Foto bij O55 | Fuin



Haar ogen gleden naar de stad, op zoek naar mogelijke ontsnappingsroutes, maar haar gedachten werden onderbroken toen de wolven door hun poten zakten en zachtjes begonnen te grommen.
'Stil!' siste Kali, maar toen hoorde ook zij de naderende voetstappen.


Met zijn zwaard getrokken sloop hij de trap af. Toen de Nazgul de muren aanvielen, had hij onmiddellijk de troepen op hun post gezet en de mannen moed in gesproken. Hij was van plan geweest hen bij te staan, maar het knagende gevoel van onheil in zijn borst had hem er toch van overtuigd de soldaten te verlaten en Kali's cel te gaan controleren.
Faramir was niet verbaasd geweest toen hij de dode wachten voor een lege cel had ontdekt. Het bloed was echter nog warm geweest, dus hij wist dat de halfelf nog niet ver kon zijn. Daarom had hij de nabije gangen uitgekamd - totdat hij het zachte gegrom had gehoord, en de heldere stem die daarop volgde. Hij had Sauron's dienaar gevonden.
'Ik weet dat je daar bent,' klonk het kalm, gevolgd door een woest gegrauw. De man van Gondor aarzelde slechts een seconde vooraleer hij de gang in stapte.
'Kali', zei hij, met een beleefde hoofdknik.
'Dit gevecht kan je niet winnen. De Nazgul is hier om me mee te nemen. Ga terug naar je mannen. Vergeet dat je mij gezien hebt. Doe het nu, want dit is de enige kans die ik je geven zal.' Hij klemde zijn zwaard steviger vast. 'Jij valt onder mijn verantwoordelijkheid. Jouw ontsnapping kan ik niet toelaten.'
Ze staarde hem aan, haar ogen donker en onleesbaar. Faramir voelde hoe zijn nekhaar overeind kwam te staan. De wolven - degenen die voor de dood van zijn wachten hadden gezorgd, begreep hij nu - doken in elkaar.
Kali draaide haar hoofd weg en staarde de donkere nacht in.

Arnubên rende door de gangen, die allen leeg leken te zijn. Ongetwijfeld waren alle wachten naar de stadsmuren of de kamers van de stadhouder gegaan toen de Nazgul de muren aanviel. Het was nu al een tijdje geleden sinds hij de kreten van het wezen gehoord had, alsof het vol spanning afwachtte op een volgende ontwikkeling. Arnubên moest slechts weinig moeite doen om te raden wat dat kon zijn.
Nog voordat hij Kali's cellen had bereikt, nestelde het gevoel van naderende dood hem in de borst. Het was alsof hij niet werkelijk durfde onder ogen te komen hoe diep degene die zijn ras thuis zou moeten brengen in de duisternis verwikkeld was geraakt.
Nog voor hij echter de ruimte kon betreden, galmde een bloedstollende kreet door de gangen. Arnubên ademde kort uit. Het bleef stil. Hij draaide zich om, in de richting van de schreeuw en begon te rennen.

Toen hij aankwam in de gang, was het er donker. De ramen keken uit op de stad, en in de nacht zag hij een gitzwarte vlek zich langzaam verwijderen. De Nazgul krijste een laatste keer, de schreeuw gedempt door de afstand.
Zacht gefluister. Hortende, onregelmatige ademhaling. Een klein silhouet dat zich over een donkere vlek boog.
'Lothiriel', fluisterde Arnubên. Hij voelde zijn hart bonzen in zijn keel. Ze had hem gehoord, merkte hij, toen ze haar hoofd langzaam optilde. Nog voor hij het goed en wel besefte zat hij naast haar, klemde haar tegen zich aan en onderzocht haar natte gezicht.
'Ben je gewond?'
Ze schudde haar hoofd. Druk viel van zijn borst af, en hij ademde in met diepe teugen. Toen pas werd zijn aandacht getrokken naar beneden, naar haar handen die voorzichtig over het hoofd van een lijkbleke man gleden.
'Nee', mompelde Arnubên toen hij de trekken van Faramir herkende. Hoe had Gondor nog een kans tegen Sauron zonder hun kapitein?
Lothiriel klemde haar hand om de zijne. Hij was ijskoud. Ze kneep.
'Hij leeft nog.'

Jeh, een wat korter hoofdstuk maar ik moet er weer wat in komen. De laatste paragraaf was ook misschien wat vreemd geschreven, maar ik wilde de chaos/angst in Arnubêns hoofd een beetje in beeld brengen op die manier ^^
Ik wil Gisborne en de andere nieuwe abo heel erg bedanken voor het lezen van dit verhaal ^^

Reacties (3)

  • Schack

    Well then. Laat me raden, om de smaak weer te pakken te krijgen ga je lekker veel personages vermoorden? c:
    Ik ben speciaal voor jou weer op Q gekomen. Lief van mij, hè? Nu moet ik je zeker ook weer een kudo gaan geven. Tsk.

    3 jaar geleden
  • Gisborne

    Yay, een nieuw hoofdstuk C:
    En graag gedaan n.n
    Snel verder! <33

    3 jaar geleden
  • Croweater

    JEMIG EEF HET VORIGE HOOFDSTUK WAS EEN HALF JAAR GELEDEN.

    Vind je het gek dat ik de draad helemaal kwijt ben. :c
    Ik weet niet eens meer wie Arnuben en Lothiriel zijn en de enige die ik wel ken is dood. RIP Faramir. You should have let her go.

    3 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen