Chapter 54

Door: maybo
Onderdeel van: Living the dream - George Weasley 16+
Laatst bijgewerkt: 1 jaar geleden
Geactiveerd op: 1 jaar geleden

Foto bij Chapter 54

breed | medium | small

Ik huppel voor Fred en George uit het schoolgebouw in. ‘Het komt weer goed met jullie vader, mijn ouders en broer accepteren mij, ook al is mijn moeder nog niet de oude. we kunnen eindelijk weer zwerkbal spelen en hebben jullie geen zin om dit gebouw en de docenten te terroriseren voor de laatste paar maanden?’ Ze kijken elkaar aan. ‘Ja, over zwerkbal…’ Ik kijk ze argwanend aan. ‘Wat is er met zwerkbal?’ ‘Toen jij in coma lag was er een soort van akkefietje met Malfidus bij een zwerkbalwedstrijd…’ ‘Wat voor akkefietje?’ ‘Malfidus beledigde onze familie en die van Harry en hij beledigde jou. Het komt erop neer dat wij en Harry dat niet accepteerde.’ ‘En?’ Ze kijken schuldig weg. ‘Omber heeft ons uit het zwerkbalteam gezet…. George, mij, en Harry.’ Ik kijk ze ongelovig aan. ‘Wat?! Dat kan ze niet maken!’ Fred zucht. ‘Geloof me, dat kan ze wel.’ ‘Maar jullie houden van zwerkbal en nu hebben we geen zoeker èn beukers meer!’ ‘Ginny vervangt Harry en naar nieuwe teamleden wordt gezocht. Maar ze hebben jou nog en jij-’ ‘ahem.’ Ik verstijf wanneer ik een al te bekend geluid hoor. Serieus? Op mijn eerste dag? Ik draai langzaam om en ontmoet de roze suikerfee. ‘Professor Omber.’ Ze glimlacht zoetjes. ‘Ik ving in mijn voorbijgaan uw gesprek op met de heren Wemel, maar ontdekte een fout.’ Ik trek een wenkbrauw op. ‘Een fout?’ ‘Ja, meneer Wemel zij dat u nog in het zwerkbalteam van Gryffoendor speelt.’ ‘En dat is een fout, omdat…’ ‘U niet meer in het team speelt.’ Fred en George komen aan weerszijden van mij staan. ‘Hoe bedoelt u?!’ Ze lacht “medelijdend” om zijn vraag. ‘Dat lijkt mij duidelijk. De buitenschoolse activiteiten zouden veel te gevaarlijk zijn voor de andere leerlingen als er een oncontroleerbaar wezen meedoet.’ Ik duw mijn armen tegen de borst van Fred en George om ze tegen te houden. ‘Maar professor, ik heb helemaal niets fout gedaan!’ ‘Het is beter om te voorkomen dat het gebeurt dan er wat aan te doen nadat het gebeurt is.’ ‘Maar ik ben op het moment volledig menselijk.’ Smeek ik. ‘Een halfbloed is nooit volledig menselijk.’ Ze draait zich om om weg te lopen. ‘En bovendien…’ Ze wijst omhoog en vertrekt dan. Ik kijk in de richting waar ze naar wees en zie er een nieuwe mededeling hangen. “Vanaf nu is het wegens veiligheidsomstandigheden voor alle weerwolven en fabelwezens verboden om deel te nemen buitenschoolse activiteiten of fysiek contact te maken met medeleerlingen.”

‘Professor, dit kan ze niet doen!’ Anderling kijkt geschrokken op. ‘Mevrouw Wood, Meneren Wemel en Wemel, waar slaat dit op?! De vakantie is nauwelijks voorbij en nu al…’ ‘Omber verbiedt Nola om zwerkbal te spelen!’ ‘En om anderen aan te raken!’ De blik van Anderling verandert naar woede, maar dan bedoel ik ook enorme leeuw woede. Zo boos heb ik haar nog nooit gezien en haar zachte toon lijkt het alleen maar dreigender te maken. ‘Wat?’ Ik kijk naar de grond. ‘Ze heeft toestemming van Droebel om mij te schorsen van schorsen van alle buitenschoolse activiteiten.’ ‘En dat is niet eens het ergste,’ Begint Fred. ‘Ze mag niemand een knuffel geven, zelfs geen hand!’ Anderling staat op. ‘Wij gaan naar het schoolhoofd.’ ‘Ik weet niet of ik dat zou doen als ik u was, aangezien u dan het uw positie en die van het schoolhoofd in gevaar zal brengen.’ George pakt beschermend mijn hand vast. Omber is echt vastberaden van mij af te komen. ‘Wat heeft mevrouw Wood gedaan dat deze maatregel gemaakt is?’ ‘Nog niets, maar moet u zich al die brieven voorstellen als de ouders te horen krijgen dat ze medeleerling aangevallen heeft en als ik u was, meneer Wemel, zou ik haar hand loslaten, want…’ ‘Jij bepaald niet of ik de hand van mijn vriendin vasthoudt. Jezus, je bepaald niet eens of ik seks met haar heb midden op het schoolterrein.’ Ik kijk George ongelovig aan en hoor Fred ‘Awesome.’ Mompelen. ‘Het lijkt mij het beste als jullie nu naar jullie leerlingenkamers gaan.’ Zegt Anderling streng. Ik ren snel weg en trek de tweeling mee voor Omber of George wat kan zeggen. Ik sleep ze mee door de gangen tot we in de leerlingenkamer zijn. ‘Ben je gestoord?!’ Fred klapt in zijn handen. ‘Ombers gezicht was goud toen je dat zei.’ Hij schatert en George geeft hem een high five. ‘En dit is de rede waarom wij broers zijn.’ Angelique voegt zich bij ons en ik kijk haar wanhopig aan. ‘Wat is er gebeurt?’ ‘Omber is gebeurt.’ Ik sla mijn armen over elkaar. ‘Ze heeft mij ook verboden mee te doen in het zwerkbalteam en om andere leerlingen aan te raken op welke manier dan ook, omdat ik gevaarlijk ben.’ ‘WAT?! De tweeling en Harry zijn ook al uit het team gezet. We kunnen jou echt niet missen!’ Ik haal mijn schouders op. ‘Ga jij dan maar de strijd met haar aan, want wij komen nergens.’ Ze knikt. ‘Oh dat ga ik doen.’ Ze slaat Fred tegen zijn schouder. ‘Waarom lachen jullie?!’ Ik mijn lach nu ook niet mee verbergen. ‘George moest van Omber mijn hand loslaten en toen heeft hij gezegd dat Omber niets te maken had met of en hoe hij mij aanraakt zelfs niet als het over seks gaat en daarna zijn we gevlucht.’ Ze schudt lachend haar hoofd. ‘Jullie zijn zo kinderachtig.’ Fred legt verontwaardigt zijn hand over zijn hart. ‘Angelique! Er is een verschil tussen kinderachtig en rechtvaardig!’ ‘Dat is niet rechtvaardig.’ George fronst. ‘Je hebt gelijk… Laten we de regels gaan breken!’

Wanneer ik de trap van mijn slaapzaal af kom, wachten Fred, George en Leo al op mij. ‘Kunnen we nu dan eindelijk gaan ontbijten?’ Ik lach en spring op George zijn rug die het al aan zag komen en mij opvangt. ‘Hoe voel je je?’ Ik speel met zijn haren. ‘Prima.’ ‘Prima?’ Hij kijkt mij vragend aan. ‘Ja.’ ‘Vanavond is de eerste volle maan sinds alles. Het kan gevaarlijk zijn, iemand wil duidelijk van je af komen.’ ‘Georgie,’ Ik druk een kus op zijn wang en laat me van zijn rug zakken. ‘Ik voel me goed. Sterker zelfs!’ Hij lacht. ‘Als jij het zegt.’ Ik pak zijn hand, maar zie vanuit mijn ooghoek een zwadderaar een van zijn vrienden aantikken en naar mij wijzen. Ik laat zijn hand langzaam weer los. ‘Hé zullen we anders in de keukens gaan ontbijten? Ik heb niet zo veel zin in zwadderaars.’ ‘Ja, tuurlijk.’ We schieten de lege zijgang in met de schilderij met de fruitschaal. Ik kietel de peer en het schilderij zwaait open. Leo zucht. ‘Nola, wij gaan ons niet tegen laten houden door Omber en zeker niet door een groepje zwadderaars.’ ‘Ja, het maakt ons echt niet uit of ze ons straffen.’ ‘Jullie lopen waarschijnlijk geen gevaar. De regel is dat ik geen contact mag maken met jullie niet dat jullie geen contact mogen maken met mij, maar ik zie haar graag proberen mij pijn te doen.’ George grijnst. ‘Hé, is het anders goed als wij jullie zo zien voor de eerste les?’ Fred en Leo knikken en George trekt mij mee. ‘Waar gaan we heen?’ Hij trekt mij mee een zijgang in en opent een lokaaldeur. Het lokaal is leeg, er is geen docent en geen leerling. ‘Wat doen we hier?’ ‘We saboteren Omber.’ Hij draait zich om en drukt zijn lippen op die van mij. Zijn handen glijden naar mijn boven benen en hij tilt mij op. In een reflex sla ik mijn benen om zijn middel. Hij loopt naar de andere kant van het lokaal en legt mij op iets hards neer. Hij begint mijn bloes langzaam omhoog te trekken. Ik lach. ‘Leg me nog eens uit… Hoe helpt dit om Omber te saboteren?’ Hij glimlacht en geeft mij nog een kus. ‘Nou… Dit is haar bureau.’

Kudo Door naar het volgende hoofdstuk

Reacties

Er zijn nog geen reacties op dit hoofdstuk.



Details

32 (0 | 0)

12+

1305

106 (0)

Share