Foto bij 13.

De weg naar de IJzerheuvels leek Terwyn lang, maar ze had nog nooit buiten Erebor geweest of toch niet sinds ze als kind daar werd afgezet dus ze kon niet echt weten wat ver weg lag of wat niet. Na een korte rustpauze die nacht vertrokken ze weer vroeg en kwamen zo de volgende avond aan bij de IJzerheuvels. Daar bracht Dain Terwyn meteen naar de troon zaal om zijn grootvader te ontmoeten.
‘Koning Gror, het is me een eer u te mogen ontmoeten. Ik dank u zeer dat u mij de kans geeft u koninkrijk en u volk beter te leren kennen!’ sprak deze meteen. Terwyn wist wel dat ze haar manieren moest gebruiken wilde ze Frerin ooit nog levend en wel terug zien. Ze zou hier al snel genoeg in de problemen komen als men ontdekte welk geheim ze met zich meedroeg. Nadat Gror Terwyn begroette en welkom heette waarbij hij haar ook voorstelde aan Fain, de moeder van Dain, bracht deze laatste Terwyn naar haar kamer met de boodschap dat zijzelf of Dain snel eens lang zou komen om te zien of alles in orde was. Terwyn knikte dankbaar en ze was ergens erg tevreden met de vriendelijk en niet bevooroordeelde manier waarop men haar behandelde, maar van als de deur gesloten was begon ze opnieuw te huilen en ging op bed liggen. Ze miste haar prins nu al, er waren nog zo vele zaken die ze hem had willen zeggen.
Terwyn huilde tot haar tranen op waren. Hierna besloot ze dat ze Frerin zou terug zien, hoe dan ook. Hij zou haar komen halen of zij zou terug keren naar hem! Dat moest gewoon! Ze mocht de moed niet laten zakken, ze moest dit verblijf van de positieve kant zien. Hier was ze veilig, of toch voor even tot ze een beter plan had om een goed leven op te bouwen met Frerin.
Terwyn had geen idee hoe lang ze daar had gezeten voor er opnieuw op haar deur geklopt werd waarna Fain binnen kwam gelopen. Bij zich had ze nog een andere vrouwelijke dwerg die een kleed bij zich had. ‘Ik dacht dat je het wel leuk zou vinden om je te kunnen omkleden’ zei Fain tegen Terwyn die hierna dankbaar knikte waarbij ze opstond en meteen naar de andere dwergenvrouw liep op het kleed aan te nemen. ‘Laat ons maar helpen vrouwe Terwyn’ zei Fain hierna terwijl ze een hand op Terwyn’s schouder plaatste. Terwyn was helemaal niet gewoon van gediend te worden, maar toch knikte ze braaf. Nadat Terwyn helemaal opgefrist was en de nieuwe jurk aangetrokken had stelde Fain voor om Terwyn’s haar opnieuw te vlechten. Terwijl Fain haar haar vlechtte bekeek Terwyn zichzelf in de spiegel. Ze kon amper geloven dat dit alles echt gebeurde. Een tijd geleden droomde ze er nog van om net als Thorin, Dis en Frerin een mooie goudkleurige outfit aan te kunnen trekken en hier zat ze. Een goudkleurige jurk, een prinses die haar haar vlocht en een dwergenvrouw die haar bediende. Ze leek opeens een prinses en toch, toch voelde ze haar niet zo goed als het zou moeten. Frerin was er niet, en al die jaren was Frerin degene die Terwyn als prinses behandelde. Toch wou Terwyn dat Thror en Thrain haar nu konden zien. ‘Ik heb altijd een dochter gewild’ hoorde Terwyn Fain plots zeggen waarna ze in de spiegel opkeek naar Fain die nu ook met een zwakke glimlach opkeek naar Terwyn. ‘Ik was altijd zo jaloers op Taryn’ prevelde Fain ‘Taryn?’ vroeg Terwyn licht verward ‘Oh je kent haar niet? Taryn was de moeder van Frerin, Thorin en Dis. Ik was zo jaloers op haar omdat zij een dochter kreeg.’ Vertelde Fain toen aan het jonge dwergenmeisje. ‘Oh nee, ik heb nooit echt veel over hun moeder geweten. Ze stierf voor ik geboren was.’ Antwoorde Terwyn. ‘Oh, wel ik dacht dat Thorin of Dis je wel over haar verteld zou hebben. ‘Ik hoorde dat je een goede band had met de koningskinderen’ zei Fain hierna waardoor Terwyn even slikte niet wetende of ze wel meer mocht zeggen. ‘Ik…’ begon Terwyn maar wist niet wat ze Fain nog kon vertellen. ‘Ik heb geen familie dus…Frerin heeft ongeveer mijn leeftijd vandaar dat we zo goed overeen kwamen geloof ik’ zei Terwyn uiteindelijk waarna Fain medelevend knikte. ‘Wel je ziet hem vast snel terug, en in tussentijd zijn wij je familie lieverd!’ zei Fain toen waardoor Terwyn toch even echt ging glimlachen. ‘Bedankt vrouwe Fain, dat waardeer ik zeker!’ prevelde Terwyn toen ook waarna Fain even lachte. ‘Als men niet beter wist zouden ze kunnen denken dat je mijn dochter was. Ik bedoel kijk naar ons, we hebben beide roodbruin haar, blauwe ogen.’ Zei Fain toen terwijl ze Terwyn’s handen nam voor beiden opstonden en in de spiegel keken. ‘Je ziet er geweldig uit, laten we maar snel naar de heren gaan’ zei Fain toen. Terwyn volgde haar braaf naar de grote eetzaal, nog steeds nadenkend over Fain’s woorden. Terwyn had nooit haar moeder of vader gekend, wat als Fain nu echt familie van haar was? Ach nee, hoe zou dat nu mogelijk zijn? Fain had nooit een dochter gehad en veel meer vrouwelijke familie leden waren hier ook niet te vinden. Zo kwamen we al snel aan in de eetzaal waar Dain en Gror al klaar zaten aan tafel ‘Heren’ begroette Fain hun met een kort knikje.
‘Koning Gror, Heer Dain’ begroette Terwyn beide met een buiging waarbij Gror haar toekonikte dat ze plaats mocht nemen aan tafel. De avond verliep vlot, men vroeg Terwyn vele zaken over het leven in Erebor, en ze beantwoorde al die vragen zo goed en kwaad ze kon zonder ook maar iets te zeggen over haar relatie met Frerin, of enig ander geheim die ze met zich meedroeg.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen