Foto bij Hoofdstuk 3

'Goedemorgen, dames, heren.' mevrouw Dubois kwam de danszaal binnenkomen. Alle gesprekken verstomden, en ik draaide me weg van Louisa, met wie ik het weekend aan het bespreken was.
'Ik heb een aantal mededelingen voor deze week. Allereerst worden er aan het eind van deze week audities gehouden voor een nieuw project waar onze school aan meedoet. Ze zijn op zoek naar jonge meiden en jongens, het liefste uit dit jaar. Dus als je je geroepen voelt om auditie te komen doen, zou ik dat zeker aanraden. Verder...' de rest van het verhaal kreeg ik niet meer mee. Enthousiast draaide ik me om naar Louisa. Zij keek even enthousiast terug. Ik zat nu net 4 maand op de opleiding, maar wat ze eigenlijk vanaf dag een al duidelijk hadden gemaakt was dat je je voor elke mogelijke auditie moest aanmelden. Alleen op deze manier zou je het verder kunnen schoppen in de danswereld. Alleen waren de mogelijkheden van een eerstejaars nog heel klein, en daarom klonk dit als muziek in mijn oren. En niet alleen in die van mij. De hele klas was onrustig geworden. Dubois kuchte een aantal keer om de aandacht terug op zich te krijgen. Nadat het weer stil was gebaarde ze ons dat we verspreidt in de zaal moesten gaan staan zodat we konden beginnen.
'Ik ga sowieso auditie doen.' siste Louisa terwijl ze naast me stond. Ik knikte, terwijl ik mijn bewegingen zo vloeiend mogelijk probeerde af te maken.
'Weet je zeker dat je dat wel aankan schat?' klonk de stem van Cheryl opeens naast ons. Ik zag aan Louisa haar gezicht dat ze kwaad werd. Dit kon nog wel eens gezellig worden, als die twee elkaar weer in de haren zouden vliegen. Gelukkig bemoeide Raviv zich er al snel mee.
'Nou, als jullie beide auditie gaan doen kom je er wel achter wie de betere is hé?' grinnikte hij, terwijl hij me een knipoog gaf. Ik glimlachte, waarna ik snel naar beneden dook om mijn spitzen terug strak aan te doen.

Die middag liep ik samen met Louisa de school uit.
'Echt, ik doe dat kind nog een keer wat. Ze komt me echt de strot uit.'. Ik grinnikte zachtjes, waarna ze me een giftige blik toewierp.
'Ik meen het hé! Elke keer dat gezeur van haar. Ik weet zeker dat ze alleen maar is aangenomen omdat haar pappie toch geld teveel heeft. Ze heeft geen talent, dat ziet iedereen. Maar ja, met een rijke vader kom je overal binnen hé?' ze was nog niet uitgesproken of Cheryl stormde langs ons heen.
'Zou ze ons gehoord hebben?' ik had niet goed opgelet of ze al lang achter ons had gelopen, maar netjes vond ik de manier waarop Louisa over haar had gesproken niet bepaald.
'Geen idee. Boeit mij wat.' Louisa klonk stoer, maar ik zag toch wat angst in haar ogen. Ik wou net achter Cheryl aangaan toen mijn mobiel ging.
'Hay?' nam ik op zonder te kijken wie me belde.
'Jow dikzak, luister. Ik kom over een half uur aan op Victoria Station, kom je me ophalen? Dank u.'
Nog voordat ik kon reageren had Justin al opgehangen. Met een verbaast gezicht keek ik naar mijn mobiel. Daarna gooide ik hem weer terug in mijn tas en draaide ik me terug naar Louisa.
'Oké, ik moet Justin ophalen van het station, kennelijk. Jij gaat achter Cheryl aan en jullie praten dit uit. En zo niet dan bind ik jullie vast op een stoel en laat ik jullie niet meer gaan voordat het is opgelost.' ik keek Louisa dreigend aan, gooide mijn tas over mijn schouder en liep daarna richting het station. Ik draaide me nog even om en zag Louisa even twijfelend mijn kant opkijken, waarna ze toch maar achter Cheryl aanliep. Ik glimlachte en liep verder. Ik was verbaast dat Justin in Londen was. Het was gewoon een maandag, dus hij zou ook naar school moeten. Ik rende de laatste meters en glipte de bus in. Snel checkte ik in en zocht een plekje. De bus was stampvol, dus ik kwam al snel tot de conclusie dat ik moest blijven staan. Gelukkig duurde de rit maar 20 minuten, en had ik dus nog 10 minuten om te kijken waar Justin aankwam. En om even wat te eten, want ik stond echt te sterven. Gelukkig had ik nog een broodje over, en vrolijk liep ik, terwijl ik m'n brood op at, over het station. Het was echt super leuk om te zien dat er zoveel verschillende mensen in Londen rondliepen. In 5 maand was ik nog lang niet gewend aan de drukte. Ik haalde mijn mobiel uit mijn tas en keek of Justin me al had laten weten of hij er was ja of nee. Helaas had ik nog niets gehoord, maar was ik wel een beetje klaar met hier staan. Ik keek om me heen en smste Justin daarna dat ik naar Café Rouge zou gaan. Hier kon ik tenminste een beetje opwarmen, want het was al redelijk afgekoeld. Het viel me mee dat het nog niet regende. Ik zat nog niet aan een tafeltje en het begon toch te regenen. Grinnikend leunde ik naar achteren, terwijl ik wachtte tot er iemand bij me kwam. Na vijf minuten vloog de deur open. Met een glimlach om m'n mond keek ik hoe mijn beste vriend helemaal verregend naar me toe kwam lopen.
'En dan sta ik daar dus op het station om me heen te kijken waar je nu in Godsnaam bent, lees ik je smsje, en begint het te regenen. Mijn leven.' zuchtte hij. Ik stond op en knuffelde hem als begroeting.
'Wat doe je in Londen Just?' zei ik zodra hij was gaan zitten.
'Ja, dat is een leuk verhaal. Wacht even.' hij wenkte een van de serveersters en bestelde een koffie. Daarna keek hij mij vragend aan.
'Een groene thee alsjeblieft.' zei ik vlug tegen het meisje. Nadat ze weer was weggelopen draaide ik me terug naar Justin.
'Vertel?'.

Reacties (1)

  • HarrysWife

    Ik ben fan. Heb nu al zin in dit verhaal Lot!

    3 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen