Foto bij O46 | Fuin


Hoewel de witte stad er van een afstand trots en stralend had uitgezien, merkte Arnubên hoe erg de stad wel niet veranderd was. Alle muren, die van dichtbij grauw uitzagen, waren bemand door de wachten van Gondor. De poorten waren gesloten, de tegenwind voerde geen geluiden met zich mee en geen enkele vlag wapperde uit. Als de Dunedain de wachten op de muur niet had zien bewegen, zou hij gezworen hebben dat de stad verlaten was. Arnubên had doorheen de jaren Minas Tirith enkele malen bezocht, maar nooit eerder was haar aanblik zo grimmig. Gandalf stak zijn hand op en de wachten lieten hen door de poorten. Binnen de stadsmuren was er meer bedrijvigheid, al bleef Arnubêns blik hangen bij een jongetje dat kraaide toen hij een houten snijwerkje van de grond opraapte, en zijn moeder, die hem angstig bij haar trok en naar de donkere lucht keek. De schaduw van Mordor kroop langzaam over Minas Tirith heen, en dat vulde de harten van de inwoners met angst.

'Verwittig Faramir van mijn komst. Ik moet hem spreken.' Zei Gandalf nadat hij terugkwam uit de zaal waar hij alleen met Denethor had gesproken. De wacht knikte en rende weg. Arnubên ging rechtstaan.
'Waar is Andúnë?' Gandalf had haar met zich mee genomen, maar zij had de zaal echter niet verlaten.
'Ik heb de situatie met Denethor besproken en hij heeft ermee ingestemd om Kali in Minas Tirith te herbergen. Ik heb haar naar haar verblijf hier gebracht. Er zal haar hier niets ontbreken en ze zal dichtbij genoeg zijn om actie te ondernemen wanneer we nuttige informatie ontdekken.' Dat antwoord stelde Arnubên echter niet gerust. Hij vond het onprettig nu de halfelf niet meer bij hem was, alsof zijn toekomst met haar verdwijnen een tikje donkerder werd.
'Maar waar is ze?' Voordat de Tovenaar antwoord kon geven, werden ze echter onderbroken.
'Mithrandir! Ik had niet verwacht u hier zo gauw terug te zien!' Gandalf lachte en ging naar de man toe.
'Faramir! Daar ben je dan! Zou je ons kunnen vergezellen naar de archieven? Ik leg je onze opzet onderweg wel uit.' Arnubên liep stil naast de twee anderen terwijl Gandalf Faramir inlichtte. Tot de verbazing van de Dunadan was de man van vele zaken nog niet op de hoogte. Zo had hij nog nooit gehoord van Kali, noch over de Tovenaar die voor Sauron werkte. Het leek erop dat Gondor de afgelopen jaren erg van de rest van de wereld afgezonderd was geraakt, en Arnubên twijfelde ten zeerste of dat wel een goede ontwikkeling was.
Faramir opende twee zware deuren voor hen en Gandalf stapte als eerste naar binnen. Hij nam de ruimte in zich op en siste tussen zijn tanden. 'Is de bibliothecaris volledig blind geworden?'
'Hijzelf beweert van niet. Mijn vader geeft echter niet genoeg om kennis om aan zijn woord te kunnen twijfelen.' Gandalf zuchtte. 'Misschien is het beter wanneer we ons opsplitsen. Zoek boeken over mensen of Elfen die Sauron of zijn heer Morgoth het hoofd boden. Als je er één gevonden heb, verwittig me dan.' Arnubên fronste zijn wenkbrauwen, maar Gandalf leek te veel in zijn eigen gedachten verzonken te zijn om dat op te merken. Arnubên liep een gang in. De boeken lagen overal verspreid: op de schappen, op de grond, opengeslagen, ondersteboven, tussen andere boeken. Arnubên hurkte zich en begon de titels van de onderste rij te lezen. ... Een beknopte geschiedenis van Gondor. De opkomst van de Eorlingas. Het ... 'Oempf!' Arnubên viel op zijn knieën en keek verontwaardigd omhoog. Voor hem stond een lange, pezige man die langzaam met zijn gigantische ogen knipperde.
'Excuseer mijnheer. Ik had niet verwacht dat er nog mensen aanwezig waren. Niemand verteld me ooit wat.' Hij probeerde zijn hand naar Arnubên uit te steken, maar hij leek vergeten te zijn dat hij een boek vasthield, waardoor dat met een klap voor Arnubên op de grond viel.
'Geen probleem, ik heb geen hulp nodig', zei Arnubên vriendelijk. Hij ging rechtstaan en gaf het boek terug aan de bibliothecaris.
'Ja. Nou. Dan. Ik moet... ' Een andere stem doorbrak echter het gestotter van de oude man.
'Arnubên? Ben jij dat?' Arnubên keek op. Aan het einde van de boekenrij stond een vrouw die zo adembenemend was, dat de geruchten dat ze elfenbloed bezat wel moesten kloppen. Zelfs in de vale belichting van het archief leek haar huid nog net zo prachtig, en haar haren nog net zo stralend als in Arnubêns herinneringen. Dat was een andere tijd geweest, bedacht hij zichzelf bestraffend. Een van rozen, wandelingen en maanlicht. Een tijd waarin hij graag naar Dol Amroth ging.
'Lothiriel', bracht hij weinig intelligent uit. Ze stapte naar hem toe. Arnubên slikte en keek naar de boeken. 'Ik had niet verwacht jou hier te treffen.'
Zelfs uit zijn ooghoek zag hij het nonchalante handgebaar dat ze maakte. 'Mijn vader heeft besloten hier te verblijven, zodat hij de troepen die hij bij die van Minas Tirith heeft gevoegd zelf in bedwang kan houden. Jouw aanwezigheid verbaast me echter meer. De laatste keer verdween je met de noordenwind en liet je vervolgens niets meer van je horen.'
Hij balde zijn vuisten en toen hij antwoordde was zijn stem ruw. 'Het spijt me. Om een of andere reden keek ik niet uit naar het bijwonen van je huwelijksdag.'
'Arnubên..'
'Niet doen, Lothiriel. Alsjeblieft. Als je nog iets om me geeft, laat me dan alleen. Ik wil er niets van horen.' Arnubên keek haar niet aan. Hij wilde niet in dat prachtige gezicht kijken, omdat hij wist dat hij dan verloren zou zijn. In plaats daarvan haalde hij het gezicht van haar vader voor de geest, en de manier waarop die tegen hem gezegd had dat Lothiriel op het punt stond te trouwen met een ander.
Lothiriel liep voorbij hem en nam het boek dat de bibliothecaris nog steeds in zijn handen had over.
'Ik ben niet getrouwd. Hoe had ik dat gekunnen?'
Arnubên keek op, maar zij liep reeds het archief uit, met haar ogen naar de grond gericht.

Een extra hoofdstukje omdat Dúath gisteren in de top stond! *O*

Reacties (2)

  • Schack

    Aaaah. Dus daar hebben we Lothiriel. In ieder geval geef je hier ook weer een andere wending aan. Nu Éomer er nog bij gooien.:Y)

    3 jaar geleden
  • Croweater

    En dat is ie waar hij hoort.^^
    Ik ben wel benieuwd naar het verhaal van die twee. Al hoopte ik vooral op een Elrond POV.
    Misschien dat ik je nog wel eens wil betalen voor een Elrond fanfic, als je weer tijd hebt. :'D

    3 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen