Foto bij I fell for you ~275~

Jessica Alvarez pov.

In stilte zaten we met z'n drieën aan de lange eettafel. Ik aan het hoofd en de twee mannen links en rechts van me. Bedachtzaam nam ik Severus in me op, zijn vork ging door het eten heen, prikte het er op, maar schoof het er meteen weer af. Zijn ogen waren gefocust op het open geslagen boek voor hem en ik vroeg me vurig af wat er zo interessant was. Waarschijnlijk een nieuw Potions recept die hij zal willen uitproberen. Terwijl ik langzaam een hap nam van mijn warme aardappels, bedacht ik me wat. Hij heeft hier geen ketel... En door dat schoot er gelijk nog wat in mijn hoofd, ik moet nog kerst inkopen doen! Mijn hoofd snapte omhoog en gelijk had ik hun aandacht. Twee paar vragende ogen keken me stil aan, wachtend tot ik iets zou zeggen.
'Ik moet nog kerst inkopen doen...' zei ik zacht. Severus' zijn wenkbrauw schoot omhoog en keerde zich weer terug naar zijn boek, terwijl Michel me met grote, glimmende ogen aan keek. Ook dat nog... Hij keek diep fronsend in zijn boek en zuchtte geagiteerd. Wat moet ik in hemels naar voor haar kopen? Ik glimlachte wrang en probeerde te doen als of ik niks door had, hij was duidelijk even vergeten dat ik hem on horen.
'Ik ga met je mee,' besloot Michel uiteindelijk. 'Kunnen we gelijk even bij praten, dat heb je wel even nodig denk ik,' zei hij terwijl hij een veel betekende blik op Severus wierp die net op dat moment op keek. Oh ja, natuurlijk... Galmde er sarcastisch door mijn hoofd heen. Hij zond hem een dodelijke blik toe, maar dat was voor Michel een uitdaging. 'Want als ik het goed begrijp gaat alles niet zo soepeltjes,' tergde hij. Rustig legde hij zijn hand op de stoel leuning naast hem en zakte comfortabel wat onderuit. Severus' knokkels trokken wit weg van de kracht die er op gezet werd.
'Michel,' waarschuwde ik hem. Met speelse ogen keek hij me aan en nam nog een slok van de rode wijn die hij had.
'Wat Jess? Iemand moet hem toch eens gaan duidelijk maken dat jij niet gelukkig bent zo? Dat jij het niet meer wilt!' Ik trok mijn wenkbrauwen op en zond hem een gevaarlijke blik toe. Ik heb nog nooit gezegd dat ik het niet meer wilde, alleen dat ik geen raad meer wist omdat Severus me hem niet wilde laten helpen.
Ik voelde Severus verstijven naast me, meer als ooit te voren en toen besefte ik dat dit de verkeerde kant op ging. Kwaad stoof hij op, de poten van de houten stoel gingen knarsend over de vloer heen. Zonder nog wat te zeggen liep hij de keuken uit, snel de trap op en hoorde ik de deur van onze kamer hard dicht klappen. In die hele tijd heb ik Michel strak aan gekeken, zonder het oog contact te verliezen. Michel... Ik klemde mijn kaken op elkaar en schoof mijn stoel naar achteren. Trillend van woede probeerde ik zo kalm mogelijk de borden op te ruimen. Ik pakte het glas wijn uit zijn handen, goot het in de gootsteen en bleef met mijn rug naar mijn beste vriend staan. Hoe kon hij? Hoe kon hij dat zeggen? Hij wist verdomme dat het niet waar was! Hij wist wat voor een rot tijd Severus nu door ging, want ik had hem alles haar fijn uitgelegd! Ik leunde op het aanrecht met mijn handen en sloot mijn ogen. Hoe kon ik gedacht hebben dat dit een goed idee zou zijn?
Zacht hoorde ik Michel achter me opstaan, wetend dat hij de fout in was gegaan. En niet zo'n klein beetje ook. Langzaam opende ik mijn ogen en schudde kort mijn hoofd. Ik was een idioot.
'Jessica?' vroeg hij zacht. Ik hoorde dat hij dichter naar me toe kwam lopen, maar ik bleef met mijn rug naar hem toe staan, bang dat ik hem ter plekke zou aanvallen. 'Lieverd?' begon hij nogmaals, dit keer angstiger en nog voorzichtiger. 'Het-' Ik draaide me rap om en keek hem ziedend aan
'Verdomme Michel!' riep ik kwaad. 'Hoe kon je dat zeggen! Het is niet eens waar!' Ik wist zeker dat als dit bij mijn vorige huis afspeelde dat de halve straat me kon horen. Gelukkig was dat nu niet het geval, dus hoefde ik ook niet op te letten met wat ik zei, of schreeuwde. 'Ik had nog zo gezegd, laat hem met rust! Hij zit de laatste tijd al niet lekker in ze vel en jij maakt het alleen maar erger!' Hij slikte en draaide zijn groene met bruine ogen naar de grond toe. 'Nu doet Severus eindelijk normaal, verpest jij het weer!' Hij zuchtte zacht en kneep in zijn neusbrug.
'Normaal kan je het niet noemen,' mompelde hij in zich zelf.
'Michel!' Hij zuchtte nogmaals, deze keer alleen smekend en hij keek me voorzichtig aan. 'Weet je, ik denk gewoon dat het handiger is als jij naar huis gaat en Severus ook. Dit gaat nooit werken,' zei ik. Verbaast keek hij me aan een schudde zijn hoofd.
'Nee Jess, kom op, doe dat nou niet,' smeekte hij, maar voor ik antwoord had kunnen geven, of had willen geven, was ik kwaad langs hem heen gelopen, naar boven. Ik dacht dat Severus op dit moment even iets belangrijker is.
Ik kwam aan bij onze kamer en ik drukte zacht de houten deur open. De kamer was alleen verlicht door de twee nachtlampjes naar ons bed en de kleine lampen op de lage kledingkast. Zodra de deur dicht was, merkte ik dat hij met zijn rug naar me toe zat, op het bed. Nog voordat ik een stap had gezet, klonk zijn iets wat schorre stem door de kamer heen.
'Is het waar?' vroeg hij bitter. Voorzichtig kroop ik het bed op aan mijn kant en kwam naast hem zitten.
'Sev, je moet niet naar hem luisteren,' zei ik zacht. Hij had zijn zware gewaad uit getrokken en over de leuning van de stoel heen gelegd, waardoor hij alleen maar een wit overhemd aan had en zijn zwarte broek. Hij leunde met zijn ellebogen op zijn bovenbenen, keek verslagen naar zijn handen die daar samen kwamen. Zijn zwarte haar hing rond zijn gezicht, waardoor ik niet goed zijn gezicht kon zien, maar wat ik wel zag, was dat hij niet al te blij keek.
'Dat vroeg ik niet,' bromde hij. Zo zacht mogelijk, als of hij elk moment on weg schieten, legde ik mijn hand op zijn koele rug neer en wreef langzaam omhoog en omlaag. 'Is het waar dat je niet gelukkig bent en het niet meer wilt?' Zijn stem klonk schor, gebroken, maar toch hard. Ik zuchtte zacht en bleef rondjes over zijn rug heen strijken die heel gespannen aan voelde.
'Nee, natuurlijk niet, Sev,' zei ik. Het bleef even stil, en ik wist dat hij wachtte op een "maar" en helaas zat die er ook aan te komen. 'Maar... Het is wel waar dat ik af en toe gewoon niet zo blij ben met hoe het tussen ons gaat,' gaf ik voorzichtig toe. Hij nam een diepe ademtuig en knikte. Ik legde mijn overige hand op die van hem en wreef en geruststellend over heen. 'En ik heb Michel net echt wel even duidelijk gemaakt dat ie dat niet mag zeggen.' Net zoals je zeker de rest ook had duidelijk gemaakt, maar waar hij uit eindelijk toch niet naar luisterde... Ik zuchtte zacht en wist dat het waar was, maar dit was toch anders. Ik verplaatste mijn hand naar zijn wang en draaide zijn hoofd naar me toe, zodat hij me aan zou kijken, recht in mijn ogen. Mijn vingers streken over zijn bestoppelde huid heen en ik boog naar voren zodat ik hem een kus kon geven, maar het leek net als of ik een standbeeld zoende. Hij reageerde er niet op, deed niet enthousiast mee zoals hij vroeger wel altijd deed en zijn lippen voelde koud aan. Verbaast trok ik terug. 'Sev...' Hij keek me niet aan, zijn ogen lagen op mijn schouder. 'Je moet me echt geloven dat als ik zeg dat het niet waar is, oké? Ik hou van je...' Ik voelde de brok achter in mijn keel groeien toen het stil bleef, alleen het geluid van mijn duim die over zijn wang wreef.


En het tweede hoofdstuk!
Ik ben trouwens benieuwd wat jullie van het verhaal vinden, enige tips en verbeter punten? Opmerkingen? Ik hoor het graag:D

Reacties (2)

  • Muizlet

    Aahwww dit is zoo sad en lief en...
    mooi hoofdstuk met cliffhanger

    Ik vind het echt een mooi en goed verhaal!
    Ikzelf heb wel dat ik even vergeten ben waar het vorige hoofdstuk was geeindigt en dat ik dan weer even terug moet gaan. Misschien kan je aan het begin een citaat geven bijvoorbeeld. Maar dat moet je zelf even bepalen hoe jij dat ervaart, want de lezer kan net zo goed even een hoofdstuk terugklikken(A)

    Het is echt heel leuk om dit verhaal te lezen! Blijf vooral verder schrijven!(H)(flower)

    3 jaar geleden
  • Kaffaljidhmah

    Ik heb geen idee wat voor tips ik je kan geven. Ik vind het verhaal geweldig zoals het nu is en het is niet erg dat je niet zo vaak een hoofdstuk activeert, dat zorgt er juist voor om naar iets uit te kijken. Ik zou vooral zeggen: doe zo voort!(flower)

    3 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen