Foto bij 14.

Here's our dear friend Dain Ironfoot... ;p
Enjoy!

De tijd in de IJzerheuvels ging traag voorbij, elke dag leek nutteloos en verloren voor Terwyn zonder Frerin. Ze miste hem verschrikkelijk en hoewel Fain en Dain hun best deden alles hier zo goed mogelijk naar haar zin te maken toch voelde ze zich hier niet thuis. Fain probeerde wel een moederrol te spelen, en voor zover Terwyn kon oordelen was ze een geweldig lieve vrouw en een goede moeder maar aangezien het dwergenmeisje zelf nooit een moeder had kon ze niet zeggen dat dit haar thuis liet voelen. Dain die erg begripvol en medelevend was voor een dwerg respecteerde Terwyn’s stiltes en begreep haar onzekerheden. Gror, wel hoewel deze de broer van Thror was, was hij was erg vriendelijk tegen Terwyn en liet haar vrij haar gang gaan in zijn koninkrijk. Zo liep ze op een avond naar buiten toe om zo via een steile trap aan de linkerzijde van de berg hogerop te klimmen en op een plat deel van de berg te gaan zitten. Vandaar uit kon ze prachtig uitkijken op de sterrenhemel en de maan net boven zich. Bijna elke nacht was Terwyn daar terug te vinden, op de uitkijk, hopend dat Frerin ook op de uitkijk zat bij Erebor en net als haar naar dezelfde sterren en maan keek. Het was bijna een maand geleden sinds ze Erebor verliet en hoewel ze zich vrijer voelde toch moest ze eerlijk zeggen dat de IJzerheuvels niet zo mooi waren als Erebor en zonder Frerin zou dit nooit haar thuis zijn. ‘Een maand lang zie ik je al hierheen komen vrouwe Terwyn. Nooit eerder heb ik een dwerg gezien die zo van de sterren en de maan houdt als jij dat doet’ hoorde Terwyn plots een bekende stem zeggen waardoor ze zich geschrokken omdraaide. ‘Heer Dain, vaker heb ik gehoord dat ik geen gewone dwerg was, ik zou geloven dat het klopt’ prevelde Terwyn ‘Geen zorgen beste Terwyn, ik heb niet gezegd dat dit iets slecht was. Ik wou alleen dat ik wist wat er zich in u hoofd afspeelt?’ zei Dain toen waardoor Terwyn weer ging zitten en huiverde. Al zo lang zag ze Dain met die vraag zitten, wat speelde er zich af in dat kleine hoofd van haar. Nooit had hij het echt durven vragen en nooit was zij erover begonnen. Maar het verdriet, de stiltes en het afstandelijk gedrag begonnen hun tol te eisen op Terwyn, net zoals het geheim dat zich langzaam verder ontwikkelde. Ze zou moeten spreken en snel, maar wanneer kwam het juiste moment? ‘Is het de prins van Erebor? Denk je aan Frerin?’ Vroeg Dain toen plots. Terwyn keek even strak voor zich uit voor ze langzaam knikte. Dain ging hierna voorzichtig naast Terwyn zitten. ‘Hij was meer dan gewoon een vriend, is het niet?’ ging Dain verder. Hierbij draaide Terwyn haar gezicht bang naar de grond toe, wat moest ze doen? Ze kon niet liegen tegen hem, hij zou het toch uitvinden en hij verdiende de waarheid. Uiteindelijk knikte ze opnieuw kleintjes waarna Dain haar hand in de zijne nam. ‘Beste Terwyn waarom heb je hier nooit eerder over gesproken?’ vroeg hij toen waardoor Terwyn in tranen uitbarste. ‘Omdat ik bang was…Omdat Thror mij haat en ik was bang dat als u wist van mij en Frerin ik weggestuurd zou worden of zelfs voor dood achter gelaten zou worden. Ik bedoel na alles wat u, u grootvader en u moeder voor mij gedaan hebben durfde ik het amper te vertellen omdat ik niet ondankbaar wil overkomen maar…U zou het toch snel ontdekt hebben’ snikte Terwyn toen, Dain sloeg al snel zijn arm om haar schouders. Hij moest toegeven dat hij teleurgesteld was dat ze al van een ander hield, maar tegelijk voelde hij medelijden, medelijden omdat zo een lieve en mooie dwergenvrouw niet gerespecteerd werd door koning Thror. Toen dacht hij opeens aan haar laatste woorden. ‘Waarom zou ik dit ontdekt hebben?’ vroeg hij toen waarna hij Terwyn’s gezicht naar hem toedraaide. Haar ogen stonden vol angst, maar wat ze ook zei Dain zou haar nooit durven kwetsen ‘Ik ben in verwachting…Over een paar maand krijg ik een kind…Frerin’s kind. Ik weet helemaal niet wat ik moet doen!’ huilde Terwyn toen waarna Dain even geschrokken naar haar keek. Hierdoor wendde Terwyn haar gezicht af, maar Dain besliste hier anders over en sloeg zijn armen beschermend om Terwyn heen. ‘Terwyn je zou blij moeten zijn met dit nieuws! Je hoort hier niet om te huilen!’ zei deze toen. ‘Maar hoe kan ik een kind opvoeden zonder echte thuis? Zonder de vader?’ vroeg ze toen waarna Dain haar wat van zich afduwde. Het kind mocht dan wel niet van hem zijn en het kwetste hem dat ze al een ander had, maar hij zou er voor haar zijn en haar beschermen tot zijn dood en zo ook haar kind. ‘Je beschouwt de IJzerheuvels misschien niet als je thuis, maar hier ben je veilig en het kind zal niets te kort komen, ik zorg ervoor dat de vader zo snel mogelijk hierheen komt. Dat zweer ik u vrouwe Terwyn’ zei Dain toen waarna Terwyn eindelijk weer glimlachte en vol ongeloof naar Dain opkeek ‘Kunt u dat doen mijn heer?’ vroeg ze hierna. Dain knikte overtuigend en opnieuw vielen ze in een omhelzing. Zo sloten ze dit zware gesprek af en kon Terwyn eindelijk voelen hoe de druk op het schouders weer af nam. Na nog even over de sterren en de maan gepraat te hebben gingen ze beide terug naar bed toe.

Reacties (2)

  • Croweater

    Evelien neemt me de woorden uit de mond. :')

    5 jaar geleden
  • Ghafa

    Woah. Ze is zwanger? When did that happen?
    Ik ben wel enigszins geërgerd dat Dain haar al als "zijn" bezit ziet. Eerst neemt hij haar zonder haar toestemming mee naar de Iron Hills, verwacht hij dat ze daardoor plots zo dankbaar wordt dat ze plotsklaps verliefd op hem wordt? Tsss.
    Al reageert hij nog wel aardig. Ik ben benieuwd naar de rest.

    5 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen