Foto bij #11

Omgekleed en al in onze heerlijke alledaagse kleding besloten we om naar beneden te gaan.
Samen met Hermelien en Ginny liepen we naar beneden de trappen af, we zagen Harry en Ron onze kant op komen en we liepen met zijn 5e naar de eetzaal, iedereen om mij heen lachte, maar helaas kon ik er geen lach op krijgen, ik zag Draco en Melissa aan de andere kant van de tafel zitten, en ik zag dat Draco mij aankeek, zijn gezicht werd weg getrokken door Melissa en ze keek hem aan. ik snapte niet waarom Draco niet voorzichzelf op durfde te komen. Alles in de eetzaal was luxe ingericht, ligt het aan mij of gaat er iets gebeuren vroeg Harry aan mij. ik haalde mijn schouders op als een antwoord, keek hem aan : Heb geen idee Harry het ziet er wel zo naar uit, we gingen zitten aan de tafel en zodra iedereen zat keken we naar Perkamentus dus klaar stond om te speechen, hij vertelde ons dat de bekende spelen van de vuurbeker weer plaats gaan vinden maar dan op school hier, en dat alle andere scholen van toverkunsten hier heen komen! Iedereen zijn mond viel open, uhm wat bedoelen ze hiermee vroeg ik aan iedereen met een vraagteken, Ze bedoelen dat er scholen hier heen komen hier blijven logeren en dat ze hier de wedstrijd gaan houden, ik knikte omdat ik het begreep, op dat moment sloegen de deuren met een knal open, er kwamen jongens binnen eerder kledingkasten zo breed als dat ze waren! In rood en bont binnen lopen, met gigantische stokken vast, die op de grond sloegen met een ritme, elke keer als de stok de grond raakte kwam er vuur van af! Het was werkelijk een spektakel, alle meisjes op zweinstein kwijlde weg en daarom ook Hermelien die blijkbaar haar hart en sprongetje voelde doen, ik lachte maar ook helaas was ik niet de enige die de aandacht kreeg, een jongen van de school Klammfels, zo heeft Perkamentus ze voorgesteld, Hij keek mij aan terwijl hij met zijn stok op de grond sloeg, en hij knipoogte, blijkbaar was ik niet de enige die het gezien had want ook Draco had het gezien, ik keek weg en deed alsof ik naar de show keek, niet kort daarna werd de volgende school aangekondigd BeauxBaton, Meisjes in blauwe jurkjes en blauwe hoetjes kwamen al dansend binnen, en de jaloezie van de dames was duidelijk te lezen van hun gezichten, het spel werd uitgelegd door Perkamentus alleen 18 jaar of ouder mocht mee doen, dat betekende dat wij nog niks mochten doen, en alleen maar toekijken, Toen de speech afgelopen was de scholen voorgesteld waren ging iedereen zitten om te eten, er branden ogen op mij, ik keek om de ogen te zoeken want ik voelde ze duidelijk in mijn rug branden, ik draaide mij om en de jongen van de Klammfels zat mij aan te kijken alsof ik een lekker stukje vlees was, ik keek met rode wangen weer naar mijn bord en begon verder te eten, dit alles was zo raar ik voelde mij hier wel op mijn gemak dat moest ik mijn vader toe geven hij had gelijk, maar het geheimzinnige gedoe vind ik vreemd, ik besloot om het allemaal maar op mij af te laten komen, ik zuchtte, wat is er ? Vroeg Ron, ik keek hem aan, oh er is niks, het is allemaal zo vreemd, Ron : dat klinkt voor mij dat er wel wat is , vertel gewoon? Ik zuchtte weer, Weet je mijn ouders en ik zouden hier heen verhuizen dat was al heel lang de planning, maar ze zijn niet mee gegaan en zo op de een of andere moment werd ik op de trein gezet, en heb ik hier spullen en moet ik hier blijven logeren, het is zo vreemd, Ron knikte, hmm dat is inderdaad raar, maar als je ze schrijft wie weet hoor je dan meer? Heb ik al gedaan gaf ik ron als antwoord ik heb al geschreven ik moet nu alleen zorgen dat ze het ook krijgen. Ron legde een hand op mijn schouders, dat komt wel goed Jasmine geloof me. Hoe lief ik het ook vond dat Ron dat tegen mij zei, en hoe goed ik mij op mijn gemak voel, houd dat niet in dat ik niet verward ben en dat ik mij eenzaam voel. Het eten was afgelopen en iedereen besloot om naar de slaapzalen te gaan, maar op een of andere manier had ik geen behoefte om naar de slaapzalen te gaan. Ik vertelde de rest dat ik later zou komen, Weet je het zeker? Vroeg Harry met een medelijdende blik, ik knikte en knipoogde naar Ginny. Wie weet ging ze nu haar move wel zetten. Ik deed mijn vest goed dicht en besloot om naar de brug te lopen, uit te kijken op het water en de bergen, het was koud ik trok mijn vast omhoog en hield mijn armen stijf tegen mijn lichaam, ik liep naar de brug toe en keek over het water heen, diep in gedachten gezonken, Waarom moest dit mij allemaal overkomen? Iedereen hier is zo close met elkaar en ik ben een uitschot, ja ze doen vriendelijk maar niet omdat ze moeten misschien? Waarom heb ik gelijk een pestkop op mijn dak zoals Melissa, ik hoorde zacht getik op de stenen, ik schrok uit mijn gedachten en ik keek opzei en ik zag tot mijn grote verbazing de jongen van de Klammfels staan, tegen de stenen muur aangeleund hij stelde zich voor Richard, met een luxe warme mannen stem pakte hij mijn hand en kuste hem en vroeg mij mijn naam ik stelde mij voor als Jasmine, niet veel later hoorde ik nog een mannen stem die mij bekender voor kwam, bij die stem kreeg ik rillingen over mijn lichaam, en niet de verkeerde rillingen, ik keek achterom en trok mijn hand los van die van Richard en zag Draco aan komen lopen, netjes in pak zijn blauwe ogen straalde in het maanlicht en zijn blonde lokken verblinde zowat mijn ogen. Wat doe je hier Jasmine? Niks antwoordde ik, ik keek alleen naar het water ik wou mijn gedachten even laten gaan, ik weet dat hij mij die vraag stelde maar hij keek Richard recht in zijn ogen aan, en ze stonden tegen over elkaar. Wat gebeurde hier? Uhm Richard kan ik je ergens mee helpen? Vroeg ik hem om die strijdlustige blik maar even kwijt te reken, Richard keek mij aan, nee mooie dame maar ik kon jou niet alleen naar buiten laten gaan, voordat ik kon antwoorden antwoordde Draco al voor mij.. Ik heb alles onder controle, Ik duwde draco een beetje naar achter legde mijn hand op zijn borst, want ja hij was wel 2 koppen groter dan mij en duwde hem lichtjes naar achter zodat hij wel een stap achteruit moest doen. Ik draaide mij weer om naar Richard. Zoals je ziet is alles onder controle, kun jij mij misschien alleen laten? Zou dat zeer op prijs stellen, ik lachde met die vraag naar Richard en zette mijn vriendelijkste ogen op zodat hij niet anders kon dan weg gaan, hij knikte gaf nog een kus op mijn hand en liep met duivelse ogen richting Draco weg terug naar het kasteel, ik haalde diep adem draaide mij om naar Draco, alles leuk en aardig maar wat doe jij hier? Draco keek mij aan met zijn handen in de zakken, dezelfde reden als hij. Je liep naar buiten en het is donker en ik denk niet dat je graag alleen bent hier in het donker, ik keek hem aan en merkte dat ik rood werd, gelukkig door het donker zag hij het niet, en ik richte mijn gezicht weer naar het water en voelde de wind door mijn haren waaien. Wat doe jij hier? Vroeg Draco zacht, ik bleef kijken naar het water, er is zoveel wat mij bezighoud in mijn gedachten dus ik kom hier om even mijn gedachten leeg te maken. Maar kun jij mij de volgende keer niet gewoon vragen om mee te gaan in plaats van mij te volgen? Vroeg ik een klein beetje verontwaardigd, Draco keek mij aan, sorry ik wist niet dat je het erg vond, je voelt je bij mij toch wel veilig? Hij ging nonchalant tegen de muur aan hangen, ik voelde me een beetje ongemakkelijk en speelde een beetje met mijn vest, uh ja hoor antwoordde ik, maar ik had mij een ongeluk kunnen schrikken! JASMINEEEEEE, die roep om mijn naam ging door merg en been, ik draaide me met een ruk om en zag Ginny op mij af komen rennen! Kom binnen! Wat doe jij hier nog zo laat! Ze kwam dichterbij en haar blik veranderde toen ze Draco zag staan naast mij, ze rukte mij weg bij draco en duwde mij achter haar, ze siste naar hem : Wat doe jij hier? Kom je er weer eentje lastig vallen? Draco ging recht staan,

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen