen gelopen. Dain werd meteen begroet door Thrain en Thorin waarna men hem naar de troonzaal begeleiden waar hij ook Frerin ontmoette en iets later koning Thror.
    ‘Heer Dain, lang niet gezien, hoe staan de zaken ervoor in de IJzerheuvels?’ vroeg Thror meteen waarna Dain lachte.
    ‘Zeker Koning Thror, te lang geleden zou ik denken! Maar dankzij u en u leger staan de zaken er beter voor dan ooit! Waarvoor mij dank!’ zei Dain hierna.
    Thror knikte tevreden '
    ‘Maar toch ben ik gestuurd om nog een laatste gift te vragen van u mijn koning’ ging Dain verder.
    Ondertussen waren Terwyn en Dis vanuit de hal aan het meeluisteren.
    ‘Wat kan u nog van ons verwachten heer Dain?’ vroeg Thrain toen.
    ‘Oh niet echt een verwachting prins Thrain, eerder een voorstel. Ziet u ik heb niet zo heel lang geleden een jonge dwergenvrouw opgemerkt, zij leek het goed te vinden met prins Thorin en prins Frerin, maar ik heb u nog nooit haar naam weten zeggen. U kent haar wellicht.’ Zei Dain toen waardoor Terwyn Frerin naar voor zag stappen
    ‘Haar naam is Vrouwe Terwyn’ antwoorde Frerin meteen waarna Thorin zijn broer bij de arm nam en terug op zijn plaatst zette.
    Dain knikte even toen hij deze naam hoorde.
    ‘Wat is uw interesse hierin?’ vroeg Thror meteen.

    Nu ik dit stukje nog eens lees, is het best wel gek dat hij dit een voorstel noemt, maar dat hij er niets voor teruggeeft. :')

    5 jaar geleden
  • Rhovaneth

    Arme Terwyn! Echt zielig voor haar!
    Wat gaaf dat jullie hem hebben ontmoet!
    Top hoofdstuk, snel verder!

    5 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen