Foto bij #03

De trein was heel erg druk iedereen wurmde zich door de menigte heen, mijn koffer tegen mij aangedrukt keek ik Ginny met grote ogen aan. Uhm wat gaan wij nu doen? Ergens zitten of zo? Ginny knikte, ja volg mij maar ik kijk wel of ik een lege coupe vind, ik volgde Ginny en keek om mij heen iedereen liep in nette kleding, het leek op een school uniform ik zag ook allemaal verschillende kleuren, rood groen geel, ik hoef daar toch niet ook in te lopen? Ja ik heb er een gevonden! Ginny deed de deur open en we liepen naar binnen, ik gooide mijn koffer neer en ging tegenover Ginny zitten, OMG! Wat een gigantische drukte hier is dat vaker zo? Ginny haalde haar schouders op, ik moet je zeggen Jasmine dat het mijn eerste keer is, mijn broers gaan hier al wel naar school, maar ik heb dit nog nooit zo meegemaakt! Ik keek Ginny weer even aan : Jou broers gaan hier naar school? Ginny knikte, ja dat klopt ik heet Ginny Wemel trouwens, Ginny stak haar hand uit en schudde mij de hand, ik ben Jasmine Jones aangenaam, ik ben erg benieuwd hoe school zou zijn, hoe zit dat met die kostuums hier? Ginny lachte kostuums? Haha dat zijn school uniformen, wij krijgen pas een uniform met kleur totdat wij zijn ingedeeld bij een bepaalde afdeling, voor nu zit er als het goed is in je koffer een basic school uniform dat we dragen op school tijdens de verdeling van afdelingen. Wat bedoel je met afdelingen als ik vragen mag? Ginny ging recht zitten om mij te vertellen hoe het precies zat. De school heeft 4 afdelingen, Griffoendor,Zwadderich,Huffelpuf,Ravenklauw Je krijgt verschillende lessen, er zijn verschillende slaapzalen die ingericht zijn in het thema van jou afdeling, voordat je ingedeeld word word je beoordeeld door een hoed, die je verteld voor welke afdeling je geschikt bent! Sorry hoor ik lachte en keek haar nogmaals aan een hoed zij je? Ginny keek een beetje verontwaardigd, hoezo klinkt het als een grap? Nee nee! Ik schrok van haar reactie nee zeker niet, ik vind het moeilijk om allemaal te geloven, in mijn vorige woonplaats waren er niet veel mensen zoals jij en ik, laat ik het daar ophouden, ik werd veel gepest en vooral in huis gehouden ik heb niet veel van deze wereld gezien, alles is voor mij als een grote suikerspin snap je? Ginny's blik veranderde, sorry ze bood haar excuses aan, dat wist ik niet. Geeft niet kon je ook niet weten natuurlijk. Zullen we ons omkleden vroeg Ginny, ik knikte en maakte mijn koffer open, ik pakte te kleding en met afkeur trok ik ze aan, niet lang meer zo te zien en Ginny wees naar buiten, in de verte zagen we een heel mooi kasteel dat door het donker heel mooi verlicht was! wauw! Ik keek met grote ogen naar het kasteel, we kwamen dichter bij en besloten om onze spullen in te pakken. We stonden op en liepen naar de deuren, ik keek om mij heen naar de andere studenten die een bepaalde angst op hun gezicht hadden staan. Of waren het zenuwen? Moeilijk te herkennen maar het was fijn om te weten dat ik de enige was die het voelde, de trein wam tot stilstand en we liepen de deuren uit, Er stond een grote man die zichzelf voorstelde als Hagrid, heel indrukwekkend vond ik hem! En hij begeleide ons naar de boten, ik keek Ginny aan met een blik die boekdelen sprak, gelukkig begreep ze mij en bleef ze in de buurt, we stapte in kleine bootjes die uit zichzelf begonnen te varen richting het kasteel, het was een onheilspellend gevoel dat er over het water heerste alsof we bekeken werden, ik trok de jas die in mijn koffer zat iets meer over mijn schouders heen en keek angstig om mij heen, gelukkig hoefde ik dit gevoel niet te lang ervaren want we naderde het kasteel heel snel, we meerde aan en ik stapte samen met Ginny uit, we volgde Hagrid naar binnen en we liepen een grote trap op die leidde naar een grote deur, we stonden met een kluitje op een gepropt, er kwam een dame met een grote hoed naar voren lopen en vroeg om stilte. het werd ineens muis stil je kon een speld horen vallen. nog steeds niet wetend wat ik hier deed luisterde ik naar de dame met de hoge hoed die vertelde dat wij zometeen ingedeeld werden bij een afdeling en dat wij moesten zitten als wij geroepen werden. Ik herinnerde mij dat mijn vader zei dat ik moest vragen naar perkamentus! Ik stak mijn hand met aarzeling op, Ja mevrouw?? Jones vulde ik de dame aan, Mevrouw Jones wat is jouw vraag? Vroeg de dame met een nette stem, uh ik geloof dat ik een gesprek heb met Perkamentus? Het werd nog stiller maar iedereen keek mij aan, ik werd nog onzekerder dan dat ik al eerder was, Is dat zo mevrouw Jones? Nou loop dan maar met mij mee, ik durfde geen stap te verzetten omdat iedereen mij aankeek en een loopruimte voor mij maakte. Nou kom op mevrouw Jones we laten de schoolhoofd niet wachten toch? Ik knikte en besloot naar de dame toe te lopen. Ze keerde zich naar de rest om en besloot dat de rest maar even moest wachten totdat ze terug was..

Reacties (1)


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen