Foto bij I fell for you ~273~

Severus Snape pov.

'Severus.' Een warme hand schudde zacht aan mijn schouder en langzaam werd ik wakker. De bekende stem bleef mijn naam herhalen, tot ik kreunend mezelf omhoog hees. Blijkbaar was ik in slaap gevallen... Met zware ogen keek ik in het gezicht van Jessica die haar hand op mijn schouder liet liggen. Ik bracht mijn hand naar mijn nek ik kreunde nogmaals, dit moest ik niet vaker gaan doen. 'Kom je slapen?' Ik knikte en sloeg het boek dicht waar ik in aan het lezen was. Mijn verbaasde blik viel op het raam voor me, hoe laat was het wel niet? Heldere sterren blonken aan de hemel en op het raam zaten bevroren waterdruppeltjes. Langzaam drong er iets tot me door bij het ziet van mijn bord, al het eten lag er onaangeraakt, koud en verlaten. Ze had aardappels, sla en een stukje biefstuk voor me klaargemaakt en had het naar me toe gebracht, maar natuurlijk at ik het niet op.
'Het spijt me, ik was in slaap gevallen,' zei ik en wees schuldbewust naar het bord dat ze beet nam.
'Het geeft niet.' Ik schoof de stoel naar achteren en stond op. Vlug ruimde ik alles op, liet de boeken die ik had uitgekozen om te lezen opgestapeld op het bureau liggen, maar nam het boek van net in mijn hand. 'Wil je dat ik wat anders voor je maak?' Ik schudde mijn hoofd en rekte mijn rug en nek uit.
'Nee, ik heb niet echt trek,' zei ik en ze knikte. We liepen de bibliotheek uit, door naar de keuken waar ze het eten weg gooide en het bord afspoelde. Ik leunde tegen het aanrecht aan en bekeek hij grondig. 'Waar is Michel?' vroeg ik zacht.
'Boven,' lachte ze zacht, terwijl ze haar handen afdroogde aan de handdoek. Ik legde mijn boek achter me op het aanrecht neer en voor ik het wist, was ze tussen mijn benen gaan staan en had ze haar armen rond mijn borstkas heen geslagen. 'Hij is zijn kamer aan het uit zoeken,' mompelde ze, gesmoord tegen mijn borstkas aan. Zacht sloeg ik mijn arm rond haar schouders en trok haar stevig tegen me aan, de andere arm sloeg ik achter haar nek langs. 'Dit heb ik veel te erg gemist.'

'Volgens mij is die daarboven in een winterslaap gevallen,' spotte Michel terwijl hij naar het plafond wees. Het was al elf uur, ik was al ongeveer vier uur op, maar Jessica lag nog te slapen. 'Ik ga haar maar eens wakker maken denk ik, anders gaan we nooit het dorp in,' lachte hij. Vlug dronk hij zijn koffie op, nou ja, er zat zo veel melk en suiker in dat het niet echt meer koffie was. Fronsend keek ik neer in mijn dampende beker vol met zwarte, verse koffie. Wat moet ik toch doen hier, beneden in de bibliotheek zitten voor de rest van de vakantie? Zuchtend nam ik een slok en liep naar het grote raam toe, waarna ik over het dal een keek. Hoe dan ook, Michel leek tot nu toe aardig normaal te doen, waarschijnlijk had Jessica dat geregeld.
Bedachtzaam keek ik richting de deur opening toen ik boze stemmen van boven hoorde komen, gevolgd door een deur die hard dicht klapte. Een brede grijns spelde zich rond mijn lippen toen Michel snel weer beneden stond. 'Ze is wakker,' zei hij lachend. 'Alleen een beetje sacherijnig vermoed ik.'
'Waarom denk je dat ik haar nooit wakker wil maken?' Hij keek me verbaast aan, niet wetend dat ik ook daadwerkelijk luisterde.
'Nooit gedacht dat hij ook echt luisterde...' mompelde hij in zich zelf en schudde verward zijn hoofd. Gelijk weer daalde mijn humeur naar nul en liep ik richting de bibliotheek, maar net toen liep ze de trap af. Snel probeerde ik ongezien naar binnen te glippen, maar het werkte niet.
'Nee, Severus, je gaat je niet de hele tijd op sluiten daar beneden,' gromde ze en voor ik het wist trok ze me aan mijn arm de keuken weer terug in. Bedankt Michel, nu heb ik de hele dag last van een sacherijnige vriendin. Ze draaide zich op haar hielen om en keek me met opgetrokken wenkbrauwen aan. 'Ik kan nog steeds alles horen wat je denkt, dus ik zou maar oppassen.' Ik nam een diepe ademtuig en verbeet de drang om een snijdende opmerking te maken. Ik wist gewoon zeker dat als ik zou vragen of het de tijd van de maand was, dat ik buiten sliep vannacht. Ze trok haar wenkbrauwen omhoog en sloeg haar armen voor haar borst. Oh, merlinsbeard... Dit ging nog leuk worden.

En ja hoor, een paar uur later liepen we in het dorp beneden. Gelukkig was haar ochtend humeur weg, of zo goed als dan. Ze wierp een waarschuwende blik over haar schouder heen bij het horen van mijn gedachtes, maar het enigste wat ik deed was grijnzend terug kijken. Lachend schudde ze haar hoofd en hervatte haar gesprek met Michel weer.
Verbaast keek ik rond me heen, het was een oud, maar gezellig dorp. De huizen waren ouderwets, een beetje zoals bij mij thuis, ze vielen nog net niet uit elkaar. Grote, oude lantaarnpalen stonden tussen de bouwvallige panden in, uit, glas gebroken en de verf viel er zowat vanaf. Het wegdek was besneeuwd, maar door het zware gewicht van de auto's was het sneeuw plat gedrukt tot ijs. Op sommige plaatsen lag er geen sneeuw, plaatsen net onder het afdakje van een huis of winkel waardoor je de oneven keien zag. De weg was ook niet echt bepaald even, op verschillende plaatsten was de grond weg gezakt. Hoe veder we liepen, hoe minder huizen we tegen kwamen maar meer winkels. Een kleine supermarkt, winkel met alleen maar thee ingrediënten of potten, bloemenzaak, een hele hoop cafés en genoeg andere winkels.
Met mijn handen in mijn zakken hield ik Jessica voor me goed in de gaten, ze was al twee keer bijna onderuit gegleden. Ze was druk in gesprek met Michel over van alles en nog wat, maar wat vooral mijn aandacht trok was het woord kerstboom. Oh nee... Ik zuchtte diep, maar besteedde er geen aandacht meer aan.


@Muizlet: Severus gaat daar nooit meer weg, hahahaha :p
@Histoire: Vind het ook altijd weer leuk om te schrijven:D
@ Kaffaljidhmah: Oh dankjewel!(flower)Ik heb eerlijk gezegd altijd het idee dat ik te weinig details gebruik en dat het verschrikkelijk leest, want wanneer ik het zelf weer lees, lees ik meteen door het hele hoofdstuk heen. Maar misschien komt dat omdat ik al weet wat er gaat gebeuren :p


Reacties (1)

  • Histoire

    Wel wat triestig voor haar dat hij haar eten niet opeet, het ziet er zo lief en zorgzaam uit.

    4 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen