Lotte

Ilse keek even naar Lotte. Ze huilde. ‘Ik moet even weg,’ zei ze tegen Mosh.
Ze liep naar Lotte toe. ‘Lieverd,’ zei ze zacht. ‘Gaat het wel een beetje? Kom hier.’
Ze nam Lotte in haar armen. Zodra ze dat deed, stond Cyrith op en liep weg. Ze wist natuurlijk waar dit over ging. Ze keek even naar Mosh, die ook naar hen keek. Had hij dan niet door dat hij, door Lotte gewoonweg niet te vergeten, het helemaal verpestte voor Lotte en Cyrith? Ze moest met hem praten.
‘Ik ben zo terug,’ fluisterde ze. Ze liep naar Mosh toe. ‘Ik moet even met je praten,’ zei ze. Ze nam hem mee naar een plekje waar ze alleen waren.
‘Lotte huilde,’ zei ze.
Mosh knikte.
‘Weet je waarom? Omdat Cyrith haar nog steeds niet wil. Omwille van jou. Ze zijn helemaal gek op elkaar, maar toch wordt het niks.’ Ze keek Mosh doordringend aan.
‘Ik heb hen niks verboden, hoor,’ reageerde Mosh verbaasd. ‘Ik kan er ook niks aan doen dat die jongen zijn geweten zo streng navolgt. Het is zijn keuze, niet de mijne. Ik heb hem al verteld dat ik haar niet had laten lopen, maar hij is onverbiddelijk.’

Marije zag Lotte ook huilen. Ze liet Simon los en liep naar Lotte. Het moest extra zwaar voor haar zijn, dat Marije wel kreeg wie ze wilde en Lotte niet. Ze sloeg haar armen om Lotte heen en liet haar tegen haar schouder snikken.
‘Sst,’ zei ze. Ze kon geen opbeurende woorden bedenken, maar wist dat ze er op dit moment gewoon voor Lotte moest zijn. Ze aaide haar vriendin over haar haren. ‘Gooi het er maar uit.’
Simon keek naar Marije. Wauw. Het was hem nooit opgevallen hoe lief ze wel niet voor de anderen was. Wat een wereldmeid. Hij liep naar Johan toe. ‘Hé,’ zei hij grijnzend.
‘Hé.’ Johan grijnsde terug.
‘Ik heb net een sms van Thomas gekregen.’
Johans blik werd serieus en ook Simons gezicht betrok. ‘En?’
‘Hij hoopt dat we zo snel mogelijk thuiskomen.’
‘Ja, ik eigenlijk ook. Ik wil er echt voor hem zijn.’
‘Het is wel heftig, zeg. Onvoorstelbaar. Ik dacht dat zijn ouders altijd zo gelukkig waren.’
Simon knikte. ‘Ik ook. Arme Thomas.’

Stacey keek naar Marije en Lotte. Ze vond het zo zielig. Gelukkig hadden zij en Wes wel afgesproken contact te houden. Ze was helemaal gek op hem. Bovendien kon ze, als ze naar hem toe ging, Luca ook zien. Dan had ze toch nog contact met haar enige vriendinnen. Ze vroeg zich af hoe ze haar normale leven vol moest houden. Ze had Cynthia na het incident amper gezien en ze ontweek haar zoveel mogelijk. Ze was er nog steeds verbaasd over dat Cynthia aan haar straf ontkomen was en ze was bang dat Cynthia dit als een teken had gezien om door te gaan.

Angel liep naar DJ. ‘Ik heb jou MSN–adres nog helemaal niet!’ zei ze.
‘Mijn e–mailadres is trouwens [email protected],’ mompelde ze. ‘Ik ga jullie zo missen,’ zei ze zacht.
‘Ik jullie ook,’ zei Angel. Ze omhelsde DJ, die vocht tegen haar tranen. Ze wist dat er nog genoeg tranen zouden komen, ook als ze weer thuis was. Ze zat nog steeds in dubio of ze haar ouders en zussen moest vertellen over de verkrachting. Ze wist zeker dat ze niet meer terug naar de camping mocht als ze het vertelde. En ze wilde heel graag terug naar de camping, ondanks alles. Ze had hier vrienden voor het leven gemaakt en misschien wel de liefde van haar leven ontmoet.
‘Heb je ook afgesproken met Flynn? Als jullie in Nederland zijn?’ vroeg DJ aan Angel. ‘Ethan komt gelukkig een weekje naar Nederland.’
‘Nog niet,’ verzuchtte Angel. ‘Ik kan er nu al niet tegen dat ik hem niet elke dag zal kunnen zien en ik krijg het ontzettend druk als ik weer thuis ben.’

Er leken uren voorbij te zijn gegaan toen Lotte zich losmaakte uit Marijes armen en haar tranen afveegde. ‘Het lijkt zo oneerlijk. Iedereen heeft nu een vriendje en Cyrith – Cyrith wil gewoon niet.’
Ze leunde tegen Marijes schouder. Ze miste Jasper. Niemand kon haar troosten zoals hij dat kon. Ze dacht aan haar vader en haar zusje. Ze voelde zich schuldig omdat ze geen van tweeën meermaals had gebeld. Ze had zelfs beloofd haar vader op te zoeken, maar daar was niks van gekomen. Nu bleek hij verder weg te zitten dan ze had gedacht, maar toch voelde ze zich er rot over. En Starr was dan wel met hun oom en tante mee naar Frankrijk gegaan, maar ze had haar alsnog kunnen sms’en. Ze zuchtte. Ze kon zich niet voorstellen dat ze Cyrith nooit meer zou zien, terwijl ze in haar dromen voor altijd bij hem was gebleven.
Marije liet Lotte voorzichtig los. ‘Wat is er gebeurd?’ vroeg ze.
Lotte vertelde in horten en stoten het verhaal. Marije zuchtte. Ze vond Cyrith maar een rare vogel.
‘Weet je wat?’ besloot ze. ‘Je redt je wel zonder zo’n sukkel als hij. Want hij is dom dat hij je laat lopen. Je verdient zoveel beter. Wij hebben jongens niet nodig, weet je nog?’
Lotte keek naar de grond. ‘Maar jij hebt uiteindelijk Simon gekregen. En ik? Ik wil helemaal niet zonder hem.’
‘O, arme meid,’ zei Marije zacht. Ze sloeg haar arm weer om Lotte heen. ‘Ik weet dat je dat niet wilt, echt. Maar geloof me, er zijn leukere jongens dan Cyrith. Jij verdient echt tien keer beter.’
Lotte zei niets. Ze voelde zich leeg. Had ze hem maar nooit ontmoet. Nee, dat was niet waar, ze was blij dat ze hem had ontmoet. ‘Het is mijn eigen schuld,’ zuchtte Lotte. ‘Als ik gelijk eerlijk tegen Mosh was geweest, dan was dit nooit gebeurd.’

Reacties (3)

  • EvilDaughter

    Mosh praat met Cyrith!
    en daarna
    Cyrith praat met Lotte!
    dan is er weer vrede:)

    Oh wacht, ik vergeet Ashlee...

    4 jaar geleden
  • Vega

    Ze kon zich niet voorstellen dat ze Cyrith nooit meer zou zien, terwijl ze in haar dromen voor altijd bij hem was gebleven.

    Dat is zo lief!

    4 jaar geleden
  • Altaria

    Noo, jullie mogen niet zo afscheid nemen! Dat mag gewoon niet!

    4 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen