Foto bij Hoofdstuk 8


Sophia Elizabeth Eleanor Stark

“- dat betekent dat de begrafenis straks voorbij is. Nu ligt koning Horan officieel een paar meter onder de grond. Hij is weg, gewoonweg verdwenen en verwijderd uit onze levens. Hoewel we het aan zagen komen, kwam zijn dood toch als een grote klap voor ieder van ons. Koning Horan was een inspirerende man. Hij gaf veel om zijn familie, maar ook om het volk van Ierland. Zelfs ik kon dat zien. Ik ken koning Horan al sinds ik erg jong was. Mijn ouders spraken altijd lovend over hem, ik begreep dat eerst niet goed, maar toen ik opgroeide en hem in diverse situaties meemaakte begreep ik het opeens. Hij was een loyale en eerlijke man met een hart van goud. Moge hij in vrede rusten.” Ik klap met de rest van de gasten mee als de bruinharige jongen zijn speech eindigt. De officiële begrafenis is al geweest en de kist ligt al onder de grond. Op dit moment zijn we bij de ceremonie om een borrel achteraf te nemen. Niall en ik hebben nauwelijks een woord gesproken, alleen toen hij op moest kwam hij nog even bemoediging zoeken die ik hem met alle liefde gaf. De bruinharige jongen bedankt de mensen en stapt vervolgens van het podium af om onze kant op te lopen. Ik trek even een wenkbrauw op als hij Niall direct omarmt. Na een paar seconden laten de twee elkaar los en hoor ik de jongen zeggen hoe erg het hem spijt waarna Niall op zijn beurt simpelweg zijn schouders ophaalt en scheef glimlacht.
“Het is een tegenslag, daar moeten we mee leren leven. Het is beter zo, hij had veel pijn.” Ik zie de jongen maar wat knikken.
“Trouwens, dit is Sophia. Mijn verloofde. Soph, dit is Liam. Eén van mijn beste vrienden en prins uit Schotland.” Ik glimlach even naar de jongen en steek mijn hand uit waar hij een korte kus op drukt, iets gebruikelijks. De alarmbellen in mijn hoofd gaan af bij het horen van Schotland.
“Schotland? Ken je Margaretha en James Thoryn misschien?” Tot mijn verbazing knikt de jongen.
“Ja, Margaretha is mijn oudere nicht. James is haar man, is het niet?” Ik knik bevestigend.
“James is mijn broer, hij trouwde Margaretha enkele tijd geleden.” Vertel ik glimlachend.
“Ja, dat klopt. Ik kon daar niet bij zijn vanwege andere zaken. Maar wat leuk.” Ik knik instemmend waarna we nog even met Liam blijven praten. Na ongeveer tien minuten zegt Niall dat hij zijn komst enorm waardeert, maar dat we weer moeten gaan voor de vergadering met de Raad. Liam zei dat hij het volkomen begreep waarna Niall zich nogmaals verontschuldigde en Liam deed beloven dat hij op de bruiloft zou komen. Liam stemde hier vrijwel direct op in wat Niall deed glimlachen. Vervolgens liepen we weg om afscheid te nemen van de andere gasten.

“Ik wil ook een visbuffet, er komen vegetarische gasten en die moeten ook te eten krijgen. Voor de rest kunnen jullie een menu opstellen en het vervolgens bij ons laten checken.” Zegt Niall stern. Ik knik instemmend en zonder te klagen schrijft de vertegenwoordiger van de Raad het op.
“Lord Horan, heeft u nog een speciale wens dat per se op het menu moet komen?” Ik zie hoe Niall even nadenkt om vervolgens zijn hoofd naar mij te draaien en me vragend aan te kijken. Ik bijt even op mijn lip en open dan mijn mond.
“Ik suggereer ijs. Ik hoorde van Liz dat het een warme dag gaat worden en er komen veel kinderen. Misschien is dat een optie?” Ik zie Niall meteen knikken wat ik ergens wel grappig vind. De oude dikke man tegenover ons schrijft het knikkend op.
“En qua drank neem ik aan dat er bier, wijn en water is.” We knikken instemmend.
“Oké dan, dat is geregeld.” Vrijwel direct staan Niall en ik op. Ik schud de hand van de vertegenwoordiger snel waarna ik mijn weg naar de deur maak. Niall blijft nog met de Raad en het keukenpersoneel staan praten, maar ik heb daar geen tijd voor. Alhoewel ik ontzettend moe ben en het liefst in bed wil duiken, wacht mijn trouwjurk op me om gepast te worden.

Zodra ik de kamer in loop sta ik oog en oog met Pablo die overduidelijk al op me aan het wachten was.
“Hey, sorry voor het wachten. De vergadering met de Raad liep wat uit.” Pablo wuift het weg en loopt op me af om me een knuffel te geven. Zuchtend sluit ik mijn ogen. De vermoeidheid was overal in mijn lichaam te voelen. Vandaag was een ontzettend lange dag en hij is nog lang niet klaar.
“Ben je moe?” Ik knik slechts.
“Alleen je jurk nog, dan ben je van ons verlost.” Ik grinnik even zacht en knik vervolgens om hem weer los te laten.
“Je hebt gelijk. Laten we dit even afhandelen.”
“Och kind, geen haast. Het gaat hier om je trouwjurk. Hij moet perfect zijn. Ik heb de jurk bij me met jouw maten. Ik moet alleen nog even kijken waar nog kleine aanpassingen gedaan moeten worden. Pas hem maar even, ik wacht hier.” Ik knik instemmend en neem de jurk van hem over.

Reacties (7)

  • biancadokkum

    Dat koning Horan maar in vrede mag rusten.

    Super geschreven en kudo erbij:)!

    6 jaar geleden
  • Disneylover_13

    Omg dit verhaal is echt geweldig! Moge de koning in vrede rusten. Ik kan echt niet wachten op je volgende hoofdstuk!

    6 jaar geleden
  • MrsNeymessi

    Niall is king partyyy(dance)

    6 jaar geleden
  • Altaria

    Moge de koning ruste

    6 jaar geleden
  • VeerleClifford

    Mag de Koning rusten in vrede

    6 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen