Foto bij Let me worry

Terwijl Harry in de lift zo duidelijk had gemaakt in wat voor een bui hij was, verliep de avond toch geheel anders. We waren wel in bed gekropen, maar hadden de kussens tegen de wand opgezet en waren er tegenaan gaan zitten, met de televisie aan het voeteneind op Discovery Channel gezet.
Het eerste halfuur zaten we allebei rechtop, keken naar het scherm maar praatten ondertussen met elkaar. Één keer kroop Harry eruit, alleen in een boxer, om naar het toilet te gaan. Hij kwam veel sneller terug, rillend omdat het fris was, en dook onder de dekens.
Het halfuur daarna was hij onderuitgezakt gaan liggen omdat het kouder werd maar hij geen zin had een shirt of trui aan te doen. Hij lag daarom tot aan zijn kin onder de dekens, met zijn hoofd nog wel tegen het kussen geleund zodat hij naar de televisie kon kijken. Het zag er idioot uit, en ik gniffelde. Harry keek schuin naar me op, fronsend, waarschuwend kijkend. Zijn hand vond de mijne onder de dekens en hij streek zacht met zijn duim over de rug van mijn hand.
Nog een halfuur later en Harry was eerder moe geworden dan ik. Terwijl ik iets meer onderuitgezakt was gaan zitten had hij zijn kussen platgelegd en was met zijn gezicht naar me toe gaan liggen. Ik was niet dom en had heus wel door dat hij naar me keek terwijl mijn blik op de televisie gericht was.
‘Staren is onbeleefd.’
‘Ik staar niet. Ik bestudeer.’
Zonder verder te reageren voelde ik mijn wangen warm worden. Harry kroop dichterbij en maakte zich kleiner. Hij legde een arm over mijn benen en zijn hoofd op mijn buik. Binnen tien minuten was hij weg en hoorde ik hem zacht en regelmatig ademhalen. Ik streek al die tijd afwezig over zijn hoofd en door zijn lange, redelijk vette haar.
De volgende dag werd ik per ongeluk wakker door Harry die door de kamer liep. Hij liep weer alleen zijn boxer – ik klaagde niet – en raapte een aantal kledingstukken bij elkaar. Ik bleef stil liggen en naar hem kijken – hij had het niet door en liep onwetend door naar de badkamer om daar te gaan douchen.
Ik maakte van het moment gebruik om zelf uit bed te kruipen – slapen had nu toch geen zin – en schoot weer in Harry’s trui die ik gisteravond ook aan had gehad. Voor ik de balkondeuren op een kiertje wilde zetten om naar beneden te gluren – de fans konden we de hele tijd gewoon horen – trok ik nog een joggingbroek uit mijn eigen koffer aan. Ik gaapte terwijl ik de balkondeur van de knip deed en deze voorzichtig opendeed. Daarvoor had ik al tussen de gordijnen door gekeken en gezien dat we gelukkig op een van de hoogste verdiepingen zaten, waardoor ik zelfs niet de gezichten van beneden kon zien.
Omdat het nog best vroeg was waren er maar een stuk of twintig fans. De rest had waarschijnlijk een paar uur geleden, toen het nog laat in de nacht was, de hoop opgegeven en was naar huis vertrokken. Ik gaf ze geen ongelijk. Ondanks de warmte in Los Angeles kon het ’s nachts nog best frisjes worden en niet iedereen was daarop voorbereid.
‘Wat ben je aan het doen?’ Ik schrok licht, draaide me om en zag Harry naast het bed staan, een handdoek om zijn haar en een schone boxer en shirt aan. Ik glimlachte naar hem. ‘Beetje kijken. Beetje frisse lucht inademen.’
‘O? Waren mijn scheten zo erg vannacht?’ glimlachte Harry toen hij naast me kwam staan en een hand op mijn rug legde, maar zijn hoofd niet naar buiten stak. Dat risico wilde hij niet nemen.
‘God, nogal,’ speelde ik mee, grijnzend, ‘ik was blij dat je ging douchen want ik moest echt bijkomen.’
‘Maar nu ruik ik lekker,’ antwoordde Harry, geamuseerd, terwijl hij een hand voor mijn gezicht hield zodat ik de showergel kon ruiken.
‘Hm, niet echt.’
‘Niet?! En in mijn nek dan?! Daar heb ik het nog extra gewassen!’
‘Waarom je nek?’ vroeg ik me hardop af terwijl Harry mijn gezicht met beide handen pakte en deze half erin drukte.
‘Harry!’ murmelde ik terwijl ik me los probeerde te wurmen en tegelijkertijd de overweldigend sterke geur van aloë vera en munt kon ruiken.
‘Oké, oké, ik kan het ruiken, laat me nu los!’
Met een grijns sloeg hij een arm om mijn nek heen, trok me naar zicht toe en drukte een kus op mijn mond terwijl hij een goedemorgen tegen mijn lippen murmelde.

Er waren twee dagen verder, en ook twee dagen waarin de jongens en de rest van de crew gewoon hadden moeten werken. Sophia en ik, echter, hoefden niet overal bij te zijn – nergens, eigenlijk, maar we kwamen voor de steun weleens langs – en namen van de momenten gebruik om Los Angeles te verkennen. Het was warm, na één dag had ik al een kleurtje – een jaloerse Harry had tien minuten lang niet tegen me gepraat na het aan het eind van de eerste dag gezien te hebben – en Sophia leek zich stukken beter te voelen. Over haar en Liam praten leek ze echter niet te willen, dus hield ik er mijn mond over.
Ook de tweede dag ging alles goed, we hadden kleding aan die we de dag ervoor hadden gekocht en voelden ons helemaal op en top. We besloten naar een aantal plekken te gaan die Harry had getipt – leuke maar niet al te drukke openbare gelegenheden.
Dat we even later op een van die plekken waren, op het terras van een café in een zijstraat van Melrose Avenue, leek in de eerste instantie een goed idee. Het was ten slotte een café waar Harry vaker zonder al teveel problemen at, en dus hadden we er alle vertrouwen in.
We zaten er nog geen halfuur toen ik, degene zijnde die haar gezicht naar de straat toe had gericht, twee meisjes voorbij zag lopen. Ik keek te lang, want toen een van de twee haar hoofd toevallig onze kant opdraaide, ontmoette haar blik de mijne en het duurde niet lang voordat haar ogen zich verwijdden en ze haar vriendin aanstootte. Ik keek meteen omlaag, met Sophia tegenover me die geen idee had en gewoon door bleef kletsen. Ik haalde diep adem, keek weer over haar schouder en zag tot mijn schrik dat de twee meiden waren blijven staan.
‘Sophia,’ mompelde ik, te zacht, en Sophia praatte onverstoorbaar door.
‘Sophia,’ herhaalde ik, harder, en Sophia klapte abrupt haar mond dicht. Ze keek me vragend aan. ‘Wat?’
‘Er staan twee meiden achter je naar ons te kijken,’ zei ik, zacht, en ik schuifelde nerveus heen en weer op de stoel.
Ik wist dat het niet eens zo erg was, want het waren er maar twee en ze hadden nog niet eens iets gedaan, alleen maar gekeken, maar nu was Harry of zijn bodyguard er niet bij en was ik alleen met Sophia, die nog erger op privacy was gesteld dan ik.
Ze liet langzaam haar kop thee zakken en zette deze stilletjes op tafel.
‘Wat wil je doen?’ vroeg ze me stilletjes zonder verder te bewegen. Ik keek weer naar de twee meiden, zag de één druk op haar telefoon typen en de ander de hare op ons richten. Ik zuchtte langzaam uit en sloot even mijn ogen.
‘Dit maken we vaker mee,’ zei ik toen even later nadat ik ze weer open had gedaan. ‘Nu kunnen we het ook best aan.’
Sophia knikte alleen en nam een slokje van haar thee.
‘Aibileen?’
Sophia en ik keken tegelijkertijd op. Ik glimlachte nerveus terwijl Sophia meteen omlaag keek, haar gezicht achter haar lange haar verbergend.
‘Hallo,’ glimlachte ik voorzichtig.
‘Sorry dat we jullie storen,’ begon de een, terwijl de ander haar telefoon al tevoorschijn pakte, ‘maar we vroegen ons af of we misschien een foto met jullie mochten maken.’
Ik keek even naar Sophia en zag haar onbewogen naar de grond staren. Naast me verscheen plotseling de ober, die de hele tijd heel attent was geweest. Hij had toen we binnen kwamen wandelen niet laten blijken dat hij ons herkende, als hij dat al deed, en dat had ik fijn gevonden.
‘Alles hier naar wens?’ vroeg hij, en hij keek me vragend aan. Ik glimlachte dankbaar naar hem.
‘Ja, hoor, het zal niet al te lang duren,’ antwoordde ik, en hij knikte, hield mijn blik net een seconde langer vast dan had gehoeven en maakte me daarmee duidelijk dat ik altijd om zijn hulp kon vragen. Ik wendde me tot de twee meiden, die nerveus naast het tafeltje hadden gestaan.
‘Een foto is prima, maar daarna drinken we graag weer verder. En alleen even met mij, oké?’
De twee meisjes knikten wild, al dolblij dat ze in ieder geval één foto konden krijgen.
Binnen vijf minuten waren ze weer weg.
Het tikkende geluid van het roerende lepeltje in mijn theekopje was het enige geluid tussen ons tweeën. Sophia had weer opgekeken maar alleen het kopje naar haar lippen gebracht en stilletjes gedronken.
‘Het was wel oké, toch?’
Sophia keek me voor het eerst weer aan en glimlachte voorzichtig. ‘Ja, het viel mee. Ik... sorry. Ik had het niet zo aan jou over moeten laten. Ik... voel me gewoon erg kwetsbaar en gespannen.’
Ik glimlachte naar haar. ‘Het is niet erg, Sophia. Ik deed het een keer ook bijna bij Harry. Wij zijn het gewoon niet echt gewend, hè?’
‘Maar ik maak het al langer mee dan jij.’
‘Dat is niet waar,’ glimlachte ik, ‘ben je vergeten dat ik, voordat Tristan en Charlie er waren, ook al openlijk een relatie had met hem? Het duurde niet al te lang, hoogstens een halfjaar, maar het was genoeg.’
Sophia glimlachte betrapt naar me. ‘O, ja. Dat was ik bijna vergeten. Goeie ouwe tijd.’
‘Hoe weet jij dat nou! Shush!’
Sophia begon zogenaamd beledigd te lachen. ‘Ben jij vergeten dat ik Liam al sinds de middelbare school kende en we dezelfde vrienden hadden?!’
‘O? Dat was ik niet vergeten, dat wist ik gewoon niet,’ bekende ik, en Sophia gooide een staafje suiker naar me. Ik gniffelde.

Sophia en ik hadden ons snel uit de voeten gemaakt toen de straat wel wat drukker begon te worden door het aantal meisjes wat er stonden. Ik liet een grote fooi achter voor de ober – uit dank voor zijn begripvolle acties.
Terwijl we wegliepen, elkaars handen vast, Sophia die hard in de mijne kneep, sneller liep dan me lief was omdat ik nogal kleiner was. Maar net zoals hij kon ik de meisjes achter ons horen, horen hoe ze ons volgden, en ondanks dat ze op een afstandje bleven voelden we ons nog steeds opgejaagd.
‘Moeten we iemand bellen?’ murmelde ik opzij naar Sophia, die me bezorgd aankeek.
‘Alleen als we niet meer wegkomen,’ fluisterde ze.

Dat we de auto zo ver weg hadden geparkeerd om een leuk wandelingetje te kunnen maken, was een keuze waar ik nu heel veel spijt van had. We moesten nog wel een honderdtal meter voordat we er waren en ondanks dat een aantal was afgedropen, liepen er nog steeds meisjes mee.
Fuckin' whores!
Mijn hartslag ging omhoog terwijl ik Sophia voelde verstijven. Zo graag wilde ik Harry bellen, mijn gespannen relaas doen, maar hij was druk en ik wilde hem hiermee niet lastigvallen. Het zou hem alleen maar schuldig doen voelen en dat was wel het laatste wat ik wilde.

We kregen het uiteindelijk voor elkaar om veilig en wel bij de auto aan te komen. Ik was achter het stuur gaan zitten, Sophia die naast me kroop, en was toen voorzichtig langs de meisjes de weg op gereden. Onderweg waren we stil.

Later die avond kwam iedereen bij elkaar voor het heerlijke eten dat Sarah had klaargemaakt, wat altijd werd opgesteld als een buffet, waarbij ieder voor zichzelf op kon scheppen. Sophia en ik waren er als eersten, maar wachtten nog met het opscheppen en stonden in plaats daarvan met Sarah te kletsen. We repte geen woord over de situatie eerder die dag en ik dacht ook niet dat dat ooit ging komen.
‘Hey there,’ een arm werd om me heen geslagen en lippen op mijn wang gedrukt. Toen ik opzij keek zag ik een glimlachende Harry naar me kijken, zijn haar in een knot en lichtpaarse kringen onder zijn ogen. Hij was moe. Ik glimlachte naar hem, zei hetzelfde terug en drukte een kus op zijn mond.
‘Hebben jullie het leuk gehad vandaag?’ vroeg Harry terwijl hij een hap nam van zijn eten. Ondertussen waren veel anderen ook gaan zitten en zat ik tegenover hem. Naast me zat Sophia, wiens vork even in de lucht bleef hangen.
‘Het was heel leuk,’ glimlachte ik nadat ik mijn hap had doorgeslikt, ‘we zijn daar in de buurt van Melrose Avenue geweest, weet je wel, wat jij had aanbevolen.’
‘O?’ Harry’s wenkbrauwen schoten omhoog, hij glimlachte en keek ons allebei aan, ‘hoe was het?’
‘Heel erg warm en heel erg mooi,’ antwoordde Sophia en ze glimlachte naar hem.
‘Dat is fijn,’ reageerde Harry terwijl hij restjes op zijn bord bij elkaar schraapte, ‘en helemaal geen last gehad van fans? Ik moet zeggen, van alle keren dat ik daar was zijn er toch wel behoorlijk wat momenten geweest dat ik toch maar moest maken dat ik wegkwam,’ hij grinnikte, geamuseerd om zijn eigen woordkeuze, en keek toen op naar onze gezichten. Terwijl hij ons elk aankeek zakte de glimlach weg en kwam er een frons voor in de plaats. Hij legde zijn bestek neer.
‘Hebben jullie ergens last van gehad?’
‘Nee, hoor, het viel heel erg mee,’ antwoordde ik voordat Sophia iets kon zeggen, ‘er zijn wel een aantal meiden geweest, twee of zo, maar voor de rest viel het mee.’ Ik keek opzij en zag Sophia beamend knikken. Toen ik weer naar Harry keek staarde hij ons lang aan. Vervolgens ging hij weer verder met eten.

In de lift onderweg naar boven hield hij mijn kin vast terwijl hij er steeds weer, opnieuw en opnieuw, een kus op drukte. En ik stond daar maar, aan de grond vastgenageld, mijn hart in mijn keel, een haperende ademhaling en handen die zijn gezicht zochten.
Hij liet me los toen de liftdeuren weer opengingen, nu voorbereid op een eventuele ontmoeting met, misschien, een ouder echtpaar. Maar er was niemand.
Hij vond mijn hand terwijl we door de gang naar onze kamer liepen en mijn lippen nadat we de deur achter ons dicht hadden gedaan.
Hij ademde in mijn mond, me slordig kussend, terwijl hij me een stukje optilde en naar het bed liep.
Terwijl hij me, wel voorzichtig, op het matras liet vallen, dacht ik aan alle keren die we samen hadden beleefd, met zoveel liefde en compassie. Hoe het, ondanks dat het nooit meer de eerste keer zou zijn, het me toch elke keer zo deed voelen.
Wat ik vanavond wilde doen hadden we niet heel vaak gedaan, en dus voelde het voor mij nog veel meer als een eerste keer.
Nadat hij mijn broek en alles erbij had uitgetrokken en hetzelfde bij zichzelf had gedaan, draaide ik hem op zijn rug en ging op zijn schoot zitten. Hij kwam overeind, sloeg zijn armen strak om mijn middel heen en kuste het plekje tussen mijn nek en mijn schouder. Even later streken zijn vingers omhoog over mijn huid terwijl hij het shirt over mijn hoofd trok. Één hand op mijn rug, de ander klikte de band los. Ik liet het van mijn schouders glijden. Hij staarde er even naar, keek toen naar me op, had rode wangen en stralende ogen. Met mijn onderlip tussen mijn tanden trok ik ook zijn shirt uit.

Nog natrillend lag ik tegen hem aan, half op zijn lichaam, half ernaast. Zijn adem, wat nog steeds versneld ging, streek zacht over mijn gezicht en zijn handen hielden me stevig vast.
‘Ik weet wat er vandaag met jullie is gebeurd.’
Ik verstijfde.
‘Er stonden foto’s op Twitter.’
‘O.’
Harry tilde mijn hoofd naar hem op. Hij keek serieus, bijna gekwetst.
‘Ik vind het jammer dat je het niet eerlijk tegen me hebt verteld.’
‘Voor welke goede reden? Dat je je alleen maar zorgen ging maken en schuldig ging voelen?’ antwoordde ik zacht, en ik tekende figuurtjes op zijn borst. Hij zweeg even.
‘Mag ik dat niet?’
‘Als het niet hoeft, liever niet, nee. Je hebt al genoeg aan je hoofd, Harry. Niet is dan niet belangrijk.’
‘Dit is wel belangrijk,’ antwoordde Harry, en hij zocht oogcontact, ‘omdat je in aanraking komt met een deel van mijn wereld. Ik heb graag dat dat allemaal goed gaat.
‘Dat begrijp ik, Harry, maar het is alleen dat er nu belangrijkere dingen op je zorgenlijstje staan. Dit komt later wel.’
Harry zei niks maar ik kon merken dat hij gespannen werd.
‘Ik bepaal zelf wel waar ik me druk om maak,’ zei hij even later stijfjes. Ik zuchtte, tilde mijn hoofd op om een kus op zijn mond te drukken en zei toen: ‘Ik ga douchen.’
Hij liet me alleen naar de badkamer gaan.


Happy new year!!:D:D

Jullie hebben vast wel de foto's van Harry op de jacht gezien en eerlijk - ik moest er alleen aan wennen, en het feit dat ik "jaloers" zou zijn, als je het zo zou noemen, is niet op de manier van "godverdomme dat kutwijf moet dood, dat ze hem van me afpakt" maar meer van "jeetje, wat heeft zij geluk, met zo'n leven, zo'n lichaam, en nu ook zo'n lover". Lol. Ik vind ze erg leuk samen eigenlijk. En jullie?

Reacties (4)

  • Smexy

    Mijn hart brak toen ik de foto's zag op oudejaarsavond en ik vond het absoluut niet leuk, maar aan de andere kant vindt ik ze ook wel weer leuk samen. Het doet alleen pijn, maar ik hoop dat hij gelukkig is.

    3 jaar geleden
  • batbucks

    Goed geschreven! Ook gelukkig nieuwjaar voor jou:)en ik denk er een beetje hetzelfde over wat een geluk heeft die meid

    3 jaar geleden
  • ILOVEFOOOOD

    Gelukkig nieuwjaar xx

    3 jaar geleden
  • oomsjes16

    Mooi geschreven(H)
    Gelukkig nieuwjaar!

    3 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen