Foto bij Hoofdstuk 7


Sophia Elizabeth Eleanor Stark

De afgelopen dagen waren zwaar en slopend. Er moest zoveel geregeld worden en er moesten tig toespraken geschreven en geoefend worden. Niall voelt zich inmiddels, godzijdank, een stuk beter. Hij wist dat zijn vader op sterven lag en hoewel hij er nog steeds pijn en verdriet van heeft, wat overigens heel normaal en begrijpelijk is, begint het erop te lijken dat hij het lot steeds meer begint te accepteren. Hij zal trouwens wel moeten – over minder dan twee weken wordt hij gekroond tot koning. Een koning kan natuurlijk niet in zijn eentje regeren, hij heeft een koningin nodig. Dat wil zeggen dat er een bruiloft aan zit te komen. Over precies zes dagen. Het is sneller dan verwacht, maar Niall en ik zijn hier allebei klaar voor. Waarom zouden we nog langer wachten? Ierland heeft nu eenmaal een koning nodig en de grootste obstakels die onze bruiloft in de weg zouden kunnen staan, zijn al getackeld door de Raad. Hoewel de Raad een stelletje koude, harteloze mannen zijn, ze zijn wel goed in hun werk en ze weten het koningshuis tevreden te houden. Na vandaag zal iedereen in het kasteel zich storten op de bruiloft. Vandaag is er nog een laatste dag om te rouwen voor de koning. Het koningshuis had enkele uren na zijn overlijden drie dagen van nationale rouw uitgesproken. Vandaag is de derde dag, en daarmee ook meteen de begrafenis.

Emotieloos staar ik uit mijn doffe ogen. De vermoeidheid was van mijn gezicht af te lezen. Het feit dat alles op rolletjes loopt is niet vanzelf gegaan. De afgelopen dagen waren ontzettend druk en iedereen heeft weinig slaap gehad. Het lijkt er ook niet op alsof de druk minder gaat worden. Vandaag is de begrafenis, we zijn weg tot een uur of vijf. Daarna moeten we direct weer terug om te vergaderen met de Raad en het keukenpersoneel om een beslissing te maken over het buffet voor de bruiloft. Daarna hebben we een korte twintig minuten de tijd om te dineren waarna ik al weer weg moet om de eerste pas-sessie voor mijn jurk te ondergaan. Pablo en ik hebben eergisteren kort gesproken over het model van de jurk en die tien minuten waren gewoon te kort om hem uit te leggen wat ik precies voor ogen had. Ik heb er dan ook weinig vertrouwen in dat ik de jurk mooi ga vinden.
“Hey, ben je er klaar voor? Je kleding ligt klaar en de visagist wacht beneden op je voor je haar en make-up. “ Ik kijk kort op door de stem van Jellanie. Met een zachte kreun kom ik overeind waarna ik in mijn kamerjas en op sloffen mijn kamer uit loop met Jellanie aan mijn zijde.
“Heb je enig idee hoe het met Niall gaat?” Ze knikt, tot mijn grote verbazing.
“Ik was net bij hem om ontbijt te brengen. Hij is zich momenteel ook aan het klaarmaken voor vertrek. Ik kon duidelijk zien dat hij moe was, maar op de een of andere manier zag ik ook en blik van tevredenheid? Kan ik dat goed hebben?” Ik knik glimlachend waarna ik mijn tempo verhoog en met dezelfde glimlach op mijn gezicht naar de visagist loop, een ietwat verbaasde Jellanie achterlatend.

“Klaar voor?” Ik knik terwijl ik kort over mijn jurkje strijk. Daarna pak ik Nialls hand vast en laat ik onze vingers samenvallen terwijl ik een diepe zucht neem en vervolgens begin te lopen richting de auto. De zwarte Audi staat al voor het kasteel klaar. We lopen er op een hoog tempo heen, omdat we al aan de late kant zijn. Vlug stappen we in zodat de auto nog geen drie tellen later kan vertrekken.


hij is inderdaad wat kort, maar ik wou toch iets activeren voor jullie!

Reacties (4)

  • Altaria

    Love it!

    6 jaar geleden
  • biancadokkum

    Super awesome geschreven <3!!
    Kudo erbij:D!!! <3!!

    6 jaar geleden
  • VeerleClifford

    I'm loving it

    6 jaar geleden
  • GirlAlmighty

    OMG OMG SPENCER VAN PLL! I swear, I'm normal.;)
    Snel verder
    Xxxx

    6 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen