Foto bij I fell for you ~274~

Jessica Alvarez pov.

Lachend keek ik in Michels gezicht en voelde meteen weer hoe erg ik hem gemist had al deze tijd. Samen waren we wat aan het klooien met de piano, Michel kende een stukje dat hij me probeerde te leren, maar aangezien het hem zelf ook niet echt meer lukte was het gewoon meer nutteloos op de toetsen tikken. Het luide geluid van de piano echode door het hele huis heen en voor we het wisten kwam Severus eindelijk de bibliotheek uit. Geïrriteerd liep hij langzaam naar binnen, gefocust op het boek in zijn hand. Toen hij eenmaal bij de boekenkast was, leek hij op te kijken van uit zijn boek en scande de ruggen van de boeken af. Terwijl ik hem goed bestudeerde, sloeg Michel een harde, schelle toon aan op de piano waardoor we beide op schrokken.
'Dit klinkt nog erger dan het gekrijs van een mandragora,' bromde Severus met zijn ogen hatelijk ook Michel gericht. Ik rolde met mijn ogen, ik had nog zoveel goeie hoop dat hun het misschien beter zouden vinden. Dit was namelijk een record, ze hadden al een dag lang zonder ruzie door staan. Michel keek terug in Severus' zwarte ogen en liet zijn handen op zijn schoot vallen.
'En ja hoor, de vleermuis is er weer gearriveerd om de pret te verpesten,' zuchtte Michel.
'Het is me een genoegen,' gromde Severus met een tevreden grijns.
'Kan je je niet weer gaan verstoppen in de bibliotheek ofzo? Dat was een stuk gezelliger.' Zo emotieloos als het maar kon keek hij Michel aan en trok een tweede boek uit de kast.
En hij denkt dat ik hier zit voor mijn lol? Oh er zijn een hoop plaatsen waar ik liever zou zijn...
Zuchtend liet ik mijn blik op de piano voor me vallen en beet op mijn lip. Hoe kon ik ook gedacht hebben dat hun twee deze vakantie samen zouden kunnen door brengen? En hoe kon ik ook me het bizarre idee hebben dat Severus voor eens in zijn leven die trots van hem aan de kant zou schuiven en normaal zou doen? Gefrustreerd drukte ik op de meest linkse toets die zwaar en laag aan sloeg. Ik klemde mijn kaken samen zodat ik niet naar hem zou schreeuwen dat hij dan maar beter weg kon gaan, dat was niet eerlijk. Ook al zou ik niets liever doen op dit moment.
Het spijt me, ik...
Spottend rolde ik met mijn ogen en snakte mijn hoofd naar hem toe.
'Weet je, Severus, misschien moet je maar terug gaan naar die kille, koude bibliotheek, het was inderdaad hiervoor een stuk gezelliger,' blafte ik. Michel zijn wenkbrauwen schoten omhoog, terwijl Severus het boek dat hij er net nog had uitgehaald verslagen terug schoof. Michel stond langzaam op en liep wat ongemakkelijk van ons weg.
'Ik... Ik laat jullie wel even alleen,' zei hij zacht en verdween door de deur opening. Stil bleef Severus me aan kijken en zuchtte zacht. Hij kwam naar me toe lopen en kwam schrijlings op het bankje voor de piano zitten, terwijl ik met mijn beide benen over een kant heen zat. Voorzichtig schoof hij wat dichter bij, maar voor ik het wist hadden mijn handen zich op zijn borst geplaatst en begon ik hem weg te duwen.
'Lieverd, ik-'
'Ik wil het niet eens meer horen, Severus,' zei ik fel. Hij pakte mijn polsen vast, duwde ze met gemak naar beneden en voor ik het wist zat hij tegen me aan met zijn armen stevig rond mijn lichaam. Een siddering van genot schoot door mijn ruggengraat, door naar de rest van mijn lichaam. Hoe wel ik enig sinds tegenstribbelde, was mijn verzet niet optimaal. Zijn aanrakingen maakte me zo zwak...
'Ik bedoelde het niet zo,' zei hij zacht. Zijn hand streek kalmerend over mijn arm en sneller dan gedacht was ik gestopt met tegenwerken. 'Je weet dat sommige gedachtes er gewoon uit schieten, daar zijn ze eenmaal gedachtes voor.' Mijn schouder leunde tegen zijn borstkas en zijn armen zaten voor en achter langs me geslagen. Zijn over heerlijke geur was de druppel, ik gaf mezelf aan hem over en liet me in zijn omhelzing weg smelten. 'Het spijt me.' Zijn adem streek over de oppervlakte van mijn wang heen waardoor de haartjes in mijn nek en op mijn armen omhoog kwamen te staan. Hij had wel een punt... Ik zuchtte en sloot mijn ogen. Ik was de laatste tijd gewoon heel erg prikkelbaar en sneller op me tenen getrapt, volgens Elijah kwam dat doordat mijn krachten zich ontwikkelden en hopelijk ging het ook snel weer weg. Ik reageerde veelte impulsief.
'Het is al goed,' mompelde ik. Hij plantte een liefdevolle kus op de kruin van mijn hoofd en gaf een zacht kneepje in mijn arm. Na een tijdje zo gezeten te hebben, stond hij op en nam weer terug plaats op het bankje, alleen dan net zoals mij. Onze schouders raakte elkaar aan en ik keek hem verwachtingsvol aan, benieuwd naar wat hij ging doen. Zacht plaatste hij zijn vingers op de verkleurde witte toetsen en keek grijnzend naar me, terwijl hij de eerste noten begon te spelen. Verbaast keek ik naar zijn handen, zijn dunne, lange en elegante vingers gleden over de toetsen heen waardoor er een ongelofelijk geluid uit de piano voor ons kwam. Geconsenteerd keek hij naar zijn handen en had een serieus gezicht op, terwijl zijn ogen heen en weer flitste. Nooit geweten dat hij piano kon spelen... Het leek me ook niet echt iets voor hem, totaal niet. Ik slikte, de verlanging die ik voelde bij het zien van zijn handen was niet normaal, hoe graag ik die handen van hem nu wel niet over mijn lichaam wilde voelen... Snel schudde ik het uit me hoofd en liet de rustgevende klanken me overnemen.


Hallo iedereen! Omdat ik de laatste tijd zo absurd weinig plaats, zal ik vandaag twee hoofdstukken activeren:)

@Histoire: Dat vond ik nou dus ook :p

Reacties (2)

  • ashleyG

    Dat is een aangename verassing:)

    3 jaar geleden
  • Muizlet

    Jeyyy, je maakt mijn dag weer helemaal goed! ty!(flower)

    3 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen