Foto bij #29

Ik keek of ik ergens Draco kon vinden maar hij was weg, ik was verbaasd was die nou echt zo boos geworden vanwege het feit dat ik naar Richard zwaaide? Ik kan toch niemand negeren? Soms begreep ik echt niks van Draco, ik keek weer naar voren omdat ik gejuig hoorde, de andere twee kandidaten waren alweer boven, maar Harry was nog nergens te bekennen 'Waar is die? ' Vroeg ik Ron terwijl ik aan zijn jasje trok, ik had het beter niet kunnen vragen omdat die zo druk aan het kijken was net zoals ik dat hij mij niet scheen te horen. We bleven met spanning wachten naar het water, en de tijd was bijna voorbij.. ' Dit is nie goed hoor!' Ik werd steeds zenuwachtiger en wurmde mijzelf nog verder naar voren om te zoeken.. Niet veel later zag ik Ginny en het zusje van Fleur omhoog komen, een zucht van opluchting maakte me weer kalm, maar ook helaas niet voor lang omdat Harry nog steeds niet boven was gekomen.. De angst werd groter ik keek in paniek om mij heen.. Draco was weg en Harry kwam niet meer boven! Het zal toch niet..Door de angst gingen mijn emoties met mij op de loop en begon woest te worden, ik stond op het punt om Draco te vinden en om hem een gigantische dreun te geven! Maar op dat moment hoorden we gegil ik keek om en zag Harry boven water komen snakkend naar adem, Hermelien was terecht en uiteraard lag die in het water vanwege Victor Kruml, en Ginny voor Harry, maar waarom riskeerde hij zijn eigen leven voor het zusje van Fleur? Ze hadden haar sowieso toch wel gered? Harry had dekens om gekregen en de wedstrijd was voorbij en hij kwam samen met Hermelien naar ons toe lopen, Harry maakte zich druk om Ginny en Ron rende meteen op Hermelien af. 'Harry gaat alles goed?' ik pakte hem bij de schouders vast en keek hem aan, hij knikte en keek weer om zich heen, en hij zag Ginny naar hem toe lopen. ' Ik ga even naar Ginny goed?' Ik knikte en liet Harry lost. Een zucht van opluchting ontsnapte weer uit mijn mond. Pfoeh alles is goed. Maar toch twijfelde ik over waar Draco zich nou in hemelsnaam zou bevinden? Ik besloot er op uit te gaan, te zoeken naar waar Draco zou zijn. Ik liep het kasteel in en probeerde hem overal te vinden, ik hoorde stemmen echo maken door de gang en probeerde het te volgen, het klonk als Draco samen met een andere man.. Ik keek om het hoekje en zag aan het einde van de gang bij de ramen twee mensen staan één daar van was Draco en de andere was een man die ik niet kende hij had lang haar blond dezelfde kleur als Draco.. Ik kon niet goed horen wat ze zeiden dus ik liep dichter bij, en probeerde mij zo goed mogelijk te verstoppen, ik kon het niet verstaan maar merkte dat ze hevig aan het discussieren waren! Mijn stomheid maakte snel bekend dat ik ze aan het afluisteren was, een kat die tegen mij aan stond te miauwen! Die kat van die stomme congiërge, 'Wie is dat?' Riep Draco, ik kwam achter de pilaar vandaan ' Hay uh Draco' Ik keek hem beschaamd aan en werd rood, hij werd nog bleker dan dat zijn mooie huid al was, 'Wie is dit zoon?' Vroeg de vader van Draco die zijn hand uitstak, ik keek naar Draco en twijfelde en gaf de vader van Draco een hand, die iets scheen te zien en mij met een schok los liet,' zo jij bent Jasmine is het niet?' Ik knikte verbazend afvragend hoe mijn naam kon weten. Draco pakte mijn arm vast ' Pap wij gaan, ik zie je vanavond nog wel oké? ' Draco nam mij mee en ik keek nog is een keer achterom en de vader van Draco keek mij ook nog steeds aan, ik twijfelde erg met wou hij nou wou en wat hij zag hij leek te zijn geschrokken! 'Schaam je je voor mij?' vroeg ik Draco terwijl die mij hard in mijn arm kneep en doorliep 'Nee'' Antwoordde kort '' Hoezo?' ik probeerde zijn hand los te maken 'Omdat je mij nu pijn doet!' Draco schrok en liet mij los ' Sorry Jasmine, maar waarom luisterde jij ons af! Ik kan je niets vertellen maar blijf bij mijn vader uit de buurt' Ik keek Draco met een raar gezicht aan 'Hoezo moet ik bij hem uit de buurt blijven? ' Draco liet zijn hoofd zakken. 'Jasmine ik zit je dat net te vertellen ik kan het niet zeggen maar luister alsjeblieft naar mij? Anders kan ik je zelf niet zien' Ik schrok en keek Draco aan.. ' Ik houd niet van deze grapjes Draco! Als jij mij nu niet verteld hoe het zit! Dan zie jij mij inderdaad niet meer!' Ik was woest want ik begreep niets van dit stomme geheimzinnige gedoe! 'Draco keek naar beneden en haalde zijn schouders op 'Ik kan het niet Jasmine sorry' Ik knikte dat was het dan hij wou het niet zeggen.. 'Oké Draco laat maar! Ik weet voldoende'Ik voelde de tranen opkomen en liep weg de gang in, een leegte in mijn hart want ik kon hier niet tegen.. Ik keek nog even achterom en zag Draco naar mij kijken, keek terug en liep naar de eetzaal..

Reacties (1)

  • CaptainChaos0

    Aahhww vindt t echt zielig voor Draco,,
    Butt ik troost hem wel:P(H)

    5 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen