Foto bij #02

Ik checkte nog even voor de zekerheid mijn kamer of ik echt alles mee had genomen, ik zette de doos beneden neer en liet papa alles in de auto zetten, ik zuchtte en keek nog eens een keer rond in het huis. Nou daar gaan we dan, dag huis! Waar ik mij altijd veilig heb gevoeld, tot nooit weer ziens, ik zal het nooit vergeten hier, ik voelde een arm op mijn schouder, kom we gaan ik keek om en keek mijn moeder aan, ik knikte en besloot in de auto te stappen. Moet je eens luisteren Jasmine dit is hoe wij het doen, vertelde pap terwijl hij de auto startte en weg reed van het huis, het huis werd steeds kleiner tot ik het niet meer kon zien draaide ik mij om een keek mijn vader aan in de achterkijk spiegel, vertel pap hoe gaan wij het doen? Nou meis, jouw koffer ligt achterin te bak, zometeen zet ik je af bij het station in Londen, je pakt dan het parron 9 3/4, ik keek mijn vader met een opgetrokken wenkbrauw aan, uhm bestaat dat dan? Ja dat bestaat! Je gaat daar heen, maar vraag het aan niemand want die zullen net zo reageren als jou! Je pakt die trein, je komt dan op de school uit en die heet hogwarts, het is een kasteel en het ziet er mooi uit! Daar geef je aan dat je een gesprek hebt met schoolhoofd perkamentus, die laat je de school zien, het belangrijkste is dat je daar blijft tot dat wij je weer komen ophalen! Dat houd in dat ook jouw slaapspullen daar in zitten. WAT!? Mijn slaapspullen! Wat is dat een soort kostschool? Kom op zeg! Ik kan toch gewoon weer naar huis toe daarna? Nee Jasmine nee dat kan niet. Het is belangrijk dat je precies doet wat ik zeg! Het zal wel, ik pakte mijn telefoon zette muziek op en deed oordopjes in mijn oren, keek naar buiten en bekeek al het mooie schoonheid dat er voorbij kwam in de natuur, diep in gedachte verzonken had ik niet door dat het al paar uur verder was en we het station van Londen benaderden, ik deed mijn muziek uit en stopte mijn telefoon in mijn tas, die mag je inleveren, ik keek naar mijn moeder en vroeg haar waarom. Die zul je daar niet nodig hebben, papier en veer heb jij genoeg daar! En zo kun je ook schrijven! Ik had de kracht niet om tegen te spruttelen en gaf mijn moeder mijn telefoon, zoveel vrienden had ik niet dus ik maalde er ook niet om, Ik vlocht mijn lange blonde haar in zodat het lekker gemakkelijk zat, ik stapte uit en keek naar het grote station dat voor mij stond, mijn vader zette de koffer naast mij neer en pakte mij vast en gaf mij een dikke knuffel, ik knuffelde hem terug, ik zie je straks toch nog wel? Vroeg ik mijn vader met een beetje wanhoop in mijn stem, mijn vader knikte zwijgend, en maakte ruimte zodat mijn moeder mij een knuffel kon geven! Iets in mij zei dat het een afscheidsknuffel was, ik voelde mij raar van binnen. Mam wat is er aan de hand? Waarom doen jullie zo droevig? Ik zie jullie straks toch wel weer? Ook mijn moeder antwoordde niet en knikte alleen, ze draaide zich om en ging in de auto zitten. Mijn vader volgde haar voorbeeld, en deed het raampje van de auto nog open. Lieverd over 20 minuten gaat je trein houd het in de gaten want het is de enige trein die gaat! Heb heel veel plezier schat, en belangrijk is onthoud wat ik je net zei! Ga daar pas weg als wij jou komen halen. Maar pap! Mijn vader deed het raampje van de auto dicht en ze reden weg, zonder een pardon of enkele uitleg wat hier aan de hand was, gelukkig had mijn vader opgeschreven wat ik precies moest doen en ik besloot te doen wat mijn vader me zei, ik zocht het parron en mocht niet vragen, tot ik een vrouw zag lopen met een karretje vol met spullen, en huisdieren, op het briefje stond dat er huisdieren toegelaten waren, niet dat ik er eentje had maar wellicht gingen zij wel diezelfde kant op, ik besloot de vrouw te volgen, ze liep de zelfde richting op als dat mijn vader had aangegeven op het briefje, en ja mijn gevoel had gelijk ze ging naar het zelfde paron als mij. Maar wat! Zie ik dat goed? Rende ze nou door een muur heen, dit is te gek voor woorden dat doe ik niet hoor! Ik keek verschrikt naar de muur, moet jij ook bij 9 3/4 wezen liefje? Ik schrok omdat de vrouw tegen mij sprak, uhm ja dat klopt ik moet die ook hebben! Nou dan mag je opschieten meisje de trein vertrekt over 5 minuten! Maar hoe haal ik die trein! Door die muur ga ik niet '' een andere manier is er niet schat! Je zal er door heen moeten! Het is Ginny haar eerste keer ook! '' Het meisje liep op mij af en gaf mij een hand ik stelde me voor en besloot om samen met deze Ginny de muur in te lopen! Ik deed mijn ogen dicht van angst, bang om hoofdpijn te krijgen maar gek genoeg rende ik iets te hard en rende zowat iemand omver, ik keek mijn ogen uit wat een ruimte! Wat een mensen! Wat een ouderwetse trein, Ginny tikte mij aan, zullen wij samen in de trein zitten? Ik ken eerlijk gezegd ook niet echt iemand is dat goed? Ik knikte en liep samen met Ginny de trein in

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen