Foto bij 55 • Het plan

Laatste dag van de vakantie, wie gaat er mee huilen?



Eleanors adem stokte in haar keel en even voelde het alsof haar hart stopte, Snape stond in de deuropening en keek de drie leerlingen streng aan.
'Nou, verklaar jezelf,' zei hij streng en Eleanor stapte naar voren. 'Professor, het spijt ons enorm, maar we kunnen het uitleggen. Ron was betoverd met een Love Potion.'
'We probeerde Professor Slughorn te vinden, maar hij was niet in zijn kantoor en Eleanor is verder de enige die ik ken die een tegengif kan maken,' ging Harry verder en keek de professor afwachtend aan. 'Ik had een degelijk slap excuus wel van u verwacht, Potter. Vijftig punten aftrek voor jullie alle drie en jullie kunnen gelijk nablijven.'
'Eleanor had er niks mee te maken, Professor, het was mijn plan,' sprak Harry vluchtig. 'Straf haar niet voor mijn daden.'
'Nee, Harry.' Eleanor zuchtte, 'het was mijn spreuk die de deur opende. Ik ben net zo schuldig als jullie.'
Professor Snape trok verafschuwd zijn lip op. 'Vertederend. En nu ophoepelen voordat ik.-.'
'Hallo?'
De vier personen in die in de kamer stonden keken om naar de deur. Slughorn kwam binnenlopen en keek onthutst de kamer rond. 'Mag ik weten wat jullie allemaal in mijn kamer doen?'
'Deze studenten hebben ingebroken in uw kantoor, professor, ik wilde ze net wegsturen,' antwoordde Snape hem.
Professor Slughorn keek de leerlingen één voor één aan. 'En welke reden hadden jullie om mijn kantoor zonder toestemming te betreden?'
'Horace, ik denk niet dat dat er toe doet,'
'Severus, ik vraag het de kinderen,' onderbrak hij Snape en keek toen Eleanor aan, die even omkeek naar Ron. Hij dwaalde nog wat gedesoriënteerd door de kamer heen, zich afvragend hoe hij hier was gekomen.
'Ron was vergiftigd, professor, en Harry heeft al eerder hier aangeklopt, maar u was er niet. Ik was de enige die kon helpen.'
De professor slaakte een zucht en keek Ron aan, die nu pas door leek te hebben dat er meer volk de kamer in was gekomen. 'Goed dan, hoe is dit gebeurd?'
Harry legde hem uit dat Ron zijn verjaardagscadeautjes aan het uitpakken was, toen hij per ongeluk de doos chocolaatjes opat die Harry van Romilda Vane had gekregen voor kerst. Toen Harry klaar was met vertellen keek hij Professor Slughorn afwachtend aan. 'Nou,' begon de professor, 'goed dat Mevrouw Whelan het brouwen van het antigif onder de knie heeft. Het deugd mij te horen dat het goed is afgelopen.' Hij keek om naar Ron en glimlachte. 'En u Meneer Weasley, van harte.'
Ron knikte dankbaar, al was hij er nog niet helemaal bij. 'Ik eet nooit meer chocola,' bromde hij en Eleanor begon te lachen. 'Eens zien hoelang je dat volhoud.'
Slughorn lachtte en liep naar zijn bureau toe, waarna hij opkeek naar Professor Snape. 'U kunt gaan, dank je voor je oplettendheid, Severus.'
Professor Snape, die eigenlijk niet van plan was om zo gauw weg te gaan, keek de drie leerlingen nog een keer afkeurend aan en zwaaide toen zijn mantel om zich heen, terwijl hij zich omdraaide en de kamer uitliep. Eleanor keek hem na en zuchtte een keer opgelucht. Het was jammer van de vijftig punten en het nablijven, maar het had erger kunnen zijn.
'Ik zal met Severus overleggen, zodat jullie niet hoeven na te blijven.'
Het drietal keek verrast op en Slughorn glimlachte. 'Ik had precies hetzelfde gedaan als mijn professor niet aanwezig was. Het is geen straf je vrienden te helpen. Goed, ik heb begrepen dat het Hogsmeade tripje is geannuleerd deze maand. Spijtig dat dit net op uw verjaardag valt, Ronald.'
Ron reageerde direct, het geannuleerde tripje zat hem meer dwars dan werd gedacht. Eleanor baalde zelf ook wel, ze had erop gehoopt dat iedereen dan weg zou zijn en zij die tijd zou kunnen gebruiken om er achter te komen wat zich in het bos verstopt lag. Ze had gisteravond uren gelezen en was pas rond een uur of vier in slaap gevallen. Het was ook om die reden dat ze best wel boos was toen Harry haar zo vroeg had wakker gemaakt, maar toen ze Ron had zien zitten, was dat gevoel gelijk verdwenen. Ze was blij dat ze had kunnen helpen.
Professor Slughorn zette een paar glazen op tafel en opende een fles wijn. 'Ik had dit bewaard voor een speciale gelegenheid, maar we kunnen net zo goed schenken op Ronalds verjaardag.' Hij schonk de wijn en gaf ieder van de leerlingen een glas drank. 'Op Ronalds gezondheid!'
Eleanor legde de beker aan haar lippen, maar voordat ze een slok nam, klonk er een schreeuw. 'Ron!'
Eleanor keek met een ruk om. Ron lag op de grond, zijn glas in stukken naast hem. Alsof hij bezeten was, schokten zijn ledematen hevig. Belletjes speeksel dropen uit zijn mond en zijn ogen puilden uit hun kassen. Eleanor hapte naar adem. 'Professor, doe iets!' Ze keek beangstigd naar Ron, waardoor haar ook haar beker op de grond kletterde. Maar professor Slughorn leek wel verlamd van schrik, hij wist totaal niet wat hij moest doen en Ron kleurde ondertussen blauw. Hij kokhalsden en zijn lichaam kreeg ernstige stuiptrekkingen. Eleanors ogen begonnen te tranen, ze kon er niet tegen hem zo te zien en niks te kunnen doen. Schichtig keek ze om.zich heen of ze iets kon vinden, maar ze had geen idee waar ze in dit onbekende gebied iets kon vinden dat Ron kon helpen. Plotseling sprong Harry over een laag tafeltje en rende naar de open toverdrankendoos toe op Slughorns bureau. Eleanor rende achter hem aan, ze had geen idee waar ze naar zochten, maar ze moest helpen. Ze trokken lades open en gooide de inhoud uit over tafel, toen plotseling; 'Daar!' Harry graaide iets van de tafel en rende op Ron af, waarna hij de inhoud van zijn hand in Rons mond propte.
'Wat is dat?' Eleanor hurkte naast Rons lichaam en pakte zijn hand vast, terwijl ze in doodsangst naar hem bleef staren. Zijn lichaam schudde van top tot teen en toen veroerde hij zich ineens niet meer. Zijn hoofd viel opzij en zijn ogen dicht.


Eleanor lag in haar bed, de avond was ondertussen gevallen en het avondmaal was achter de rug. De gehele dag had ze met zenuwen rondgelopen, omwille wat er met Ron was gebeurd. Toen ze eindelijk de ziekenzaal mochten betreden, lag hij nog buiten bewustzijn op bed. Ook Fred, George, Molly en Arthur waren naar school gekomen. Eigenlijk om hem te feliciteren met zijn verjaardag, maar dat moest even wachten. Ze hadden zitten discussiëren rond Rons bed over hoe hij in hemelsnaam vergiftigd kon worden. Eleanor had zichzelf amper in het gesprek vermengd, maar toen Hagrid de deuren door kwam stormen, had ze geprobeerd hem wat te kalmeren. Echter, Harry en Hermione vonden dat ze Ron even alleen moesten laten met zijn familie en verlieten de ziekenzaal.
Eleanor was zich kapot geschrokken, ze kon de hele middag niets anders zien dan Rons schokkende lichaam op de grond, terwijl de schuim uit zijn mond droop. Eleanor was richting de kelder gelopen, waar ze nog zo van slag was dat ze niet eens reageerde op de gekkigheid die Justin en Ernie hadden uitgehaald in de gemeenschappelijke ruimte. Ze was direct naar de slaapkamer gestormd en op bed geploft. Tijdens het avondmaal, kwam ze wat eten halen, maar ze was zo moe van alle stress, dat ze daarna gauw was gaan slapen. Morgen had ze immers weer een lange dag te gaan. Die nacht had ze echter niet goed geslapen. Ze was rusteloos en verstrikt geraakt in vele gedachten en nachtmerries. Tijdens Charms les de volgende dag was ze net zo afwezig.
'Je ziet er niet uit,' merkte Jenna op en Eleanor keek chagrijnig naar haar om. 'Dankje voor deze opheldering. Daar was ik nog niet van op de hoogte,' mopperde ze en zwaaide met haar staf boven een leeg glas, waarna ze 'Aquamenti' mompelde en het glas met water vulde.
'Hoe voelt Ron zich nu?' Ook Jenna probeerde de spreuk uit, maar dit zorgde er echter voor dat ze haar beker met een enkele waterstraal van het bureau stootte. Eleanor pakte de beker op en haalde haar schouders op. 'Weet ik niet, hij is nog niet bij bewustzijn.'
'Wat naar.' Jenna zwaaide opnieuw met haar staf, deze keer hield Eleanor haar beker vast, zodat deze zou blijven staan. 'Ik krijg het gewoon niet voor elkaar!' mopperde Jenna, toen de beker bijna uit Eleanors handen werd gesproeid.
'Je maakt de beweging te vroeg af, je moet een golf maken met je hand. Kijk zo.' Eleanor zwiepte haar staf boven Jenna's beker en vulde deze met water. 'Uitmuntend, mevrouw Whelan! Prachtig gedaan!' riep Professor Flitwick dolblij en liep naar hun tafeltje toe. 'En mevrouw Owen, lukt het met u?'
Jenna pakte twijfelend een tweede beker en hield haar staf erboven. 'Aquamenti.' zei ze en zwaaide met haar staf. De beker vulde zich met water en Jenna liet van vreugde een gilletje horen. 'Prachtig, prachtig! Goed gedaan,' prijsde Professor Flitwick haar en liep toen naar de volgende tafel toe.
Jenna omhelsde Eleanor, dolblij dat ze de spreuk eindelijk onder de knie had.
Na de les maakte Eleanor een omweg naar de Grotr hal, langs de ziekenzaal en vroeg aan Madam Pomfrey of ze Ron mocht bezoeken. 'Ga maar kindje, hij is net wakker.' Bij die woorden maakte Eleanor bijna een sprongetje van geluk. Toen ze binnen kwam lopen, zat Hermione al aan zijn bed. Ze had zijn hand in de hare genomen en glimlachte.
'Hi,' zei Eleanor zachtjes en Hermione en Ron keken op. 'Hoe voel je je?' Ze ging naast hem staan en keek hem glimlachend aan.
Ron haalde zijn schouders op. ''t gaat. Ik zou wel graag uit bed willen, eigenlijk.'
Eleanor knikte begrijpelijk. 'Dat zal toch nog even moeten wachten, denk ik. Hoelang moet je blijven?'
'In ieder geval een week, misschien twee.'
Eleanor keek hem geschokt aan. 'En de wedstrijd dan? Jullie spelen tegen Hufflepuff volgende week.'
Ron draaide zijn hoofd van haar weg en staarde naar de muur voor zich. Toen vloekte hij hard en sloeg de dekens van zich af, vastberaden om op te staan en de ziekenzaal te verlaten.
'Meneer Weasley! Ik verzoek u vriendelijk te blijven liggen!' krijste Madam Pomfrey vanaf haar kamertje en Ron ging mokkend weer liggen. 'Het is niet eerlijk! Ik zet het de persoon betaald die mij dit heeft aangedaan.'
'Ron, als we wisten wie het was, dan was er allang met hem of haar afgerekend,' zei Hermione en keek hem medelevend aan. Ze wist hoe belangrijk Quidditch voor hem was, Het was lastig om te zien dat dit hem nu werd afgenomen.
'Ik kan hier toch niet zomaar blijven zitten?!' riep hij gefrustreerd en Hermione en Eleanor wisselde een blik met elkaar. 'Je zult wel moeten, Ron. Hetgeen waar ik me meer zorgen over maak is dat de dader nog steeds vrij rondloopt. Eerst Katie en nu jij. Dumbledore moet oppassen, iemand zit achter hem aan. Die fles drank was voor hem bedoeld, vertelde Slughorn en Katie was opweg naar Dumbledore toen.'
Hermione knikte instemmend. De ketting en de drank waren allebei voor Dumbledore bestemd. Het was wel een opluchting dat de dader niet achter random studenten aanging, maar het feit dat het hem niks uitmaakte dat onschuldigen kwaad werden gedaan, was wel weer verontrustend.
De beveiliging was alleen maar strenger geworden deze dagen. Iets dat voor Eleanor problemen zou opleveren als ze ooit nog Het Verboden Bos ongezien wilde betreden. Toen Harry echter binnen kwam lopen, kreeg ze een idee.
'Harry! Hoe gaan we het nu doen met de wedstrijd?' riep Ron gelijk zonder zijn vriend eerst gedag te zeggen.
Harry keek hem beteuterd aan. 'Helaas zal ik Cormac moeten inzetten. Ik heb geen andere keus.'
Alsof Ron's teleurstelling nog niet groot genoeg was. Eleanor voelde zich rot voor de twee. Het feit dat Cormic voor het doel stond, zou de wedstrijd wel een heel stuk moeilijker maken. Behalve dan dat die zak stront vaak een hoge irrigatiegraat van Harry raakte.
Toen Ron hoogst enthousiast zijn haat over Cormac op tafel gooide, pakte Eleanor haar kans. 'Harry, ik heb een gunst te vragen.' begon Eleanor toen en Harry trok nieuwsgierig zijn wenkbrauwen op.
'Zou ik misschien vanavond je Invisibility Cloak mogen lenen?' vroeg ze op een zachte toon, in de hoop dat Ron en Hermione het niet hoorde onder Rons gescheld door. Harry knikte. 'Prima, waarvoor heb je het nodig dan?'
'Ik wil een boek zoeken in The Restriced Section in de bibliotheek, maar ik kreeg geen toestemming van Professor Sprout. Ik wilde even zien of ik daar wat zou kunnen vinden,' loog ze.
Harry keek haar onderzoekend aan. 'Je weet dat het je eigen verantwoordelijkheid is, hé?'
Eleanor knikte uitbundig. 'Natuurlijk, natuurlijk! Ontzettend bedankt!'
'Ik neem de Cloak bij het avondmaal wel mee, dan kun je die in je tas stoppen. Maar wat je ook van plan bent, doe voorzichtig. De hallen worden extra vaak gecontroleerd deze dagen.'
Eleanor knikte. 'Weet ik, ik ben een Prefect weet je nog.'
'..als hij het waagt de wedstrijd te verklootten, dan doe ik hem wat!' eindigde Ron zijn gemopper. Zijn oren waren ondertussen vuurrood aangelopen. Madam Pomfrey, die het halve gesprek had opgevangen, kwam haastig aanrennen om Hermione, Harry en Eleanor naar buiten te sturen met de smoes dat Ron rust nodig had.
Die avond werd er alleen maar over Ron gesproken aan de tafels. De Hufflepuff studenten bleven Eleanor continue bestoken met vragen, maar nadat Jenna haar mond had opengetrokken en gezegd dat de eerste persoon die nog een vraag stelde pudding naar zijn hoofd kreeg, was iedereen opgehouden. Harry had Eleanor de Cloak overhandigd en ze had deze in haar tas gepropt zonder dat iemand het door had. En die avond, toen ze in bed lag, had ze niet zoals iedereen een pyjama aan. Ze lag in bed, in een warme broek met dikke sokken; een wollen trui en haar muts, sjaal en handschoenen onder haar bed; klaar om de nachtelijke lucht te betreden. Het was dan wel maart, de kou hing nog steeds in de lucht, zeker 's nachts. Het was nog vroeg en het enige waarmee ze de tijd kon besteden was lezen. Ze greep naar het boekje onder haar kussen en las even een bladzijde.


27 maart,

Eindelijk is het zover, ik ben 18! En hoewel ik aan het begin van het jaar in was voor een feestje, laat ik het vandaag maar rusten. Een stukje taart en een keer proosten, daar houd ik het bij. Ik hoef geen nieuwsgierige ogen en ik heb echt geen zin in al die aandacht. Ik heb me al te veel in de nesten gewerkt....


Eleanor sloeg verbijsterd het boek dicht. Dit was het meest deprimerende dat ze in het boekje had gelezen. Wat bedoelde haar moeder hier mee? Misschien moest ze nog maar een keer wat bladzijden terug lezen. Eleanor sloeg een paar bladzijdes terug, maar kwam tot de ontdekking dat de helft uit het boekje was gescheurd. Dat was apart, waarom zou Sarah dat hebben gedaan?
Lang kon ze er niet over na denken, want toen ze op de wekker naast zich keek, zag ze dat het al half 9 was. Ze verstopte het boekje gauw en ging liggen. Eleanor lag verscholen onder haar dekens met haar ogen dicht, wachtend totdat de andere leerlingen de slaapkamer inkwamen. 'Oh, Ella slaapt al. Zachtjes doen,' hoorde ze Susan zeggen en even later klonk er wat zacht gestommel en gefluister. En toen was het stil.
Het voelde alsof Eleanor al uren in bed lag, wachtend totdat ze zeker wist dat de meiden sliepen en de Gemeenschappelijke ruimte leeg was. En toen ze het zeker wist, sloeg ze haar deken van zich af en trok haar schoenen aan.

Reacties (6)

  • chanyeoI

    Eleanor, you sneaky bastard. Hoewel ik het eigenlijk alleen maar logisch vind...
    Morgenochtend mondeling voor Frans. Doet er iemand mee met niet willen?
    +kudo

    4 jaar geleden
  • EvilDaughter

    Vakantie!!
    Oh, die van jou is afgelopen... Dat is kut...
    Ik ben zo benieuwd wat ze gaat doen!

    Ligt het aan mij of activeer je niet zoveel meer van je andere verhalen?

    4 jaar geleden
  • magiclove

    snel verder

    4 jaar geleden
  • bizzlesizzler

    Ik heb helemaal geen vakantie

    4 jaar geleden
  • Mouli

    Haha loooool ik heb nu vakantie:P

    4 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen