Foto bij O59 | Fuin

Ik wil jullie allemaal heel erg bedanken voor jullie kudo's, Dúath stond in de top en dat maakte echt mijn dag ^^ (bloem)

Faelain

Kali tilde enkel haar hoofd op toen ze de Hobbits hoorde naderen, alsof ze even de kracht niet had een grotere inspanning te leveren. Haar been leek wel te branden, en ze vervloekte zichzelf om haar koppigheid. Indien ze toch een van de gevleugelde slangen als rijdier had aanvaard, was ze hier in topvorm aangekomen. Nu had ze geen idee hoe ze de Ene snel bij Sauron zou kunnen brengen. Wat als een ork haar over de rotsen zou zien kruipen, en zelf met de eer zou gaan lopen?
Toen herinnerde ze zich echter de Elfenring van Galadriel die in haar zak rustte. Misschien besloot Sauron dat die vindingrijkheid haar waardevol maakte.
Sirdal dook in elkaar toen ze zo dichtbij waren, dat Kali zelfs het ruisen van hun kledij kon horen. De twee Hobbits, gehuld in lange Elfenmantels, wankelden haar voorbij, als betoverd door het vulkaanvuur. Als Sauron hier gewoon enkele orks had neergezet, dacht Kali grimmig, hadden deze sukkels gewoon rechtstreeks in de val gelopen. Ze hadden haar niet eens opgemerkt. Toch kon Kali hen enigszins begrijpen - ook haar doel was binnen handbereik, en ze had slechts weinig oog voor enige details meer. Sirdal leek haar spanning aan te voelen en sprong naar voren, geruisloos. Met zijn grote poten klauwde hij Sam tegen de grond, terwijl hij naar Frodo hapte. De Hobbit viel achterover, op de grond en keek de wolf angstig aan.
'Meneer Frodo! Gooi hem in het vuur! Nu!' riep Sam angstig. Sirdal grauwde. Kali duwde zichzelf moeizaam op en wankelde naar de drie toe.
'Dood hen niet, Sirdal.' Ze keek Frodo strak aan terwijl ze voor hem knielde. Vaag speelde een herinnering in haar op, van een andere jonge Hobbit die in nood was. Ze drukte die herinnering kordaat weg.
'Als je mij de Ring geeft, hoef je niet te sterven', zei ze kalm.
'Leugens, meneer Frodo! Gooi hem in het vuur, ze zal ons toch doden!' Sirdal zakte met zijn kop laag over de andere Hobbit, terwijl Kali zich bukte en haar hand voor Frodo uitstrekte. 'Alsjeblieft.'
De Hobbit keek haar echter achterdochtig aan en klemde zijn hand stevig om een koord dat om zijn nek hing.
'Dan niet', grijnsde ze, en rukte het koord van zijn hals. De Hobbit schreeuwde en in een woeste beweging duwde hij haar van zich af. Kali viel naar achteren, de Ene nog steeds in haar hand geklemd. Frodo boog zich naar voren en in zijn hand glansde zijn dolk, Prik. Ze bedacht hoe erg hij leek op zijn oom, Bilbo, in dat moment. Ze trapte hem, hard. Kali was altijd al sterker geweest dan menig man, en Frodo schreeuwde toen zijn benen vanonder zijn lijf geschopt werden.
Toch hoorde ze nog een ander geschreeuw, hoog en ijl, 'Lieveling...!' maar voor ze zich kon omdraaien, werd haar een stevige schop verkocht. Haar hoofd sloeg naar voren, maar haar haren werden onmiddellijk daarna bruusk naar achteren gerukt. Uit haar ooghoek zag ze een pan naar haar toe bewegen. Ze stak haar arm uit, die de impact afweerde. Ze voelde slechts een doffe pijn toen ze de pan uit Sam's handen probeerde te grijpen. Haar hoofdhuid deed net zoveel pijn als haar gewonde been toen ze hem van haar af probeerde te slaan. Sam merkte dat hij nu de bovenhand had, maar de halfelf leek wel uitzinnig.
'Frodo!' riep de Hobbit om hulp, maar toen viel zijn gewicht van Kali weg. Sirdal sleurde hem aan zijn mantel naar achter, hapte in zijn benen, gromde en huilde. Kali hijgde terwijl ze om zich heen keek. Aan de ingang van de grot zag ze een gebroken gedaante, quasi naakt. Ze fronste haar wenkbrauwen, maar herinnerde zich Bilbo's verhalen nog, over een vreemd wezen dat in de gebergten leefde, en de Ene Lieveling noemde. Het leek erop dat ook Gollem zijn weg naar de Doemberg had gevonden, en dat zijn lange leven hier tot een einde was gekomen.
Ze keek naar de ring in haar hand. Het koord waarmee Frodo het om zijn nek had gedragen, viel op de grond toen ze haar vingers wat spreidde. In de verte hoorde ze het gesnik van Sam. Frodo keek haar met grote ogen aan.
'Alstublieft Andúnë. Geef hem aan mij. Hij moet vernietigd worden.' Ze keek hem strak in de ogen. Andúnë. De naam bracht haar in de war. Even vergat ze het loodzware gewicht dat in haar handpalm rustte. Andúnë.
Toen dook Frodo naar voren, klauwde naar de Ring terwijl hij heel bewust op haar gewonde been stapte. Kali krijste het uit van de pijn en probeerde de Ene in haar handen te houden. Alsof de Ring voelde wat haar bedoeling was, glipte hij terwijl ze haar hand tot een vuist balde om haar vingers.
Kali zag Frodo's angstige gezicht toen ze verdween, en de wereld om haar heen plots in een waas veranderde. Toch voelde ze alsof ze in een cirkel van vuur knielde. Ze keek op, recht in het Oog.
'Ik heb hem', mompelde ze. Ze hoorde flarden van de Zwarte Taal over een plotse, krijsende wind en het Oog leek plots te imploderen. Een vurige gedaante vloog recht op haar af, recht om haar te verzwelgen. Kali sloot haar ogen.
Ze opende haar handen toen een hete zucht langs haar streek. De Ring was plots veel te groot voor haar vinger en hij gleed zo van haar huid af.
'Mijn trouwe dienaar', mompelde een melodieuze stem niet veel later. Kali opende haar ogen en keek op. Haar maag draaide om toen ze de reusachtige vorm voor haar zag.

Na honderden jaren van wachten, had Sauron zijn gedaante en macht weer terug.

Je kan het je niet voorstellen hoe irritant het is wanneer je autocorrect per se wilt dat een wolf Sierdal noemt.

Reacties (2)


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen