Foto bij I fell for you ~270~

Severus Snape pov.

Zacht wreef ik mijn hand over Jessica haar rug heen en probeerde haar wat te sussen. Wanhopig wreef ze over de slaap van haar hoofd en zat voor over gebogen voor Albus' bureau. In de auto hadden we allebei niks meer gezegd, een pijnlijke stilte aangezien ik mijn gedachtes op potions hield en ik haar daarmee gek maakte. Een snik verliet haar mond en ik sloot kort mijn ogen. Hoe kon dit gebeuren? Uit het niks gewoon! Ik fronste toen ik er bij nadacht, we hadden ruzie, soort van, maar meteen daardoor verloor ze de controle. Ik stond op van de stoel en hurkte voor die van haar neer. Mijn hand gleed naar haar schouder toe en met mijn vrije hand pakte ik haar natte gezicht vast. Zacht tilde ik haar gezicht op en wreef de door de zoute tranen vast geplakte haren van haar wangen af. Haar ogen waren bloed door lopen en haar nagels begonnen zich in haar huid te krassen.
'Sev, het doet zo veel pijn,' snikte ze zacht. Bij die ene zin voelde ik mijn hart breken en trok haar zacht in mijn armen. Snikkend greep ze zich aan me vast en was niet van plan om los te laten.
We waren alleen in Albus' kantoor, zodra hij hoorde wat er gebeurd was ging hij op zoek naar Elijah. Ik snapte niet wat hij kon doen om haar te helpen, maar oké, beter dat dan niks.
'Het komt wel goed. Elijah is onderweg,' fluisterde ik tegen haar. Ze klampte zich gelijk steviger rond me en gleed van de stoel af, op mijn schoot. Normaal had ik dit nooit toegestaan, vooral niet met de kans dat mensen ons zouden zien, maar ze leek echt pijn te hebben en als dit haar hielp, deed ik het. Haar armen gleden om mijn nek, haar benen langs die van mij, terwijl ik ons naar achteren schoof tegen het bureau aan.
Na ongeveer tien minuten werd de deur open gedaan en kwam Albus naar binnen, gevolgd door Elijah. Meteen knielde hij bij ons neer en legde zijn hand op haar schokkende rug.
'Wat is er gebeurd?' vroeg hij.
'Maakt dat uit? Zorg er nou maar gewoon voor dat het over gaat,' gromde ik. Hij keek me verontwaardigd aan en zuchtte.
'Jij heb wel een erg grote mond voor iemand die al op een niet al te goede positie bij mij staat.' Ik rolde met mijn ogen en trok Jessica wat beter tegen me aan.
'Help haar, vorige keer lukte het je ook.' Ik keek hem met toe geknepen ogen aan, maar hij leek er niet van onder de indruk te zijn.
'Leg haar plat op de grond neer,' beviel hij me. Dodelijk keek ik hem aan bij de minderwaardige toon van hem, maar toch deed ik het. Voorzichtig legde ik haar op de grond neer, maar ze bleef wanhopig haar handen om mijn nek klemmen.
'Het is goed, Elijah gaat je helpen, het komt goed,' fluisterde ik. Ze jammerde zacht, maar liet me uit eindelijk los waardoor ik omhoog kon komen. Ik liep langzaam naar Albus toe en keek hem kwaad aan. 'Albus, hij zou haar toch helpen haar krachten te controleren?' Hij knikte. 'Maar waarom raakt alles alsmaar meer uit controle? Ze hoort niet nog meer krachten te krijgen!' zei ik in een lage, maar dodelijke toon. Hij leek even niks te kunnen zeggen en zuchtte zacht.
'Als Elijah haar niet helpt met alle krachten uit vinden en ontwikkelen, zou ze het uiteindelijk uit zich zelf hebben gedaan.' Ik keek met over elkaar geslagen armen naar de man die zacht de zijkanten van haar hoofd masseerde tot de pijn over leek te zijn. Ze bracht langzaam haar hand naar die van hem toe en hees zich zelf omhoog. Haar trillende handen drukte die van hem zacht weg en wreven zacht over haar gezicht.
'Gaat het weer?' vroeg hij bezorgd. Ze knikte en kreunde.
'Hoe vaak gaat dit nog gebeuren?' Elijah haalde zijn schouders voorzichtig op en hij wreef over haar rug heen.
'Het verschilt per persoon. De een krijgt het al als ze al geïrriteerd zijn, de andere pas wanneer de echt op het randje staan van ontploffen. Vaak komt het door de emotie die je krachten gebruikt, bij jou dus je woede en soms liefde, hoe sterker die emotie geprikkeld word, hoe eerder de krachten zich ontwikkelen. En als je krachten zich ontwikkelen gebeurd dit,' zei hij zacht. Met zijn hand die net op haar rug lag, ging hij door zijn donker bruine, korte haar heen en hielp haar met opstaan. Ze glimlachte waterig naar hem en hij knikte en de vertederende blik van hem was me niet ontgaan. Gelijk rees de jaloezie in me omhoog. Ik vervloekte mezelf voor de zoveelste keer vandaag, maar hij moest van haar af blijven. Bij die gedachte zond Jessica me een peilende blik toe, maar zei niks.
'Albus, we zitten trouwens met nog een probleem,' begon ik en gelijk rolde Jessica met haar ogen.
'Zo erg is het niet, Sev,' mompelde ze. Albus keek ons vragend aan.
'Ze hoort mijn gedachtes.' Er viel een korte stilte waar in iedereen elkaar vragend aan keek.
'Maar dat kon ze toch al?'
'Dit is anders, ik kan haar er niet uit zetten en ze kan het niet stoppen, het gaat vanzelf.' Meteen snapte Albus het probleem, er waren te veel dingen die ze nog niet mocht weten. 'En op een of andere manier kreeg ik net ook te horen wat zij dacht...' Bij dat was Elijah aandachtig en zette een stap naar voren in onze richting.
'Echt waar?' We knikte en hij lachte zacht. 'De training werkt dus,' zei hij trots en glimlachte breed. Ik ben echt de enigste die er de nadelen van in ziet of niet soms?
'Maar hoe kan het dat ik alleen die van Severus kan horen?'
'Jullie zijn gebonden aan elkaar, jou kracht heeft zich aan hem gebonden en daardoor een voorkeur om dingen op hem te gebruiken.' Ik trok een wenkbrauw omhoog en keek hem grimassend aan. Dat meende je niet hè?


@Histoire: Inderdaad! Ook al is Severus het er totaal niet mee eens

Reacties (3)

  • Histoire

    Lief hoofdstuk!

    4 jaar geleden
  • Brownyxxx

    Ik hoop voor haar dat het niet erger word :o

    Goed stukje weer!!

    4 jaar geleden
  • Muizlet

    Jeeeyyy moooii hoofdstuk. Ben lag niet geweest maar ben weer bij!!!

    4 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen