Foto bij Hoofdstuk 50

+ Niall James Horan +


Liz en Jellanie hebben goed werk geleverd, wat mijn humeur goed doet. Ze hadden de sleutels en bijbehorende uitleg gisteravond onder mijn deur door geschoven en hadden driemaal op de deur geklopt. Vervolgens waren ze snel weggelopen, bang om betrapt te worden. Ik begrijp dat ook wel, als ze tot medeplichtig worden veroordeeld dan is een gevangenisstraf onvermijdelijk. Ik verbaas mezelf over het feit dat ik zelf geen enkele stress voel. Daarentegen zelfs, ik ben eerder opgewekt en energiek. Heel de nacht was ik wakker geweest. Ik had wel 20 keer herhaald welke sleutel bij welk slot hoort. Ook mijn plan heb ik talloze keren opnieuw doorgenomen, het was waterdicht. Hoe erg het ook klinkt, ik heb er zin in. Eindelijk zal ik mijn zin krijgen, eindelijk zal ìk degene zijn die wint.

Met een smerige glimlach op mijn gezicht steek ik de eerste sleutel in het slot van de geheime kamer. Ik voel de adrenaline door mijn lichaam stromen. Het slot gaat zonder enige moeite open. Ook de andere sloten gaan snel open. Ik geef een zetje aan de deur die krakend open gaat. Een grote grijns siert mijn gezicht en mijn handen beginnen te trillen van opwinding. Het is eindelijk zo ver, niets of niemand kan mij meer tegenhouden. Ik pak de fakkel weer vast die ik op de grond had gelegd. Ik schijn eerst naar binnen en kijk schichtig de kamer rond, er zeker van zijnde dat er geen vallen of alarmen verstopt zitten. Gelukkig is dat niet het geval, deze kamer is bovendien al tientallen jaren niet meer gebruikt. Ik stap naar binnen en neem rustig de tijd om - om me heen te kijken. De kamer is niet groot, er staat enkel een kleine kast en een bureau. Zonder te aarzelen loop ik naar het kastje toe en hou de fakkel ietwat dichterbij. Ik bekijk de potjes en flessen die op de planken liggen en al snel valt mijn blik op de fles die ik moet hebben. Ik leg de fakkel neer op de grond en pak met mijn nog altijd trillende hand de fles vast. Ik wikkel hem snel in een doek en doe hem vervolgens in de tas die over mijn schouder hing.

“Niall dit kunnen we niet doen, het kan niet! Hij heeft een kind! Hij heeft een gezin waar hij voor moet zorgen, Niall. Het is te bruut, hier is gewoon geen discussie over mogelijk, we doen het niet! En hoe halen Liz en Jellanie het in hun hoofd om hierin mee te gaan?!” Teleurgesteld kijk ik Sophia aan. “Wil je dan niet gelukkig zijn? Dat is toch wat je wilt? Met mij? Dit is de enige manier, Soph.” “Nee Niall, er is vast iets anders wat we kunnen doen. Je gaat je eigen broer toch niet vermoorden?!” Ik sein meteen dat ze stiller moet zijn. Ik kijk toe hoe ze met een diepe zucht op het mooi opgemaakte bed ploft. De angst en onwetendheid is van haar gezicht af te lezen. Ik zet de tas voorzichtig neer op de bank en loop vervolgens naar haar toe, om vlak voor haar neer te knielen. Ik pak haar handen vast en kijk haar in haar bruine ogen aan. “Sophia, luister naar me. Ik heb geprobeerd om een andere mogelijkheid te zoeken, echt waar. Ik heb dagen en nachten wakker gelegen. Geloof me als ik je zeg dat dit de enige oplossing is. Ik wordt geacht om over twee dagen met Annick te trouwen. Als we dit nu niet doorzetten dan gaat de bruiloft door en trouw jij over een aantal weken met Greg. Dat wil je toch niet? Als dit slaagt dan word ik koning van Ierland en dan word jij mijn koningin.” Het laatste fluister ik zacht. Het klinkt als een droom. Een droom die uit kan komen als Sophia hiermee akkoord gaat. Verbaasd sper ik mijn ogen open als ik haar lippen op de mijne voel. Ik ben even overrompelt, omdat ik het totaal niet zag aankomen. Al snel kan ik er van genieten en zoen ik haar vol overgave terug.

Een paar druppels zouden genoeg zijn. Sophia zag uiteindelijk ook in dat dit de enige oplossing was en dus ging ze er mee akkoord. Ze bood zelfs nog aan om me te helpen. De paar druppels die we nodig hebben had ze voorzichtig in een leeg parfumflesje gegoten. Ik had haar gezegd dat ze gewoon naar de dinerzaal moest gaan, net zoals de rest van het kasteel. Ik zou vlak na haar aankomen zodat niemand iets door zal hebben. Liz en Jellanie zorgen er voor dat de kleurloze vloeistof in de wijn van Greg terecht komt.

Inmiddels toch wel een beetje zenuwachtig zit ik tussen Annick en moeder in. Mijn handen zijn bezweet en mijn hersenen draaien overuren. Ik wordt langzaamaan gek van de spanning. Greg zit tegenover mij, naast Sophia. Het diner kan elk moment geserveerd worden. “En Niall, een beetje nerveus? Nog maar twee dagen en dan stapt de jongste van het gezin in het huwelijksbootje.” Ik schrik op van de stem van Greg. Snel werp ik een blik op Sophia, die me geruststellend aankijkt. Ik moet rustig blijven, als ik nu zenuwachtig gedrag ga vertonen dan heeft iedereen meteen door dat ik de misdaad heb gepleegd. “Het gaat.” Zeg ik kortaf. Ik zie hoe een smerige grijns op zijn gezicht zichtbaar word en meteen voel ik me minder zenuwachtig. Straks is die grijns er niet meer.

Met ingehouden adem kijk ik toe hoe iedereen, waaronder Greg, hun glas opheft. Ik doe hetzelfde met mijn zweterige hand en richt mijn blik op de ogen van Greg. Hij kijkt me aan en ik zie pure haat. “Proost.” Zeg ik emotieloos. “Proost.” Hoor ik de rest aan tafel herhalen. Snel neem ik een slok om vervolgens mijn glas weer neer te zetten en me enkel te richten op de gezichtsuitdrukking van Greg. Zijn ogen blijven op de mijne gebrand als ik zie hoe zijn glas dichterbij zijn mond komt. Ik zucht zacht en opgelucht als ik zie hoe hij de vloeistof doorslikt. Even lijkt het alsof de tijd stil staat, totdat ik een snak naar adem hoor.


AAAAAH dat was het laatste hoofdstuk van deel 1 alweer?!?! STAY TUNED VOOR DEEL 2! COMING SOON! I LOVE YOU GUYS

Reacties (10)

  • VeerleClifford

    Greg heeft het niet gedronken...

    6 jaar geleden
  • Infrared

    Ben bang dat 't niet Greg is, lol

    6 jaar geleden
  • Hemmingz

    Snel verder jij

    6 jaar geleden
  • Hemmingz

    Snendndndndnd

    6 jaar geleden
  • Creator

    Ik denk dat het gif in het verkeerde drankje zit..

    6 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen