Foto bij 49 • De onnodige controle

A Darkened Heart is derde geworden in beste story van 2015!! Ik ben jullie zo dankbaar!!!
En ook als User van het jaar ben ik derde geworden ^^




Fred Weasley P.O.V.

Fred liep de binnenplaats van het kasteel van Hogwarts op. Het was een tijdje geleden dat hij hier was geweest, maar ondanks dat voelde het gelijk weer aan als thuis. Hij liep door de gang en dacht terug aan alle grappen en streken die hij had uitgehaald op Hogwarts. De Dunbombs die hij met zijn broer in de gangen had laten vallen, waarna Filch hen had betrapt en hen had bedreigd met de gewoonlijke dreigementen; zweepslagen, het aan hun oren ophangen in de Dungeon, villen, al die dingen. Natuurlijk was daar nooit wat van gekomen, gelukkig, maar wanneer deze dreigementen naar hen werd geroepen, wisten ze dat hun missie was geslaagd.
Fred stak zijn hand op en groette een aantal vijfde jaars, die hem nog kende van vorig jaar. Het duurde niet lang totdat hij zijn jongere broertje en zusje tegen het lijf liep, die met Harry en Hermione door de gang heen liepen.
'Fred! Wat doe jij hier?' Ginny keek hem opgetogen aan, waarna ze hem in een omhelzing sloot. 'Waar is George?'
Fred grinnikte. 'We kunnen de winkel toch niet ongeoorloofd achterlaten? Iemand moet de klanten binnen halen.' George had graag meegewild, maar de winkel was van groot belang voor de tweeling en ze wilde niet zomaar sluiten voor een uitje naar hun oude school, het zou immers maar een kort bezoekje zijn.
'Wat kom je hier doen?' herhaalde Ron Ginny's vraag. Het was voor Fred echter lastig om uit te leggen waarom hij de school weer bezocht, zeker omdat de vier niets mochten weten van de belofte die hij en George met Eleanor hadden gemaakt. Ze hadden elkaar nog niet gesproken, op een enkele uil na van George, maar de tweeling maakte zich zorgen om haar. George in het speciaal. Nadat ze hadden ontdekt dat Eleanor een dagboek bij zich hield dat ze ergens in de school had gevonden, spraken ze dagelijks over haar. Ondanks dat het boek vrij was van zwarte magie, ze bleven het wantrouwen. Maar ze hadden beloofd niets tegen iemand te zeggen en die belofte wilden ze niet breken.
Fred keek zijn broertje glimlachend aan. 'Mag ik mijn oude school niet zomaar een bezoekje brengen?' antwoordde hij nonchalant.
Ron trok een wenkbrauw op, maar zei er niets over.
'Het is goed je weer te zien, maar we moeten nu opschieten, we zijn te laat voor de les.' Hermione schonk hem een korte glimlach en liep toen langs hem heen de gang door.
'Succes!' riep Fred haar na. Hij zei de rest gedag en liep toen de gang weer door. Hij was opgelucht dat Hemione's schema zo strak was. Hij wist niet zeker of hij zich hier wel goed uit kon wurmen en hoewel hij een ster was in liegen, loog hij liever niet tegen zijn familie. Tenzij hij hiermee een straf zou kunnen ontlopen natuurlijk, dan loog hij alsof zijn leven er vanaf lag, wat bij Molly dus onophoudelijk gedaan werd.
Fred liep de Great Hall binnen en trof daar tot zijn verrassing zijn oude afdelingshoofd aan, Professor McGonagall. Professor McGonagall leek al net zo verbaasd om hem hier tegen het lijf te lopen. 'Meneer Weasley? Wat een verrassing, het is goed je te zien.' Ze liep op hem af en schudde hem de hand. Bijna per direct keek zij achter hem langs. 'En waar is uw broer?'
'Grappig, dit is al een paar keer eerder gebeurd vandaag. Hij is nog in de winkel.'
McGonagall knikte begrijpend. 'Aan het aantal artikelen die ik hier in de school heb aangetroffen kan ik wel aannemen dat de zaken goed gaan.' Ze glimlachte. Zij wist natuurlijk ook wel dat de import van Weasleys Wizard Wheezes in de school niet geheel kon worden tegengehouden en ergens leek ze het niet heel erg te vinden.
'De zaken gaan prima, dank u.'
Er liepen een paar oud klasgenootjes langs die Fred herkende en zwaaide naar hem. Hij zwaaide grijnzend terug en gebaarde dat hij zo wel langs zal komen.
'En wat brengt u terug naar school, als ik mag vragen?' vroeg Professor McGonagall toen aan hem en hij wende zich weer tot haar. 'Ik ben eigenlijk op zoek naar Eleanor Whelan, weet u toevallig waar ik haar kan vinden?'
Professor McGonagall knikte langzaam en draaide zich om naar Nearly Headless Nick die verderop boven een tafel zweefde samen met een jonge vrouw met lang krullende haar. Fred glimlachte, hij had Nick ook al lang niet meer gezien.
'Nicholas, kun je even hier komen?' vroeg Professor McGonagall en wenkte hem.
De geest keek om en kwam aangezweefd. Toen hij Fred zag begonnen zijn ogen te stralen. 'Fred, mijn jongen, het deugd mij je weer te zien.'
'Dag Nick,' antwoordde Fred glimlachend, 'ook goed om jou weer te zien.'
'Weet jij toevallig waar de Fat Friar rondhangt? vroeg Professor McGonagall, alsof ze nog ongestoord was.
Nick keek even bedachtzaam naar het plafon, voordat hij de professor weer aankeek. 'Waarschijnlijk in de keuken, dat is waar hij meestal zit. Als Meneer Weasley er niets op tegen heeft, zou ik hem er graag heen begeleiden.'
Fred knikte dankbaar. 'Graag. Ontzettend bedankt Professor. Het was fijn om u weer te zien.' Hij zei McGonagall gedag en volgde Nick richting de keukens, totaal vergeten dat zijn klasgenootjes nog op hem stonden te wachten. Maar Fred had belangrijkere dingen aan zijn hoofd dat gezellig bijkletsen.
'Hoe staan de zaken op school, Nick?' vroeg Fred, terwijl hij nog een paar andere leerlingen gedag zwaaiden.
'Niks te klaren, zeker niks te klagen. Gryffindor staat voor de eerste keer gelijk met Hufflepuff met de punten, maar ik vertrouw erop dat we dit jaar weer zullen zegevieren.' Hij sloeg rechts af bij het trappenhuis en liep de stenen trap af richting de kelder. 'Natuurlijk zijn er wat akkefietjes geweest, maar wanneer nou niet.'
Fred knikte, daar had hij al het een en ander over gehoord. Hij was al met bloemen langs geweest bij Katie, maar helaas lag ze toen nog in een coma. Het was een abnormale gebeurtenis, maar niet meer dan normaal op Hogwarts. Al hoopte hij natuurlijk wel dat de rest van het jaar rustig zou verlopen. Toen ze bij de ingang van de keuken kwamen, vloog Nick door de muur heen en Fred klom door het schilderij heen. Daar troffen ze de Fat Friar aan, die met een grote kelk wijn aan van de grote tafel zat. Hij proostte toen hij zijn collega-geest en de oud leerling aan zag komen lopen. 'Nick, jongeheer Weasley, waar heb ik dit bezoekje aan te danken?' vroeg hij met een glimlach, waardoor zijn rode appelwangetjes op zijn gezicht verschenen. 'Kom, zit, neem plaats. Droppy en Grabbel zullen wel wat spijs voor u klaarzetten!'
Twee huiselven even verderop renden gelijk richting de kasten aan de muren.
'Nee, dank je, dat is niet nodig,' riep Fred, hard genoeg zodat de elven het ook konden horen.
De Fat Friar glimlachte enkel. Fred had hem altijd een rare snuiter gevonden, maar hij was altijd vriendelijk en behulpzaam. 'Ik vroeg me af of u wist waar ik Eleanor Whelan kan vinden,' vroeg hij toen.
Op dat moment begon de Fat Friar in zijn handen te klappen en te giechelen. Zijn rode appelwangetjes werden nog rooier en glommen in het licht van de haard. Fred en Nick keken elkaar even verbaasd aan, niet wetend wat ze hiermee aan moesten.
'En ik bleef me maar afvragen wanneer een van de tweeling haar het hof zou maken. Mijn toestemming heeft u, jongeheer Weasley.' Hij schudde Freds hands enthousiast, maar Fred trok direct zijn hand terug. 'Oh-nee, dat is het niet. U maakt een vergissing. Ze is als een zusje voor mij.'
De Fat Friar zuchtte teleurgesteld en liet zijn armen langs zijn lichaam zakken. 'Hemel. Mijn excuses. Het arme kind heeft veel problemen gehad dit jaar, dit had haar wel goed gedaan, dacht ik. Maar helaas, waar kan ik u mee helpen?'
Fred keek de geest geschrokken aan. 'Wacht, wat bedoeld u? Hoezo heeft ze problemen gehad?' Het eerste dat in hem op kwam, bracht hem de zenuwen, het dagboek. Zou er iets met haar gebeurd zijn?
'Oh, zoveel geruchten. Ze heeft meerdere malen aan de stok gekregen met jongeheer Malfoy. Zulke akelige dingen heeft hij over haar rond gepraat. En hoe trots ik ook op haar ben dat ze hem heeft vergeven in plaats van aangevallen, ze was niet naar een leraar gegaan. Ik hoopte eigenlijk dat ze hulp zou vragen.'
'Nee, daar is ze te koppig voor. Ella is vaak geneigd dingen zelf aan te pakken, zo is ze opgegroeid.' Hij zuchtte een keer. 'Problemen in iemands schoot leggen die het al druk heeft, dat doet ze niet. Maar bedankt dat u me dit vertelde. Weet u misschien waar ik haar kan vinden?'
De geest knikte instemmend en floot op zijn vingers. Een kleine elf die bij een grote haard stond, draaide zich om en kwam aanrennen. 'Misky, kun jij Frederick hier naar Eleanor brengen?'
De elf knikte gehoorzamend en leidde Fred naar een groot portret toe. 'Volgt u mij maar, meneer,' zei ze en opende de lijst.
'Bedankt voor uw hulp,' riep Fred nog achterom en liep achter de elf aan een aardse gang door. De elf opende de uiteinde van de tunnel en Fred stapte een ronde, verlichte ruimte binnen. Overal rook het naar heerlijke kruiden en bloemen en gek genoeg, voelde Fred zich gelijk thuis, maar dat zou vast de hartelijke en verwelkomende sfeer van de kelder wel zijn. 'Wauw, dus dit is de Hufflepuff gemeenschappelijke ruimte, interessant.'
Toen Fred zich omdraaide, was de elf al verdwenen. Hij liep de ruimte door en keek om zich heen. De ruimte zag er zeker warmer uit dat de Gryffindor toren. Het was er bovendien veel knusser en natuurlijker. Overal stonden potten thee en dansten plantjes op de planken.
'Hallo?' klonk een stem achter hem en hij draaide zich om.
Eleanor kwam een gang uitgelopen en keek verbaasd op. 'Fred?'
'Verrassing,' antwoordde hij lachend en spreidde zijn armen bij wijze van een afgemaakte gocheltruc.
'Wat doe je hier?' vroeg ze tussen een grinnik door.
'Ik kwam jou opzoeken,' zei hij zo nonchalant mogelijk.
Eleanor fronste verontwaardigd. 'Mij opzoeken? Waarom? Oh hemel, waar zijn mijn manieren. Wil je een kopje thee?' zei ze en liep direct naar het tafeltjes toe waar een grote theepot stond.
Fred schudde dankbaar zijn hoofd. 'Nee, dank je.'
'Nou goed, loop dan heel even mee naar boven, ik was bezig wat spullen op te ruimen.' Ze verliet de ruimte en Fred volgde haar. Toen ze de deur door liep van de meisjes slaapkamer, bleef hij staan. 'Kan ik hier wel door heen? Ik heb weinig zin om door nog een gemeenschappelijk ruimte te worden geblazen,' vroeg hij lachend, zich herinnerend hoe hij de eerste keer in de Gryffindor kamer naar achter werd gesmeten door een onzichtbare barrière tegen jongens in de meisjes slaapvertrekken.
Eleanor draaide zich om en knikte. 'Ja, hoor. Hufflepuffs zijn betrouwbaar, die hebben daar geen regels voor.' Ze liep naar een van de achterste bedden en knielde neer bij een grote hutkoffer.
Fred beet wat peinzend op zijn wang en liep de deur door. Het verraste hem dat er geen spreuk op deze deur lag. Hij kon zo een paar onbetrouwbare Hufflepuff leerlingen opnoemen die deze barrière van vertrouwen zo zouden doorbreken. En met meisjes als Eleanor en Jenna die daar sliepen, verbaasde het hem zeer dat die barrière nog niet was opgesteld. Hij liep de kamer binnen en plofte op het bed neer waar Eleanor naast zat. Hij keek even om zich heen naar de kamer. Het zag er immers heel anders uit dan de slaapkamers in de Gryffindor slaapkamers. Vooral het verschil in kleurgebruik was anders.
'Dus, wat kwam je hier doen?' vroeg Eleanor vanaf de grond, terwijl ze wat truien opvouwde en hem aankeek.
'Ik was benieuwd hoe het met je ging,' antwoordde hij en zag direct dat ze wat argwanend omhoog keek. 'En dan stuur je geen uil?' was haar antwoord, dat had hij kunnen verwachten.
'Nee, niet als ik je ook gewoon kan spreken, toch? Ik zal even eerlijk zijn, George en ik waren benieuwd hoe het nu met je ging in verband met het dagboek.'
'Ah, de aap komt uit de mouw.' Eleanor stond zuchtend op en ging naast hem op bed zitten. 'Luister, jullie maken je echt zorgen om niks. Ik heb zoveel over mijn moeders leven geleerd door dat boek. Het gaat prima met me.' De glimlach op haar gezicht loog niet, dat wist Fred, maar na wat de Hufflepuff geest hem had verteld, vond hij dat hij dat ook moest vragen. 'En met Malfoy?'
'Malfoy? Wat moet je nou met hem dan?'
Fred slaakte een zucht. 'Ik heb van de Fat Friar gehoord dat je wat problemen hebt gehad met Malfoy.'
Eleanor keek hem even bestuderend aan. Haar groene ogen schoten van de ene plek op zijn gezicht naar de andere en het maakte hem zenuwachtig. Het was voor hem ook niet gemakkelijk om zo'n serieus gesprek te voeren, maar hij wist dat zodra hij grappen zou gaan maken, Eleanor minder los zou laten en dat was bij haar al zo moeilijk.
'Ik heb inderdaad ruzie met hem gehad, maar niets waarvoor ik hem het niet betaald heb gezet.' Ze slaakte een diepe zucht, richtte haar aandacht op een ander punt in de kamer en keek toen hem weer aan. 'Maken jullie je nou alsjeblieft geen zorgen om mij en concentreer jullie op de winkel. Ik zou het ook ontzettend waarderen als jullie niks meer aan Ernie en Justin willen verkopen voor Halloween, anders stuur ik jullie echt een Howler.'
Fred grinnikte en keek haar aan. 'Staat het aanbod van het kopje thee nog?'

Reacties (10)

  • GoCrazy

    Eigenlijk vind ik het best erg, Fred komt helemaal naar school voor Eleanor terwijl zij geen echt familie is en Ron en Ginny spreekt hij nog geen twee minutenxD

    3 jaar geleden
  • Histoire

    Ah, wat cute is dit! Dat ze zo met haar inzitten en speciaal voor haar naar school komen, is gewoonweg super lief!

    4 jaar geleden
  • Shaybuttah

    Waarom hou ik zo van dit verhaal? Ohja omdat jij zo mega goed en leuk schrijft xx

    4 jaar geleden
  • magiclove

    snel verder!

    4 jaar geleden
  • Altaria

    Yeah dit is zoo Fred! Toch jammer dat ze elkaar alleen zien als broers en zusje:(

    4 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen