Foto bij Want a drink?

Passenger - Things That Stop You Dreaming (echt)

Er werd besloten om met een paar daarna nog naar de bar te gaan, waar wel gewoon gasten en andere bezoekers zouden zijn. Ik, die hier uiteraard niet op voorbereid was, vroeg Harry naar de sleutelkaart van onze kamer en excuseerde mezelf vervolgens. Harry, die even getwijfeld had of hij ook niet mee moest om een blouse van 1500 dollar aan te trekken, trok zijn voorstel in toen hij mijn gezicht zag.
‘Oké, geen Saint Laurent dus,’ reageerde hij geamuseerd terwijl hij de kaart in mijn hand drukte. Ik rolde glimlachend met mijn ogen en vertrok toen naar boven, met Sophia aan mijn zijde.
‘Hoe gaat het met Liam?’ Ik hield een shirt voor mijn lichaam en tuurde in de spiegel.
‘Nee, die zou ik niet doen. Waarom niet die?’ Ze pakte een blouse van de stapel op het bed en hield deze omhoog.
‘Die is van Harry,’ glimlachte ik, Sophia’s ogen werden groot, ‘en je hebt mijn vraag niet beantwoord. Hoe gaat het met Liam?’
Sophia legde eerst de blouse terug voordat ze sprak.
‘Wel goed, denk ik.’
‘Dénk je?’
‘Ja... hij was veel te vrolijk voor zijn doen, eigenlijk. Glimlachte de hele tijd naar me zodat ik niet zou denken dat hij verdrietig was. Vreselijk. Irritant, ook.’
‘En jij?’
‘Ik voel me week en kwetsbaar.’
Ik liet het shirt zakken en keek naar Sophia. Ze plukte aan haar nagels, mijn blik ontwijkend.
Hoe zij me vertelde dat Liam zichzelf groot hield, terwijl ze altijd zo open naar elkaar toe waren en zoveel steun aan elkaar hadden, voelde voor mij alsof wij elkaar direct passeerden. Het leek alsof Harry en ik juist het tegenovergestelde meemaakten, waar hij er hard aan werkte om zich kwetsbaar en open voor me op te kunnen stellen, in plaats van gesloten en sterk. En nu was dat precies wat Liam deed.
Ik ging naast Sophia zitten en sloeg een arm over haar schouders.
‘Is er iets wat je me wilt vertellen, Sophia?’ klonk mijn stem zacht. Ondanks dat ze haar gezicht naar haar schoot toe had gekeerd kon ik de trillende op elkaar geklemde lippen en de blinkende ogen zien. Ik wreef zacht met mijn hand over haar rug.
‘Het gaat de afgelopen paar maanden niet zo goed tussen ons,’ fluisterde Sophia schor, bijna onhoorbaar, en het hardop uitspreken van deze woorden zorgde ervoor dat ze zacht naar adem hapte, alsof ze dat nog niet eerder had gedaan.
Mijn hart zonk en ik zocht haar hand.
‘Het komt waarschijnlijk gewoon door alle spanningen op zijn werk en daardoor ook de rest van de wereld, en bij mij thuis gaat het ook niet altijd even lekker,’ ging Sophia zacht verder. Haar stem sloeg halverwege bijna over. Ik hield haar alleen maar vast en bleef stil. Deels omdat het leek alsof Sophia deze dingen gewoon even moest uiten, en deels omdat ik zelf niet zo goed wist wat ik moest zeggen.
‘Ik weet niet of we het gaan redden,’ bekende Sophia eerlijk en voor het eerst keek ze me weer aan, emotioneel en angstig zoals ze keek. Mijn hart zonk nog verder.
‘Is er echt niets...?’ Ik maakte mijn zin niet af, durfde de vraag niet echt hardop te stellen, maar Sophia begreep wat ik bedoelde.
‘We zijn al eens naar een relatietherapeut geweest, vanwege alle spanningen enzovoorts, en het hielp ook wel! Maar er is gewoon zoveel gaande in zijn wereld dat ik het niet altijd bij kan houden.’
‘Het feit dat ze stoppen is dan toch iets positiefs voor jullie relatie? Hij is uit die “wereld” en daarna in de jouwe, klaar om verder te gaan met iets heel gaafs.’
Sophia glimlachte triest terwijl ze een traan van haar wang veegde.
‘Dat weet ik, zo dachten en denken we er ook over, maar ik ben soms bang dat het weleens te laat kan zijn.’
Een korte stilte. Mijn telefoon aan de andere kant van het bed begon te trillen. We keken ernaar.
‘Moet je niet opnemen?’
‘Neuh.’
‘Het is Harry.’
‘Hij kan wachten.’
Sophia glimlachte en legde een hoofd op mijn schouder. Ik trok haar dicht tegen me aan.

Het duurde een halfuur voordat we weer beneden kwamen, omdat Sophia eerst wilde dat haar rode ogen verdwenen waren en ze zichzelf weer onder controle had. Ik kon haar geen ongelijk geven.
‘Waar bleven jullie zo lang?’ schreeuwde Harry half naar me toen hij ons in het oog kreeg. De muziek was nogal luid, maar niet te luid, zodat mensen nog steeds met elkaar konden praten, mits ze een hoge stem zouden opzetten.
‘Even bijkletsen,’ zei ik alleen terwijl ik een kus op zijn mond drukte. Ietwat verrast omdat ik dat zomaar deed, in een bar, wauw, ontstond een zwakke frons tussen zijn wenkbrauwen. Zijn ogen schoten even naar Sophia en weer terug.
‘Oké. Liam was juist naar boven gegaan om jou te zoeken, Soph, maar ik denk dat jullie elkaar zijn misgelopen.’
‘Oké, dank je wel,’ glimlachte Sophia, ‘dan ga ik hem maar even zoeken.’ Met een kus op mijn wang vertrok ze weer.
‘Wil je iets drinken?’ vroeg Harry in mijn oor terwijl hij me met een arm over mijn schouders naar de bar toe leidde. Daar troffen we ook Julian en Niall aan, die met elk een glas bier in de hand over de bar hingen van het lachen. Als de verschijning van de jongens de aandacht niet al had getrokken, deed Niall’s lach nu genoeg. Het was me ook niet ontgaan, de blikken die net twee seconden langer op ons gericht waren dan normaal, en de telefoons die stiekem – maar niet stiekem genoeg – naar ons toe werden gedraaid, om te filmen of om foto’s te maken. Ik voelde me een beetje onwennig, in ieder geval blij dat ik me had omgekleed en make-up op had gedaan, maar verschool me alsnog een beetje achter Harry’s lange postuur. Toen hij bij de bar ging staan om drankjes voor ons te bestellen, kroop ik tussen hem en Niall door, die zelf op een kruk zat. Harry, die zijn armen gekruist op de bar had geleund, glimlachte op me neer, bestudeerde mijn gezicht en gaf me toen een zacht duwtje met zijn schouder.
‘Alles goed?’
‘Ja, hoor,’ glimlachte ik, ‘met jou?’
‘Op dit moment erg goed, ja,’ murmelde hij terug, en dat kon hij alleen doen door dichterbij te komen als hij wilde dat ik hem verstond, wat hij dan ook deed. Ik glimlachte breder en liet hem een kus op mijn mond drukken.
Dat op een gegeven moment mensen wel erg nieuwsgierig werden ontging me, ondanks de drie drankjes, niet bepaald. We waren al door een paar benaderd, die voor een foto met de twee jongens vroegen en daarna nog steeds een beetje bleven hangen. Het was niet dat ik het irritant vond, want ik snapte ook wel dat ze niet weg gingen als ze dat niet hoefden, maar het voelde wel alsof we een attractie in een dierentuin waren.
Bovendien kreeg ik ook af en toe stalen, onderzoekende blikken toegeworpen, van mensen die zich afvroegen of ik “die ene” was die Harry Styles van de markt hield of de reden zou zijn dat hij stopte.
Ontkennen dat we op die manier niets met elkaar te maken hadden, kon ik vanavond niet. Harry, met zelf ook zo’n drie of vier drankjes achter de kiezen vond het leuk om me steeds aan te raken en in een omhelzing plat te knuffelen. Vervolgens, terwijl ik naar adem happend in zijn houdgreep stond, wiegde hij ons heen en weer op de maat van de muziek, luid mee toeterend en met een schaterlach tussendoor. Ik voelde zijn borst tegen mijn oor trillen.

Toen het iets na middernacht was en Harry en ik besloten terug naar onze kamer te gaan, zorgden beveiligers ervoor dat we niet werden gevolgd. Ik stond even later dan ook alleen met hem in de lift.
Ik zat met mijn gedachten te ver weg met zorgen over vandaag om Harry’s bewegingen te volgen. Terwijl ik dacht aan wat de fans zouden zeggen als ze foto’s zouden zien van de jongens ’s avonds gezellig bij een bar, terwijl ze eerder die dag nog slecht nieuws hadden gebracht (“Hoe kunnen ze zo achteloos en blij zijn?!”), en vervolgens mij ook in het plaatje zouden zien (“Wat een egoïstische trut, dat zij hem voor zichzelf houdt!”), en ik me daardoor slechter ging voelen, kroop een warme hand over mijn rug. Met een vragende blik, ietwat verrast, keek ik Harry aan. ‘Hm?’
‘Hm?’ herhaalde hij met een glimlach terwijl hij me zacht naar zich toetrok. Hij had rode wangen, grote ogen en zijn haar nog verwarder dan normaal. Hij was niet dronken, maar wel goed op weg. Ik glimlachte en duwde hem zacht weg. Hij giechelde, sloeg twee armen om mijn middel heen en klemde me tegen hem aan, ondanks mijn protesten, ondanks mijn blozen, ondanks mijn glimlach.
Zijn mond botste klungelig tegen de mijne toen hij deze probeerde te vinden, we lachten, ik sloeg mijn armen om zijn nek en ging op mijn tenen staan. Hij ademde in mijn mond, drukte zijn neus tegen de mijne terwijl een hand omlaagging en nét boven mijn achterwerk bleef hangen. Alleen de pink ging over de grens en dat was zo typisch Harry dat ik in zijn mond humde, zijn pols beetpakte en zijn hand verder naar beneden leidde. Toen hij zich realiseerde waar zijn hand zich nu bevond wilde hij deze terugtrekken, maar ik hield zijn pols vast, had mijn ogen al opengedaan toen de zijne open schoten. Hij trok zijn hoofd terug terwijl een frons tussen zijn wenkbrauwen ontstond.
‘Abs, je weet dat ik zo iemand niet...’
‘Ja, weet ik,’ glimlachte ik terwijl ik met een hand door zijn lange haar ging, ‘maar daarom mag het ook wel. Als je wilt,’ voegde ik er nog snel aan toe toen ik Harry’s gezicht zag. Zijn mond hing een stukje open, nadenkend en zelfs bijna bezorgd.
Toen ik net op het punt stond zijn pols los te laten gleden de liftdeuren uit elkaar. Hetzelfde gold voor Harry en mij. En op tijd, want in de gang stond een ouder stel, al bejaard en gelukkig slechtziend. Hadden ze de rode wangen en licht opgezwollen lippen zien was het zo te raden geweest.
Gelukkig moesten wij bij de verdieping erboven er al uit, zodat Harry zijn geproest niet al te lang in hoefde te houden en ook ik mijn rode wangen niet meer hoefde te bedekken.
‘O, hou je mond,’ glimlachte ik toen Harry een kus op mijn slapen drukte en niet eens iets zei.


Ik had dit stuk gistermiddag maar was gisteravond serieus ZO moe?? Sliep per ongeluk om 11u en werd vanochtend wakker om 10u....Nice.
Veel plezier met lezen, dank je wel voor jullie kerstwensen en een fijne tweede kerstdag!!:D

Reacties (6)

  • BiebStyless

    Stiekem had ik dit hoofdstuk s'nachts gelezen terwijl ik eigenlijk hoorde te slapen want 6 uur ging de wekker om me klaar te maken voor mijn stage, maar zoals je weet grote fan dus dan gaat een hoofdstuk lezen echt niet later gebeuren ^^ Ookal was dat 4 dagen geleden en so sorry dat ik nu pas een reactie post maar toch moet ik altijd even laten weten dat ik je verhaal super vindt en post ook graag een reactie ^^

    Ik hoop dat je super leuke kerstdagen heb gehad en zeker ook een leuk nieuwjaarsdag gaat hebben, kijk vooral uit voor het vuurwerk, ik zit liever gewoon veilig achter glas te kijken haha ;D
    hierbij dus een super hoofdstuk en can't wait for the next one!

    xx

    3 jaar geleden
  • biancadokkum

    echt super geschreven <3!
    Blijf zo door gaan met schrijven:D!
    Kudo erbij:D!

    3 jaar geleden
  • fleurence

    Ik moest zo lachen om dat laatste stuk hè. Aibileen met haar rode wangen altijd.

    3 jaar geleden
  • batbucks

    Leukk!

    3 jaar geleden
  • VampireMouse

    Dankejwel voor dit leuke mooie stukje!!!
    Hele fijne kerst 🎅
    Xxxxx

    3 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen