Foto bij Hold me close

Iedereen was verbazend rustig gebleven. Tranen werden nauwelijks gevloeid, wel geblonken, maar dat gold ook voor het praten. Het was doodstil in de studio. Ik wachtte af.
Harry staarde naar de vloer, zijn handen in elkaar geklemd, terwijl Niall juist onderuitgezakt was gaan zitten, bijna een beetje moedeloos, en nerveus met zijn voet op de vloer tikte. Het was het enige geluid. Toen kuchte Ben. Het beetje leven kwam weer terug in de ruimte. Alle vijf de jongens keken op naar de man, afwachtend maar vooral geen zin hebbend hun monden open te doen. Ze waren moe.
De livestream werd snel daarna beëindigd, met de belofte dat de jongens het ergens de komende weken nog eens zouden doen nadat de rust weer een beetje was wedergekeerd en ook zij uitgerust waren.
Vervolgens liep Harry naar me toe. Hij glimlachte zwakjes naar me, zijn ogen een beetje dik en de kringen onder zijn ogen getint. Hij boog voorover en drukte een kus op mijn mond.
‘Zullen we maar teruggaan?’
Geen woorden over het moment van net.
‘Moeten jullie niet nog dingen doen vandaag?’
‘Nee, we krijgen hierna vrij om even tot rust en onszelf te komen. En ik heb het nodig. Én we zien elkaar allemaal vanavond weer bij het avondeten.’
Ik glimlachte naar hem en kneep zacht in zijn hand. ‘Natuurlijk.’
Er werd dicht en lang met elkaar geknuffeld, met de ogen dicht en de fronsen tussen wenkbrauwen aanwezig. Mensen waren emotioneel maar hielden het toch ook weer droog. Ik begreep dat niet helemaal. Ik stond een beetje onvast op mijn benen, had prikkende ogen en een haperende ademhaling. Ik wilde dolgraag met Harry mee naar zijn hotelkamer een paar verdiepingen hierboven, om maar gewoon even te kunnen gaan liggen en mijn ogen te sluiten. Laat staan wat Harry nodig had?
Ik knuffelde Sophia nog een laatste keer stevig – ik zou haar later vandaag nog wel zien, en anders morgen – en kon de tranen in haar ogen niet negeren. Liam stond een beetje hulpeloos achter haar, had haar aandacht nodig maar durfde er niet om te vragen. Ze was te emotioneel.
Met mijn hand warm en klam in de zijne liep ik eerst met Harry mee naar zijn kleedkamer, waar we onze spullen pakten en vervolgens naar de lift liepen. In de lift zelf was het stil, al was het geen slechte stilte. Harry had me, ondanks de hoeveelheid spullen die hij bij zich had, nog steeds vast en was zelfs dicht bij me gaan staan, met zijn lichaam een beetje tegen de mijne geleund. Ik kneep zachtjes in zijn hand.
Nadat we een aantal pogingen hadden gedaan het slot goed open te krijgen met de sleutelkaart zetten we de tassen naast het bed neer. Ik rook meteen al de zwakke, hangende geur van een van Harry’s geurkaarsen. Kledingstukken lagen ook over de rug van de stoel in de hoek gegooid – duidelijk met iets teveel enthousiasme – en toen ik even later de badkamer inliep om naar de toilet te gaan, stonden er een aantal van zijn toiletspullen op het plankje onder de spiegel. Harry zelf was onder de dekens gekropen.

Ik kwam er even later bij. Harry, die met zijn rug naar me toe had gelegen, draaide zich om toen hij het matras in voelde zakken. Vochtige ogen keken me nog vluchtig aan voordat hij naar me toe kroop, zijn armen om mijn middel sloeg en zijn hoofd op mijn borst legde.

Mijn armen om hem heen, zijn gezicht in mijn nek. Er klonk een trillerige ademhaling door de slaapkamer en mijn shirt was vochtig. Harry omklemde de stof stevig. Naarmate de tijd vorderde en we zo in bed bleven liggen, ontspande zijn greep geleidelijk aan, totdat hij uiteindelijk in slaap leek te zijn gevallen. Zijn ademhaling was regelmatig geworden en zijn halve lichaam lag zwaar op de mijne, maar erg vond ik het niet.
In mijn hoofd werd de dag nog tien keer afgespeeld.


Ook ik was in slaap gevallen, wat nogal makkelijk ging in een bed zo lekker als deze en een warm lichaam zoals die van Harry om tegen aan te liggen.
Toen ik uiteindelijk mijn ogen open deed was het nog steeds overdag, uiteraard, ik had niet lang geslapen, maar Harry ook niet. Vanuit het bed zag ik hem in de stoel aan de andere kant van de kamer zitten, het haar wat door het slapen waarschijnlijk nog erger verward zat dan eerst dus in een knotje gestoken en de aandacht diep in het boek wat hij las. Ik bewoog niet, keek alleen.
Hij had een been over het andere geslagen, een hand over zijn knie gespreid, plukkend aan het gat in zijn broek, terwijl hij met de andere het boek moeiteloos open in zijn schoot hield. De frons tussen zijn wenkbrauwen bleef, zo bloedserieus als hij soms was, en ook nog steeds toen hij ging verzitten en met de hand waarmee het boek vasthield zijn elleboog op de stoelleuning zette, zodat hij zijn hoofd een paar centimeter op moest tillen, maar hem tegelijkertijd ook een stukje schuin hield.
Giebelend verstopte ik me onder de dekens toen Harry’s frons plotseling verdween en hij zoekend mijn kant opkeek. Zijn mondhoeken trokken op toen hij me zag kijken.
Excuse me, miss,’ klonk er even later geamuseerd van buiten de dekens en ik slaakte een kreet toen twee handen naar mijn lichaam eronder zochten. Eenmaal duidelijk gevonden grepen ze deze met de gehele deken bij elkaar en tilden me op.
God fucking damnit, Harry!
Gelach klonk vanbuiten de deken terwijl hij me nog steeds vasthield, en ik begon het behoorlijk warm te krijgen.
‘Ik zou er graag uitkomen!’
‘O ja?’
‘Ja!’
Met een zachte plof liet hij me weer op het matras vallen, zelf ook giechelend, en hielp me de verwarde dekens van mijn lichaam af te trekken. Mijn haar plakte aan mijn gezicht en zat in de war, maar de grijns bleef staan. Harry drukte er een dikke kus op.

Omdat Harry al had gezegd dat we hoogstwaarschijnlijk gewoon met z’n allen in het hotel aten, privé in een apart zaaltje, douchte ik alleen en liet ik de make-up staan. Ook Harry sprong nog onder het warme water, trok zijn zwarte skinny jeans daarna weer aan maar koos dit keer een van zijn grote truien voor erboven. Toen hij me vervolgens zag kijken trok hij een andere uit zijn koffer en gooide hem lachend in mijn gezicht.
‘Hier. En nu stoppen met miepen.’
Fuck you,’ glimlachte ik terwijl ik de zachte, te grote trui over mijn hoofd trok.

‘Ben je al bijna klaar?’
‘Bijna!’
Een beetje ongeduldig stond ik bij de deur van onze kamer te wachten tot Harry klaar was. Vervolgens kwam hij met een drafje naar me toegesneld, pakte me glimlachend bij mijn hand en trok me mee de kamer uit.
Eenmaal beneden werden we al opgewacht door, toevallig, weer Lucy. Ze glimlachte naar ons en leidde ons mee naar het aparte zaaltje zonder ook maar door iemand te zijn gezien.
‘Moet je niet zo klaar zijn met werken?’ merkte ik nieuwsgierig op nadat Lucy ons het zaaltje het toegewezen. Ze glimlachte naar me. ‘Geen zorgen, mevrouw – Aibileen. Ik ben over een halfuurtje klaar.’
‘Dat is mooi,’ glimlachte ik, ‘alvast een fijne avond!’
‘Van hetzelfde.’

We schoven aan bij een halfgevulde tafel, met Niall, Liam en Sophia, en een paar mensen van de crew die nog misten. De mensen die er al waren, echter, hadden al drankjes besteld en bestudeerden de menukaarten aandachtig. Met een glimlach ging ik zitten. Harry liet zich naast me zakken.
Hij legde een hand op mijn bovenbeen terwijl hij naar mijn oor toeboog.
‘Zo gaat dat eigenlijk altijd wel. Het is heel moeilijk om altijd maar met iedereen rekening te houden, dus eigenlijk eet je een beetje voor jezelf en zie je wel met wie je eet. Kan heel gevarieerd en gezellig zijn.’
‘Maar normaal maakt Sarah toch het eten?’
‘Dat klopt,’ glimlachte Harry naar me, ‘maar ook zij heeft vandaag eigenlijk vrij. Dus we hebben een hotel geboekt waar ze beneden ook een restaurant hebben. Werkt stukken beter.’
‘Nogal, ja.’
OOOOIIIIIIIIII!
Harry en ik keken op. Niall kwam naar ons toegelopen, een grijns op zijn gezicht, de verdrietige uitdrukking van eerder die dag verdwenen. Ik glimlachte naar hem. ‘Hey, Niall.’
‘En, hebben jullie al gegeten?’ vroeg Niall terwijl hij tegenover ons ging zitten en ondertussen al de kaart erbij pakte.
‘Nee, we gingen net drinken bestellen.’

De rest van de avond verliep fijn en ontspannen. Ondanks dat de dag intens was geweest en ieder het moeilijk had gehad, met of zonder tranen, leek iedereen zich ook weer enigszins herpakt te hebben voor het avondeten. Harry, die even geleden nog in mijn armen had gehuild, oogde nu gelukkig, giechelend en gierend met Louis. Ik glimlachte, prikte een beetje in mijn eten en at er een beetje van. Ook ik voelde me fijn en ontspannen.


Fijne Kerst!!!!

Reacties (11)

  • Fermer

    Dit verhaal is echt zó volwassen, veel realistischer ook dan andere verhalen op Quizlet.

    Ik vind je schrijfstijl echt heel fijn en ben ervan overtuigd dat dit echt uitgegeven kan worden en dat het dan als warme broodjes over de toonbank vliegt.
    Het is ook echt het enige verhaal wat ik nog lees atm._O_

    En jij natuurlijk ook een fijne kerst toegewenst!

    3 jaar geleden
  • biancadokkum

    Echt super geweldig awesome mooi en goed geschreven <3!
    Blijf zo door gaan met schrijven <3!
    Kudo erbij:D!!!

    Jij ook hele fijne kerstdagen en alvast een gezond, liefdevol en gelukkig 2016

    3 jaar geleden
  • Smexy

    Fijne feestdagen love.

    Prachtig hoofdstuk, zoals altijd x

    3 jaar geleden
  • Booooo

    Fijne kerst!

    3 jaar geleden
  • fleurence

    Jij ook fijne feestdagen toegewenst!

    3 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen