Hoofdstuk 42




~ Don't know what I'm searching for
Trace the line, that flows from where I came
Lifes that change
Written words they disappear
Thoughts that flash and echo in my head ~
Glenn Claes, Back Where My World Began

Harry POV

Na enkele lange uren is het zover. Jane ligt nu in de bevallingskamer. De gynaecoloog en de vroedvrouw weten beiden blijkbaar wat er met de moeder van Jane is gebeurd en zullen daarom extra oplettend zijn. Ik hoop dat ze Jane wat hebben kunnen overtuigen dat er haar niets kan gebeuren.
Ik dacht dat vrouwen altijd schreeuwden als ze een kind op de wereld aan het zetten waren, Jane niet. Ze nijpt mijn hand, bijt op haar tanden en haar gezicht loopt wat rood aan, maar ze maakt geen geluid. Misschien komt dat ook wel door de epidurale. "We kunnen het hoofdje al zien. Het is bijna voorbij, Jane. Jane knikt en perst op aangeven van de gynaecoloog.
Ik blijf dat toch een vreemde baan vinden, gynaecoloog. Zo hele dagen naar het onderste van een vrouw kijken, zou niets voor mij zijn. Hij mag zijn baan hebben, ik houd het maar bij zanger.
Ik word uit mijn gedachten gehaald door het gehuil van een baby. Met een glimlach kijk ik naar het kleine meisje dat de vroedvrouw omhoog houdt. "Wil de papa de navelstreng doorknippen?" De vrouw lacht naar me. Ik schud mijn hoofd. "Ik ben de papa niet, dus ik denk niet dat het mijn taak is." leg ik uit. De vrouw knikt begrijpend en wil het kind bij Jane leggen. Maar Jane kijkt weg en maakt geen aanstalten om het kleine meisjes aan te pakken. "Mevrouw, wilt u uw dochter niet even vasthouden?" Jane schudt kort haar hoofd. Ik zie dat de vroedvrouw wat verbaasd is over de reactie van Jane. Ikzelf weet niet of ik de reactie snap.

Een kwartiertje later zijn we op een normale kamer. Jessica is met James op weg naar het ziekenhuis. Jane heeft nog steeds niet naar haar baby gekeken. Ellie, want zo heeft ze de baby genoemd, ligt in een glazen bakje in de buurt van Jane, maar Jane kijkt steeds de andere kant uit. Ellie heeft blauwgrijze ogen en blonde haren. Het is echt een prachtige baby. "Jane," zeg ik als ik in de stoel naast het bed, waar ze op ligt, ga zitten. "Ik kan begrijpen dat het niet makkelijk voor je is, maar je dochter heeft je nodig, Jane. Je moet er voor haar zijn, jij moet haar opvoeden want jij bent haar moeder." Jane zegt niets en kijkt me niet aan. Ik weet echt niet wat ik moet zeggen. Ik ben echt slecht in zo'n dingen. Het is stil in de kamer. "Jane, zeg iets, alsjeblieft." Ze zegt niets, ze kijkt niet op. Radeloos sta ik op en ga de kamer uit. Ik had in de gang een automaat zien staan. Dat is ook waar ik naartoe ga. Ik gooi wat muntjes in de automaat, waarna ik er een flesje water uithaal. Ik ga op één van de stoelen zitten die niet ver van de automaat staan. Ik neem een slok van het koude water. "Mijnheer Styles?" Ik kijk op. De stem behoort tot de gynaecoloog. "Heeft mevrouw Collins al enige interesse getoond in haar dochter? Ik schud mijn hoofd. De grijzende man komt naast me zitten. "Ik kan me voorstellen wat het voor haar is, ma-" Ik onderbreek hem. "Ik denk niet dat iemand die niet in die situatie zit, zich kan voorstellen hoe ze zich voelt." De dokter schudt zijn hoofd. "Je hebt gelijk, maar de baby moet dringend eten hebben. De verpleegster is een flesje aan het klaarmaken voor Ellie. Eenmaal dat flesje gegeven is, is borstvoeding uitgesloten." Ik knik begrijpend. "Als er morgen nog steeds geen interesse getoond wordt in de baby dan vrees ik dat we er een psycholoog zullen moeten bijhalen om met haar te praten." Weer knik ik. "Is er iets wat ik kan doen?"
"Jij kunt er, vrees ik, niet veel aan doen. De enige die iets kan doen is er, vrees ik, niet meer." Ik weet meteen over wie hij het heeft. Tyler. "Het moet zo erg zijn voor haar. De gynaecoloog knikt. "Ik denk dat jullie er nu best voor haar zijn, zodat ze inziet dat ze er niet alleen voor staat." Ik maak een instemmend geluidje. "Ik zie je later nog wel." zegt hij voor hij vertrekt en mij alleen achterlaat met het flesje water.

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Heeey,
Ik heb in deze vakantie wat tijd gehad
om wat vooruit te schrijven aan dit verhaal.

Snappen jullie Jane haar reactie?
Let me know in the comments!

LUFU

Reacties (3)

  • FrannieSuggy

    Aawh arme Jane:(

    3 jaar geleden
  • magiclove

    snel verder

    3 jaar geleden
  • Bombinate

    Nee ik zou het nooit snappen.
    Je houdt toch van je kind?
    Juist als de vader dood is, Dan is dat juist speciaal voor je toch? Harry moet er voor haar zijn.

    3 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen