Foto bij Hoofdstuk 8

EVI POV

What. The. Hell.
Alsof met stomheid geslagen, kijk ik naar de woorden die zojuist op het scherm verschenen zijn. Dat dit geen doodnormaal "foutje" van Skype is, is mij -en met mij iedereen - wel duidelijk nu. Het was een hacker, en dan wel eentje die alles gehoord had wat er zojuist gezegd is.
Ik merk aan mezelf dat ik niet zo boos ben als dat ik waarschijnlijk had moeten zijn. In plaats daarvan voel ik iets wat eerder deed denken aan angst. Het is niet zo dat ik echt bang ben, maar ik voel dat ik niet veel meer nodig heb om zover te komen. Ik kan ook niet benadrukken waarom ik nou precies zo bang ben. Zelf besluit ik het maar te gooien op een hopelijk onjuist onderbuikgevoel.
'Wat in godsvredesnaam is dit?' Niemand antwoord op Niall. Iedereen blijft, in trance van verbazing, stil en bijna bewegingloos achter de laptopcameras zitten.
Ik kijk naar Emma, die mij op haar beurt terug aankijkt. De expressie die van haar gezicht af te lezen is, moet bijna wel dezelfde zijn als de uitdrukking die ze bij mij ziet. Haar ogen stralen een zeker onbegrip uit, en zonder dat ze haar mond opent, weet ik dat ze zich afvraagt of het een of andere idioot is die dit doet, of juist iets anders.
'Wat een vreselijk lage streek. Jezus, vind je dit soms leuk?' Aniesa heeft haar verbazing duidelijk aan de kant gezet, om zo plaats te maken voor de reactie die ze normaal gesproken ook zou hebben op een actie als deze. Niet heel veel later verschijnt er weer een berichtje in het chatgedeelte.


Over lage streken gesproken, zeg. Welke vriendengroep sluit nou zomaar iemand uit de groep buiten bij het plannen van een vakantie?


Nog steeds zeg ik niets. Ik snap er niets van. Wat is dit in hemelsnaam? Waarom zou iemand zich tot zo'n lage actie laten verleiden? Hoe haalt iemand zoiets nou in zij'n hoofd? Zoiets zou niemand toch doen?
'Jij vindt jezelf zeker heel stoer. Ga even je kop in de toiletpot steken en spoel lekker door.' Ook Luke heeft zijn moed teruggevonden. Annick, die bij het horen van Luke's stem een figuurlijke meter de lucht in springt, knikt heftig na het horen van de zojuist uitgesproken tekst.
Al snel verplaats ik mijn blik weer naar het chatgedeelte, om te kijken hoe deze Iris-impersonator zich nu gaat verweren. Ik hoef niet lang te wachten.

Ach lieve Luke, alsof jullie zo stoer zijn. Nee, ik ben er wel achter wat jullie werkelijke aard is.


Onze werkelijke aard? Mijn ogen schieten weer nar een van de cams, namelijk naar die van Harry en Louis. Beide heren zeggen niets. Nu is dat voor Harry misschien niet heel speciaal, aangezien hij wat stiller aangelegd is. Louis daarentegen heeft meestal zijn woordje wel klaar staan. Dit is weliswaar vaak een grapje, maar stil is hij niet snel te krijgen. Waarschijnlijk voelen zij zich net zoals Emma, ik en iedereen die nog niet gesproken heeft.
'What the fudge? ' Louis is waker geworden.
Wat een zielige zaak is dit zeg. Wie denk je wel dat je bent?' Zayn voegt zich toe aan het gesprek.
'Ja, wat een vreselijk zielig persoon ben jij. Ga je leven even nuttig maken.' Ik hoor dat het Maddie is die dit zegt, maar zien doe ik het niet. Mijn blik blijft nu inmiddels gericht op het chatvenster.


Als jullie eens zouden weten wat jullie bij elkaar gedaan hebben zeg... ik weet zeker dat jullie jezelf echt een stuk stoerder zouden vinden daarna.


Stilte valt. Het is Zayn die uiteindelijk weer iets zegt.
'Wat een grote onzin zeg. Wat een dikke, vette, grote onzin.' In zijn stem hoor ik een lichte trilling, die me ergens wat raar in de oren klinkt. Waarom weet ik niet. Waarschijnlijk vindt hij dit gewoon net zo freaky als wij allemaal vinden.
Nog steeds zit ik met de vraag waarom iemand Iris na zou willen doen. Iris is er al enkele jaren niet meer en zelfs op school lijkt het ook alsof iedereen haar langzaam maar zeker aan het vergeten is. Het heeft geen enkel praktisch nut om ons dit aan te doen. Waarom zou iemand dit dan toch willen?
Daarnaast zijn de zinnen die op het scherm staan, precies zoals maar één iemand ze kan formuleren: Iris. Alleen zij had zo sassy kunnen reageren op opmerkingen als degene die eerder gezegd werden. Iris had altijd wel een bepaald woordje klaar staan voor iedereen die ook maar iets zei waar ze het niet mee eens was, of voor iedereen die ze gewoon niet mocht.
Dit kan echter Iris niet zijn. Het kan gewoon niet. Iris was er niet meer.
Even denk ik terug aan die beruchte dag. Het was gewoon op school geweest. Niemand had het aan zien komen. Natuurlijk wisten we dat Iris' reputatie volledig de grond in was geboord na dat ene incident... Dat ene, beruchte incident...
Ik probeer er niet aan te denken. Dat was ooit; dat is voorbij. Dat kan niet meer.
Of wel?
Nee. Iris is dood. Iris heeft zelfmoord gepleegd. Het kan Iris niet zijn. Dat is niet mogelijk.
Juist op het moment dat ik er compleet van overtuigd ben dat het echt een hacker is, verschijnt er nog een berichtje in de chat.


Weten jullie wat? Laten we eens gezellig een potje 'Never Have I Ever' spelen. Gewoon, net zoals toen in dat vakantiehuis van Emma's ouders. Die keer dat we erachter kwamen dat Louis zich een keer als vrouw verkleed had om een lesbische te versieren. Ik weet honderd procent zeker dat jullie dat nog weten.


Mijn mond valt open van verbazing. Er is maar één iemand die - op ons na - weet van dat spelletje. Nooit hebben we daarover gesproken. Dat hebben we elkaar beloofd. Hoe het kan, weet ik niet, maar dit kan alleen Iris zijn...

Reacties (3)

  • Demongirltoni

    spannend kan niet wachten op nog een hoofdstuk(H)

    6 jaar geleden
  • Horlinson

    Een soort combi tussen Pretty Little Liars en One Direction (+ Luke)..
    Klinkt echt heel erg interessant (':

    6 jaar geleden
  • Chantilly

    Ohh

    6 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen